De mutuis petitio.
ed idē tex. in aucͣ. de execu. §. ſancimꝰ. vbi dicit̉ ꝙ ſiquisobnoxiū arbitrat̉ habe̓ eū qui ꝯͣ ſe ꝯuētōeꝫ expoſuit nōapud aliū iudicē ſed apud eū mox a pͥncipio ⁊cͣ. ad hͦ iſtetex. in ꝟbo incōtinēti. vnde cū coīter hec iura expoſcātrecōuentōeꝫ debere fieri in litis initio ẜm ea debent aliaiura interp̄tatōeꝫ habere. vn̄ dico ꝙ. l. cū papinianꝰ. nōcorrigit̉ ꝑ aucͣ. ⁊ alia iura. ſed cū ſimpl̓r loquat̉ de reconuentōe debet intelligi ẜm p̄dicta qn̄ fit incōtinēti ꝑ rationes qͣs. jͣ. ſubijciā. Et pͥmo qꝛ licet elegerit iudiceꝫ adaliqd̓ tp̄s nō tn̄ ad longū. quid em̄ ſi impetrauit delegatum ꝓpe dioce. rei valde diſtantē a ſua dioce. putās defacili expediri ꝓpter vnicā cām tm̄? Nam durū eſſet ꝙꝓpe ꝯcluſionē ſui negocij aliud attentaret̉ iudiciū ⁊ ſichaberet ibi trahere morā ſolūmodo ꝓpter cām rei. Etidē in ordinario rei quē ad remota loca adiuit corā quonō poſſet ꝓcede̓ recōuētio poſt lit. ꝯte. ſine ſuo maximop̄iudicio. Itē iuriſditio ꝓrogata in recōuentōis actu ēacceſſoria ad iuriſditōneꝫ habitā in cā ꝯuētionis q̄ obtinet locū pͥncipalē durāte cauſa recōuentōis q̄ eſt acceſſoria. vn̄ videt̉ ꝯͣ iuris regulā vt finita cā ꝯuentionis q̄obtinet locū pͥncipalis duret cā recōuētionis q̄ eſt acceſſoria cū ſublato pͥncipali ⁊cͣ. vt in regl̓a acceſſoriū de re.iur. li. vj. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. debitores. de iureiurā. Ad. c. diſpēdia rn̄deo ꝙ non eſt abſurdū nec nouū vt idē verbū addiuerſa relatū diuerſos habeat intellectꝰ. ſimile in. c. abexcoīcato. de reſcrip. vt cū refert̉ ad verbū recōuentōisintelligat̉ ꝙ fiat a pͥncipio. cū ꝟo refert̉ ad verbū ꝯuentionis ⁊ ad impetratōeꝫ lr̄aꝝ intelligat̉ ꝓut ſonat. namꝓmptū eſt iura iuribꝰ ꝯcordare. vt in. c. cuꝫ expediat. deelec. li. vj. ⁊ maxime hͦ eſt tenēdum cū ille. §. nō veniat infauorē rei ſed potiꝰ cōtra reſtringēdo eius facultatē vtdurāte eodē iudicio nec ꝑ viā recōuentōis nec ꝑ viamconuētionis ſibi liceat actorē coraꝫ alio iudice ꝓpulſarenō ergo debet oꝑari ꝯͣriū effectū vt laxet habenas recōueniēdi indiſtincte durāte eodē iudicio ꝯͣ alia iura queexigūt h̓ ſtatim fieri debere. ar. regl̓e. qd̓ ob gr̄am de re.iur. li. vj. ⁊. l. qd̓ fauore. C. de legi. Et hec cōſideratio iudicio meo multū ſtringit. ⁊ vſus fuit papa ibidē illo verbo generali durāte iudicio ⁊cͣ. ad oſtendendū ꝙ qͣꝫdiudurat iudiciū nō licet reo actorē cōuenire ꝑ nouas lr̄asvel recōuenire corā eodem iudice qͣſi poſtea l.iceat impetrare ad alios iudices. vnde dūtaxat voluit ibi ꝓuiderepapa actori in recōuentōis actu ſicut ꝓuiderat reo ī cōuentione ꝯͣ actorem. vt in pͥncipio illiꝰ. c. nō ergo voluitinducere vt indiſtincte liceret recōuenire actorē eodemdurāte iudicio qꝛ ſic ꝓuideret ꝯͣ actorē cuiꝰ ꝯͣriū intendit. ⁊ maxime h̓ pꝫ ꝑ pal. cle. ſepe. vbi ponit̉ ius nouiſſimū. ⁊ ꝯcor. cū aucͣ. ⁊ cū hoc. c. ⁊ loquit̉ ꝑ verba neceſſatiua vt ibi ptꝫ. ⁊ hec ſufficiāt quo ad iſtū difficilē articulū.⁊ vide de hoc aliqua ꝑ Io. an̄. in. d. c. ij. de or. cog ¶ Ultimo hec glo. primo colligit ar. ex tex. ꝙ fruſtra qͣs petitdebitū qui qḋ debet nō impēdit. ⁊ allegat Uin. ꝯcor. demū. allegat qͥnqꝫ ꝯͣria ⁊ ſoluit tm̄ vltimū ꝯͣriū de. l. fi. C.de ꝯpenſa. vbi ꝯͣ repetēteꝫ depoſitū nō admittit̉ ꝯpēſatio debiti dicēs ꝙ illud eſt ſpeciale in depoſito. Ad aliaꝯͣria rn̄de ẜm Io. an. ꝙ etiā ſunt ſpecialia in ſciſmaticisintruſis ⁊ excōicatis qui nō ꝯueniūt ⁊ cōueniri poſſuntsͣ. de iudi. c. intelleximꝰ ¶ Glo. ij. exponit tex. ⁊ remittitad no. in. c. dilecti. de iud. ⁊ dic̄ vt ibi plene dixi ⁊ in. c. examinata eo. ti. ¶ Glo. in ꝟbo incōtinēti. multipl̓r exponit hoc ꝟbuꝫ incōtinēti. ⁊ quo ad hoc. c. dic vt pleniſſime dixi ſuꝑ glo. j. Et no. hac glo. iūcto textu de ſignificato huiꝰ ditionis incōtinenti. nō em̄ exigit actū fieri ineodē tꝑis momēto. ⁊ de hac dictōe mox ſtatim ⁊ ſic de ſimilibꝰ vide glo. in. c. qꝛ ꝓpter. de elect. ⁊. xx. q. ij. ſi in qͣlibet. ⁊ Bar. in. l. j. ff. iudi. ſol. ⁊ in. l. j. ff. de ꝟ. ob. Et ꝯclude ꝙ vbi aliud nō exprimit̉ relīquit̉ arbitrio iudicis qn̄dicit̉ fieri incōtinēti. ar. in. l. ratuꝫ. ⁊ in. l. qd̓ dicimꝰ. ff. deſolū. ⁊ in. l. ſi peculiū. ff. de ſta. li. facit de ꝯſe. di. v. nūqͣꝫ etqd̓ ibi no. ¶ Uenio ad glo. pe. que opponit ꝯͣ tex. de. c.
ſuꝑ ſpoliatione. de or. co. vbi non admittit̉ recōuentio.¶ Sol. ꝯͣriū loquit̉ qn̄ quis agit poſſeſſorio ⁊ recōuenitur petitorio qd̓ fieri nō poteſt in fauorē ſpoliati ⁊ odiūſpoliātis. ſed ſi actor ageret poſſeſſorio ⁊ reus vellet euꝫetiā recōuenire poſſeſſorio bene admitteret̉ recōuentiovt ibi idē ſi actor ageret petitorio. nā poſſet recōueniripoſſeſſorio. vt in. c. ij. de or. cog. ¶ Nota glo. que vult inſummarijs habere locū recōuentionē quādo ambe cauſe ſunt ſūmarie. Idē qn̄ vna eſt ſūmaria ⁊ alia plenarianiſi aliud obſtet vt odiuꝫ ſpoliantis fauor ſpoliati. Io.an. hic ſuꝑ tex. poſt Inno. ſentit oppoſitū. dicit em̄ notandū ꝙ vbicūqꝫ habet locū ſūmaria cognitio nō habetlocū recōuētio niſi ꝯſimilis ſūmarie cognitionis qꝛ cumcōuentio ⁊ recōuentio ſint ſimul tractāde vbi vna reqͥrit plenā diſcuſſionē alia ſūmariā reſtat ꝙ ſine alteriꝰ p̄iudicio ſimul tractari nō poſſunt cū vna accelerationeꝫexigat alia longiores dilatōnes expoſcat. Et idē Hoſt.ſed Io. an. remittit ad noͣ. ꝑ ſe in cle. ſepe. de ꝟbo. ſig. inglo. que incipit qd̓ requirat. ⁊ ibi diſtinguit ꝙ aut ordinarius vel delegatꝰ cognoſcit de cā in qͣ de ſui natura ſūmarie ꝓcedit̉ ⁊ tūc ſit locus opi. Inno. ⁊ ſequaciū vt qͣlitas cauſe recōuentōeꝫ impediat aut delegatꝰ ꝟtute cōmiſſionis in cā in qͣ al̓s plena cognitio requirit̉ ſūmariecognoſcit. ⁊ tūc ſubdiſtinguit ꝙ aut papa ꝓprio motutollit ſubſtātialia ⁊ tūc idē qd̓ .s. aut ad petitōeꝫ impetrantis. ⁊ tūc ar. ſequētis. c. ⁊. l. vltima. C. de fruc. ⁊ lit. expen. videat̉ eſſe remiſſa plenaria cognitio etiā in cā reconuētionis. ⁊ ꝓ hac diſtinctōe adducit. c. ſi motu proprio cū ſe. de p̄bē. li. vj. Bar. in aucͣ. ⁊ ꝯn̄ter. tenet ꝙ etiam in ſūmarijs hꝫ locū recōuētio ꝑ. l. ſed ⁊ hec. §. nō ſolū. ff. de ꝓcur. vbi in cā dāni infecti hꝫ locū recōuentō ⁊tn̄ illa eſt ſūmaria. vt in. l. j. ff. de dam. infec̄. ⁊ concluditduo mēbra qͣꝫ aut vtraqꝫ eſt ſūmaria ⁊ tūc nō eſt dubiūcū poſſunt ſimul tractari. aut pͥma ē ſūmaria ⁊ ſcd̓a plenaria ⁊ adhuc hꝫ locū recōuētio ſed nō tractabunt̉ ſimul. hoc em̄ vt ſimul tractent̉ fuit inductū in fauorē recōueniētis. ⁊ huic fauori potuit renūciare ip̄e. ⁊ hoc dicit Bar. ꝓſequēdo opi. ſuā quā ſupra recitaui in glo. j.Pau. de leaza. in cle. ſepe. ⁊ in. c. cuiꝰ in agēdo. iij. q. viij.dicit pōderandā qͣlitatē iudicij ſūmarij an ſit ſummariūtm̄ quo ad dilatōes breuiores ⁊ iudicij ordinatoria ⁊ tūcrecōuētio a ꝯuentōe ſuſcipit pͥuilegiū vt ſic ſūmarie ꝓcedat̉ etiā in cā recōuētionis. facit. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ ratōnes ibipoſite in tex. aut cā eſt ſūmaria quo ad deciſoria vt quiaadmittunt̉ leuiores ꝓbatōnes vt iuramenti vel ſimiles.Nā quedā ſunt cauſe ſūmarie quo ad ꝓbatōnes in qͥbꝰqn̄qꝫ ſufficit iuramētū qn̄qꝫ vnꝰ teſtis. de quibꝰ in Spede offi. iudi. §. j. C. de his qui ad eccle. ꝯfu. l. pn̄ti ⁊. l. theſaurus. ff. ad exhib. ⁊ ꝑ Bar. in. l. j. de p̄to. ſtipul. ⁊ plenius in extrauag. ad repͥmēda. ⁊ aliqd in. c. nuꝑ de teſti. ettūc iſte cauſe nō adequāt̉ ꝟtute recōuētionis qꝛ fieretmagnū p̄iudiciū in altera cā. qd̓ nō eſt dicēdū. ⁊ hec verba nō. ⁊ multū mihi placēt. Do. an. inuoluit multū hācmateriā multa ꝓſequēdo. breuiter ego ꝯcludo ꝯp̄hendēdo mentē Pau. ⁊ do. an̄. ꝙ aut ambe cauſe ſunt pariles ſeu eqͣles ex eaꝝ natura vel accidēti puta ex mō impetrādi. ⁊ tūc indubie ꝓcedit recōuētio ⁊ ſimul tractāt̉ vtjͣ. c. ꝓxi. vbi etiā dicā qͥd ſi motu ꝓprio papa ſcripſit etꝙ in cauſis pariter ſūmarijs habeat locū recōuētio aꝑte ꝓbat̉ in cle. ſepe. de ꝟb. ſig. ⁊. l. p̄al. §. nō ſolū. aut cauſe ſunt diuerſe nature. vt qꝛ vna ſumaria alia plenarianec ſunt adeqͣte ex mō impetrādi ⁊ tūc ſi eſſet vera opibar. ⁊ alioꝝ ꝙ iſta pͥuilegia eſſent ſeꝑabilia videlicet ꝙhabe̓t locū recōuētio qͦ ad ꝓrogatōeꝫ iuriſditōis ſed nōquo ad hͦ vt cauſe ſimul tractent̉ ſꝫ q̄libet tractabit̉ ẜmnaturā ſuā ⁊ ſic poſſet vno mō intelligi glo. ī. d. cle. ſepein ꝟbo exordio. nihil em̄ tūc obſtaret qͦ minꝰ fiat reconuentio. Sed tenēdo aliā opi. Io. an̄. ⁊ Cal. q̄ mihi placet plus. vt. sͣ. dixi ꝙ hec priuilegia nō ſunt ſeparabiliatūc ꝯcludo ꝙ cā recōuētionis trahit̉ ad naturam cauſe