De foro compe. 3

nō. ⁊ idem Bar. in. l. j. C. vbi de cri. agi oꝫ. Spe. tam̄ ⁊Io. an. ī Spe. de ꝯpe. iudi. adi. §. j. ſub ꝟ. xl. vbi ponūtplures qōnes de hac maͣ. vidēt̉ velle hoc ꝓcedere ẜmaliquos niſi vagabūdus p̄ſtet cautionē de redeūdo adlocū domicilij. ⁊ ē dictū Accur. ī. l. heres abſens. ff. d̓ iudi. in pͥn. glo. magne. arg. l. ij. §. pe. ff. eo. qd̓ dꝫ intelligi de eligēdo ſibi domiciliū de nouo vel de redeūdo adlocū vbi prius habuit domiciliū. nā ſi hr̄et domiciliumnon diceret̉ vagabūdus. vel forte intelligunt̉ de fororōne originis. Nā qͥs retinet domiciliū vbi natus fuit.vt. l. pe. ff. de ſena. no. glo. ⁊ Bar. in. l. aſſumptio. ff. admunici. vn̄ raro ꝯtīgit ꝙ qͥs poſſit eē ſine domicilio capiendo domiciliū ꝓ iure ꝯueniēdi ⁊ ſubeūdi ibi bonaonera. qn̄qꝫ capit̉ domiciliū ꝓ habitatione ⁊ tūc vagabundꝰ pōt eē ſine domicilio vt dixi. sͣ. rō qꝛ poſſibile eſtꝙ qͥs ſit ſine domicilio vt ſi nullā hꝫ habitatōem firmā⁊ locus originis ē detractꝰ. vt plene no. in. d. l. aſſūptio.vn̄ tene illud ꝙ ꝓprie dicit̉ qͥs vagabūdus qn̄ non hꝫhabitatōem firmā in aliqͦ loco. nā ſi reqͥremus ꝙ ſit ſine domicilio raro dicet̉ qͥs vagabūdus rōne predicta.¶ Sꝫ certo ego putarē ꝙ exqͣ tꝑe ꝯuētionis reꝑiturabſqꝫ domicilio. ⁊ ſic fūdata ē iuriſditio illiꝰ vbi reperitur ꝙ nō ſufficiet p̄ſtare cautionē cū ſit p̄uentus ꝑ citatione. ar. c. ꝓpoſuiſti. sͣ. eo. ⁊. l. cū quedā puella. ff. de iuriſdi. om. iu. faciūt no. in. c. vno. de obli. ad ratꝭ. videturem̄ face̓ hoc ī fraudē. arg. opti. c. ex ꝑte. de priui. ⁊ jͣ. necle. vel mo. c. ij. Et idē reꝑit̉ poſtmodū tenere Cal. ī. d.c. j. de rap. ꝑ. l. j. C. vbi de cri. agi oꝫ. vbi ſimpl̓r innuittex. ẜm veram lec. vagabūdū poſſe puniri vbi reperit̉.non gͦ tenet̉ iudex mittere ad aliū locū. Sꝫ opi. cōtraria poſſet intelligi ī eo qͥ domiciliū hꝫ lꝫ ſit aliqual̓r vagabūdus. aliā mirabilē limitatōem poſuit Hoſti. ī ſūma eo. ti. §. ij. ꝟ. qͥd de vagabūdo. loquit̉ tn̄ ſub dubioforte vt poſſit ip̄e vagabūdus locū eligere vbi ꝯueniatur. arg. ff. qͥ ſatiſda. co. l. ſi fideiuſſor. §. ſi neceſſaria. ⁊ff. de iudi. l. heres abſens. q̄ iura ī veritate hoc nō ꝓbātEt cōtra hͦ dictū facit ẜm do. An. l. nō vtiqꝫ. ff. de eo qͥcer. lo. ⁊. ff. de iudi. l. interdū. poſſet em̄ eligere locū valde r̄motū ad incōmodū actoris. Itē pn̄t adduci rōnesſuꝑius all̓ate. quare puto ſimpl̓r ſequendū ꝙ vagabūdus poſſit conueniri vbi reꝑit̉. ¶ Sed circa p̄dictapōt dubitari. qͥd ſi nō ē vagabūdus ꝓprie ſꝫ expulſus aciuitate vel bānitus. nūquid poſſit ꝯueniri alibi ſalteꝫvbi trahat morā lꝫ ibi non hēat domiciliū: de hoc videSpe. in loco p̄alle. vbi refert quoſdā tenere ꝙ ſi nōē ſpes ꝙ cito reuertat̉ poterit alibi cōueniri. ē eī quaſivagabūdus ⁊ bannū non dꝫ retorqueri in eius fauorēſecus ſi ē ſpes de eius ꝓxima reu̓ſione. do. an. dicit ꝙ ſialibi eligit domiciliū poterit ibi ꝯueniri. ſi aūt nō eligitdomiciliū ⁊ tūc ſi nō ē ſpes ꝙ cito reu̓tat̉ poterit vbilibet tāqͣꝫ vagabūdus ꝯueniri. ⁊ hoc ſatis fuit de menteSpe. ⁊ ē ſatis rōnabile. ⁊ facit qḋ dixi in. c. ꝙ clericis.s. eo. ⁊ hoc qͦ ad terciū dictū glo. ¶ Ultimo dicit ꝙ ſidelinquēs receſſit de loco delicti dꝫ fieri remiſſio ad locum delicti. Cōclude hāc maͣm breuit̓ ꝙ aut iudex delicti nō poſtulat hāc remiſſionē ⁊ neceſſario nō ē fiēdavn̄ licite poterit in loco domicilij puniri. vt ī. l. j. C. vbide cri. agi oꝫ. ẜm vnū intellectū qͥ placet ibi Bar. Autpetit̉ remiſſio ⁊ cōiter tenet̉ ꝙ in leuioribꝰ criminibusſeu delictis nō fiat remiſſio nec etiā in atrocibꝰ ſi agit̉ d̓crimine ciuiliter. vt no. Cal. in. d. c. j. de rap. fit eniꝫ iſtaremiſſio ad locū delicti in exemplū vt ceteri timeant etſic vt inde tollat̉ ſcādalū. que rō ceſſat in delicto ciuilit̓intētato. ſi ꝟo agit̉ criminal̓r ⁊ delictū ē atrox ⁊ tūc petit̉ remiſſio. vide ho. glo. in cle. paſtoralis. de re iudi. q̄ īeffectu ꝯcludit remiſſionē fiendā ex ncc̄itate ⁊ nō exvrbanitate vt quidā ſenſerūt. ⁊ idē voluit Cy. in aucͣ. qͣ inꝓuincia. ⁊ bar. in. l. ſicui. ff. de accu. Scd̓o ꝯcludit iſtaglo. iudicē delicti reqͥrentē iudicē vbi degit delinquēsnō poſſe illū punire cū par ī parē non hꝫ imꝑiū ſꝫ debet

agere corā ſuꝑiore ip̄ius. ꝯͣriū tenuit Cy. in. d. aue. qͣ īꝓuincia. ſꝫ bar. in. d. l. ſicui. tꝫ cuꝫ glo. ꝑ tex. illiꝰ. §. ſiqͥsꝟo comp̄henſoꝝ. Io. cal. in. c. j. d̓ rap. dicit ſatis equepoſſe diſtingui. aut criminoſus degat ſub iudice domicilij qͥ intēdit eū punire. ⁊ tūc ſit veꝝ ꝙ ex ſola vrbani.tate ꝓcedat remiſſio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s non poterit punire iudicem non remittentē. ⁊ hͦ veꝝ vt fiat remiſſio ex vrbanttate vbi iudex delicti etiā vult ꝓcedere. ſecūs aūt ſi ip̄enon curat ꝓcedere. facit. c. ꝑ tuas. de ſen. excō. ſic exvrbanitate poſſet iudex delicti remittere ad iudicē domicilij ſicut pylatus remiſit chriſtū ad herodē. Aut criminoſus degit ſub alio qͣꝫ iudice domicilij. vel etiam ſi ibidegit tn̄ ī loco delicti iā accuſatus ē: ita ꝙ iam p̄uēta ēiuriſditio iudicis domicilij ⁊ tūc accuſatore inſtāte iudex delicti mādabit remiſſionē fieri ⁊ tunc erit neceſſario fienda al̓s poterit eum punire. dicit tn̄ Cal. ꝙ opi.Io. an. melius iure ꝓbat̉ ⁊ abſqꝫ dubio illā tenendamcredo ꝑ tex. in. d. §. ſi qͥs ꝟo comp̄henſoꝝ. qͥ indiſtīctemādat remiſſionē fieri nec tn̄ dat ptātem iudici d̓lictipuniēdi iudicē non remittentē īmo potius innuit oppoſitū. no. tn̄ ex hac opi. Cal. ꝙ nō ſolū iudex domīcilij pōt remitte̓ delinquētē ſꝫ alius qͥ non ē iudex ip̄iꝰ delinquētis. ⁊ idē ſentit Cal. in alijs qōnibꝰ ibi. qd̓ non videtur placere do. an. h̓. ſꝫ dictū Cal. plus mihi placꝫ qꝛtext. in. d. §. ſiqͥs ꝟo comp̄henſoꝝ. loquit̉ indiſtīcte ꝙdꝫ remitti ad iudicē vbi degit nō dicit ꝑ iudicē domicilij. Idē facit tex. ī aucͣ. d̓ defen. ciui. §. audiēt. vbi defenſor qͥ cām grauē audire nō pōt remittit criminoſuꝫ ligatū ad iudicē ꝓprium. nā hͦ publice vtilitatis ē. d̓ ſen.excō. vt fame. Itē qꝛ priuatus pōt qn̄qꝫ iſtā dep̄henſionem face̓ iuxta no. i. l. nullus. C. de iude. ⁊ qd̓ dr̄ ī. c. j.de iudi. ⁊. c. cum non ab hoīe. eo. ti. ¶ Tercio cōcluditilla glo. ꝙ an̄qͣꝫ iudex remittat dꝫ p̄mittere aliqualemcāe cognitōem. al̓s ſine cā infamaret̉ ſi ſic ligatꝰ remitteret̉. Idē ſentit Bar. ī. l. j. C. vbi de cri. agi oꝫ. dic̄ tn̄ibi ꝙ iſta ſūmaria cognitō fit ī loco delicti an̄ fuerit cōtumax. all̓at. d. §. ſiqͥs ꝟo. ⁊ certe ille. §. nō ꝓbat hoc ſꝫputo ꝙ aut allegat̉ ꝯtumacia ī loco delicti ⁊ tūc ſufficit ꝙ fiat de hͦ aliqual̓ ſummaria cognitio. ſatis em̄ ꝑhͦ p̄ſumptiue ꝓbat̉ delictū illiꝰ. ar. ī. c. nullus. p̄ſump⁊ eoꝝ que no. glo. ī. l. ī bonefidei. C. de iureiu. vbi notaꝙ fuga fac̄ ſemiplenā ꝓbatōem. ⁊ ꝑ bar. ī. l. admonendi. ff. de iureiu. ⁊ in. l. lege cornelia. ff. ad ſyl. Aut nullafuit cōmiſſa ꝯtumacia nec pōt doceri de fuga. ⁊ tūc ſatis puto glo. nr̄am ꝓcedere vt fiat aliqual̓ ſumaria cōgnitio ſuꝑ crimīe. cū .n. iſte iudex vbi degit nō ſit ſb̓ iudice delicti īmo equal̓ non tenet̉ ſibi crede̓ ſicut in ſil̓rno. Inno. ī. c. j. de offi. or. ⁊ ī. c. cū ī iure. de offi. dele. nāvideo ꝙ qͥs nō admittit̉ ad impediendā executōnemſnīe lꝫ dicat ſua int̓eſſe niſi pͥmo ſūmarie doceat d̓ ſuoint̓eſſe. vt ī. c. veniēs. ij. de teſti. fortiꝰ ī iſto caſu nō ē credendū ſimplici ꝟbo iudicꝭ cū ſic defacili poſſet aliꝰ infamari. ⁊ ſoli ep̄o nō credit̉ ſi dic̄ aliquē criminoſū. vtī. c. ep̄s. ⁊. c. placuit. vj. q. ij. ⁊ ſic ꝯcordo dictū bar. cumglo. d. cle. paſtoral̓. ⁊ cū hac diſtīctōne puto intelligendum dictū cal. in. d. c. j. de rap. qͥ dicit ꝙ iudici reqͥrenti iudex ſub quo degit criminoſus nō tenet̉ incōtinēticredere ſi al̓s ſibi oīno occultū ē ſꝫ ſi notoriū vl̓ famoſum ſine aliqͣ cāe cognitōe remittat ⁊cͣ. ¶ Sꝫ circa hͦq̄ro qͥd ſi delinquēs ē vagabūdus nunqd dꝫ remittiad locū delicti? Inno. ī. c. j. d̓ rap. ꝙ ſic. Cal. ibi contravbi ꝯcludit vagabūdū .ſ. qͥ nullū hꝫ domiciliū n̄ eē r̄mittēdū neceſſario ſꝫ eē d̓ foro cuiuſlibet iudicis al̓s cōpetentis. et ſic poſſe ꝑ quēlibet puniri vbi reꝑit̉ ad hͦ. l. j.C. vbi d̓ cri. agi oꝫ. ⁊ illa auctoritas vbi te inuenero ⁊cͣ.et ſi diceret̉ ꝯtrariū poſſꝫ ſeqͥ ꝑplexitas. Pone eī quēꝯmiſiſſe plura delicta eqͣlia ſꝫ diuerẜ dyoceſibꝰ et eodē tꝑe accuſat̉ de oībꝰ. et oēs iudices petūt remiſſiōeꝫCerte nō apparet rō quare debeant magis remitti advuū qͣꝫ ad aliū. vn̄ ip̄e iudex vbi reꝑit̉ pot̓it eū punire