De foro ꝯpe.

ſcere in vim dilatorie quero qͣlis erit iſta ſummaria cognitio. So. Bar. in. l. p̄ſcriptōne. C. ſi ꝯtra ius vel vti.pu. diſtinguit ꝙ aut illud qd̓ venit ſeu ꝓponit̉ ꝑ modūdeclinatorij iudicij tangit negociū principale ita ꝙ venit examinandum ante lit. ꝯteſt. ⁊ poſt ⁊ tūc ſi venit ꝓbandum ab eadem ꝑte ꝓcedit dictum Inno. in. c. ſuꝑlitteris. vt ſufficiat ſummaria ꝓbatio ante lit. ꝯteſt. Etꝓ hoc ego adduco bonū tex. cū ibi notatis in. c. veniēs.ij. de teſti. vbi pꝫ ꝙ non exigunt̉ ita ſtricte ꝓbatōnes ſicut cum poſtea diſcutit̉ ad merita cauſe ſꝫ pꝰ lit. ꝯteſt.ꝓbabitur plene. Pone exemplū in terminis. c. noſtri. ſiem̄ negat̉ rem eſſe eccl̓iaſticam vel clerici ſufficit hͦ probare ſummarie cuꝫ ipſe poſtea teneat̉ hoc idem ꝓbareplenarie ad merita cauſe qn̄qꝫ ante lit. ꝯtēſ. incūbit probatio vni poſt lit. ꝯtēſ. incūbit alteri ꝓbatio ⁊ tūc perfecte ⁊ plene examinat̉ ⁊ ante lit. ꝯtēſ. ⁊ poſt. exempluꝫ inl. p̄ſcriptōne. ⁊. c. ſuꝑ litteris .ſ. qn̄ opponitur ꝯtra reſcriptum de ſurreptōne. nam ille qui opponit exceptionemmendacioꝝ dꝫ illam ꝓbare qꝛ ipſe dicit hoc ad excludendum iudicium. vnde cū mendacia ſint cā ſue intentionis ei incumbit onus ꝓbandi. vt in. l. ei. qͥ. ff. de ꝓba.ſed poſt lit. ꝯtē. actor dꝫ ꝓbare veritatem qꝛ illa aſſertōeſt cauſa ſue intentōnis gͦ ei incumbit onus ꝓbandi. vtl. qui accuſare. C. de eden. vide Io. an. in. c. j. de lit. ꝯteſ.li. vj. dicit tamen ꝙ an̄ lit. ꝯtēſ. ꝓbabitur plenarie ī caſu p̄dicto qͦ ad ſubſtantiā ꝓbatōnis: ſed qͦ ad modumꝓcedendi iudiciū erit ſummariū qꝛ non requirit̉ lit. cō.ſicut nec in alijs exceptōnibꝰ dilatorijs. vt no. in. c. prudentiā. §. ſexta. de offi. dele. ⁊ hoc tene licet Do. an. dicat Bart. tenere in. d. l. p̄ſcriptōne. ꝙ qn̄ idem grauatonere ꝓbandi quo ad merita ⁊ quo ad dilatoriaꝫ ſufficeret probare ſummarie ꝑ iuramentū hͦ em̄ nō dicit ibiBar. nec hoc dictum approbat hic Do. an̄. qꝛ hic ē aliquale p̄iudicium vt no. in. l. theſaurus. ff. ad exhibend̓.Ego allego p̄al. c. veniens. vbi idem grauat̉ onere ꝓbandi ante litem ⁊ poſt litem ⁊ nō ſufficit iuramentuꝫ.graue em̄ eſſet dicere ꝙ ſolū iuramentuꝫ ꝑtis ſubijciataduerſarium iuriſditōni alterius iudicꝭ vbi poterit ſaltem de facto grauari. ¶ Ultimo opp. ꝯtra tex. ⁊ contrap̄dicta. videtis em̄ ꝙ laicus negando rem petitam foreeccleſie vel clerici ſit lis ꝯteſtata ⁊ ꝑ ꝯſequens nō poſſitamplius ꝓponere declinatoriā iudicij cum lit. nō ꝯtēſ.ſit terminus excluſiuus omniū dilatoriarū. vt in. c. cuminter. de re iudi. ⁊ in. l. excep. ⁊ qd̓ ibi no. C. de exce. So.dicebat Io. an. ꝙ hec verba que dicebat laicus non dicebat ad iudicij ordinationē ⁊ ſic aīo litem ꝯteſtandi: ſꝫad fori ꝯcluſionem .i. ad declinandum iudicium. Et exhac ſolutōne no. ꝙ quando negando petitū negat̉ ſimul iuriſditio nō videt̉ quis negare animo litem cōteſtand ſed iudiciū declinandi qd̓ no. vel ſcd̓o ẜm Pe. etAbb. ꝙ reus dicebat hec verba extra iudiciū ⁊ ſic nō inducitur lit. ꝯtēſ. vel tercio ẜm eoſdem hoc dicebat in iudicio ꝓteſtando ꝙ non intendebat litem ꝯtēſ. ꝙ qualiter valeat hec ꝓteſtatio dic vt dicet̉. in. c. vno. de lit. cōteſta. ⁊ qd̓ no. in. c. cum. M. de ꝯſti.Queſtio feudi dꝫXtranſMiNa. ꝑ dn̄m termīari oſi negligit eccl̓iaſticus iudex al̓s ſuperior eius hͦfaciet. ita coīter ſummat̉. vel ſumma ſic ẜm lec. glo. Siqueſtio feudalis eſt inter clericū et laicū cognoſcet dn̄sfeudi ſꝫ eo negligēte cognoſcet delegatus pape etiā an̄negligentiā datus. hoc dicit. Et ꝓcedit iſte intellectushabito reſpectu ad gnaͣlem ꝯſuetudinē de qua ꝑ glo. h̓⁊ in. c. p̄cedenti. vel ſumma ſic ẜm aliū intellectū. Queſtio feudi dꝫ terminari ꝑ dn̄m feudi immediatuꝫ. ⁊ heclec. incidit cū prima ſꝫ eſt magꝭ clara ⁊ noͣbilis. Diuidit̓iſta decre. nam in pͥma ponit ꝑtis ꝯqueſtio. in ſcd̓a pape prouiſio. ſecunda ibi per dn̄m. ¶ Noͣ ꝙ etiam laicus ſubiectus rōne fendi nō pōt prorogare iuriſditioneꝫ alterius iudicis ſine ꝯſenſu domini feudi in his que

ꝯcernunt feudum. ⁊ hoc qꝛ non eſt ſubiectus rōne nudi exercitij iuriſditōnis tm̄ ſed etiā rōne fidelitatis ⁊ feudi. ſecus in laico ſimpliciter ſubiecto rōne nudi exercitijiuriſditōnis. de qͦ no. ꝑ bar. in. l. j. §. ⁊ poſt oꝑis. ff. d̓ noͣ.ope. nun. ⁊ in. l. ij. ff. de iudi. ⁊ ꝑ Cy. in. l. ſiqui ex ꝯſenſu.C. de ep̄i. audi. plene tetigi in. c. ceterum. s. ti. ꝓximo.¶ Hota ſcd̓o dn̄m feudi poſſe precipere vaſallo ne inſpectantibꝰ ⁊ cōcernentibꝰ feudum reſpondeat coramalio iudice. ¶ Noͣ tercio ꝙ ſicut ep̄s pōt p̄cipere clerico in ꝟtute obedientie ſic dn̄s vaſallo ſub debito fidelitatis qͦ ad ea que ſpectant ad feudū. ſimile. jͣ. e. c. ex tenore. pro hoc ꝙ fidelitas iurat̉. vt patet in. c. ego em̄ deiureiuran. xxij. q. v. c. de forma. vbi ponuntur ea que iurat vaſallus obſeruare ſic ⁊ ep̄s ꝓhibet clericū litigare corā ſcl̓ari. vt no. ꝑ Io. an̄. in. c. ſi iudex laicus. de ſen.excom. li. vj. facit. c. ſi diligēti. jͣ. eo. ¶ Nota quarto qͣvbi quis rōne feudi hꝫ dominū mediatū et dn̄m immediatū tenet̉ primo rn̄dere corā immediato ⁊ illo negligente coram mediato et ſic nō ſuccedit ordinarius lociquando reperit̉ dn̄s mediatus al̓s ſecus. vt in. c. ceterū.⁊ qd̓ ibi diri. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊ ſic vaſallus alteri infeudādo acquirit ſibi vaſallum īmediatū ⁊ ſuperiori dn̄o acquiritmediatum. Et an poſſit indiſtincte vaſallus alteri īfeudare dic vt no. in. c. que in eccl̓iaꝝ. de ꝯſti. ¶ Nō quinto ex tex. ibi de ſeculari feudo ⁊cͣ. ꝙ feudum originalit̓ab eccleſia ꝓcedens in laicū ꝑ infeudatōeꝫ alteri factaꝫcenſet̉ ſeculare. vnde trahit naturā ⁊ qualitateꝫ reſpectu inferioꝝ vaſalloꝝ potius ab immediato qͣꝫ mediato domino. ¶ Opp. ꝯtra tex. in eo. ꝙ papa impedit ſe inter laicos ꝯtra. c. nouit. sͣ. ti. ꝓximo cuꝫ ſimilibꝰ. So. dicit glo. hic ꝙ forte iſte actor erat clericus. nam ex gnaͣliꝯſuetudine papa dat clerico litteras in quacūqꝫ cauſaꝯtra laicos: ſed laico ꝯtra laicum non. vt. sͣ. no. c. ꝓxīo.cum ſimilibꝰ. Ex hoc ſentit glo. ꝙ iſte ep̄s trecēſis eratdelegatus impetratꝰ ab iſto. B. clerico qd̓ non placetHoſtiē. nec Io. an. cū hoc nō colligat̉ ex littera nec exantiqua. vnde dicebat hoſti. ꝙ Trecenſis cognoueratvt ordinarius generalis militum ⁊ ẜm generalem conſuetudinem gallicanā ẜm quam in qualibet cauſa pōtlaicus trahi coram iudice eccleſiaſtico ſed iſti milites exceperūt ꝙ queſtio feudalis erat vt littera dicit. tenebātem̄ illam poſſeſſionem in feudum a dn̄o de camꝑis licꝫal̓s eſſent homines eccleſie ⁊ qꝛ exceptio nō admittebatur fuit appellatum ad papam ⁊ papa ad inſtantiā militum ꝯmiſit cauſam ⁊ ſic nō fuit ꝯmiſſa ad petitōeꝫ illiꝰB. prout dicit glo. vel pōt dici ẜm hoſti. ꝙ nō fuit appellatum tamen quia tūc forſan ep̄s excōīcauit militesreſpondere nolentes potuerūt ꝯqueri de iniuſta excōmunicatōne. de offi. deleg. c. cum ꝯtingat. ⁊ papa ſcribitvt habet̉ in littera. ¶ Sed ꝯtra hoc ⁊ ꝯtra tex. opponitur ꝙ papa non debebat hanc cauſam ꝯmittere dominō iſtoꝝ militum vt cognoſceret ⁊ decideret dn̄o negligente qꝛ legitime eſt ſuſpectꝰ alteri parti .ſ. iſti. B. Inno. reſpondet dupliciter ponendo duos intellectus adiſtum tex. primo ꝙ licet papa ex certa ſcientia ꝯmiſeritcauſam domino iſtoꝝ militum nihilominus pōt iſte recuſari. nō em̄ apparet cā quare papa vellet auferre parti legitimā recuſandi facultatem niſi dicat non obſtāte exceptōne recuſatōnis de qͦ dicendū eſt. vt habet̉ etno. in. c. ex parte. ij. de offi. delega. Et ꝙ illa ſit legitimacā recuſandi eſt exp̄ſſum ẜm hoſti. in. c. cām que. de off.dele. Et nota bn̄ ex dicto Inno. ꝙ papa pōt ex certa ſcirn̄tia ꝯmittere cām ſuſpecto ⁊ p̄cludere viam recuſandi. Idem tenuit hoſti. in. c. cum inter. de excep. ſꝫ gl. ſenſit ꝯtrariū in. c. ad hec. de reſcri. dic vt dixi ī. d. c. cū inter. ¶ Nota hac ſolū. ꝙ papa ꝯmittendo etiā ex certaſcīa cām probabiliter alteri ꝑti ſuſpecto non videtur īdubio illi tollere facultatem recuſandi. facit. c. accedēs.primo. jͣ. vt lit. non conteſ. Et habes ex his vnuꝫ modūintelligendi iſtam litteram ꝙ ep̄s Trecenſis qui primo