De foro compe. 48

de cā cognoſcebat erat ordinarius in loco. Iſte ꝟo cuinūc ſcribit̉ erat delegatus pape. ⁊ dic ꝙ papa potuitcōmittere vel qꝛ iſte. B. erat clericus vel qꝛ iſti erāt milites eccl̓ie ⁊ ſic ſubiecti eccl̓ie ⁊ ſic de foro eccleſiaſticoSecūdo ſoluit Inno. dando aliū intellectū ꝙ ad hūccui ſcribit̉ pertinebat ordinarie cognoſcere de hac cātāqͣꝫ ad ſuꝑiorem a qͦ tenebat feudū ⁊ iō vl̓ in defectuꝫmēdij dn̄i vel qꝛ appellatū erat ad papam ad eū ⁊ nonad ordinariū cognitio ꝑtinebat. de quo in. d. c. ceteꝝ.⁊ ſic habes aliam lec. ꝙ iſte non erat delegatus ſꝫ potiexcitabat̉ iuriſditio ſua cum eſſet dn̄s mediatus vt qͥaab eccl̓ia iſtius cui ſcribit̉ feuduꝫ fuerat conceſſum iſtidn̄o de campis ⁊ ip̄e conceſſerat alijs. Iſte intellectus ēnotabilis ⁊ verus in ſe ſꝫ non videt̉ multū cōgruere lr̄e.vt pꝫ ex his que plene dixi. sͣ. ti. ꝓxi. ceteruꝫ. nam ſi iſtimilites dicerētur hoīes iſtius eccleſie reſpectu huiꝰ feudi tm̄ fortius iſte dn̄s de camꝑis diceret̉ homo eccleſiecum ip̄e eſſet immediate vaſallus eccleſie nec d̓ iſto aliqua mentio fit in litera ꝙ eſſet vaſallus eccleſie. Itemiſtud appellat̉ feudum ſeculare ⁊ tn̄ ꝓceſſerat originaliter ab eccl̓ia. nam lꝫ vt. sͣ. dixi in vno notabili poſſitappellari ſeculare conſiderādo ſecundam infeudatōeꝫtn̄ verius videt̉ ꝙ debeat appellari eccleſiaſticum. potius em̄ dꝫ attēdi natura originaria rei qͣꝫ accidēs ſuꝑueniens quia naturalis cauſa vincit accidentalem vt. l.qui habebat. ff. de tute. ⁊ quod dixi. in. c. ſiqͥ ꝯͣ clericū.s. eo. Item ſi feudū concedit̉ ep̄o a ſeculari ꝑſona nōdeſinit eſſe ſeculare. ad hoc. c. romana. §. debet. de app.li. vj. ⁊ qd̓ ibi no. in glo. ita debet dici ecōuerſo quādofeudum primo ꝓceſſit ab eccleſia ⁊ ſecūdo deriuauit īalium laicū. Tercio poteſt intelligi ẜm aliā literaꝫ quein quibuſdaꝫ libris habet̉ vt ibi dicit̉ eccleſie tue ſit eccleſie trecen̄. ⁊ erit ſenſus ꝙ iſti erāt milites eccleſie trecen̄. alio reſpectu qͣꝫ occaſione huius feudi ⁊ ꝙ iſte cuiſcribit̉ ē merus delegatus nec erat dn̄s iſtoꝝ milituꝫ etſic ceſſat oīs ſuſpitio ⁊ obiectio ſuꝑius facta ⁊ iſta lr̄a ēmelior ẜm Hoſt. quelibet tn̄ iſtaꝝ lectu. eſt vera in ſe.¶ Ultimo glo. fi. colligit ex tex. ꝙ ꝓpter negligentiāiudicis ſecularis iuriſditio que prior erat inefficax apd̓delegatū mō efficit̉ efficax. concor. jͣ. eo. c. ex tenore. hͨdictū glo. ꝓcedit ẜm intellectū qui habꝫ ꝙ iſte cui nūcſcribit̉ erat delegatus. do. An. videt̉ reprobare iſtā gl.⁊ minus bn̄ dicens ꝙ dependet ab opi. damnata in. c.lꝫ. ⁊. c. ex tenore. jͣ. eo. nam vbi cā delegat̉ int̓ puros laicos iuriſditio non eſt ſuſpenſa ad laici negligentiam ſꝫeſt ipſo iure nulla ẜm eum. ſed tu dic meliꝰ ꝙ lꝫ hoc dictum ſit verum in ſe tamen hec glo. non meret̉ reprobari. primo enim ſaluatur intelligendo vt tex. hꝫ ꝙ iſtierant milites eccleſie .i. ſubiecti eccleſie. vn̄ cum eēnt d̓iuriſditione eccl̓iaſtica non debet dici cōmiſſio nulla ſꝫmanet ī ſuſpēſo ⁊ ſic non hꝫ locum. c. licet. īmo potiusnotabil̓r limitat̉ ꝑ hoc. c. ſcd̓o pōt gloſa ſaluari ẜm idqd̓ habet̉ in glo. jͣ. vicꝫ ꝙ iſte. B. erat clericus ⁊ ex generali ꝯſuetudine concedit papa lr̄as int̓ clericū ⁊ laicum licꝫ laicus original̓r ſit reus. ſꝫ qꝛ cā erat h̓ feudal̓noluit papa p̄iudicare dn̄o feudi. vel melius illa generalis ꝯſuetudo ſe nō extēdit ad hāc cām vt dixi. sͣ. titu.ꝓxi. ⁊ ē dictū notabile ꝓ limitatōe eoꝝ q̄ dixi in. c. p̄cedenti. Et ex hoc habes aliam limitatione ad. c. lꝫ vt qn̄queſtio feudalis eſt inter clericum ⁊ laicum litere conceſſe ante negligentiam dn̄i non ſunt ip̄o iure nulle. ſꝫſunt in ſuſpenſo vt effectū ſuū recipiāt data negligentia dn̄i ⁊ nō aliter.Abbas.Dn̄s feudi ſiue ſit eccleſiaſticꝰv ¶ M. ſiue laicus ſecularis cām feudaſem cognoſcit. ſic cōiter ſūmat̉. ego ſūmo alit̓ẜm lec. magis notabilem ⁊ magis euacuando ſubſtātiam. c. ⁊ ſic ꝑ dominū feudi ſecularem ſiue eccleſiaſticūqueſtio feudal̓ terminari dꝫ etiā ſi vaſalli ſint cl̓ici. ⁊ ſi

plures p̄tendant̉ dn̄i non poteſt vnus cognoſcere maxime alio abſente an feudū ad eum ꝑtineat. primo ponitur factū. ſcd̓o ſtatutū. ibi ſtatuimus. ⁊ pone ſic caſū.Uacante quadam eccl̓ia cathedrali que dicebat hr̄equēpiam p̄poſitū in vaſallū rōne feudi fuit ab alijs vaſallis p̄poſito mota queſtio ⁊ iſti mouētes queſtionemnegabāt forte hanc eccl̓iam eſſe dn̄am huius feudi. vn̄petebant qōnē terminari ꝑ imꝑatorem quē forte dicebāt dn̄m feudi. p̄poſitꝰ ꝟo dicebat ſe eē vaſallūe eccl̓ie⁊ illos ſimilit̓. ⁊ ſic ſpectare deciſionem ad eccleſiaꝫ. vn̄fuit reuocatum in dubiū quis deberet eſſe iudex ī haccauſa ⁊ ſuꝑ hͦ papa fuit aditus vt diſcerneret quid iuris demū ſtatuit ꝙ cum hic dubitaret̉ an domina eſſeteccleſia ⁊ ſic agitaretur queſtio ad preiudicium eccleſie non poterat hec cauſa tractari vacante eccleſia. ſꝫdebet expectari donec eccleſia reciperet prelatum quohabito debet terminari ꝑ iudicem competentē qͥs eſſetdn̄s an imꝑator an eccl̓ia. ⁊ ſi apparebit ip̄am eccl̓iameſſe domina determinabit̉ hec queſtio ꝑ ip̄am. ſi ꝟo apparebit im aꝑtorē eē dn̄m cognoſcet imꝑator. ¶ No.primo ẜm vnū intellectum ꝙ clericus poteſt eē vaſallus nedū eccl̓ie ſꝫ etiā laici rōne feudi. facit. c. ſolite. dema. ⁊ obe. de quo infra dicam. ¶ No. ſcd̓o ꝙ vacanteeccl̓ia cathedrali non debꝫ tractari cā eius tangēs preiudicium etiam ſi non cōcernat plenū p̄iudicium. ſꝫ tale qͣle vt hic qd̓ ē notādū. facit. jͣ. ne ſe. va. c. fi. ⁊ qd̓ ibino. ¶ No. tercio ꝙ in abſentia eius qui p̄tendit̉ dominus non debet diſcuti de dn̄io feudi. naꝫ ſubditꝰ quodammodo noīauit dn̄m in iudicō allegando debere ſecōueniri coram illo ⁊ non corā alio p̄tenſo dn̄o ꝑ adu̓ſarium ideo debet ille ſic nominatus citari. argu. optihic. ⁊ facit. c. quoniam. §. quod ſi ſuper vt lit. n̄ con. etl. ij. C. vbi in rē actio. Nota dominū feudi habere iuriſditionem ordinariam in vaſallos ſiue dominꝰ ſit eccleſiaſticus ſiue ſecularis. item ſiue vaſalli ſint clericiſiue laici. ¶ Nota vltimo ꝙ hec verba relinquo beneplacito tuo ⁊cͣ. non importāt liberam volūtatem ſꝫ potius referūtur ad arbitriū boni viri. nam relinqͥtur heccā bn̄placito imꝑatoris ſi cōſtiterit eū eē dn̄m feudi ettamen certū eſt ꝙ ſine cā non pōt vaſallū priuare ꝓ libito volūtatis cōtra. l. feudoruꝫ. vt ī. l. j. feu. de feu. ſinecul. non amit. c. j. ſꝫ debet iudicare vt bonus vir. ad hocvide quod no. Bar. in extrauagā. ad reprimēda. ꝓ hͦqꝛ verbum placet importat arbitriū boni viri. vt ē botex. in. l. thais. §. ſororem. ff. de fideicom. li. fortius h̓ vbiaddit̉ adu̓bium bene. ꝯponit̉ em̄ ex hoc verbo bene etplaceo. ⁊ hoc no. qꝛ hec verba ſolent poni in arbitram̄tis ⁊ conſilijs et conſimilibus diſpoſitionibꝰ. ¶ Quero cum glo. j. quare hic differt̉ iſta queſtio in tempusfuturi epi?glo. reddit duplicem rōnem. prima ē quiavacāte ſede non eſt qui de illa queſtione feudali poſſitcognoſcere. ſcd̓a ne aliqͥd poſſit fieri in p̄iudiciū eccl̓evacantis. ⁊ id eo p̄poſitus iſte non tenebat̉ interim reſpondere ſuꝑ illo feudo corā iudice alieno ⁊cͣ. No. exprima rōne ꝙ capitulū non ſuccedit in cognoſcendo d̓cā feudali ſede vacāte ꝯtra hoc facit. c. cū olim. et. c. isqui de ma. ⁊ obe. vbi patet. c. ſuccedere general̓r in iuriſditione. So. dicit Io. an. ꝙ lꝫ general̓r ſuccedit iniuriſditione non tn̄ in feudali ne ep̄s vaſallū hēat quēhr̄e non vellet ſicut nec in beneficiorū collatione. jͣ. neſe. va. c. ij. ⁊ idem Hoſt. nam ẜm Io. an. cognoſcere d̓feudis ⁊ bn̄ficia ꝯferre non ꝓprie eſt ep̄ale. vnde multi non ep̄i faciunt iſta ⁊ aliqui ep̄i neutrum horum habent. ⁊ hoc intelligit veꝝ quādo feudum ē de mēſa ſolius prelati. ſi em̄. feudum eēt cōe epiſcopo ⁊ capituloputat ip̄e ꝙ capitulum cognoſceret ſede vacāte. jͣ. neſede vac. c. vno. li. vj. ¶ No. hoc dictū qꝛ cōiter allegat̉ ⁊ ſingulariter limitat iura general̓r dicētia capl̓mſuccedere in iuriſditionibꝰ. ꝓcedūt em̄ in his omnibꝰque competūt epiſcopo de iure cōi non aūt in cōpetē