De foro ꝯpe.

hoc colligūt quidā ar. ꝙ delegatus inferioris a pͥncipeſuaꝫ ſnīam exequi nō pōt ſꝫ pro eius executōne adituriudex ordinarius d̓ quo. jͣ. latius dicam. ¶ Et ex hoc ⁊ex tex. no. ꝙ qͣꝫtumcūqꝫ ordinarius ſit ſuſpectus nō valet p̄textu ſuſpitōnis repelli ab executōis actu. hinc eſtꝙ executor nō valet vt ſuſpectus recuſari. jͣ. de appella.nouit. ⁊. c. ꝓpoſuit. e. ti. ⁊ faciūt hec ꝓ notabili opi. Inno. in. c. ex ꝑte. de ver. ſig. vbi ſingulariter dicit iudiceꝫpoſſe vindicare ꝓpriā iniuriam notorie ſibi illataꝫ cuꝫhoc caſu potius ſit executor qͣꝫ iudex qꝛ exeqͥt̉ penaꝫ iure impoſitam ⁊ ideo nō valet vt ſuſpectus recuſari qd̓tamen limita ẜm ea que dixi in. c. cum veniſſent. sͣ. d̓ludi. ¶ Uenio nūc ad apparatum et op. ꝯtra tex. de. c. cūſpāli. de appel. vbi ꝓpoſita recuſatōne coram iudice debent eligi arbitri vt decernāt de iuſticia vel iniuſticia recuſatōnis hic abſolute dicit̉ ꝙ ep̄s recuſatus dat delegatum. So. glo. j. hic ſentit ꝯtrarium ⁊ tacite reſpōdetꝙ illi decretali ſtandū eſt q̄ iſtam interp̄tatur aliter gl.nō delcarat: ⁊ ſic hic videt̉ ſentire ꝙ hͨ nihil noui inducat vel ꝙ ſit ſublata ꝑ illam. Goſ. dicit ⁊ melius vtranqꝫ habere locū in caſu ſuo. qn̄qꝫ em̄ nō refricat̉ in dubium an ſit ſuſpectus ſꝫ quelibet ꝑtium hoc fatetur vtqꝛ ſuſpitōnis cauſa notoria eſt ⁊ tūc locū hꝫ iſta decretalis vnde ep̄s ſtatim delegabit abſqꝫ arbitroꝝ electione qn̄qꝫ refert̉ in dubium de ſuſpitōne ⁊ ꝓcedit decretalis cum ſpāli. poſſet dici etiam hoc. c. ꝓcedere qͣndoep̄s execrans litem malit potius ꝯmittere qͣꝫ ad electōnem arbitroꝝ euenire. vel tercio pōt intelligi ẜm illamcum ſpāli. vt ep̄s ꝯmittat poſt ꝓnunciatōeꝫ arbitroꝝcum hic dicat tex. ſi fuerit vt ſuſpectꝰ recuſatus ⁊cͣ. verba em̄ debent intelligi cū effectu. de cleri. non reſi. c. relatum. de pe. di. j. hec aūt verba. et. ff. qd̓ quiſqꝫ iurꝭ. l. j.§. hec aūt. Et forte hunc intellectū habuit glo. iſta. Exhis colligo vnā differentiā inter ius canonicuꝫ ⁊ ciuili.nam de iure ciuili nō eſt neceſſe ad electionem arbitrorum euenire nec aliter eſt neceſſe ꝓbare cauſam ſuſpitionis ſed ex ſola voluntate recuſat̉ tā ordinariꝰ qͣꝫ delegatus ⁊ ſufficit ꝙ iuret ꝙ nō calūnioſe recuſet. vt inl. apertiſſimi. ⁊ qd̓ ibi no. glo. ⁊. l. cum ſpāli. C. de iudi. ⁊in auten. ſi ꝟo ꝯtigerit. eo. ti. vnde etiā exprimere cāmde iure ciuili nō eſt neceſſe. vt no. glo. in. l. qꝛ poterat. ff.ad trebel. ⁊. l. item ſi ſuſpectus. ff. de ꝓcu. ⁊ no. Bart. inp̄alle. l. apertiſſimi. ſentit glo. in. c. ij. requiris. de appell̓.releuatur tamen ordinarius de iure ciuili in alio ꝗͥa nōin totum remouetur ſuſpitōnis cauſa ſꝫ dat̉ ſibi adiunctus. vt no. in iuribꝰ prealle. Sed de iure canonico ſecvt hic ⁊ in p̄alleg. c. cum ſpeciali. Et hec eſt coīs opi. deiure ciuili vt ordinarius nō remoueat̉ in totū: ſed datſibi adiunctus. vt no. in p̄allega. autē. ſi ꝟo ꝯtigerit. etglo. ⁊ bar. in. d. l. apertiſſimi. ⁊ glo. in. l. vna. C. ſi quacūqꝫ predi. po. licet quidā ꝯtra. vt no. in. di. l. aꝑtiſſimi. etex his habes aliam differentiā inter ius canonicū ⁊ ciuile. Sꝫ op. et aliter de. c. cum ſpāli. p̄alle. cum dicit̉ ꝙ iudex recuſatus dꝫ d̓ recuſatoris aſſenſu perſone idoneeꝯmittere negocium vel ad ſuꝑiorem cauſam tranſmittere. hic ꝟo dicit̉ ſimpl̓r ep̄m poſſe delegare. So. gl. inc. ſcd̓o requiris. ⁊ apertiꝰ in. c. cum ſpāli. ſimplicit̓ ſtantꝯtrario. dicunt em̄ recuſatum poſſe ꝯmittere accedente tamen ꝯſenſu partiū ſed ſi malit negocium remitteread ſuperiorem hoc poterit etiam partibus inuitis et ſicclauſula illa de recuſatoris aſſenſu poſita in. d. c. cū ſpeciali. determinat dūtaxat primam ꝑtem diſiuncte ne .ſ.in ꝯmiſſione requirat̉ ꝑtium ꝯſenſus nō autē in remiſſione ad ſuperiorē. ſentit tn̄ glo. in p̄dicto. c. cum ſpāli.ꝙ ꝯſenſus ꝑtium non requirit̉ in ꝑſona cui fienda eſtꝯmiſſio ſed refertur ad verbum cōmittat. qd̓ apertiusdeclarat ⁊ ſentit ibi Io. an̄. nihil aliud ibidem vel h̓ dicens. hoc etiā dubiū tetigit glo. in. c. peruenit. xj. q. j. etnon apparet quid velit Innoc. videt̉ hic ſentire id qd̓.sͣ dixi. dicit em̄ hoc. c. fore correctum per. c. cum ſpecia

li. ⁊. c. licet. jͣ. eo. ti. vbi dicit̉ ẜm eum ꝙ ſi iudex de recuſatoris aſſenſu nō poterit cauſam delegare tūc ad ſuperiorem remittet ⁊ hanc ſnīam ſequit̉ dn̄s Uin. valētiſſimus canoniſta ⁊ ꝯfirmat hoc ꝑ. c. iudex. de offi. deleg.li. vj. vbi patet ẜm eū delegatū equiꝑari ordinario quoad ꝯmiſſionem ante ꝓnunciatōeꝫ arbitroꝝ. ⁊ tamē nōpōt ꝯmittere ſine aſſenſu ꝑtium. Item delegare eſt ꝑsiuriſditōnis. vt. l. iij. ff. de iuriſ. om. iudi. ⁊ no. glo. in. c. ſia ſubdelegato. de offi. dele. li. vj. ſed poſtꝙͣ eſt ꝓnunciatum iudicem ordinariū eſſe ſuſpectum ꝑdit omnē exercitium cauſe niſi partes ꝯſentiant ergo ⁊cͣ. preterea itapōt ledere recuſantē dando alium adhuc magꝭ ſuſpectum licet cām ſuſpitōnis ꝓbare non poſſit. ad hāc decre. reſpondet vt .sͣ. ꝙ eſt correcta vel ꝙ loquitur quādo ꝑtes bene ꝯſentiūt ꝙ deleget. ſecus ſi hoc nollēt ꝑtes vel altera ipſarum. hanc opi. coēm vt neceſſario ī cōmiſſione exigatur ꝯſenſus partium ſequit̉ Spe. in. ti. d̓recuſa. §. fi. ver. ordinarius autem. loquit̉ tamen aliqͣntulum intricate ⁊ maxime in delegato. nec ex toto explicat veritatem Do. an. in hoc puncto videt̉ ſibi ꝯtrarius ⁊ loquit̉ in parte ꝯtra tex. d. c. iudex. vt aperte colligitur ex dictis ſuis in. c. ſcd̓o requiris. ⁊. c. cum ſpeciali.⁊ forte vel ex lapſu lingue vel quia de recenti non viderat illa iura. nam in p̄dicto. c. ſecundo requiris. diſtinguit ꝙ aut recuſatione ꝓpoſita ⁊ ꝓbata ante pronunciationem ſuper ea iudex vult ꝯmittere ⁊ pōt etiā partibus inuitis. Idem etiam ea ꝓpoſita ⁊ non ꝓbata ante ꝓnunciatōnem ſed huiuſmodi ꝯtrarium tenet in. c.cum ſpeciali .ſ. ꝙ poſt recuſatōnem non ꝓbatam n̄ pōtꝯmittere inuitis partibus etiam ante ꝓnunciationemdicit etiam ibi delegatum poſſe ꝯmittere etiam inuitispartibus ante recuſatōnem ꝓbatam qd̓ eſt ꝯtra. c. iudex. Hoſti. in. c. cum ſpāli. dicit ꝙ vna pars illiꝰ diſiūctiue refertur ad ordinariū vt ille ꝯmittat alicui in quēpartes conſentiūt. alia ꝟo pars de remiſſione ad ſuperiorem procedat in delegato dicens non ſeruari in ordinario vt cauſa remittatur ad ſuperiorem. Sed ipſeidem Hoſti. videtur ſentire contrariuꝫ in. c. licet ex ſuſcepto. jͣ. eo. vbi dicit ꝙ ſpeciale eſt in epiſcopo propt̓dignitatis excellentiā in fauorem ep̄alis iuriſditōis vtpoſſit ꝯmittere cauſam recuſatꝰ. Alij ꝟo inferiores remittūt cauſam ad ſuperiorem. ⁊ ſic intelligit vno modo illud. c. licet. vbi habet̉ ꝓpter ſuſpitioneꝫ recurſusad ſuꝑiorem ſed neutrū placet. vt. jͣ. ſubijciaꝫ. hec ſuntq̄ ī materia ī varijs locis ſcripta reperio per que n̄ enucleatur intellectus huiꝰ. c. īmo etiam remanet inutile ⁊correctum vel modici ⁊ quaſi nullius effectus. nec explicatur perfecte intellectus illius. c. cum ſpāli. vnde expediam primo materiā in delegato. ſecūdo in ordinario.¶ In delegato videt̉ hodie expeditum ꝑ. d. c. iudex qͦad facultatem ꝯmittendi. aut em̄ vult ꝯmittere anteqͣꝫꝯtra eum ꝓponat̉ recuſatio aut poſt. primo caſu ſi cōmiſit in totum vlteriꝰ recuſari vel facta ꝑ eum ꝯmiſſioimpugnari nō pōt. ſecus ſi aliquid iuriſditōnis ſibi reẜuauit tūc enim dicendū eſt vt in ſequēti mēbro. Si ꝟovult committere poſt recuſatōnem ꝓpoſitā aut fuit ſuper eo ꝓnunciatū ⁊ nō pōt etiam de ꝑtium ꝯſenſu exqͦtunc omo deſijt eſſe iudex aut ante ꝓnunciationem etpōt de partium ꝯſenſu ſiue recuſatio ſit tm̄ ꝓpoſita ⁊ſiue ſit ꝓpoſita ⁊ ꝓbata ſꝫ ſine ꝑtiuꝫ ꝯſenſu nō poteſt⁊ hec oīno ꝓbantur in. d. c. index. In ordinario magiseſt dubiū vt pꝫ ex p̄dictis. Coīs tamē opi. videt̉ vt ſitin optōne ſua an ꝯmittat an remittat cām ad ſuꝑioreꝫſi tamen eligit ꝯmittere exigit̉ partium cōſenſus nō inꝑſona cui fienda eſt ꝯmiſſio ſꝫ in cōmiſſione fiēda. Egoꝟo puto ſic diſtinguendum ꝙ aūt ꝓpoſita recuſatōeiudex tanqͣꝫ litē execrans ad arbitroꝝ electionem deuenire non vult ⁊ pōt cām ꝯmittere etiam partibꝰ inuitisdummodo ꝯmittat perſone neutri parti ſuſpecte. conſultius tamen agit ſi partium ꝯſenſum in ꝯmiſſiōe reqͥ