De libelli oblatōne.

latio. ⁊ intellige qn̄ ſunt ꝯͣrie ī origine nō in exercitio tm̄qꝛ tūc electōe tolleret̉ vt. sͣ. dictū fuit. ad hͦ. l. j. C. de fur.vbi eſt bonꝰ tex. Bar. addit tres alias regl̓as impedientes. Prima eſt qn̄ due actōes ſic ſe habet ꝙ vna ꝓpoſita ⁊ ꝯdēnatōe ſecuta ⁊ executōe facta ꝯtingit liberatioab alia nō admittit̉ accumulatio. de hͦ dic eſſe caſum inl. j. in fi. ff. ſi fa. fur. fe. di. qui eſt valde no. ⁊ deſtruit dictaDi. in hac materia. Secūda regl̓a eſt ratio maioritatisqn̄ plures actōes ſic ſe habēt ꝙ vna ratōne maioritatisnō admittit ſecū alias actōes nō admittit̉ accumulatio.vt. l. vl. C. de or. in. ⁊. l. ꝑ minorē. ff. de iudi. Tercia regl̓aeſt ratio ordinis qn̄ plures actōnes ſic ſe habēt ꝙ vna exordine debet aliā p̄cedere nō admittit̉ accumulatio. C.de rei ven. l. ordinarij ⁊. l. incerti. C. de interdi. ⁊ de inoffi. te. l. qui de inofficioſo. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ hec ſufficiant h̓ ꝓintellectu glo. ⁊ termioꝝ. de materia videre poteris perDi. in. d. regl̓a nullus. ⁊ Bart. in. d. l. edita. ¶ Querotamen circa hͦ de queſtione vtili ⁊ quotidiana in hac cumulatōe an̄ erūt duo libelli ⁊ due ꝯcluſiones vel erit tm̄vnus libellus ⁊ vna ꝯcluſio ⁊ vna inſtantia: dic ẜm bar.in. d. l. edita. ꝙ qn̄qꝫ accumulant̉ actōes diuerſe numero ⁊ ſpecie. vt actio depoſiti ⁊ actio ꝯmodati locati ⁊ ſimiles. qn̄qꝫ ſunt plures actōes differētes numero ſꝫ nonſpecie. vtputa habeo tecū plures hereditates ꝯmunes ⁊per ꝯn̄s habeo plures actōes. idem ſi plures actōes velplures ſocietates plura depoſita ⁊ ſimilia. Primo caſuaccumulatio debet fieri in diuerſis libellis. Secūdo caſu poterit etiā fieri in eodē libello ⁊ ſic erit vna cōcluſio⁊ vnū iudiciū. vt ꝓbat̉ in. l. heredes. §. j. ff. fa. her. ⁊ in. l.cum duobꝰ. §. ſi plures. ff. ꝓ ſocio. ⁊. ff. de act. emp. l. noneſt nouū. ⁊ qd̓ ibi noͣ. in glo. ¶ Uenio nūc ad quartū articulū principalē an quādo alterat̉ libellus vbi alteratioꝑmittit̉ debeat actor ꝯdēnari in expenſis? glo. ſentit hicꝙ ſic. dicit em̄ eum teneri ad intereſſe totiens variandoar. ff. de interro. ac. l. de etate. §. vlti. Et pondera quia h̓dicit ad intereſſe. nulla ergo fiet ꝯdēnatio ſi nullū intereſſe p̄tende̓ pōt actor. idē ⁊ aꝑtius voluit Bart. in. d. l.edita. tūc ꝯdēnatōeꝫ expenſarū fiendā vbir eus damnificatus eſt al̓s ſecus. ¶ Quid em̄ ſi petij rem in libello ⁊poſui duos ꝯfines poſtea addo alios duos ꝯfines? certeex hoc in nullo damnificat̉ reus quoniā cauſa deliberationis ꝑ hanc adiectionē non mutat̉ ⁊ idem in ſimilibꝰ.ſed ſi ꝑ adiectioneꝫ cauſa deliberatōnis mutet̉ quia ẜmprimū libellū reus dedebat ꝯtendere. ⁊ ſic expendit querendo aduocatos ⁊ ſil̓ia. ſed ꝓpter factā adiectioneꝫ etemēdationē reus deliberat nō ꝯtende̓. certe reficient̉ eiexpēſe qꝛ in his dānificatꝰ eſt. ſed ſi vtroqꝫ modo tā ẜmprimū libellū qͣꝫ ẜm emēdatōeꝫ poſtea factā reus idē deliberaſſet .ſ. ꝯtēdere qꝛ forte negaret ip̄m de quo agiturpͥncipaliter factū nō putat verū Bar. ꝙ equitas iudicātis diceret expēſas reficiēdas qꝛ reus damnificatꝰ nō eſtniſi ꝓpter hoc lis efficeret̉ longior. tūc em̄ ꝯdēnat̉ in tātas expēſas in quātas reus dānificatꝰ eſt ꝓpter litē amplius elongatā. ⁊ h̓ voluit tex. in. d. l. edita. in fi. Ego puto ꝙ etiā ſi reus pariter facta emēdatōe deliberaret ꝯtēdere nihilominꝰ ſi tale quid eſt addituꝫ ſeu mutatū ꝙ indeliberādo potuit facere expenſas in aduocatis ⁊ ſimilibus tunc ꝯdemnabit̉ in iſtis ⁊ in expenſis longioris litꝭ.equitas ergo boni iudicis habebit hoc eſtimare. ¶ Ultimo glo. querit an mutato ſeu emēdato libello debeatreus habere nouas inducias? ꝯcludit ꝙ ſic ſi talis ē mutatio ꝙ nō potuit deliberare in pͥmis iudicijs al̓s ſecus.ar. optimū in. c. lr̄e de dilati. vbi eſt deciſio huiꝰ queſtionis. ⁊ idē ꝯmuniter tenet̉ in. d. l. edita. ¶ Extra glo. q̄ro qꝛ vt ex p̄dictis patet dr̄ia eſt inter actōeꝫ vniuerſalem ⁊ generaleꝫ an petitio iuris ep̄alis ſit vniuerſalis angeneralis? Inno. videt̉ in hͦ ſibi fuiſſe ꝯͣrius nā in. c. conquerēte. de offi. ordi. dicit eā eſſe generalē nō vniuerſalem qꝛ nō petit eā intentans iura vniuerſa eccl̓ie ſed tm̄aliquā iura que ꝯtinent̉ in. d. c. ꝯquerēte. ſed in. c. certi-

ficari de ſepul. aꝑte ſentit oppoſitū vbi dicit ꝙ hec petitio ꝯtinet vniuerſitatē iuris ſicut petitio hereditatis ethabet nomē a iure impoſitū. vn̄ ex ſe ⁊ ſine aliqͣ alia exp̄ſſione eſt apta plura vniuerſalit̓ ꝯprehēdere ſicut grex. ⁊hoc vltimū ſequit̉ hic do. an̄. ⁊ ꝓ hoc ego allego. c. cumvenerabilis. de excep. vbi ius ep̄ale fuit petitū vniuerſaliter nec in ꝓſecutōe fuit facta aliqͣ ſpecificatio nec etiamin ſnīa īmo generalit̓ fuit adiudicatū ius ep̄ale. ⁊ idē habetur de reli. do. c. cū venerabilis.Sūmatū eſt. sͣ. c. j. ſed pōt aliterd Ile CEl. ſūmani ⁊ ſic. Nō tenet̉ reus rndere libello in actōe ꝑſonali ſi nō expͥmit̉ cauſapetendi. ⁊ diuidit̉ vt. sͣ. c. ꝓxi. ſcd̓a ibi ideoqꝫ. ¶ Notaprimo ar. optimū ex tex. ꝙ licet in actōe ꝑſonali ſit expͥmēda cauſa petēdi tn̄ ſi nō expͥmit̉ opus eſt exceptōe ⁊appellatōe ſi nō admittit̉ exceptio. al̓s aūt ꝓcedit iudicium. h̓ .n. ponderat̉ exceptio ⁊ appellatio ⁊ de his papa īfine mādat inqͥri. ita tenet h̓ Inno. ꝑ. l. fi. C. de anna. excep. ⁊ Bart. in. l. j. ff. de eden. ⁊ eſt tex. exp̄ſſus melius qͣꝫalibi in. c. abbate ſane. de re iudi. li. vj. in. §. ſecus. qui eētſcribēdus lr̄is aureis. ¶ Nota ſcd̓o optimā practicā rn̄dendi ad libellū ſeu excipiēdi ꝯtra eū qn̄ cauſa nō exprimitur. nō em̄ eſt neceſſe petere cām expͥmi ſed ſufficit dicere nō teneor rn̄dere qꝛ cauſa nō expͥmit̉. Et idē ē vbicūqꝫ libellꝰ eſt obſcure ꝯpoſitus. vt ſentit h̓ Pe. ⁊. Abnec ẜm eos debet iudex dice̓ libellū debere declarari exqͦreus hoc nō dicit. Sed ẜm ꝙ excipit̉ debet iudex dicerereū nō teneri rn̄dere ⁊ vide circa hoc qd̓ noͣ. Spe. in ti.de libel. ꝯcep. §. fi. ꝟſi. cautus etiaꝫ ſis. dicūt tn̄ quidā ꝙqn̄ in libello in actōe ꝑſonali nō eſt cā ſtatim debet reusconteſtari litem qꝛ poſtea nō poterit mutari. vt no. sͣ. c.ꝓxi. ſed eis hoc nō placet. qꝛ in ꝓceſſu poterit cāꝫ declarare ⁊ ꝓbare. C. de anna. excep. l. fi. ſed dic primā theoricam ꝓcedere qn̄ cā eſt exp̄ſſa ſed inepta. Scd̓m dictū ꝓcedit qn̄ nulla cā expͥmit̉. ⁊ hec diſtinctio ꝓbat̉ in. d. c.abbate. ⁊ ſentit Io. cal. hic. ¶ Nota tercio ꝙ iudex nōadmittēdo exceptōeꝫ legitimā grauat ⁊ ab eo appellaripōt licet exp̄ſſe ſuꝑ ea nō admittēda nō interloquat̉. dequo tn̄ dic̄ vt legit̉ ⁊ no. in. c. ex ꝑte. iij. de ap. ⁊ in. d. c. dilecto. ⁊ no. ꝑ Bart. in. l. a ꝓcedēte. C. de dila. ¶ Uenioad glo. ij. qꝛ pͥma nihil hꝫ que ex tex. colligit cām exprimendā in actōe ꝑſonali aliter nō declarat. ſed tu dic̄ vtdixi. sͣ. c. ꝓxi. vbi plene tetigi que cā ſit expͥmēda an remota an̄ ꝓpinqua? ¶ Sed hic quero pꝰ Inno. qͣlis dꝫeſſe cā: rn̄det ꝙ dꝫ eſſe talis q̄ inferat iuſtū eſſe qd̓ petit̉.vt ſi creditor ꝯtra p̄latū agens dicat peto mille marcasqꝛ ip̄as tibi mutuaui. ⁊ ſi dicet reus exprimas ꝙ cōuerſeſunt in vtilitatē eccl̓ie. vel ꝙ ꝯtractꝰ ſit legitime factꝰ cōſentiētibꝰ illis quoꝝ ꝯſenſus requirit̉. vel exprimas ꝙ n̄ſit tibi ſatiſfactū vel ꝯſimilia. que ſi vera eſſent tollerentintentōeꝫ actoris nō cogit̉ actor hͦ exprime̓ in libello qꝛnō eſt de natura actōis ⁊ ideo reſeruātur poſt litꝭ. ꝯte. ⁊tūc qui meliꝰ ꝓbabit obtinebit. C. de ꝓba. l. exceptōeꝫ. ⁊jͣ. de ꝓba. c. ex lr̄is. et. c. licet in fi. ſufficit ergo ꝙ creditorpetat qꝛ mutuauit. ⁊ idem ꝑ omnia h̓ Io. an̄. Et ex predictis ſingulariter nota plura. Primo ꝙ libellus nō eſtadmittēdus ſit cauſa exp̄ſſa nō ꝯcludit de iure licꝫ ex aliquo incidēti poſſit iuſtificari niſi illud accidēs exprimat̉ideo dicit Inno. h̓ ⁊ Hoſti. poſt eū ꝙ ſi ep̄s petat aliqd̓ ep̄ale ius ab eccl̓ia quā ꝯfitet̉ exemptā talis libellꝰ admittendus non eſt niſi talē cauſaꝫ exprimat que ad hocſufficiat. puta ꝙ illud p̄ſcripſit de p̄ſcrip. auditꝭ. vel illud in exemptōe fuit exceptu de reli. do. c. cū venerabilisvel aliud ſil̓e qd̓ ſufficiat. idē incitatōe no. idē Inno. inc. ij. de dilationibꝰ. facit quod no. Inno. in. c. ex ꝑte abbatiſſe. de priuil. vbi dicit libellū non admittendū ſi cauſa exp̄ſſa nō eſt ſufficiens. ⁊ idem Bar. in. l. j. ff. de eden.¶ Nota ſcd̓o libellum ſufficere ꝯcludere inſpecto iureꝯmūi. general̓r aūt nō eſt neceſſe exprime̓ ⁊ iuſtificare excauſis ſpecialibꝰ ſeu ex iure ſpāli et ſingulari qd̓ potius