Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
85r
Einzelbild herunterladen
 

De mutuis petitio. 8

rogat̉ vt hic. Et ideo ꝯclude ſic. aut electo vno ex iudicibꝰ ſcholaris actorē ip̄e elegit cōueniri corā alio. ettūc non hꝫ locū recōuentio eqͥtate ſumma. qꝛ ip̄e elegit illū iudicē. ſic ceſſat ratio. l. papinianꝰ. de rigoretn̄ poſſet defēdi oppoſitū. vt ſentit bal. ī aut̓. ꝯn̄ter. qꝛhoc hꝫ ſcholaris ex pͥuilegio qd̓ non dꝫ ſibi auferre facultatē iuris cōis. exqͦ eo ꝯxit vel qͣſi debuit cogitare hoc euenire poſſe. ar. l. ſiqͥs domū. ff. loca. Aut non hꝫniſi vnū iudicē: vel ſi hꝫ eſt ꝯtētꝰ rn̄dere corā electo peractorē: tūc īdubie ꝓcedat rcōuētio. idē crederē dicēduꝫ in his p̄ſunt alicui collegio rōne p̄dicta. iſtorum iuriſditio eſt ꝓrogabilis cōſenſu ꝑtiū. ꝓcedit recōuētio vt general̓r ſentit bar. ī. d. aut. ꝯn̄t.. dixi.ſed corā arbitris iuris ſunt deputati ad certū articulūnon ꝓcedit recōuentio: vt voluit ſpe. qꝛ tm̄ hn̄t iuriſditōem ſuꝑ illo articulo. vn̄ non fuit mēte iuris āpliareeoꝝ iuriſditōem mādet̉ vt incōtinēti expediat̉ ille articulꝰ. ar. ī. c. legitīa. ap. li. vj. ī. c. ſpāli. e. ti. ſꝫ coraꝫarbitris iuris certe cauſe: vtputa ep̄us vult age̓ ꝯͣ ſb̓ditū: quo caſu eligunt̉ arbitri. vt in. c. ſi clericꝰ. xj. q. j. tūcſatis puto recōuentionē poſſe fieri. ſatis em̄ eligunt̉ abep̄o exquo ſecū ꝯͣxit vel qͣſi: ſciebat cauſaꝫ ꝓducēdamad arbitros. forte idē ī arbitris eligunt̉ int̓ ꝯſangnineos ꝟtute ſtatutoꝝ. Ni. Ab.Actor qui impetrat reNudeNtla. ſcriptū appellatōe remota ī cauſa recōuentōis appellatōe remota rn̄dētenet̉. Uel. ſumma ſic generaliꝰ vtiliꝰ. Modus ꝓcedēdi datꝰ reſcriptū ī cauſa ꝯuentōis intelligit̉ repetitusin cauſa recōuentiōis. h. d. Cōis diuiſio. ſecūda ibi nos. No. vnū pͥuilegiū recōuentōis. Eſt em̄ cauſaꝝ adeqͣtiuū vt ꝑiter et eodē ſeu forma ꝓcedat̉ ī recōuētōis ſicut ī ꝯuentōis. Et huiꝰ pͥuilegij duplex cauſain lr̄a iſta aſſignat̉. Prima qꝛ actoris rei eadē dꝫditio. ꝯcordat regula non lꝫ actori. de reg. iur̄. li. vj. deiudi. nouit. Secūda: qꝛ actor dꝫ velle ꝯͣ ſe ī defenſiōeqd̓ impetrauit ſe ī impugnatōe. ar. regl̓e qd̓ qͥſqꝫ iur̄.ff. qd̓ qͥſqꝫ iur̄. totū. de ꝯſti. c. oēs No. ſecūdo ibiita ſentimꝰ ⁊cͣ. hoc ꝟbū rn̄det̉ de iure ſic̄ alibi hecꝟba occurrit qͣre ⁊cͣ. vt ī. c. Itē qͥs. de reſti. ſpo.ſatis em̄ eſt ꝯſtet de pͥncipis volūtate. Oīs em̄ eiꝰ volūtas aīo ꝯſtituēdi lege habet̉ lege. inſti. iure na.. ciui. §. ſed qd̓ pͥncipi.. l. j. ff. de ꝯſti. prin. qd̓ intelligoniſi ſit ꝯͣ ius diuinū. qꝛ tūc potiꝰ ꝯuincit̉ errare qͣꝫ legeꝫꝯdere. xxv. q. j. ſunt ꝗdā. dꝫ hr̄e qͣlitates reqͥſitas.bus vide. iiij. di. erit aūt Nota reuꝫ poſſe vti pͥuilegioactoris ad eiꝰ inſtātiā ꝯceſſo: nedū in defenſiōis: ſꝫ etiam in recōuentōis. ꝓpt̓ eqͣlitatē dꝫ eſſe int̓ actorem reū intelligit̉ priuilegiū repetitū in recōuentionis ⁊cͣ Oppo. expediēdo glo. primā diſpoſitio huiꝰc. poſſit ꝓcedere. qꝛ reſcripta ſunt ſtricti iuris: necdebēt extēdi. de of. dele. c. p.. g. qꝛ etiā priuilegiū nondꝫ extēdi ad aliā ꝑſonā etiā ſil̓itudinē rōnis: vt ī. c. ſane. de pͥuil̓. ī regula pͥuilegiū. de reg. iur̄. li. vj. ſic eſto clauſula appellatōe remota ꝯcedat̉ in pͥuilegiū debet extēdi ſup̄dicta rōne. So. hic potuerūt eſſe ratōesdubitādi in tex. rōes ꝟo decidēdi colligunt̉ ex tex. etiam glo. iſtā primā. Prima eſt qꝛ ī iudicijs non dꝫ eſſeꝑſonaꝝ acceptio. Secūdo qꝛ dꝫ licere actori qd̓ reolicitū non exiſtit. Tercia qꝛ qd̓ qͥſqꝫ iuris in alteꝝ ſtatuit ⁊cͣ. vt ī iuribꝰ alle. in glo. Et nota ex hac glo. et ex tex. extēſio reſcripti ad cām recōuentōis non fit hic ex vigore illiꝰ tituli tm̄ qd̓ qͥſqꝫ iuris ⁊cͣ. ſed etiā ex alijs rōnibus.. aſſignatis. faciūt he rōnes his dixi in. c. p̄cedenti. vt ī cauſis ſūmarijs admittat̉ recōuetio. ꝓcedatur in ea ſic̄ in ꝯuentōe aliqͥd.. ſubijciā Et ex his ratōibꝰ infert̉ ad id qḋ dicūt hic Tan. Uin̄. ſicut appellās pōt vti nouis ꝓbatōibꝰ in appel. l. hāc. C. detēp. ap. ī. c. Ioānes. de fi. inſtru. ita appellatꝰ vti poteſt nouis defenſionibꝰ. Glo. ij. exponit lr̄am. ſecun-

do colligit ar. iudicē eandē hr̄e iuriſditōem in ꝓrogataiuriſditiōe qͣlē hꝫ in delegata. ſicut in ſil̓i ſiqͥd relinquitab herede intelligit̉ repetitū a ſb̓ſtituto. C. ad treb. l.iuſtā No. ex glo. recōuentio ꝓcedit ex tacita ꝓrogatōe. intellige de ꝓrogatōe legis hoīs. qꝛ clericus poteſt ꝓrogare ſine licētia ſui ep̄i. vt ī. c. ſignificaſti. fo. ꝯptē. tn̄ recōuēit̉ ſine eiꝰ licētia. ſil̓e ī ꝯͣctu ī. c. dilecti.. fo. ꝯpe. ſurgit recōuētio ex eo dꝫ actor velle non admittit̉ niſi in cauſis in quibꝰ ꝑtes poſſent iuriſditionē ꝓrogare. qꝛ in alijs grauioribꝰ pn̄t velle. dicplene vt dixi.. c. ꝓxi Subſequēter glo. q̄rit: nūquidreꝰ poſſit recōuenire actorē ſuꝑ pluribꝰ ip̄e tm̄ impetrauerit ſuꝑ vna cauſa? glo. cōcludit ſic. idem tenetHoſti. cōiter alij. facit tex.. c. ꝓxi. vt ibi dixi. Ulterius glo. querit an actor recōuentꝰ poſſit iteꝝ recōuenire reū ſuꝑ cauſa in reſcripto expreſſa efficiat̉ reus in cauſa recōuentōis; cōcludit non. qꝛ recōuentio intelligit̉ niſi quo ad illū qui primo ꝯuenit̉. hocnota. idem. Accur. Bar. ī aut̓. ꝯn̄ter. C. de ſen. interlo. om.. Idem Hoſti. hic adducēs ratōem vt euitetur infinitas. de reſcrip. c. ij. li. vj. Et qꝛ fuit ī ptāte actoris a principio ſuꝑ pluribꝰ impetrare. de reſcript̉. c. iij. e.li. imputet ergo ſibi. Et idem ſequit̉ Guil. in ſpe. ī ti. derecōuentōe. §. j.. Itē pone.. l. ff. de iureiura. l. iuſiurandū ad pecunias. §. ſed nec. facit qd̓ ipſe idē no. in§. ij. e. ti. dicit tn̄ ſpe. in ti. de recōuē. §. j.. pe. ſi tu meꝯuenis corā vno iudice ego te cōuenio corā alio: intellige vbi poteſt vel non excipit̉ poteris me recōuenirecorā illo. qꝛ corā illo ego ſum cōueniens non recōueniens. ſil̓e poteſt dici in delegato ẜm do. an. quē impetraſti ꝯͣ me vt vigore noui reſcripti qd̓ impetraui ꝯͣ te vbite ꝯuenio poteris me ibi recōuenire. lꝫ do. An. videat̉de hoc dubitare: tn̄ ego non video dubitatōis cauſam ſit nuda ꝯuentio non recōuentio. hoc voluit īprijs terminis ſpe. in loco p̄al. hodie tn̄ licꝫ impetrare ad aliū iudicē durāte iudicio. vt in. c. diſpēdia. §. reus quoqꝫ. de reſcrip. li. vj. ad eundē tn̄ licet adhuc credo corā eo ꝓcedet recōuentio rōne p̄dicta. Et qd̓..dixi qn̄ non excipit̉ ſcias ſi reus ꝯuenit actorē coramalio iudice non excipit̉: tn̄ ꝓceſſus valet ſi eſt ordinarius: ſecus ſi eſt delegatꝰ. vt no. bar. in. d. aut̓. ꝯn̄ter.delegato ꝓbat̉ in. d. §. reus quoqꝫ. idē ſentiūt ibi doc. Ultimo glo op. videt̉ in recōuentōis ſitcedendū appellatōe remota. qꝛ qd̓ fauore alicuiꝰ introductū eſt non debet retorq̄ri in leſionē ipſiꝰ. l. qd̓ fauoreC. de legi. So. glo. notabilit̓ dicit ꝯͣriū ꝓcedere in pͥuilegio ꝯceſſo motu ꝓprio: ſecꝰ ſi ad inſtātiā. Nota glo. ſingularit̓. facit qd̓ in ſil̓i no. glo. in aut̓. qͣs actiōes. C. dela. ſan. ec. Io. an. in regula ad agendū. de reg. iu. li.vj. in mercū. vt eccl̓ia non teneat̉ ꝯͣ ſe admitte̓ p̄ſcriptionem. x. vel. xx. ānoꝝ: licꝫ ꝯͣ aliū vtat̉ hac p̄ſcriptiōe. qͥaeccl̓ia non impetrauit hoc priuilegiū: ſed fuit ſibi ꝯceſſum a principibꝰ motu ꝓprio. et vide aliā bo. glo. in cle.ſepe. de. ſig. in ꝟbo voluerit. que extendit tex. iſtuꝫrationē ꝯſil̓em huiꝰ glo. vt ſi motu ꝓprio detur aliꝰdus ꝓcedēdi: puta tollendo ſubſtātialia iudicij non debet idē modus ſeruari ī cauſa recōuentōis: ſecꝰ ſi ad inſtantiā ꝑtis hoc fuit ꝯceſſuꝫ. ar. huiꝰ. c. iūcta hac gl. Etno. illā glo. ſingulariter perpetuo. extendit em̄ diſpoſitōem huiꝰ. c. vt ꝓcedat nedū reſpectu clauſule appellatione remota: ſed etiā reſpectu alteriꝰ forme vt ẜuet̉ etiam ī cauſa recōuentōis ſi ad inſtantiā ꝯceſſio emananit ſic ego in ſecūdo ſummario ſūmaui. ideꝫ etiā ſentit hicAb. dicēs hoc. c. ſoluit̉ q̄ſtio de priuilegiato ne trahatur extra dioce. vt ſi pͥuilegiatus ip̄e alium trahit extra dioce. poſſit ibi recōueniri ſi illud pͥuilegiū ad ſui inſtantiā fuit ſibi cōceſſum. Et idē ẜm Io. an̄. in pͥuilegioiurꝭ. ī. c. nōnulli. reſcpͥ. ī prī. vult dice̓ ſiqͥs impetrat vltra duas dietas hodie vltra vnā pōt ibi recōueniri. vt etiā no. in. d. c. nōnulli. dic̄ etiā ſiqͥs impetra-