Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
82v
Einzelbild herunterladen
 

De mutuis petitio.

ed idē tex. in aucͣ. de execu. §. ſancimꝰ. vbi dicit̉ ſiquisobnoxiū arbitrat̉ habe̓ qui ꝯͣ ſe ꝯuētōeꝫ expoſuitapud aliū iudicē ſed apud mox a pͥncipio ⁊cͣ. ad iſtetex. in ꝟbo incōtinēti. vnde coīter hec iura expoſcātrecōuentōeꝫ debere fieri in litis initio ẜm ea debent aliaiura interp̄tatōeꝫ habere. vn̄ dico. l. papinianꝰ.corrigit̉ aucͣ. alia iura. ſed ſimpl̓r loquat̉ de reconuentōe debet intelligi ẜm p̄dicta qn̄ fit incōtinēti rationes qͣs.. ſubijciā. Et pͥmo qꝛ licet elegerit iudiceꝫ adaliqd̓ tp̄s tn̄ ad longū. quid em̄ ſi impetrauit delegatum ꝓpe dioce. rei valde diſtantē a ſua dioce. putās defacili expediri ꝓpter vnicā cām tm̄? Nam durū eſſetꝓpe ꝯcluſionē ſui negocij aliud attentaret̉ iudiciū ſichaberet ibi trahere morā ſolūmodo ꝓpter cām rei. Etidē in ordinario rei quē ad remota loca adiuit corā quo poſſet ꝓcede̓ recōuētio poſt lit. ꝯte. ſine ſuo maximop̄iudicio. Itē iuriſditio ꝓrogata in recōuentōis actu ēacceſſoria ad iuriſditōneꝫ habitā in ꝯuētionis obtinet locū pͥncipalē durāte cauſa recōuentōis eſt acceſſoria. vn̄ videt̉ ꝯͣ iuris regulā vt finita ꝯuentionisobtinet locū pͥncipalis duret recōuētionis eſt acceſſoria ſublato pͥncipali ⁊cͣ. vt in regl̓a acceſſoriū de re.iur. li. vj. qd̓ noͣ. in. c. debitores. de iureiurā. Ad. c. diſpēdia rn̄deo non eſt abſurdū nec nouū vt idē verbū addiuerſa relatū diuerſos habeat intellectꝰ. ſimile in. c. abexcoīcato. de reſcrip. vt refert̉ ad verbū recōuentōisintelligat̉ fiat a pͥncipio. ꝟo refert̉ ad verbū ꝯuentionis ad impetratōeꝫ lr̄aꝝ intelligat̉ ꝓut ſonat. namꝓmptū eſt iura iuribꝰ ꝯcordare. vt in. c. cuꝫ expediat. deelec. li. vj. maxime eſt tenēdum ille. §. veniat infauorē rei ſed potiꝰ cōtra reſtringēdo eius facultatē vtdurāte eodē iudicio nec viā recōuentōis nec viamconuētionis ſibi liceat actorē coraꝫ alio iudice ꝓpulſare ergo debet oꝑari ꝯͣriū effectū vt laxet habenas recōueniēdi indiſtincte durāte eodē iudicio ꝯͣ alia iura queexigūt ſtatim fieri debere. ar. regl̓e. qd̓ ob gr̄am de re.iur. li. vj.. l. qd̓ fauore. C. de legi. Et hec cōſideratio iudicio meo multū ſtringit. vſus fuit papa ibidē illo verbo generali durāte iudicio ⁊cͣ. ad oſtendendū qͣꝫdiudurat iudiciū licet reo actorē cōuenire nouas lr̄asvel recōuenire corā eodem iudice qͣſi poſtea l.iceat impetrare ad alios iudices. vnde dūtaxat voluit ibi ꝓuiderepapa actori in recōuentōis actu ſicut ꝓuiderat reo īuentione ꝯͣ actorem. vt in pͥncipio illiꝰ. c. ergo voluitinducere vt indiſtincte liceret recōuenire actorē eodemdurāte iudicio qꝛ ſic ꝓuideret ꝯͣ actorē cuiꝰ ꝯͣriū intendit. maxime pꝫ pal. cle. ſepe. vbi ponit̉ ius nouiſſi. ꝯcor. aucͣ. hoc. c. loquit̉ verba neceſſatiua vt ibi ptꝫ. hec ſufficiāt quo ad iſtū difficilē articulū. vide de hoc aliqua Io. an̄. in. d. c. ij. de or. cog Ultimo hec glo. primo colligit ar. ex tex. fruſtra qͣs petitdebitū qui qḋ debet impēdit. allegat Uin. ꝯcor. de. allegat qͥnqꝫ ꝯͣria ſoluit tm̄ vltimū ꝯͣriū de. l. fi. C.de ꝯpenſa. vbi ꝯͣ repetēteꝫ depoſitū admittit̉ ꝯpēſatio debiti dicēs illud eſt ſpeciale in depoſito. Ad aliaꝯͣria rn̄de ẜm Io. an. etiā ſunt ſpecialia in ſciſmaticisintruſis excōicatis qui ꝯueniūt cōueniri poſſunt. de iudi. c. intelleximꝰ Glo. ij. exponit tex. remittitad no. in. c. dilecti. de iud. dic̄ vt ibi plene dixi in. c. examinata eo. ti. Glo. in ꝟbo incōtinēti. multipl̓r exponit hoc ꝟbuꝫ incōtinēti. quo ad hoc. c. dic vt pleniſſime dixi ſuꝑ glo. j. Et no. hac glo. iūcto textu de ſignificato huiꝰ ditionis incōtinenti. em̄ exigit actū fieri ineodē tꝑis momēto. de hac dictōe mox ſtatim ſic de ſimilibꝰ vide glo. in. c. qꝛ ꝓpter. de elect.. xx. q. ij. ſi in qͣlibet. Bar. in. l. j. ff. iudi. ſol. in. l. j. ff. de. ob. Et ꝯclude vbi aliud exprimit̉ relīquit̉ arbitrio iudicis qn̄dicit̉ fieri incōtinēti. ar. in. l. ratuꝫ. in. l. qd̓ dicimꝰ. ff. deſolū. in. l. ſi peculiū. ff. de ſta. li. facit de ꝯſe. di. v. nūqͣꝫ etqd̓ ibi no. Uenio ad glo. pe. que opponit ꝯͣ tex. de. c.

ſuꝑ ſpoliatione. de or. co. vbi non admittit̉ recōuentio. Sol. ꝯͣriū loquit̉ qn̄ quis agit poſſeſſorio recōuenitur petitorio qd̓ fieri poteſt in fauorē ſpoliati odiūſpoliātis. ſed ſi actor ageret poſſeſſorio reus vellet euꝫetiā recōuenire poſſeſſorio bene admitteret̉ recōuentiovt ibi idē ſi actor ageret petitorio. poſſet recōueniripoſſeſſorio. vt in. c. ij. de or. cog. Nota glo. que vult inſummarijs habere locū recōuentionē quādo ambe cauſe ſunt ſūmarie. Idē qn̄ vna eſt ſūmaria alia plenarianiſi aliud obſtet vt odiuꝫ ſpoliantis fauor ſpoliati. Io.an. hic ſuꝑ tex. poſt Inno. ſentit oppoſitū. dicit em̄ notandū vbicūqꝫ habet locū ſūmaria cognitio habetlocū recōuētio niſi ꝯſimilis ſūmarie cognitionis qꝛ cumcōuentio recōuentio ſint ſimul tractāde vbi vna reqͥrit plenā diſcuſſionē alia ſūmariā reſtat ſine alteriꝰiudicio ſimul tractari poſſunt vna accelerationeꝫexigat alia longiores dilatōnes expoſcat. Et idē Hoſt.ſed Io. an. remittit ad noͣ. ſe in cle. ſepe. de ꝟbo. ſig. inglo. que incipit qd̓ requirat. ibi diſtinguit aut ordinarius vel delegatꝰ cognoſcit de in de ſui natura ſūmarie ꝓcedit̉ tūc ſit locus opi. Inno. ſequaciū vtlitas cauſe recōuentōeꝫ impediat aut delegatꝰ ꝟtutemiſſionis in in al̓s plena cognitio requirit̉ ſūmariecognoſcit. tūc ſubdiſtinguit aut papa ꝓprio motutollit ſubſtātialia tūc idē qd̓ .s. aut ad petitōeꝫ impetrantis. tūc ar. ſequētis. c.. l. vltima. C. de fruc. lit. expen. videat̉ eſſe remiſſa plenaria cognitio etiā in reconuētionis. hac diſtinctōe adducit. c. ſi motu proprio ſe. de p̄bē. li. vj. Bar. in aucͣ. ꝯn̄ter. tenet etiam in ſūmarijs hꝫ locū recōuētio. l. ſed hec. §. ſo. ff. de ꝓcur. vbi in dāni infecti hꝫ locū recōuentōtn̄ illa eſt ſūmaria. vt in. l. j. ff. de dam. infec̄. concluditduo mēbra qͣꝫ aut vtraqꝫ eſt ſūmaria tūc eſt dubiū poſſunt ſimul tractari. aut pͥma ē ſūmaria ſcd̓a plenaria adhuc hꝫ locū recōuētio ſed tractabunt̉ ſimul. hoc em̄ vt ſimul tractent̉ fuit inductū in fauorē recōueniētis. huic fauori potuit renūciare ip̄e. hoc dicit Bar. ꝓſequēdo opi. ſuā quā ſupra recitaui in glo. j.Pau. de leaza. in cle. ſepe. in. c. cuiꝰ in agēdo. iij. q. viij.dicit pōderandā qͣlitatē iudicij ſūmarij an ſit ſummariūtm̄ quo ad dilatōes breuiores iudicij ordinatoria tūcrecōuētio a ꝯuentōe ſuſcipit pͥuilegiū vt ſic ſūmariecedat̉ etiā in recōuētionis. facit.. c. ꝓxi. ratōnes ibipoſite in tex. aut eſt ſūmaria quo ad deciſoria vt quiaadmittunt̉ leuiores ꝓbatōnes vt iuramenti vel ſimiles. quedā ſunt cauſe ſūmarie quo ad ꝓbatōnes in qͥbꝰqn̄qꝫ ſufficit iuramētū qn̄qꝫ vnꝰ teſtis. de quibꝰ in Spede offi. iudi. §. j. C. de his qui ad eccle. ꝯfu. l. pn̄ti. l. theſaurus. ff. ad exhib. Bar. in. l. j. de p̄to. ſtipul. plenius in extrauag. ad repͥmēda. aliqd in. c. nuꝑ de teſti. ettūc iſte cauſe adequāt̉ ꝟtute recōuētionis qꝛ fieretmagnū p̄iudiciū in altera. qd̓ eſt dicēdū. hec verba. multū mihi placēt. Do. an. inuoluit multū hācmateriā multa ꝓſequēdo. breuiter ego ꝯcludo ꝯp̄hendēdo mentē Pau. do. an̄. aut ambe cauſe ſunt pariles ſeu eqͣles ex eaꝝ natura vel accidēti puta ex impetrādi. tūc indubie ꝓcedit recōuētio ſimul tractāt̉ vt. c. ꝓxi. vbi etiā dicā qͥd ſi motu ꝓprio papa ſcripſit et in cauſis pariter ſūmarijs habeat locū recōuētio aꝑte ꝓbat̉ in cle. ſepe. de ꝟb. ſig.. l. p̄al. §. ſolū. aut cauſe ſunt diuerſe nature. vt qꝛ vna ſumaria alia plenarianec ſunt adeqͣte ex impetrādi tūc ſi eſſet vera opibar. alioꝝ iſta pͥuilegia eſſent ſeꝑabilia videlicethabe̓t locū recōuētio ad ꝓrogatōeꝫ iuriſditōis ſedquo ad vt cauſe ſimul tractent̉ ſꝫ q̄libet tractabit̉ ẜmnaturā ſuā ſic poſſet vno intelligi glo. ī. d. cle. ſepein ꝟbo exordio. nihil em̄ tūc obſtaret minꝰ fiat reconuentio. Sed tenēdo aliā opi. Io. an̄. Cal. mihi placet plus. vt.. dixi hec priuilegia ſunt ſeparabiliatūc ꝯcludo recōuētionis trahit̉ ad naturam cauſe