De foro compe. A

pellari ad papa. nec obmiſſo medio: nec gradatiꝫ: ſed debet appellari ad dn̄m feudi mediatū. sͣ. e. c. ex trāſmiſſa.⁊ qd̓ ibi no. ⁊ in. c. ceteꝝ. sͣ. ti. ꝓxi. Aut rōne ſuꝑioritatisqꝛ ſibi pure fuit collata ciuitas in tꝑalibus ⁊ poterit appellari ad papā etiā obmiſſo medio. qꝛ idem in iſta iuriſditiōe qd̓ in alia eccl̓iaſtica. ar. in. c. romana. §. debet. deap. li. vj. ⁊ in. c. dilectus. de p̄ben. ⁊ in. c. vno. de iurepat̉.li. vj. facit qd̓ no. Inno. in. c. ſolite. de ma. ⁊ obe. et ſentithic Io. de lig. aut rōne ꝯſuetudinis tm̄: ⁊ tūc puto ꝙ deep̄o bn̄ poterit appellari ad papā. qꝛ regulariter eſt appellandū ad ſuꝑiorē iudicis tribunalis. de ap. ſi duobusſed ep̄o obmiſſo puto ꝙ nō poſſit appellari ad papā ratiōe ſupraſcripta. Aut vacat imꝑiū ita ꝙ iure imꝑij deuoluit̉ iuriſditio ad papā ẜm lec. Inno. ⁊ tūc ſentiūt docto. vt. sͣ. dixi. ⁊ maxime Io. de lig. ꝙ eſt appellandū ſic̄appellaret̉ ad imꝑatorē ꝑ iura ſuꝑius alleg. Ego putarem poſſe attentari ꝙ in hoc poterit appellari ẜm ꝯſtitutōes pape. qꝛ vacāte imꝑio papa non cognoſcit locoimꝑatoris: ſed iure ꝓprio. naꝫ hꝫ iuriſditōnem habitu.vt no. in. d. c. nouit. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊ tm̄ deeſt ſibi exercitium.vacante ꝟo imꝑio aſſumit ſibi iuriſditōnem non tanqͣꝫſurrogatus: ſed iure ꝓprio ex habitu antiq̄ iuriſditiōis.ad hoc optime facit tex. in. c. j. de pig. ẜm vnaꝫ lec. vndeſi feudū impignorat̉ dn̄o ꝑ vaſallū nō tenetur ꝯputarefructus ī ſorte: dū tn̄ abſtineat a debitis ſeruitijs. ⁊ hocꝓpter directū dn̄iuꝫ qd̓ eſt penes dn̄m. res em̄ defacilireuertit̉ ad naturā ſuaꝫ. xxxv. di. ab exordio. Ultimoꝑ hoc ſoluo aliud ꝯͣriū qḋ poteſt formari ꝑ lr̄aꝫ. Iudexem̄ ſecularis ordinarius nō pōt p̄textu ſuſpitōis in totūremoueri a iudicādo: ſed dat̉ ſibi adiūctꝰ: vt no. ī. l. aꝑtiſſimi. ⁊ in aut̓. ſi ꝟo ꝯtigerit. C. d̓ iudi. dixi plene. in. c.ſiquis ꝯtra. sͣ. e. Do. an. hic in notabilibꝰ dicit ꝙ ꝯſuetudo tribuēs iuriſditōem in cauſa appellatōis extendit̉ad cauſam recuſatōis: ad hoc. jͣ. de a p. ſuꝑ eo. qꝛ recuſatio ⁊ appellatio regulariter parificant̉. hoc mihi nō placet. qꝛ vt. sͣ. dixi p̄ſcriptio tanqͣꝫ odioſa nō debet extendi. nec. obſtat parificatio p̄dicta. qꝛ hoc veꝝ in quibuſdaꝫ caſibꝰ: nō in oībus. vt in tex. cū glo. in. c. ſi ꝯͣ vnū. ī fi.de offi. dele. li. vj. Item etiā in paribꝰ nō debet fieri extēſio circa p̄ſcriptōem. vt in p̄al. c. cū ꝯtingat. vn̄ ſoluo etaliter ꝙ hec erat cōſuetudo vt etiā ſentit glo. q̄ oꝑabat̉nedū ꝙ pn̄t illi ꝯſules recuſari: ſed etiā ꝙ nō poſſent cōmittere: vt. sͣ. dixi. vel loquit̉ qn̄ nolebāt admittere recuſatōem aliquo mō. ⁊ ſic fuit appellatū: vt in fi. lr̄e. velī loco ſubiecto eccl̓ie quo ad tꝑaleꝫ iuriſditōem ẜm lec.Hoſti. Et ẜm hoc collige ꝙ in t̓ris eccl̓ie ꝓcedit̉ ad recuſatōem ordinarij ſecularis ẜm canones ⁊ nō ẜm legesfacit. c. ſi duobꝰ. jͣ. de ap. ⁊ ꝑ hoc habes clare expeditammateriā huiꝰ. c. ⁊. c. ſe. illa tn̄ lec. ꝙ t̓ra erat de tꝑali iuriſditiōe eccleſie ex toto non placet. qꝛ hec negligentia pōderatur ⁊cͣ.Abbas.Uidua laicum corā iudiceC TENOXC. eccl̓iaſtico cōuenire nō poteſt niſi ſuꝑ cauſa eccl̓iaſtica: vel in defectū iudicis ſecularis. Diuidit̉. nam in prima ponit̉ comitis conqueſtio. in ſecūda pape ꝓuiſio. ſecūda ibi nos igit̉. quetria facit reddit cauſam ſuꝑſederi mādat. Duos caſusexcipit. hoc. c. expediui. sͣ. c. ꝓx. vn̄ dic vt ibi. ¶ Pro curſu tn̄ lectōis no. pͦ ꝙ licꝫ vidua ſit ſub ꝓtectione eccleſielxxxvij. di. ꝑ totū. de ꝟ. ſig. ſuꝑ quibuſdā. nō pōt tn̄ alium cōuenire petitorio corā iudice eccl̓iaſtico: aliter nōdata negligētia iudicis ſecularis. et hoc intellige qn̄ eſttm̄ vidua. ſecus ſi eſſet vidua ⁊ pauper vel vidua et oppreſſa. ⁊ ſic intellige p̄al. c. ſuꝑ ꝗbuſdā. de offi. dele. c. ſignificātibꝰ ¶ No. ſecūdo ꝙ ſuꝑior laicus pōt ſuis ſubditis p̄ciꝑe ne litigent corā alieno iudice ⁊ ſic poteſt impedire ꝓrogatōem iuriſditōis ꝑ ſuos ſubditos fiendā.qd̓ limitat veꝝ do. An. qn̄ aliter ſubiectꝰ eſt qͣꝫ rōne nude iuriſditōis. ad hoc qd̓ no. Inno. in. c. ceteꝝ. de iudi. ⁊bar. in. l. ij. ff. de iudi. ⁊. l. j. §. ⁊ poſt oꝑis. ff. d̓ noͣ. ope. nū-

cia. ſed certe iſte tex. nō patit̉ iſtā reſtrictōem cū hic nonapparet iſtū comitē habuiſſe aliā p̄rogatiuā niſi ius feudi vltra nudū exercitiū iuriſditōis. nec hic dicit̉ ꝙ impediebat ꝓrogatōem. qꝛ tm̄ vidua inſtabat vt iudiciū agitaret̉ corā eccl̓iaſtico iudice. vnde mādatū fuit dūtaxatvidue: vt ptꝫ in tex. Et hoc videt̉ factū potius in fauorem cōuenti qͥ forte ꝯquerebat̉ ꝙ traheret̉ corā iudiceeccl̓iaſtico. ex tex. ergo tm̄ colligit̉ ꝙ dn̄s ad inſtantiamrei poteſt p̄ciꝑe actori ne trahat aduerſariū corā iudiceincōpetenti. ¶ No. tercio ꝙ p̄textu miſerabil̓ ꝑſone nōdebet alij iniuſticia miniſtrari: ꝓut tex. optime dicit inc. deniqꝫ. xiiij. q. v. ¶ No. qͣrto ꝙ delegatio facta ꝑ papāad petitiōem miſerabilis ꝑſone nō oppreſſe. nec pauperis ꝯͣ laicū nō hꝫ incōtinenti effectū: ſed demū data negligentia iudicis ſecularis. nec requirit̉ neceſſario negligentiā p̄cedere: ſꝫ ſufficit ꝙ ſequat̉. nec eſt neceſſe ꝙ recurrat̉ ad ſuꝑioreꝫ ip̄ius iudicis: ſed īmediate pōt delegatus ꝓcedere: qd̓ nota. ſecus in delegatōe facta ad petitōem nō miſerabilis ꝑſone. illa em̄ incōtinenti eſt nulla ſi nō p̄ceſſit negligētia: vt in. c. sͣ. ꝓxi. qd̓ ſic loquit̉. etdic vt ibi plene dixi nec aliter inſiſto circa glo. qꝛ declarate ſunt ſicut dixi in p̄cedenti. c. ¶ Sꝫ op. ꝯͣ tex. in eo ꝙhic agebat̉ ſuꝑ hereditate ⁊ papa mādat ſuꝑſederi niſicauſa ſit talis q̄ ad eccl̓iaſticū iudicē ꝑtineat. nam cauſahereditaria nullo modo pōt ſpectare ad iudicē eccl̓iaſticum. jͣ. qͥ fi. ſint le. cauſam. de or. cog. tuā. So. poteſt intelligi ẜm Hoſti. ꝙ agebat̉ ſuꝑ hereditate .i. ſuꝑ hereditaria in dotē ſibi ꝯceſſa vel legata. Et ẜm Hoſti. pōtagi corā eccl̓iaſtico iudice. dos em̄ poteſt intelligi hereditas mulieris. qꝛ ſuū patrimoniū appellat̉. ff. d̓ mino. l.iij. §. vlti. in fi. ⁊ de dote poteſt eccl̓ia cognoſcere. jͣ. d̓ dona. inter vi. ⁊ vxo. de prudentia. de quo dic̄ vt dicā. in. c.non eſt. de ſpon. ⁊ maxime hoc ꝓcedit qn̄ vidua repetitdoteꝫ. de do. inter vi. ⁊ vxo. c. nuꝑ. Itē poterat ſpectarehec cauſa ad eccl̓iam ratōe teſtamēti. jͣ. de teſta. tua nobis. Et nota etiā ex hoc dicto ꝙ executio teſtam̄ti interpuros laicos ſpectat ad eccl̓iam: de quo tn̄ dic̄ vt pleneno. in. c. Ioannes. jͣ. de teſta. regulariter ergo cauſa ſuꝑhereditate ſpectat ad ſecularē: de quo in pal. c. cauſam.¶ Secūdo op. ⁊ videt̉ ꝙ pͥnceps poteſt ꝯcedere vni priuilegiū cū ꝑiudicio alteriꝰ. vt. l. quotꝭ. C. de p̄ci. imꝑ. of.⁊ qd̓ no. in. c. ſuggeſtū. jͣ. de deci. Doc. intelligūt ꝙ cū gͣui p̄iudicio hoc nō poſſet: ſed cū leui ſic vt in ꝯͣrio. videbo. tex. ⁊ glo. xxv. q. ij. reſcripta. ⁊ intellige ꝙ in depēdētibus a pͥncipe vt in ſpūalibꝰ poſſit ꝯcēdi priuilegiū etiam cū grauiſſimo p̄indicio alteriꝰ ſi pͥnceps oīno p̄ſumitur hoc velle ꝯcedere: vt no. in p̄al. c. ſuggeſtū. ⁊ d̓ of. deleg. ſuꝑ eo. ⁊. l. ij. §. ſiqͥs a principe. ff. ne quid in lo. publ̓.¶ Quero q̄ dicat̉ viqua? dicit Phi. ꝙ illa cuiꝰ marituseſt mortuus. xxxiiij. di. viduā. dic̄ ꝙ ex ꝓpria ſignification vocabuli vl̓ ẜm ethymologiā poteſt dici vidua q̄libet mulier ſine viro: etiam ſi virū nunqͣꝫ habuiſſet quaſi ſine viduitate. ⁊ dicit̉ a vi qd̓ eſt ſineſicut dr̄ vecors .i.ſine corde. ⁊ veſanus ſine ſanitate. ita dicit tex. in. l. malū§. vidua. ff. de ꝟ. ſig. ſed ex cōmuni vſu loq̄ndi pōt ꝓcedere dictū Gra. in p̄al. c. viduā. vt dicat̉ illa vidua cuimaritus mortuus eſt. ⁊ intellige ſi ab eo fuit cognita: al̓sſecus vt ibi. nam ⁊ vſus loq̄ndi etiā in penalibꝰ attēdendus eſt: vt no. in. c. ex lr̄is: de ſpō. ⁊ dixi. in. c. j. sͣ. ti. ꝓxi.Clericus non poteſt ſi¶ IdiligenE i. bi cōſtituere iudicē laicum etiam ſi ꝓpriū iuramentū ⁊ aduerſarij conſenſus accedat. h. d. Pars huiꝰ deſcrip. ſi diligenti ẜmHoſti. diuidit̉ in tres partes. In pͥma ponit̉ falſa opinio archiep̄i piſani. In ſecūda ip̄ius impugnatio: ibi īmemor. In t̓cia cōcluſio: ibi māifeſte ¶ No. ibi tenuiſſe⁊cͣ. ꝓ cōi vſu loquēdi duꝫ qͦtidie dicimꝰ tal̓ glo. tal̓ doc.tenet hanc opi. ſed rectior modus loquendi eſſet vt hicſentit De. talis eſt in tali opiniōe. ¶ No. ſecūdo ꝙ nedūin ſpūalibus et eccl̓iaſticis: ſed etiam in temꝑalibꝰ cleri-