De mutuis petitio.

ſi intelligeret̉ de cauſa p̄iudiciali vt iudex inferior poſſet cognoſce virtute recōuentōis hͦ non poſſꝫ ꝓcedere.qꝛ non poſſent ſil̓ tractari. qꝛ ꝑ actōem ꝑiudicialē impedit̉ interim exercitiū aliaꝝ actionū. vt ī. c. tuā. d̓ or. cog.⁊ qd̓ ibi no. iij. q. xj. §. aliqn̄. cū ſeq̄n. c. Et hͨ ſt̓ valde nōtāda ꝑ q̄ aꝑit̉ maͣ recōuentōis ⁊ oīm iuriū de hac materia loq̄ntiū. hͨ dicta habuit Bar. a Butrigario. qͥ ideꝫtenuit potiſſime motꝰ. qꝛ recōuentio ꝓrogat ⁊ non extendit. non aūt trāſmittit ad ſpēm diuerſe cauſe. nō em̄eſſet hoc ꝓrogare: ſꝫ trāſferre. ar. l. ſed ſi manēte. ff. d̓ preca. ⁊. ff. d̓ arbi. l. labeo. §. j. Ex p̄dictꝭ ꝯclude ꝙ r̄cōuētiotollit pͥuilegiū ꝑſone ⁊ aufert ſibi facultatē ꝯͣdicēdi qͣntū ī ꝑſona ē. qꝛ dꝫ velle ꝯͣ ſe qd̓ elegit ꝓ ſe: ſed non tollitpriuilegiū cauſe de qͣ iudex al̓s etiā ꝑtibꝰ ꝯſentiētibꝰ cognoſcere non potuiſſet. ꝓrogat gͦ iuriſditōem: ſed nontrāſmutat ad aliā ſpeciē ¶ Tercio q̄ro an in cauſa appellatōis ſit locꝰ recōuentōi? Bar. in. d. aut̓. ⁊ ꝯnt̓. breuit̓dic̄ ꝙ qn̄ ille qͥ appellauit appellauit d̓ ncc̄itate ꝓpt̓ īiuriquā arbitrat̉ ſibi factā a iudice. ⁊ ſic ip̄e ſua ſpōte iudicēnon elegit nō poteſt corā iudice appellatōis tecōueniri:ſed debet ſe defendere in ꝓuincia ſua apud ſuū iudiceꝫ.vt. ff. eū qͥ appel. in ꝓuin. de le. j. ⁊. l. ij. ff. de iudi. §. hi. ex qͦdicit patere ꝙ reus tūc impedit̉ age̓ corā alio iudice̓ qn̄lex ſibi dat iudicē in cauſa recōuētōis: al̓s ceſſat exceptōqd̓ etiā. sͣ. dixi. ⁊ hoc voluit Inno. hic qͥ ſimpl̓r dixit recōuentionē non hr̄e locū cora iudice̓ appellatiōis ꝑ iurap̄al. Idē ſpe. in ti. de recōuē. §. ij. ꝟ. ſed nūquid. Io. an.hic ſubtiliꝰ attingit hanc materiā. dicit em̄ ꝙ ẜm opi. q̄hꝫ eā fieri non poſſe poſt lit̓. ꝯtē. planū eſt ꝙ ſi eſt appellatū a diffinitiua vel interlocutoriā poſt lit̓. ꝯtē. nō ꝓcedit recōuentio. vbi ꝟo appellatū eſſꝫ an̄ lit̓. ꝯteſt. qͣꝫdiupendet articulꝰ appellatōis .i. cognitio an fuerit bene vl̓male appellatū non pōt fieri recōuentio. qꝛ nec tūc ſuꝑprincipali ꝓcedit̉. Si aūt ꝓnūciauit iudex illiꝰ appellationis bn̄ appellatū: ⁊ cepit de prīcipali cognoſcere: tūc cūſucceſſerit iudici cauſe prīcipalis bn̄ ꝓcedit corā illo recōuentio. Si ꝟo ꝓnūciat male appellatum cauſa remittitur ad iudicē a quo de appel. vt debitꝰ. ⁊ ſic cū ibi nonfiat ꝯuētio nec recōuentio: ſi tn̄ ex iuribꝰ delatiōnis cōgnoſcit iudex appellatōis de prīcipali: vt in. c. cū appellationibꝰ. de app. li. vj. cognoſcet etiam de recōuentōe. ⁊ideꝫ videt̉ voluiſſe Cy. in. l. ꝑ hāc. C. de tēp. ap. Do. an.dicit ꝙ ſi originariꝰ reus appellauit non pōt fieri reconuentio. qꝛ remanet reus vt in prīcipali. de excep. ſignificauerūt. ⁊ no. de renū. in pn̄tia. ſed hoc non puto bn̄ dictuꝫ. qꝛ licꝫ ip̄e appellauerit ⁊ remaneat reus: tn̄ ſic̄ ipſeidē potuiſſet recōuenire actorē corā iudice a quo ita debet poſſe corā iudice ad quē qͥ ſuccedit loco iudicis a qͦ.Fateor em̄ ꝙ ip̄e non poſſꝫ recōueniri qꝛ ip̄e eſt reꝰ: ſedre cōuenire. ſic ⁊ hoc ī caſu quo fieri pōt: vt. sͣ. dictū eſt.Redeo ad dicta ſua ſi appellat actor. vbi dicit Io. an. ⁊Cy. recōuentionē locū non hr̄e ſtat cū eis. ſed vbi dixitlocū hr̄e dicit ꝙ ſi ſumꝰ in tali caſu ꝓpter qd̓ habeat appellans ius reuocādi domū ꝙ qn̄ fit ꝑ̄textu appellatōisno. in. c. fi. de fo. ꝯpe. non ꝓcedit recōuentio. ſi non habet ius reuocādi domū: tūc hꝫ locū recōuentio in caſu inquo dixit Io. an̄. qꝛ cū ꝑmittit recōuentionē qn̄ eſt delata vel iuſtificata appellatio iam eſt releuata iniuria ⁊ neceſſitas ⁊ ſtimulus ꝓpter q̄ neceſſitabit̉ agere. Itē qꝛ iuriſditio talis iudicis eſſet ꝓrogabilis ergo ⁊cͣ. Et hͨ opi.Io. an. ⁊ Cy. mihi placet. qꝛ exquo ſuccedit loco iudicisa quo debꝫ ſuccedere cū oībus appēdicijs ⁊ qͣlitatibꝰ ſuis: vt ſic ſurrogatū ſapiat naturaꝫ ſurrogati. vt lit̓. pen.c. eccl̓ia. ⁊ debuit actor cogitare hͦ euenire poſſe. ar. ff. loca. l. ſiquis domū. ⁊ ſic ſatis videtur elegiſſe. non ob. iuraall̓. ꝑ Bar. ⁊ Inno. qꝛ debēt intelligi ꝙ debēt appellātes ſe defendere in ꝓuincia .ſ. ſi cōueniant̉ ab alijs qͣꝫ abappellato. ⁊ licꝫ ꝓcedat hec difficultas in appellatōe iudiciali: tn̄ in extraiudiciali certum eſt recōuentionē fieripoſſe. illa em̄ eſt ꝓuocatio ad cauſam vt no. ſpe. in dicto

§. ij. ꝟ. ſed nūquid. ¶ Quarto quero an vbi intentat̉ officiū iudicis habeat locum recōuentio? Io. an̄. dicit hicꝙ ſic ſi intentat̉ principal̓r. Nam ſi incidēter tunc nonhabꝫ locū recōuentio. ar. c. ij. de offi. iudic̄. et bene dicit.Nam qn̄ intentat̉ principal̓r ſuccedit loco actionis. vtd. c. ij. ⁊ intellige ẜm caſum illius. c. ij. quādo aliqͥd indirecte petit̉ aꝑte. ſecus ſi ſimpl̓r petitio ꝯcludit̉ iudici. ⁊idem qd̓ Io. an̄. tenuit Bar. in aut̓. ⁊ ꝯn̄ter. ⁊ dicit forecaſum in. l. j. in fi. ff. d̓ va. ⁊ extraor. cog. ⁊ bn̄. ⁊ vide perſpe. in ti. de recōuen. vbi inuenies plures q̄ſtiones ī hacmateria ¶ Ultimo hic quero corā quibꝰ iudicibꝰ habeat locū recōuentio? Sol̓. vt ptꝫ ex p̄dictis hꝫ locū corāordinario. Itē corā delegato vt hic. qd̓ intelligit Bar.vt. sͣ. dixi in notabilibꝰ: niſi ſit electus ex cōſenſu partiūDo. an. putat hic ſimpl̓r recōuentionē hr̄e locū ꝑ quēcūqꝫ ſit impetratus. quia exquo actor agit coraꝫ eo nondebet dedignari coraꝫ eodē ſe defendere. mihi placꝫ primuꝫ. quia lex non ſupplet vbi ꝑtes ſibi ꝓuiderūt. ar. i. l.fi. C. de pac. cōuen. Hinc eſt ꝙ corā arbitris nō habꝫ locum recōuentio: vt. sͣ. dixi in notabilibꝰ. Et intellige dearbitris cōpromiſſarijs. de arbitris iuris poſſet dubitari. quia habēt ordinariā cum habeāt iuriſditōem a legeHinc eſt ꝙ ab eis appellat̉ vbi al̓s ab arbitris ꝯpromiſſarijs non appellat̉. vt ꝓbat̉ in. c. ab arbitris. de offi. dele. li. vj. Spe. tn̄ det̓mīat ꝯͣriū in ti. de recuſa. §. effectusꝟ. ſed nūquid. vbi tenet recōuentionē etiam corā arbitris iuris non ꝓcedere. ⁊ mouetur ꝑ duas ratiōes. Prima ne negociū recuſatōis plus debito ꝓroget̉. Secunda quia arbiter eſt iudex certi ⁊ determīati articuli .ſ. recuſationis. vnde non debet ſe impedire de alijs queſtionibus. ¶ Ex prima rōe nota ꝙ in cauſa expoſcēte celeritatem non admittit̉ recōuentio. ſed ꝯͣ hoc facit. l. ſed eth̓. §. non ſolū. ff. de ꝓcurat̉. vbi in cauſa dāni infecti admittit̉ recōuentio ⁊ tn̄ exigit celeritateꝫ. l. j. ⁊ qd̓ ibi no.ff. de dam. infec̄. Satis credo poſſe dici ꝙ illa lex ꝓceditnon in vera recōuentōe: ſed potius in ꝯuētione q̄ fit cōram iudice al̓s ip̄ius actoris: ita ꝙ termīata prima queſtione poteſt adhuc cognoſcere de cauſa rei cū tunc nōſit neceſſe ꝙ ſimul tractent̉. ⁊ vide qd̓ noͣ. in. c. j. de ordi.cog. Et an̄ ⁊ qn̄ in cauſa ſummaria admittit̉ recōuētiodixi ſupra. ¶ Ex ſecūda ratōe nota ꝙ coram iudice certi⁊ determīati articuli non admittit̉ recōuentio. ¶ Et facit hoc ad queſtionē an̄ ꝯueniēs ſcholarē corā ſuo rectore ſeu doctore poſſit ibi ꝑ ſcholarē recōueniri? Cy. ⁊ Ia.de are. in aut̓. habita. C. ne fi. ꝓ pa. dicunt ꝙ non. tumquia actor adiuit illū iudicē īuitu: cū eligere iudicē ſpectat ad reū. tū qꝛ ille ē iudex certaꝝ cauſaꝝ vt ī cauſis q̄mouent̉ ꝯͣ ſcholares: non ī his q̄ mouent̉ ab eis ꝯͣ aliosEt ex his infert̉ ꝙ coram iudice mercationū ⁊ corā alijsartificibꝰ qͥ habēt iuriſditōem ex ſtatutis in certis cauſisnon hꝫ locū recōuentio: qd̓ etiā videt̉ hic ſeqͥ do. An. hͦmihi non placet indiſtincte. pͥma em̄ ratio nō eſt vniuerſaliter vera. quid em̄ ſi ſpōte eligit vnū ex iudicibꝰ ſcholaris: et ſcholaris fuit ꝯtētus corā illo rn̄dere? Itē quidſi vigore ſtatuti non poteſt declinare iuriſditōem rectoris? Itē vt dicit Bar. in aut̓. ⁊ ꝯſequēter. exquo habeta iure optionē eligēdi iudicē in priuilegiū non debꝫ hocpriuilegiū ſibi eſſe damnoſuꝫ ⁊ tollere ſibi diſpoſitiōemiuris cōmunis. ar. regule qd̓ ob gratiam. de regu. iur̄. li.vj. ⁊. l. ꝙ fauore. C. de leg. Itē ſecūda ratio non videturbona. quoniā iudex ſcholariū etiā ī om̄ibꝰ cauſis eoꝝ ſicut quilibet ſuꝑior eſt iudex in cauſis ſubditoꝝ qn̄ cauſe vertunt̉ int̓ ſe vel quādo alij mouēt ꝯtra eos. Preterea ſicut iſtoꝝ doctoꝝ rectoꝝ ⁊ alioꝝ p̄ſidētiū alicui collegio iuriſditio ꝓrogabilis eſt: vt no. Bar. in. l. j. ff. d̓ iudi. ita ⁊ fortius ꝓrogat̉ via recōuentōnis que eſt magisfauorabilis. ar. c. ſignificaſti. ⁊. c. dilecti. de fo. compe. qd̓euidenter colligitur ex eo quia clerici non poſſunt directe ꝓrogare iuriſditōem non ſui iudicis ſine licentia ſuperioris. vt in. d. c. ſignificaſti. ⁊ via recōuentōnis pro-