De foro compe.

cōtrauenire qꝛ tacite vident̉ iuriſditionē ꝓrogaſſe. vtsͣ. plene dixi. aut poterāt ꝓrogare ſꝫ ignorabāt eū eſſeincōpetentē ⁊ p̄nt ꝯͣuenire qꝛ error impedit ꝓrogatōnem. l. ſiquis ꝑ errorē. ff. de iuriſ. om. iudi. ⁊ sͣ. dixi. autnō poterant ꝓrogare vt in caſu nr̄o. ⁊ glo. hic dicit ꝙvalet non vt ſnīa ſed vt tacitū pactū. vident̉ em̄ ꝑtestacite paciſci de ſtando dicto illius iudicis. ⁊ hanc glo.bn̄ no. ſꝫ limita eā qn̄ poſt ꝓlatōnē ſnīe ipſam approbarunt tūc tacite vident̉ ꝯͣhere ⁊ paciſci. vt eſt caſus notabilis in. l. ij. C. cōia vtr. iudi. et valet tūc nō vt ſnīa ſꝫhꝫ vim cuiuſdā ꝯͣctus qͣſi ꝑtes tūc videant̉ ꝯͣhere ſuꝑeo qd̓ venit in ſnīa. vt no. Cy. in. d. l. ij. ⁊ Bar. in. l. vnaC. qui ꝓ ſua iuriſ. ⁊ ſic intellige ibi glo. ⁊ Bart. in. l. lꝫff. de iudi. ſecus ſi ex poſtfacto nō approbauerūt tūc exeo ſolo ꝙ ad iudicē acceſſerūt incōpetentē nō vident̉ꝯͣhere ſeu tacitū pactū facere ſꝫ potius vadūt ad eumtanqͣꝫ ad iudicē cōpetentē. vn̄ ſi nō eſt iudex nō eſt ꝓrogata eius iuriſditio ⁊ nihil valet qd̓ actū eſt vt tenethic do. An. ⁊ bn̄ videt̉ de mente lr̄e. ⁊ doc. in. d. l. ij. ⁊ adidē induco. l. j. C. de iuriſ. om. iudi. vbi requirunt̉ duoꝙ ſciāt eū incōpetentē ⁊ ꝙ ſit talis cuiꝰ iuriſditio poterat ꝓrogari. ad idē adducō bo. text. iuncta glo. in. d. l.vna. C. qͥ ꝓ ſua iuriſditōe. Ex his dico male dicere gl.in. c. ſtatutis. ij. q. j. q̄ vult appellantē a ſnīa nulla illamꝯfirmare ꝑ. l. iij. ff. remra. ha. nā qn̄ eſt oīo nulla etiamexp̄ſſe nō p̄t ratificari vt valeat vt ſnīa lꝫ ſic vt valeatvt pactū. vt. d. l. ij. ⁊. ad. l. iij. dic ꝙ ibi nō erat oīo nll̓avt ibi plene no. ⁊ in. c. j. jͣ. de re iudi. vbi tāgit̉ intellectꝰillius. l. iij. ⁊ dic̄ vt ibi. ¶ Glo. iij. pͥncipal̓r op. ꝯͣ tex. dec. pulſatus. iij. q. vj. vbi videt̉ dari optio clerico ꝯuento corā nō ſuo iudice̓ an ibi rn̄deat vel taceat? Rn̄detglo. ꝙ ibi vacat a ꝯͣrio ſenſu. ar. cū reꝑiat̉ ꝯͣriū in iurevt hic ⁊ in ſi. ¶ No. gͦ glo. ꝙ lꝫ ar. a ꝯͣrio ſenſu ſit fortiſſimū in iure. vt in. c. cū apl̓ica de his q̄ fi. a p̄la. nō tn̄ꝓcedit qn̄ reꝑit̉ exp̄ſſū ꝯͣriū. qd̓ ꝓhat̉ in. c. a nobis. deſen. ex. ⁊ d̓ hͦ ar. a ꝯͣrio pleniſſime dico in. d. c. cū apl̓ica⁊ aliqͥd ꝑ Io. an̄. ⁊ Io. cal. in. c. publicato de elec. rn̄detetiā glo. hic aliter ad ꝯͣriū vt ptꝫ in ea. vel dic ẜm Io.an. taceat .i. nō rn̄deat qͣſi velit dicere ꝙ clericus ibi cōuētus nō tenet̉ ibi aliqͣtenus rn̄dere ſi nō vult. ¶ Ultimo glo. q̄rit nūquid clericus poſſit cōſentire in laicūiudice cū cōſenſu ep̄i? ⁊ finalit̓ cōcludit ꝙ nō nec ad hͦpōt ep̄s eū cōpellere qꝛ nō p̄t ep̄s minuere priuilegiūclericorū. ¶ Sꝫ ꝯͣ hāc diffinitiōꝫ glo. facit qd̓ noͣ. gl. ⁊doc. in. c. ij. sͣ. de iudi. vbi no. ep̄m poſſe cām ciuilē clericorū delegare laico. So. dicit Io. an. ⁊ bn̄ ꝙ aliud eſtdelegare ⁊ aliud iuriſditionē ꝓrogare. vn̄ in delegataappellat̉ ad delegantē in ordinaria ꝓrogata ad ſuꝑiorem. vn̄ dicit h̓ Hoſti. ꝙ ep̄s meꝰ me inuito nō p̄t meſubmittere iuriſditōi ordinarie alicuiꝰ etiā iudicis eccleſiaſtici lꝫ cām meā me inuito poſſit alteri delegare.eodē mō arguit ꝙ ep̄s nō poſſit cogere ſubditū ſuū capere ordines ab alio qͣꝫ ab ep̄o ſuo. ix. q. ij. ca. j. ⁊. ij. deparoc. c. nullus. ⁊ tn̄ pōt aliu me inuito inuitare vt ordinet. sͣ. d̓ of. or. ꝙ ſedē. qꝛ lꝫ illud non poſſit iure ordinarie iuriſditōnis pōt tn̄ illud iure delegate. ⁊ dic clarius ꝙ iō laicus p̄t eſſe delegatꝰ ep̄i ⁊ nō eiꝰ iuriſditioꝓrogari etiā de cōſenſu ep̄i qꝛ delegatꝰ nō iudicat iure ꝓprio ſꝫ iure delegantis qꝛ nihil ꝓprij hꝫ. vt. l. j. ff. deof. eiꝰ cui man. ē iur. ⁊ in. c. ſane de of. dele. nō gͦ cogͦſcitvt laicus ſꝫ vt delegatꝰ ep̄i ⁊ iuriſditio ſua ē eccl̓iaſticaſꝫ in ꝓrogatōe cognoſceret iure ſuo ꝓprio tanqͣꝫ laicqꝛ ꝓrogare idē eſt qd̓ extēdere ⁊ hͦ fieri nō p̄t. tum qꝛlaicus nō p̄t hr̄e iuriſditionē in clericū. tum qꝛ ꝓrogatio nō pōt fieri ad ſpēm iuriſditōis oīo alteriꝰ nature.eſſet em̄ potiꝰ collatio qͣꝫ ꝓrogatio vt. sͣ. dixi. ¶ Ab.Si citatꝰ ad cām poNopoſuiſti. ſtea mutat forū in cāilla corā pͥmo iudice rn̄dere coget̉. vel ſic ⁊ meIius. Legitime citatus tenet̉ corā iudice citāte cām ꝓ

ſequi non ob. ꝙ poſt citationē mutauerit forū. cōis diuiſio ſcd̓a ibi porro. ¶ No. pͥmo ꝙ rōne domicilij ſuꝑpoſitus iuriſditōi alterius pōt dici eius ſubditus. nōem̄ loquit̉ iſte tex. de ſubiecto rōne originis ꝑ ea q̄. jͣ. dicam. ſed de ſuppoſito rōne domicilij tm̄. ⁊ vide glo. ſingularē in cle. j. e. ti. in ver. ſubditos. q̄ dicit ꝙ rōne contractus vel delicti nō dr̄ quis ꝓprie ſubditus lꝫ ſortiatforū ẜ rōne domicilij ſic. ⁊ vide gl. j. in. c. nuꝑ de ſen. ex.q̄ dicit rōne delicti quē large appellari ſubditū. ad idētex. cū glo. in. c. a nobis. jͣ. e. ti. ⁊ hͦ noͣ. ꝓpter ſtatuta facientia mentionē de ſubditis in quibꝰ cū ſint ſtricti iurisdꝫ fieri ſtricta interp̄tatio. pōt etiā dici ſubditus rōeoriginis. ar. c. iij. de tep. ordi. li. vj. ⁊ in. l. j. ⁊. l. origine. C.de mu. ⁊ ori. li. x. fa. l. aſſumptio. ⁊ qd̓ ibi no. ff. ad munici. ⁊. l. reſcripto. §. fi. ff. de mu. ⁊ ho. ¶ No. ſcd̓o ibi adpetitionē aduerſarij ⁊cͣ. ꝙ ad hͦ vt ꝑ citationē p̄ueniat̉iuriſditio ⁊ ꝑpetuet̉ oportet ꝙ fiat ad petitionē ꝑtis.et hͦ intellige qn̄ iudex ꝓcedit ad vtilitatē pͥuatā q̄ caſu nō valet citatio niſi fiat ad petitionē ꝑtis. vt no. inc. j. de iudi. ⁊ ꝑ Bar. in. l. ad ꝑēptoriū. ff. e. ⁊ ꝑ eundē inl. iij. ff. de dam. infec. ⁊ facit qd̓ nō. Inno. in. c. ad nr̄am.ij. de iuretur. ſecus ſi ꝓcedit ex officio qꝛ tunc tenet iudex locū ꝑtis. vt no. in. c. qͣliter ⁊ qn̄ de accu. et. d. c. adnr̄am. ¶ No. tercio ibi a te. ⁊cͣ. arg. optimū ꝙ lꝫ qn̄qꝫvbi timet̉ de fuga poſſit ꝑs caꝑe ꝓpria aucͣte ⁊ ſic citare realiter. vt. l. ait p̄tor. §. ſi debitorē. ff. q̄ in frau. cred.nō tn̄ p̄t citare verbaliter ſine aucͣte iudicis ad effectūp̄ueniēdi citatū ſꝫ dꝫ fieri citatio ꝑ iudicē ad petitionēꝑtis. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. j. sͣ. de iudi ¶ No. qͣrto ibi aduerſarij tui ⁊cͣ. ꝯtēdente in iudicō mecū etiā ciuilit̓ appellari aduerſariū inqͣꝫtū mihi aduerſat̉ in lite. qd̓ ꝓcedit etiā vbi agit̉ reali. vt ꝓbat̉ in. c. aduerſario. jͣ. de excep. vide qd̓ noͣ. in. c. j. de iudi. ⁊ in. c. accedēs vt li. nō cōte. qd̓ no. ꝓpt̓ ſtatuta. ¶ No. ibi legitīe citatꝰ ⁊cͣ. qd̓ citatio dꝫ eē legitima ad hͦ vt p̄ueniat citatū. ⁊ hͦ iō qꝛ ꝑcitationē nullā nō ꝑpetuat̉ iuriſditio. vide bo. gl. in. c.cū plures de of. dele. li. vj. ita nec etiā p̄uenit̉ vt hic. qd̓etiā tꝫ Io. an. hic. ¶ No. ꝙ ſubditꝰ rōne domicilij dūtaxat deſinit eē ſubditꝰ ⁊ efficit̉ de iuriſditiōe alteriusex trāſlatōe domicilij. ⁊ ſic videt̉ in facultate ſubditi extinguere in ſe iuriſditōꝫ ſui ſuꝑioris. ꝓ hͦ. xiij. q. ij. itē ſiquis de ꝓuincia. vbi ē tex. aptus. ⁊ ſic intelligo iſtū tex.vt tacite etiā ſentit Io. an. ſuꝑ glo. fi. ſecꝰ em̄ ſi eēt ſb̓ditus rōne originis ꝓprie vel paterne tūc em̄ lꝫ mutetdomiciliū nō tn̄ ꝑ hͦ deſinit eē ſubditus vt. l. origine. C.de munici. ⁊ ori. li. x. ⁊. l. aſſūptio. ⁊. l. incola. ff. ad munici. fa. c. iij. de tem. or. li. vj. vn̄ tenet̉ ſubire onera ꝑſonalia ⁊ vbi hꝫ domiciliū ⁊ vbi eſt ciuis rōe originis ꝓprievel paterne lꝫ inde receſſerit ⁊ hͦ ſi ibi reꝑiat̉. de qͦ videplene ꝑ Bar. in. d. l. aſſūptio. Fallit in vxore q̄ nō pōtꝯueniri in loco originis ſi alibi maritꝰ ꝯͣhit domiciliū.de qͦ in. l. fi. §. idem reſcripſerūt. ff. ad muni. vbi vide ꝑBart. an deſinat eē in totū ciuis illiꝰ ciuitatis. vbi traxit originē. Ex his cōclude hanc decre. nō hr̄e locū qn̄quis tranſtulit domiciliū a loco originis ꝓprie vel paterne. ¶ Sed q̄ro circa p̄dicta qͥd ſi erat ſubditus rōedomicilij tm̄ ſꝫ in loco domicilij ꝯͣxit poſtca ante citatōnem domiciliū trāſtulit nūquid pōt ibi ꝯueniri? Ipe.in ti. de cōpe. iudi. adi. §. j. verſi. ſꝫ qͥd ſi debitor tenet qͣſic. nam mutatōe domicilij mutat̉ ⁊ forus rōe domicilijnō aūt rōe ꝯͣctus. Ille em̄ forus eſt immutabilis. factaem̄ nō pn̄t hr̄i ꝓ nō factis vel infectis. l. in libello. §. facte. ff. de cap. ⁊ poſtli. reuer. ⁊ idē tꝫ Bar. in. l. cū ꝗ̄daꝫpuella. ff. de iur. om. iudi. ⁊ dico caſuꝫ eſſe aꝑtiſſimū inl. iuris. ordinē. C. de iuriſ. om. iudi. ⁊ ꝓ hͦ eſt rō naturalis. nam ſi ꝯtraxiſſet alibi qͣꝫ in loco domicilij pōt ibi ⁊vbi cōtraxit inuitus ꝯueniri vt in. c. dilecti s. eo. gͦ fortius qn̄ cōtraxit in loco domicilij cū tꝑe cōtractus currebāt duo vincula ⁊ lꝫ vnū deſinat nō tn̄ deſinit aliudet ſic ſaltem virtute alterius pōt ibi cōueniri. ar. inſti.