De foro compe.

aucͣte ſuꝑioris ſui ꝓrogare iuriſditionē iudicis eccl̓iaſtici qd̓ ſatis placet cū nullo iure reꝑiat̉ ꝯͣriū. ſcd̓o ſentit ꝙ lꝫ ſolius laici iuriſditio nō poſſit ſuꝑ ſpūalibꝰ velannexis ꝓrogari ſecus tn̄ ſi dat̉ mixtura clericoꝝ ⁊ laicorū. ar. d. c. ꝑ tuas. ⁊ hͦ dictū mihi nō placet qꝛ. c. ꝑ tuas. habet locū tm̄ in arbitris qꝛ nō hn̄t iuriſditionē ẜꝫquandā notioneꝫ. l. ait p̄tor. ff. de re iudi. ⁊ no. in. c. dilecti. ⁊ in. c. ꝑ tuas. sͣ. de arbi. ⁊. l. j. C. e. iō nō mirū ſi mixtura ibi tolerat̉. ſꝫ ſecūs eſt in iudicibꝰ. vn̄ cā nō p̄t cōmitti clerico ⁊ laico qꝛ laicus oīo eſt incapax hmōi iuriſditōis. vt in. c. decernimꝰ. sͣ. de iudi. ⁊ iuriſditio ꝯpetit cuilibet inſolidū ⁊ indiuiſibiliter. vt no. gl. in. c. prudentiā de of. dele. ⁊ ſic mixtura inhabilis potiꝰ inficerethabilē qͣꝫ inhabilis toleraret̉ ꝓpter habilē. vt. l. pediusff. de arbi. ⁊ qd̓ noͣ. in regula vtile de re. iur. li. vj. ⁊ optime in. c. cū ſuꝑ de of. dele. Itē ⁊ fortiꝰ reſpectu clericorum nullo mō p̄t dici ꝓrogatio qꝛ de vna ſpecie iuriſditōis ad aliā ꝓrſus ſeparatā nō hꝫ locū ꝓrogatio. nōem̄ eēt extēſio ſꝫ potius noua collatio. ſicut in ſil̓i dicimus iuriſditionē in ciuilibꝰ nō poſſe ꝓrogari ad ea q̄ſunt meri vel mixti imperij vt dixi in. c. ſi diligēti. sͣ. e. ⁊no. in. l. inter cōuenientes. ff. ad munici. ita iuriſditō intꝑalibꝰ nō pōt ꝓrogari qͦ ad ſpūalia. Ad hͦ qd̓ noͣ. Cy.in. l. teſtā. C. de teſta. vbi dicit ꝙ iuriſditio iudicis mercantie nō pōt ꝓrogari ſuꝑ ea q̄ ſunt ſeꝑata a mercantia qꝛ fieret ꝓrogatio vel potius extēſio de vna ſpecieiuriſditōis ad aliā ſpēm qḋ eſſe nō pōt ꝑ p̄dicta. dictūtn̄ Io. an fuit originaliter Uin. in. c. eccl̓ia de cōſti. vbiIo. an. ſimpl̓r refert ⁊ tranſit ſꝫ idē Io. an̄. ſentit oppoſituꝫ in. c. ꝑ tuas de arbi. ⁊. c. nobis de iurepa. vbi dicitꝙ illud nō hꝫ locū in actibꝰ ſpūalibꝰ. ar. c. ex eo de elec.li. vj. vn̄ nō poſſet ep̄s cōcedere vt patronus laicus eligat cū clericis p̄latū in eccl̓ia collegiata. cōpromiſſumvero pōt fieri in laicū ⁊ clericū ſuꝑ re ſpūali. qꝛ ip̄m arbitrari nō eſt qͥd ſpūale lꝫ cōpromiſſū fiat ſuꝑ re ſpūali. vn̄ illa ſpūalia ſuꝑ quibꝰ fuit cōpromiſſū nō exercebunt̉ ꝑarbitros ſꝫ ꝑ ꝑtes qḋ no. ſed cogͦſcere de re ſpūali vel annexa eſt qͥd ſpūale iō ꝑ laicū etiā cum clericodiffiniri nō pōt. ad hͦ induco tex. qͣſi exp̄ſſum in. c. ſi iudex laicus in pͥn. de ſen. ex. li. vj. vbi dr̄ ꝙ ſi dubitat̉ ancaptus ꝑ iudicē ſecularē ſit clericus tūc cognitio ꝑtīetad ſolū iudicē eccl̓iaſticū qꝛ de re ſpūali vocato tn̄ iudice ſeculari vel eius cuius intereſt. Ecce gͦ ꝙ iudex ſecularis nō pōt cognoſcere ſil̓ cū eccleſiaſtico etiā ſi ſua interſit vt qꝛ detinet malefactorē captū lꝫ cā incideretcorā eo ad idē fa. c. tuā. jͣ. de or. cog. ⁊. c. qͣꝫto. sͣ. de iudi.Cetera ſpectātia ad ꝓrogatōis materiā ꝓſequere. vtno. in. c. p. et. g. de of. dele. ¶ Uenio nūc ad apparatuꝫquē vltra ſolitū vltīo loco dimiſi qꝛ materia sͣ. expedita erat cōnexa. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ vltra cōtenta in tex.reqͥrat̉ ⁊ aliud in ꝓrogatōe .ſ. ꝙ nō ꝑ errorē ꝑtes conſenſerint. l. ſi qͥs ꝑ errorē. ff. de iuriſ. om. iudi. Glo. j. fatet̉ ꝯͣriū. Io. an̄. enumerat hic nouē requiſita vt clericus de nō ſuo iudice iudicē facere poſſit. pͦ ꝙ ꝯſentiatſcd̓o ꝙ nō ꝑ errorē. tercio ꝙ nō ꝑ mētū. ff. de iudi. l. ij.qͣrto ꝙ ſit eccl̓iaſtica ꝑſona. qͥnto ꝙ ſit al̓s iudex. ſextoꝙ ordinariꝰ. ſeptīo ꝙ de ꝯſenſu ep̄i. octauo ꝙ reintegra nō peniteat. nono ꝙ ſit talis cā q̄ talis iudicis ꝓrorogationē recipiat ⁊ hͦ etiā ad laicos extēdit̉. ſi em̄ ſpūalis eſſet vel annexa ſpūalibꝰ qͣꝫtūcunqꝫ laicus cōſentiret vel qͥcunqꝫ uis excepta aucͣte pape nunqͣꝫ poſſit adtalia ſine clericorū mixtura iuriſditio ſecularis iudicisꝓrogari. ſꝫ de hͦ vltīo dic̄ vt dixi. sͣ. ⁊ declara p̄dicta vtsͣ. dixi. ¶ Sꝫ vltra doc. hic q̄rit̉ nunqͥd cōſenſus ꝑtiūin ꝓrogatōe reqͥrat̉ exp̄ſſus an ſufficiat tacitꝰ⁊ Bar.in. l. j. ff. de iudi. tenet ſufficere tacitū. all̓. Inno. in. c. cūveniſſent de in integ. re. ego allego Inn. qͥ hͦ aꝑtiſſimetenet in. c. ad petitōꝫ de accu. in pͥn. vbi dic̄ ꝙ tacite videt̉ in nō ſuū iudicē ꝯſentire ſi eū adiuit ⁊ corā eo litigauit nō curās in facto nec in iure. vt. l. ij. ff. de iudi. ⁊. l.

ſiqͥs ꝑ errorē. ff. de iur. om. iu. ⁊ videt̉ in. d. l. ſiqͥs ꝑ errorem caſus de hͦ ſatis exp̄ſſus. ⁊ in. l. j. C. de iur. om. iu. ⁊aꝑte ſentit gl. in. l. vna. C. qͥ ꝓ ſua iuriſdi. ⁊ aꝑtiꝰ in. l. j.C. vbi de cri. agi oꝑtet in ꝟ. inchoare. q̄ ꝓbat ꝯiūcto illo tex. ꝙ eo ipſo ꝙ citatꝰ corā iudice incōpetēti nō declinat eiꝰ foꝝ cū ſciat eū nō eē ſuū iudicē videt̉ in ꝯſentire. ⁊ idē ſentiūt doc. in. c. ſi clericꝰ laicū. sͣ. e. ⁊ in delegato reſpectu ꝓrogatōis fiēde de re ad rē ꝙ ſufficiat tacitꝰ ꝯſenſus induco tex. no. in. c. cū oliꝫ. jͣ. de of. dele. ibiem̄ tacite fuiſſet inducta ꝓrogatio niſi obſtitiſſet defectus mādati vel ꝯͣdictio dn̄i. ⁊ vide qd̓ ibi dixi: rn̄deoad. c. ſtatutū. §. ī nullo de reſcrip. li. vj. ibi em̄ ponit̉ caſus ſpālis. vel dic ꝙ ibi ꝓhibet ne iudex citet exͣ locumvl̓ cogͦſcat niſi int̓uenerit exp̄ſſus ꝯſenſus ꝑtiū. vn̄ nōdꝫ extēdi ad ꝓrogatōꝫ fiēdā de re ad rē ꝯͣ regulas iur.ar. in. l. qd̓ vero. ff. de legi. ¶ Nūqͥd aūt ſufficiat tacitꝰꝯſenſus ep̄i? forte dicēdū ꝙ ſic qꝛ potuit ꝓhibere ⁊ nōꝓhibuit. vt no. in. c. nōne de p̄ſūp. Et qꝛ hic ſufficit volūtas ſeu nudus ꝯſenſus. Itē fauore iuriſditōnis hͦ eſtadmittēdū faciūt no. ꝑ glo. in regula delictū de re. iur̄.li. vj. ⁊ ꝑ Inn. in. c. ex ꝑte decani de reſcrip. Itē ſi ꝯſenſus ꝑtiū nō exigit̉ exp̄ſſus minime hͦ ē reqͥrendū in ſuꝑiore. ¶ Glo. ij. in pͥn. ē facilis poſtea q̄rit an̄ clericꝰ cōſentiēdo in iudicē eccl̓iaſticū nō ſuū ſine licentia ſui ſuꝑioris debeat ꝑdere cāꝫ ſic̄ qn̄ litigat ī foro ſecl̓ari? rn̄det ꝙ nō ⁊ bn̄ qꝛ n̄ intātū delinqͥt quātū ī iudicē ſecl̓arem ꝯſentit qd̓ declarat Io. an. nā qn̄ litigat corā iudice ſeculari offendit vniuerſū cetū iuriſditōis eccl̓iaſtice ſꝫ ī caſu nr̄o offendit tm̄ ſpēm. ꝓ pͦ facit. xj. q. j. c. placuit. ꝓ ſcd̓o de his q̄ fi. a p̄l̓. cū apl̓ica. dicit tn̄ glo. ꝙ lꝫex tali delicto nō debeat ꝑdere cām nec̄ ſnīa teneat lata a tali iudice ꝓrogato p̄t tn̄ ep̄s ſi vult illā ſnīaꝫ hr̄eratā ⁊ hͦ in odiū ip̄ius clerici qͥ ip̄m dimiſit ſine eiꝰ licēcia. nā ipſe clericꝰ nō p̄t eā dicere nullā qꝛ vr̄ in ſe hr̄etacitū pactū ne vlteriꝰ petat ſicut acceptilatio īutil̓. ff.de pac. l. ſi vnꝰ. §. pe. Inquātū gl. innuit acceptilatiōꝫinutilē hr̄e vim pacti taciti ītelligit Hoſti. qn̄ ē īutilisrōe materie. puta qꝛ obligatꝰ nō verb̓ ſꝫ re intēdit liberari ꝑ acceptilatōꝫ qd̓ fieri nō p̄t qꝛ cū acceptilatio ſitde iure ciuili nō p̄t tollere obligatōꝫ iuriſgētū ſꝫ tm̄ obligationē verbalē q̄ etiā ē de iure ciuili. nō em̄ p̄t ꝟbistolli qd̓ nō verb̓ ꝯͣctū ē. vt. l. an inutilis. §. acceptū. ff. d̓accepti. inſti. qͥ. mo. tol. obli. §. itē ꝑ acceptilatōeꝫ ſꝫ qꝛhꝫ in ſe ꝯſenſū valebit vt pactū ſꝫ vbi acceptilatio ē inutilis rōe ꝯceptōis ⁊ forme. puta qꝛ facta int̓ abn̄tes illa nec etiā tacitū pactū hꝫ. vt in iuribꝰ alle. in gl. ⁊ videgl. in. l. an inutilis ⁊ in. d. §. itē ꝑ acceptilatiōꝫ. q̄ h̓ tꝫ. eteſt acceptilatio quedā imaginaria ſolutō ſeu liberatōꝑ mutuā interrogatiōꝫ ꝯtingēs. de qͦ dic vt in. l. j. ff. deaccep. ⁊ in. d. §. ꝑ acceptilatōꝫ. Sꝫ q̇ ad pͥncipalē articulū glo. ꝙ clericꝰ nō poſſit ꝯͣuenire idē tꝫ Hoſt. ⁊ mouet̉ qꝛ aut clericꝰ fecit bona fide hͦ ⁊ nō dꝫ aliū decipeaut mala ⁊ ip̄m reuelare nō dꝫ. ar. ff. de do. l. j. Hic ſūtduo vidēda. pͦ an̄ ſnīa nulla tāqͣꝫ lata a nō ſuo iudicepoſſit hr̄i rata ꝑꝓpriū iudicē? de qͦ ꝑ glo. ix. q. ij. in ſūmaſꝫ cōis opi. veriſſima hꝫ ꝙ nō. vt no. Inno. in. c. prudētiam. de of. dele. ꝑ Io. an̄. in regula ratū de reg. iur. lib.vj. in mercū. tꝫ Io. de lig. h̓ glo. ⁊ Bart. in. l. lꝫ. ff. de iudi. Eſt em̄ h̓ ſnīa nulla nō ſolū ex defectu ꝯſenſus ſedetiā ꝓpter defectū ſolēnitatis q̄ nō potuerūt corā alienō iudice interuenire nec ptās ſupplēdi depēdet a conſenſu iudicis ꝓprij tn̄ ⁊ ſi corā eo nō īterueniſſēt nō valeret ſnīa de elec. dudū de li. ꝯte. c. vno. cū ſi. ⁊ ſic pͥmuꝫdictū huiꝰ gl. nō videt̉ veꝝ. lꝫ eī poſſit ep̄s hūc clericualit̓ punire n̄ tn̄ poterit hāc ſnīaꝫ hr̄e ratā nec punirein pͥuatōe cāe rōe ſupͣdicta. ¶ Scd̓o pͥncipal̓r ē vidēdū an̄ ꝑtes litigātes corā iudice incōpetēti poſſint venire poſtea ꝯͣ ſnīam illiꝰ an̄ teneāt̉ ſtare ſaltē vi pactitaciti? ⁊ breuit̓ ꝯcludo ꝙ aūt ſciebāt eū eē iudice īcōpetētē ⁊ poterāt eius iuriſditionē ꝓrogare ⁊ tūc nō pn̄t