De foro compe.

indiſtincte reuocari. ⁊ ſic nō hꝫ locū. l. iudiciū ſoluit̉. ff.de iud̓. ⁊ de offi. dele. c. ſuꝑ queſtionū. ¶ Nō ſcd̓o ꝙ ratione habitus iuriſditōis quē papa hꝫ in tꝑalibꝰ pōt ſeimpedire ⁊ exercere iuriſditōem qn̄ om̄ino deficit iuſticia. vel qꝛ ſubeſt princeps ⁊ nō vult eā exercere. vel qͥavacat imꝑiū. ⁊ ſic omnino nō eſt inutilis habitus iuriſditōis penes papā. ⁊ vide ea q̄ dixi ī. d. c. nouit. ⁊ vniuſaliter impedit ſe ratōne ꝯſuetudīs. ꝯcordat. jͣ. de ap. ſiduobꝰ. ⁊ sͣ. e. c. ſi clericꝰ. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ predicta intelligevt. jͣ. ſubijciā. ¶ Nō tercio ꝙ vniuerſitas iudicū ex cāpōt recuſari. ⁊ ꝓ hoc hēs glo. ī. c. ī ſingul̓. de ſta. reg. qd̓ē ꝯͣ regulā glo. ī. c. j. sͣ. de iudi. que tenet ſynodū recuſari nō poſſe: ſꝫ pōt illa glo. intelligi ī ſynodo generali cuip̄eſt papa: ar. ix. q. iij. cuncta ꝑ mundū. ſecūs ī alijs vt h̓⁊ facit tex. ī cle. paſtoralis. §. piſana. de re iud̓. ⁊ vide qd̓dixi ī. d. c. j. ¶ Nota ꝙ ſuſpitōis exceptiōe ꝓbata corāarbitris nō defertur iuriſditō ipſis arbitris ſed ad ſuꝑiorem: prout habet̉ ī. c. cū ſpeciali. de ap. ⁊ hoc d̓ iure canonico. de iure ciuili dic vt dixi ī. c. ſi quis contra clericū. ſupͣ eo. ⁊ ꝓut noͣ. ī. l. aꝑtiſſimi. ⁊. l. cū ſpeciali. C. de iudi. alia nō colligo. qꝛ indigēt examinatōe: vt. jͣ. patebit.¶ Uenio ad materiā expediendā vnacū glo. ⁊ q̄ro nūquid lr̄e impetrate a papa inter puros laicos ſint ipſoiure nulle abſqꝫ alio euētu? glo. j. ex tex. colligit ꝙ ſuntimpendēti an valeant vſqꝫ ad ſnīam. mouet̉ ꝑ verbuꝫdūmodo ⁊cͣ. qꝛ videt̉ lr̄as emanare cōditōnalit̓ videlicet data ſollicitudīe ī admīſtrāda iuſticia. Si gͦ ꝯſulesſunt negligētes ī ꝓceſſu vſqꝫ ad ſnīam poſſunt iſti delegati iuriſditiōem aſſumere. ⁊ iſte videt̉ intellectus glo.vt intelligat̉ de ſnīa ꝓferenda a iudice ſeculari. ⁊ ſic etiam videt̉ eā intelligere Io. an̄. ⁊ eā ſequi videt̉. licet referat Tan. Io. ⁊ Uince. tenuiſſe: licet ſub dubio fortelr̄as expirare inchoato iudicio corā ſeculari. tūc em̄ poteſt dici cōplementū. ſꝫ pͥmū tenet Io. an̄. ⁊ ꝑ hoc videtur velle ꝙ lr̄e nō ſunt ip̄o iure nulle. ⁊ hunc intellectūvidet̉ ſeqͥ Hoſt. ⁊ ad tex. qͥ dicit irritas ⁊ inanes ⁊cͣ. dicit debere intelligi cū ſuppletōne hoc mō videlicet ꝙ ꝑtales lr̄as nō poteſt ꝓcēdi ſicut ꝓcedi nō poſſet ſi ꝯſtāret ipſas irritas ⁊cͣ. al̓s nō bene exciꝑet ꝟ. ſeq. dūmodo⁊cͣ. quaſi velit dicere ꝙ nō ſecuta negligētia ꝑinde eſt īeffectu ac ſi eſſent irrite. vl̓ poteſt intelligi ẜm eū ꝙ ſūtirrite qn̄ expreſſit falſitatē. vt qꝛ impetras ſuggeſſit ī reſcripto ꝙ ꝯſules negligētes erāt cū tn̄ ſuꝑ hoc nō fuerāt reqͥſiti. ſupͣ de reſcrip. c. ſuꝑ lr̄is. ⁊ ẜm hoc ſubauditad lr̄am nec aliter debere impetrari vel ad iudicē eccl̓iaſticū recurſū haberi ibi dūmodo ⁊cͣ. Inno. tenet lr̄asipſo iure eſſe nullas cū papa an̄ negligentiā nō hēat iuriſditōem ī eos. Et ad lr̄am ibi dūmodo ⁊cͣ. dicit ꝙ ſenſus ē ꝙ data negligētia lr̄e pn̄t īpetrari quaſi velit dicere ꝙ lr̄e nō ſunt ſemꝑ nulle. qꝛ data negligentia tꝑeimpetratōnis lr̄e valēt. ⁊ qͦ ad iſtud. c. idē tenet do. An.h̓. ⁊ Io. cal. ⁊ do. Car. jͣ. c. ꝓx. Et qꝛ. c. ꝓxi. videt̉ huic ꝯͣriū ego ī hac maͣ diſtinguo plene aſſumēdo dicta Caljͣ. c. ꝓx. ⁊ Inn. ī. c. ſignificātibꝰ. ſupͣ de off. dele. ⁊ doct. h̓pluraqꝫ addendo cū querit̉ an̄ ⁊ qn̄ papa poſſit adiri apuris laicis. ⁊ ꝓcedam ꝑ enumeratōem caſuuꝫ cum iſtemodus ꝓcedēdi ſit facilior ⁊ vtilior. Primus caſus eſtqn̄ hoc habet conſuetudo: vt. c. ſi duobus. de ap. et ī. c.ſi clericus. ſupͣ eo. cū ſi. Scd̓us caſus qn̄ ſumus ī terrisſubiectis eccl̓ie quo ad tꝑalem iuriſditōem vt ī p̄all̓. c.ſi duobꝰ. ⁊ ſupͣ eo. c. qd̓ clericis. Tercius caſus ſi cā ſuꝑqua agit̉ ſpectat de iure ad iuriſd̓. eccl̓aſticā: vt ī. c. tuam. de or. cog. ⁊ ī. c. cū ſit gnaͣle. ſupͣ eo. ⁊ quod ibi dixi.Quartus qn̄ vacat imꝑium. ⁊ agit̉ ī cauſa ſpectāte adimꝑatorē vt h̓. Quītus qn̄ dat̉ negligētia iudicꝭ ī iuſticia admīſtranda vt h̓. quod intellige vt. jͣ. ſubijciā. Sextus qn̄ impetrat̉ a ꝑſona miſerabili. ⁊ hoc caſu diſtingue: qꝛ aut ē miſerabil̓ ⁊ opp̄ſſa: vt qꝛ ē vidua ⁊ ſpoliata. ⁊ tūc īmediate pōt adire eccl̓aſticū aliter nō ſpectata negligētia ſui iudicꝭ vt ī. c. ex ꝑte. b. jͣ. e. ⁊. xxiiij. q. iij. ſi

qͥs de potētibus. habet em̄ eccl̓a iſtas ꝑſonas miſerabiles ſub ſua ꝓtectōe. lxxxiiij. ⁊. lxxxvij. di. ꝑ totū. ⁊ ī. c. ſuper qͥbuſdā. de ꝟ. ſig. ī fi. Idē ſi ſint pauꝑes: licet aliternō appareat de oppreſſione eoꝝ vt ꝓ iniuſticia pn̄t adire immediate eccl̓aſticuꝫ. qꝛ ſatꝭ opprimunt̉ pauꝑtate:vt ſentit Inno. ī. c. ſignificatibꝰ. ſuꝑ de off. dele. ⁊ optīefacit ibi tex. vbi videt̉ quaſi hͦ ꝓbari. ⁊ ī p̄al. c. ſuꝑ ꝗbuſdam. ī fi. Si ꝟo ſunt al̓s miſerabiles ꝑſone ſꝫ nō pauperes nec nō oppreſſe: vt qꝛ ſunt vidue vel orphani vl̓ infirmi diuites. tn̄ ⁊ tunc pn̄t immediate adire eccl̓iam ꝯͣlaicos ⁊ lr̄as impetrare que erūt in pendēti ī euentū negligentie iudicꝭ ſecularis. ⁊ iſte eſt caſus ī. c. ſe. ⁊ ī hoc reſtrige glo. h̓. ⁊ hoc veꝝ niſi jr̄e ſunt ſurrepticie: vt qͥa īeis fit mētio falſa de negligētia iudicꝭ ſecularꝭ. vel fuerūt impetrate inchoato ꝓceſſu coraꝫ iudice ſeculari deeo nulla mētōe hīta. tunc em̄ lr̄e ſunt nulle ſaltem exceptōe oppoſita. ar. de reſcpͥ. c. ſuꝑ lr̄is. ⁊ ī. c. inter mōaſteriū. de re iud̓. Si ꝟo nō ſunt miſerabiles ꝑſone. ⁊ tuncregulariter ſunt lr̄e ip̄o iure nulle. ⁊ iſte ē caſus h̓. Queaūt ē diuerſitatꝭ rō inter hoc vltimū ⁊ penultimū membrū? Io. de lig. dicit ꝙ in nō miſerabili eccl̓aſticꝰ nō hꝫiuriſditōem nec habitu nec actu. ī miſerabili autē hītunō actu. ſꝫ hͦ eſt falſum. qꝛ ī nō miſerabili etiā hꝫ iuriſditōeꝫ habitu: vt noͣ. ī. c. nouit. de iud̓. ⁊ tenet ip̄emet Io.de lig. ī cle. ad noſtꝝ. de here. Do. an. dicit ꝙ ī miſerabili habet exercitiū licet ligatū. ī nō miſerabili habet exercitiū interdictū. ſꝫ hͨ rō nō ſatiſfacit. vn̄ qꝛ ſi habet ligatū nō dꝫ poſſe aliqͣtenus exercere durāte vinculo ſeu ligamīe. ar. ī. c. romana. §. nec ꝓ eo. de off. or. li. vj. ⁊ in. l.obſeruare. ff. de of. ꝓcō. tn̄ hͨ diuerſitas iure nō ꝓbat̉.Inno. jͣ. ī. c. ꝓx. dicit papā hr̄e iuriſditōis exercitiū ī ꝑſona miſerabili ſꝫ eo nō vtit̉ de gr̄a. Sed ꝯͣ hoc dictuꝫInno. facit tex. jͣ. c. ꝓx. vbi aꝑte innuit̉ ꝙ face̓t īiuſticiaꝯmittēdo effectualit̓ an̄ negligētie euētū. Si em̄ hͦ poſſet de iure nō diceret̉ facere iniuſticiā. qꝛ nemī facit iniuriā. de ele. cū eccl̓a vulterana. ⁊. l. gracchꝰ. C. de adul.xxiij. q. iiij. qͥ peccat. vn̄ reddo aliā rōem diuerſitatꝭ. qꝛī ꝑſonas miſerabiles ſeu ī eas delīquētes hꝫ papa iuriſditōem magꝭ latā qͣꝫ ī alias nō miſerabiles. nā miſerabiles habet ſub ꝓtectiōe: vt ſupͣ dixi. vn̄ ꝯmittēdo videt̉exercere officiū ꝓtectōis qͣi ꝯminet̉ ſeculari ꝙ ſi nō proceſſerit ipſe ꝑ ſuū delegatū ꝓcedet ſicut ī ſil̓i dat cōſeruatorē an̄ iniuriā illata. de off. dele. c. j. li. vj. Itē ſicut facit iudex ī cōminatōe quā facit ī citatōe vel īꝑemptorio: vt. l. ad peremptoriū. ff. de iudi. ⁊. c. tū ex lr̄is. de ī inte. reſt. ſꝫ alios laicos nō habet ſic ſub ꝓtectōe: ideo nullo mō cōmittit ante negligētie tempus: vt ī p̄all̓. §. necꝓ eo. l. obſeruare. ff. d̓ off. ꝓcon. ⁊ leg. et ſupͣ. c. ꝓx. Septimus caſus ē cuꝫ iudex ſecularꝭ recuſat̉ ſuſpectus. ethūc caſum ponūt doc. h̓ ꝑ hāc decre. et ꝑ aut. vt diffeiud̓. §. j. ⁊. ij. hunc etiā caſum ponit glo. xj. q. j. ī ſummaſꝫ hunc caſum intellige qn̄ recuſat̉ iudex qͥ eſt ꝓuīcie caput ⁊ īmediate ſubeſt imꝑatori. tūc em̄ adit̉ eccl̓aſticꝰ.⁊ ita loqͥtur tex. ī p̄all̓. aut. §. ſi ꝟo contigerit. ſecūs ſi īeadē ꝓuīcia eſt ſuꝑior. qꝛ tūc ille adiri debet. ita noͣ. hoſti. et bn̄ ī. c. nouit. de iud̓. et hͦ ſeqͥtur do. An. h̓. nec ob.iſte tex. qꝛ hic ſuberat conſuetudo vt in lr̄a iacet. vl̓ nōerat alius ſuperior. vt. jͣ. ſubijciam ſuꝑ glo. fi. Octauuscaſus eſt ī cauſa reconuentōis. iij. q. viij. cuius ī agendoet. l. cū papinianus. et aut̓. et conſequēter. C. d̓ ſen. Nonus caſus ē ẜm Hoſt. vt ī cauſis mortuarioꝝ a defunctis relictoꝝ ī aut̓. de eccle. ti. §. ſi autē ꝓ redemptione.coll̓. ix. Decimus caſus eſt ẜm Inno. qn̄ imꝑator vl̓ iudex ſecularis inuocat auxiliū eccl̓e. xxiij. q. v. admīſtratores. xcvj. di. cū ad veꝝ. vnde ſingulariter dicit h̓ Inno. ꝙ ſi imꝑator nō eſt negligēs ſꝫ ſubditi ſūt ſibi inobediētes ꝙ nō pōt face̓ iuſticiā tūc dꝫ papa eū .ſ. imꝑatorem iuuare et domare rebellionē ſubditoꝝ. ar. ī preall̓.c. cū ad veꝝ. Undecimus rōne admīſtratōis aſſumptea laicis. qd̓ intellige vt le. et noͣ. ī. c. indicatū. lxxxix. di. ⁊