De foro ꝯpe.

coram eo agitatū ⁊ ſic plꝰ ꝓbat ille tex. ꝙ iudiciū valꝫ licet iudex ignoret qualitatē tribuentē ſibi iuriſditōnemexquo al̓s putabat ſuā iuriſditioneꝫ eſſe fortius dꝫ tenere in caſu noſtro qn̄ qualitas ſeu cauſa eſt patens veleſt ꝓbata licꝫ nō allegata ⁊ ſic nullꝰ eſt error. Itē adeūdo iudicē videt̉ in dubio p̄ſumendū illū adiuiſſe reſpectu qualitatis tribuētis iuriſditōneꝫ. dꝫ em̄ in dubio libellus interp̄tari vt ꝯueniat ꝑſone iudicis ⁊ iuri actorꝭvt no. Inno. in. d. c. ceteruꝫ. facit qd̓ no. Cy. in. l. edita.C. de eden. ⁊ qd̓ dixi in. c. dilecti. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊. l. ſi qͥs intentione ambigua. ff. de iudi. ⁊ dꝫ fieri interpretatio vt resvaleat. l. quotiēs. ff. de ver. ob. ⁊ in. c. abbate. de ꝟ. ſig. facto em̄ exprimit illā qualitatē ſeu cām iuriſditionē concludenteꝫ eū adeundo. ſicut facto qn̄qꝫ qͥs appellat iterarriplendo licꝫ nō exprimat. vt in. c. cū olim. de do. ⁊ cōtu. ⁊ in. c. ad audientiā. de ap. cum ſil̓ibꝰ. ⁊. ix. q. iij. nō ſolum. et. c. ſe. Item notorietas excuſat ab onere ꝓbandiexcuſationē ⁊ onere ꝯparitōnis. vt in cle. paſtoralis. §.piſana. ⁊ qd̓ ibi no. glo. de re iudi. ⁊ ꝑ Inno. in. c. preterea. de dila. Et ꝯſideratio Do. an. ꝓcederet quādo illud qd̓ petit̉ nō poſſet includi aliquo modo ſub libellonam tūc non pōt ferri ſententia: qꝛ fatuus eſt iudex quiꝓnūciat ſuꝑ nō petitis. vt dicit tex. in. l. fi. C. d̓ fideicō.libe. ſecus aut quando qualitas tribuēs iuriſditiōeꝫ nōincludit̉ ſub libello ſꝫ res ſic. nam tūc ſufficit ꝙ de qualitate al̓s ꝯſtet vel ꝙ ꝓbetur in ꝓceſſu vel cū dubitatur.exemplū ſi ꝯuenirem clericū coram ep̄o et non allego ꝙſit clericus. ſatis em̄ eſt ad valitudinē ꝓceſſus ꝙ ſit clericus. ar. in. l. ij. ff. de iudi. pro hͦ ſingulare dictū Innoc.in. c. tua. in fi. de coha. cle. ⁊ mulie. vbi dicit ꝙ ſi iudex ꝓceſſit tanqͣꝫ ſuꝑ notorio ſi in veritate factum erat notorium nō tamen iudici ꝯſtabat valet ꝓceſſus. ſatis enimeſt ꝙ iudex nō ignoret fundamentū ſue iuriſditōnis: licet ignoret qualitatē iuriſditōnis. vt dicit bar. in. l. ml̓.tum. ff. de condit̓. ⁊ demon. ⁊ in. d. l. ij. Conclude gͦ ꝙ ſiex coniecturis pōt apparere ꝙ partes litigant reſpectuipſius cauſe ſeu qualitatis tribuētis iuriſditōeꝫ valꝫ iudicium licet nō fuerit expreſſa cā exquo de ea ꝯſtat ꝑ ꝓbationē vel al̓s eſt patens. ⁊ hec no. qꝛ nemo tangit. Redeo ad dicta Do. an. ſi aūt allegat̉ qualitas ⁊ nō ꝓbatur ⁊ tn̄c ſi n̄ negat̉ ſufficit ſola allegatō ad ꝯcludendaꝫiuriſditioneꝫ. vt hic eſt caſus notabilis. Et hoc caſu ꝓcedit opi. dicentiū ſufficere ſolaꝫ allegatōnem. ſi ꝟo allegatur qualitas ⁊ denegat̉ ⁊ tunc ſiue contingat negatio abſqꝫ principali petito ſiue ſurgat a negatōne principalis petiti pone exemplum in primo quando qͥs negat rem eſſe feudalem negat enim tm̄ qualitatem. exemplum in ſecundo quando dicit et negat ſe deliquiſſe etſic non ſolum negat deliquiſſe in territorio citantꝭ. ſꝫ negat principaliter ꝓductum ⁊ fundamentum intentiōispartis. vnde negando fundamentū intentōnis negat ⁊ꝑ ꝯſequens qualitatem tribuentem iuriſditionem .ſ. ꝙdeliquerit in territorio ⁊ in iſtis duobus caſibus qͦs dicit ꝓcedere pari paſſu facit tria membra. aut em̄ fundatur iuriſditio ſuper exiſtentia qualitatis aut ſola dubietas fundat iuriſditōnem aut fundatur ſuꝑ notoria exiſtentia qualitatis. primo caſu qn̄ fundatur ſuꝑ exiſtentia qualitatis ⁊ tūc exquo qualitas allegata negatur excluditur iuriſditio niſi qui illam allegat offerat ſe ꝓbaturū ad fundandā iuriſditōeꝫ et iudex eraminabit illaꝫſummarie vt videat an ſua ſit iuriſditio ⁊ hoc verū niſinegatio hr̄et notorietatem ꝯtra ſe tunc nō ſufficeret nogatio. vt .s. dixi in notabilibꝰ. ¶ Et nota bn̄ hͦ dictumpro his que. jͣ. dicam. nam ex hoc aꝑte ſentit ꝙ ſi cōſtatrem eſſe eccl̓ie licet nō allegetur alia qualitas vt fraudꝭſeu imp̄ſſionis vel ſil̓is fundat̉ iuriſditō eccl̓iaſtici iudicis. ⁊ hoc etiā aperte voluit Inno. hic. ſꝫ hoſtien̄. ſentithic oppoſitum dicens ꝙ iſte tex. cōtradicit niſi aliud dicat̉ rōne priuilegij vel cōſuetudinis ſꝫ primum dictumplus mihi placet. vt ſatis hic colligit̉ ex mentē lr̄e. et fac̄

qd̓. sͣ. dixi in notabilibꝰ. ⁊ qd̓. jͣ. dicā. ¶ Scd̓o membropͥncipali qn̄ nō exigit̉ ad fundandā iuriſditōeꝫ vere qͣlitatis exiſtentia ſꝫ ſufficit ſola dubietas ⁊ tūcꝭ ſufficit illam qualitatē allegare licꝫ neget̉. vt ſi alleget̉ ſacrilegium. nā tūc qꝛ iſtud crimē eſt eccl̓iaſticū cū cognitio ſpectat ad eccl̓iaꝫ ſiue dubitet̉ ſiue nō. et ita ꝓcedit dictūInno. in p̄al. c. ceterū. ⁊ in. c. cum ſit gnaͣle. jͣ. eo. ⁊ dictūUin. in. d. c. ꝯqueſtus. ⁊ idem dic de ꝯſimili qͣlitate qn̄fundatur iuriſditio iudicis etiam in caſu dubij. Exemplum ſi neget̉ res ſpūalis. vt in. c. ſi iudex laicus. de ſen.ex. li. vj. vel ꝯtractū eſſe vſurariū in. c. illo vos. de pigno.⁊. c. ad nr̄am. de emp. et ven. vel ꝯtractū matrimonij. vtin. c. tuam. de or. cog. qui fi. ſint legi. c. cām. ⁊. c. lator. etxvj. q. j. in canonibꝰ. cum ſi. nō aūt ſic eſt qn̄ dicit̉ delictu ꝯmiſſum in territorio citantis qꝛ non datur iuriſditio niſi p̄ſuppoſita veritate et ideo de hͦ ſummarie pͥmop̄mittitur diſcuſſio vt videat an ſua ſit iuriſditō. vt dixi in p̄cedēti mēbro. ¶ Tercio mēbro pͥncipali qn̄ fundat̉ iuriſditio ſuꝑ notoria exn̄tia qualitatis tūc ſi qualitas non alleget̉ notoria ⁊ negatur excludit̉ iuriſditō.ad hoc glo. in. c. accuſatus. de here. li. vj. ⁊ in. c. j. de offidele. e. li. ad hͦ etiā iſtū tex. adducit. nam ſuꝑ re eccl̓iaſtica excluditur iuriſditio laici ⁊ ſpectat ad eccl̓iaſticū qn̄res eſt eccleſiaſtica. ⁊ hoc ꝯſtat vel non negatur qꝛ conſtare dicitur ſi nō negetur ex toto in pͥncipali ⁊ in incidenti an ſit iudex qꝛ exquo negat ⁊ ſic notorie nō ꝯſtatrem eſſe eccl̓iaſticam nō ſufficeret ſummaria cognitio.Attende qꝛ ex hͦ ſentit Do. an̄. ꝙ iuriſditio iudic (tuncꝯcludit̉ rōne rei eccl̓iaſtice qn̄ notorie conſtat rem eſſeeccl̓iaſticam ſaltem ex eo quia nō negatur ſꝫ certe hͦ nōcolligo ex littera vbi nulla fit mentio de notorietatē: ſꝫpotius videt̉ innuere oppoſitū vt ſufficiat ſola exn̄tiahuius qualitatis .ſ. ꝙ res ſit eccl̓ie vel clerici. ptꝫ ꝗa reolaico nō excipiēte ꝓcedat iudicium ⁊ poſſet poſtea negare ad merita cauſe ⁊ ſic firmaret̉ iuriſditio ⁊ tn̄ qualitas ꝙ res ſit eccl̓iaſtica nō eſſet notoria. Item iuriſditōdatur qꝛ ex detentatōe rei eccl̓iaſtice p̄ſumitur ſaltemp̄ſumptiue quoddam ſacrilegiū. vt sͣ. dixi in notabilibus ⁊ iō nō requirit̉ ꝙ notorie ꝯſtet ſatꝭ eſt ꝙ de hͦ poteſt fieri fides. vt ſtatim plene ſubijciā in ſeq̄nti membro. Sꝫ attēde ad aliud in eo ꝙ do. an. allegat ſil̓eꝫ glin. c. j. de offi. dele. li. vj. ⁊ glo. in. c. accuſatꝰ. de here. e. li.que tamē glo. prima fronte vident̉ ꝯtrarie ⁊ inuoluereintellectus iuuenū. nam glo. in. c. j. vult ꝙ ſi ad excludēdam iuriſditōeꝫ ꝯſeruatorum negat̉ iniuriā notoriaꝫeſſe pōt de hͦ cognoſcere ꝯſeruator ſummarie an ſit notoria. ſꝫ glo. in. d. c. accuſatꝰ. dicit ꝙ niſi diuinatōes ſapiūt hereſim manifeſte inquiſitor heretice prauitatꝭ nōpōt ſe intromitte̓. vnde in dubio ceſſat eiꝰ iuriſditio: lꝫal̓s iudex cognoſcat an ſua ſit iuriſditō. ſꝫ dic illas concordando ꝙ aut negat̉ qualitatꝭ notorietas ſiue ipſa īiuria ⁊ aduerſarius dicit ipſam eſſe notoriā ⁊ tūc iudexpōt cognoſcere an iniuria ſit notoria pro fundamētoſue iuriſditōnis. nec ꝓcedit poſtea in pͥncipali niſi conſtet ꝙ ſit notoria qꝛ notorietas ē illa q̄ dat iuriſditōemꝯſeruatori ⁊ nō ſola exn̄tia iniurie. ⁊ hoc caſu loquiturglo. in. d. c. j. ⁊ ſic etiā loquunt̉ in ſimili Inno. ⁊ Archi.in. c. romana. §. notoria. de cenſi. li. vj. aūt ꝯſtat qualitatem notorietatis non ſubeſſe vult tamē iudex inquire.re an factum ſubſit ſine illa qualitate ⁊ non pōt exquoſola qualitas notorietatis ꝯcludit iuriſditōneꝫ. et iſte ēintellectꝰ glo. in. d. c. accuſatꝰ. nam inqͥſitor non pōt ſeintromittere de diuinatōnibꝰ niſi ſapiat hereſim manifeſte. ſi ergo nō ſapiūt manifeſte non pōt inquirere anſapiāt hereſim qꝛ ſine notorietate qualitatis nō hꝫ iuriſditōeꝫ qd̓ etiā voluit gl. in. d. c. j. ſꝫ ſi inqͥſitor vellꝫ inquirere an ſapiāt hereſim manifeſte bene poſſet. vt ī. dc. j. ⁊ in p̄alle. §. notoria. ⁊ in alijs iuribꝰ quē dicūt queꝫpoſſe cognoſcere an ſua ſit iuriſditio hec ꝓcedunt qn̄expreſſe qualitas allegat̉ in libello. ſi aūt non allegatur