De foro ꝯpe.

qualitas expreſſe ſꝫ taciteᶠ pōt ꝯprehendi ꝙ fuit ſcd̓ummembꝝ principale. Exemplū in terminis. ca. ẜm Do.an. vt qꝛ agens rei vendicatione ꝯtra laicum pro rebꝰeccl̓ie ſolum dicit rem eſſe eccl̓ie. nam ꝙ res ſit eccleſienō ꝯcludit̉ iuriſditio: ſed bene ꝯcludit̉ ex detentatōnerei eccl̓iaſtice ſacrilegiū quoddā ex quo ꝯcludit̉ iuriſditio ad eccl̓iam ⁊ tūc qꝛ pōt deducere illā cām vt priuilegiatā ⁊ vt nō priuilegiatā exqͦ ſimpliciter dicit rem eſſeeccleſie nec aliter allegat ſacrilegiuꝫ ſi res negat̉ eccl̓ie.qꝛ ꝑ ꝯſequentiā negat̉ ſacrilegium ſola negatio excludit iuriſditiōeꝫ qꝛ ſpecifice nō tangit̉ dubiū ſacrilegij.vt hic eſt tex. ẜm eum. vn̄ ip̄am vt priuilegiataꝫ videt̉deducere qn̄ hoc exprimit in libello. al̓s aut nō ꝯcludit̉ſacrilegium nec dubiū ſacrilegij exquo nō allegat̉ mala detentio qꝛ poſſibile ē ꝙ reꝰ habeat aliqd̓ iuſtū initium poſſidendi ⁊ eo ꝙ poſſidet p̄ſumitur iuſte poſſidere exquo nō allegat̉ poſſeſſionis iniuſticia. Ex p̄dictisvidet̉ ꝯcludere ꝙ tūc demū eccleſiaſticus iudex cognoſcit ſuper rebꝰ eccleſie quando allegat̉ ſacrilegiū exp̄ſſe vel quando ꝯcludit̉ tacite ex notoria detentatōe reieccleſiaſtice. ſed ꝯtra hūc intellectū aperte facit quia ſiagendo rei vendicatōne allegaret tacite ſacrilegiū iamex negatōne nō excluderet̉ iuriſditio ſꝫ res efficeret̉ dubia. ⁊ ſic haberet iudex eccl̓iaſticus iuriſditionem. vt. sͣ.ꝯcluſum eſt tacita em̄ habent̉ pro exp̄ſſis. ff. ſi cer. pet̓.l. cum quid. Item intentio actoris nō dꝫ variari ex negatione vel aſſertōne rei aut enim actor intentādo reiven. deducit ſacrilegiū tacite allegando detentatiōꝫ reieccl̓iaſtice ⁊ tūc ex negatōne non dꝫ excludi iuriſditio.vt in. c. cum ſit. jͣ. e. ⁊ s. dictum eſt aut nō deducit ſacrilegium ⁊ ideo negatio vel aſſertio ꝙ eſt eccl̓iaſtica nonhabet mutare qualitatē cauſe ⁊ intentōeꝫ actorꝭ ⁊ ſicnō haberet iuriſditōeꝫ etiam ſi ꝯſtaret rem eſſe eccleſieexquo nō deducit̉ ſacrilegiū rōne cuiꝰ tm̄ ẜm iſtū intellectum habet eccleſia iuriſditōeꝫ in caſu huiꝰ. c. ⁊ tamēiſte text. aperte innuit ꝯtrarium vt ſi ꝯſtat rem eſſe eccleſie vel iſto non negante iudex ꝓcedere poſſit. Itemdico nō eſſe verum ꝙ agendo ſimpliciter rei ven. videatur deducere ſacrilegiū tacite. Iſta em̄ eſt actio realisnec p̄ſupponit quem eſſe obligatū ad tradēdum vel criminoſum. vt inſti. de acti. in prin. ideo puto ꝙ hoc. c. velit dare priuilegiū eccl̓ie vtᶠ cum agit̉ de rebꝰ ſuis ꝯtralaicum poſſit adiri eccleſiaſticus qualitercunqꝫ agaturde rebus ſuis vel clerici etiam ſi agat̉ actōne perſonalivt ex locato vel legato. ⁊ hoc videt̉ hic voluiſſe Inno.dum dicit ꝙ ſi conſtat rem eſſe eccl̓ie ſed laicus poſſideat coram iudice eccl̓iaſtico agi debet puta ſi agat̉ ex locato vel legato ⁊ ſimilibꝰ. ⁊ ſic nō ſolum habet locuꝫ hͦpriuilegiū quando agitur rei vendicatōe: ſꝫ etiā ſi agatur alia actione ꝑſonali occaſionē rei eccl̓iaſtice. ſecꝰ ſiageret̉ actōne ꝑſonali ⁊ nō de re eccleſiaſtica qꝛ tūc ſecularis cognoſcit ⁊ ſic poteſt tunc intelligi Inno. in. c.cum ſit gnaͣle. jͣ. eo. vbi videt̉ ꝯtrariari dicto ſuo hic etꝓ hac differentia pōt adduci optimum ſimile in eo ꝙdicimus ꝓcuratorem acquirere vtilem dn̄o qn̄ ſtipulatur ex re dn̄i. ſecus quando ſtipulat̉ nō ex re dn̄i: qͥatūc nihil acquirit̉ domino ſed tenet̉ cedere actōneꝫ domino ꝑ actionē mandati. vt dicit glo. no. in. c. ij. de vſuris. li. vj. facit etiam quod in ſimili no. de interdicto vnde vi ſcripto in rem in. c. ex ꝑte. jͣ. eo. fundata eſt em̄ iuriſditio eccl̓iaſtici eo qꝛ res cuius occaſione agit̉ eſt eccleſiaſtica vn̄ pōt iudicare de om̄ibꝰ inde accedentibus⁊ hͦ videt̉ ꝓbare iſta littera in eo ꝙ ſe nō fundat ſuperrei vendicatōne ſed videt̉ hoc priuilegiū ꝯcedere qualitercunqꝫ agat̉ de re eccl̓iaſtica ⁊ hoc priuilegiū potuit ꝯcēdi vel qꝛ laici plurimū ſunt negligētes in exhibendo clericis iuſticiā. vt dicit tex. jͣ. eo. c. cum ſit generale.vel qꝛ ex detentatōne rei eccl̓iaſtice p̄ſumit̉ mala detentio. ⁊ ſic ⁊ ſi nō ſtricte tamen largē videt̉ quoddā ſacrilegium ſeu detentatores videntur malefactores eccle-

ſiarum. nō em̄ dicuntur ſtricte ſacrilegi nec ꝯueniūturvt ſacrilegi quia tunc negatio nō proficeret. vt. sͣ. dcm̄eſt. Et ex his concludo ꝙ nō ſolum qualitas ſacrilegijſed etiam quia res eſt eccl̓iaſtica vel clerici tribuunt iuriſditionē eccleſiaſtico eo ipſo ꝙ allegatur rem eſſe clerici vel eccleſie exprimitur ⁊ allegatur qualitas tribuēsiuriſditionem ⁊ ſic deducit illam cauſam vt priuilegiatam ⁊ verbo ⁊ facto. verbo enim allegat eo ipſo ꝙ dicitillam rem eſſe eccl̓ie. facto allegat eo ipſo quia conueīteum coram iudice eccleſiaſtico nam ex qualitate iudicꝭcoram quo agitur declarat̉ ius libelli ⁊ illa actio videt̉intentata que ꝓportionatur iuriſditōni iudicis coramquo agitur. vt ſentit Inno. in. d. c. ceterum. facit. l. ſiqͥaintentōne ambigua. ff. de iudi. ⁊ licet hoc caſu qualitastribuens iuriſditionē nō ſit ſeparata a iure principaliter petita tamen ex ordine intellectus eſt ſeparabilis ſicut ꝯtingit in eo qui negat ſimul factum principale ⁊ q̄litatem vt quia accuſatus de delicto commiſſo in territorio iudicis negat ſimpliciter delictum ꝯmiſiſſe. ⁊ id̓odico ꝙ ſi laicus ꝯuentus negat rem eſſe eccl̓ie quia videtur etiam negare qualitatē tribuentē iuriſditōeꝫ poterit iudex de hoc ſummarie cognoſcere in vim dilatorie ſi actor clericus petierit hoc ⁊ euentus iſtius incidētis queſtionis declarabit an poſſit eſſe iudex ſuꝑ principali ſicut fit regulariter quando negat̉ qualitas tribuens iuriſditionē vt in iuribꝰ ſuperius allegatis. nec ob.ſi dicatur ꝙ bis examinabit̉ idem cum poſtea hoc veniat diſcutiendū ad merita cauſe quia hoc nō eſt nouūvt in. c. veniēs. ij. de teſti. vbi dilatorie diſcutitur id qd̓venit poſtea diſcutiendum ad merita cauſe nec ꝓbationes recepte in iudicio ſummario faciūt fidem ī plenario. vt ibi ⁊ multa alia exempla de iure ciuili. potes videre ꝑ doc. in p̄dicto. c. p̄ſcriptōne. Iſte ergo tex. qͥ videtur innuere ꝙ ex ſola negatōne debꝫ remitti ad iudicem rei debꝫ intelligi quando actor inſtat vt diſcutiatqueſtio quo ad merita cauſe vt quia nō vult aſſumereonus bis idem ꝓbandi ⁊ dilatorie et quo ad merita vtpleriqꝫ hūc laborem ⁊ circuitum fugiunt. ſecus ſi offertſe ꝓbaturum hoc ſummarie ⁊ incidenter qꝛ tūc audiridꝫ. nec iſte tex. ꝯtradicit īmo dꝫ ſuppleri ꝑ alia iura. vtin. l. nō poſſunt. ff. de legi. ⁊ in. c. cum expediat. de ele. li.vj. al̓s inutilis foret hec ꝓuiſio cum quilibet defacili negaret. Item quando nō negat rem eſſe eccl̓ie nō cōfeſſio ſed res priuilegiata tribuit iuriſditōeꝫ ꝯtra laicumſi ergo negat quare nō dꝫ admitti ad ꝓbandum remeſſe eccl̓ie. nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ quādo nō negat ꝯcluditur ſacrilegiū qꝛ hoc eſt falſum cū poſſet tenere rē cūtitulo. puta in emphiteoſim vel titulo locatiōis vl̓ aliolegitimo modo. Item opinio ꝯtraria aperte ꝯfundit̉ꝑ iſtum tex. ſi em̄ non poſſet ꝯuenire laicum eo qꝛ agit̉de rebus eccl̓ie vel clerici quare papa ꝑmitteret hāc cōuentionem a principio ⁊ excludit tm̄ ſecuta negatōne.nam dixiſſet ꝙ a principio debꝫ eum conuenire coraꝫiudice ſuo: ſꝫ tm̄ dicit ꝙ ſecuta negatōe dꝫ trahi ad forenſem iudicem quaſi tūc ex negatōne res efficiat̉ dubia an ſit eccl̓iaſtica vel clerici. ſecus ergo ſi ꝯſtaret velꝯſtare pōt. facit ad p̄dicta quod in ſimili nō. Inno. inc. nouit. de iudi. in fi. vbi dic̄ ꝙ ſi laicꝰ denunciat̉ eccleſie etiā ſuꝑ re prophana ⁊ negat peccatū nō ꝑ hoc excluditur iuriſditio ſi notorie ꝯſtat de peccato vel adu̓ſarius denuncians vult probare peccatuꝫ. ⁊ facit quodno. Cy. in. l. ij. C. qn̄ fiſ. vel pri. ⁊ maxime hoc proceditquando vult ꝓbare incontinenti. ar. in. l. fi. C. de ꝯpenſa. ⁊ in. c. litteras. de reſti. ſpo. ⁊ ꝑ hoc habes iſtum punctum latiꝰ ⁊ clarius hic qͣꝫ alibi declaratū. An autē ſubſint alie qualitates vel cauſe tribuētes iuriſditiōeꝫ eccleſie. ꝯtra laicum tractat hic Do. an. ſꝫ ego ponā. ī. c.cū ſit. jͣ. eo. vbi recte cadit et tangit̉ per alios doctoresſꝫ qꝛ. s. dictum eſt ꝙ quādo negatur qualitas vel cauſa tribuens iuriſditōeꝫ dꝫ vel pōt de hͦ ſummarie cogͦ-