De foro ꝯpe.

lam vulgatam actorē debere ſequi forū rei. jͣ. eo. cuꝫ ſitgenerale. ⁊. c. ſi clericus cū ſuis ꝯcor. ibidem allegatꝭ hācregulam limito qn̄ de aliqua re principaliter ꝯtenditurſecus ſi agatur ſuꝑ aliqua exceptōne vt quia reꝰ originarius anteqͣꝫ ꝯueniat̉ vult ſuper exceptōue agere qd̓aliqn̄ poteſt vt le. ⁊ no. in. l. ſi ꝯtendat. ff. de fideiuſſo. facit. c. j. de iureiur. hͦ em̄ caſu agendū eſt coram iudice coram quo ageret̉ ſi ipſe reus ꝯueniret̉: qꝛ attendi debetcauſe naturalis origo nō qd̓ accidentaliter ꝯtingit. cānaturalis em̄ vincit accidentalem. vt. l. qͥ habebat. ff. detute. vn̄ licet fideiuſſor hēat exceptōeꝫ vt nō ꝯueniat̉ ītotum ſed vt fiat diuiſio inter alios fideiuſſores vt qͥlibet teneat̉ ꝓ parte ſua ſi ſunt om̄es ſoluēdo. inſti. de fideiuſ. §. ſi plures. tn̄ vnꝰ ex fideiuſſoribꝰ ſi vult pōt anteqͣꝫ ꝯueniat̉ implorare iudicꝭ officium vt fiat illa diuiſio ⁊ ꝓ reliqua ꝑte imponat̉ ſilentiū creditori. ad idemallego aliam glo. vltra glo. iſtam in. l. ſi ꝯtendat. que eſtmagis clara vicꝫ in. l. aurelius. §. centuꝫ. ff. de lib. le. queaperte ſentit ꝙ tutus exceptōne pōt agere anteqͣꝫ conueniat̉ implorando iudicis officiū vt ſilentiū imponat̉actori ſicut in negatoria que dat̉ poſſeſſori. vt. l. ⁊ ſi forte. ff. ſi ſer. ven. ⁊ no. in. c. examinata. sͣ. ti. ꝓxi. Et hͦ puto ꝓcedere quando moleſtat̉ de facto vel timet veriſil̓iter moleſtari. ar. in. l. diffamari. C. de inge. ⁊ ma. ⁊ in. ca.ꝯquerente. de offi. ordi. iūcto ti. C. vt nemo inuitꝰ agere cogat̉. ⁊ vide de hac materia ꝑ bar. in. l. ſi finita. §. eleganter. ff. de dam. infe. ⁊ ad hoc reduci debent. not. perglo. in. c. ſi aūt de reſcrip. ⁊ ꝑ Inno. in. c. cū dilecti. ⁊ ī. c.dudum. ij. de elec. vide Bar. in. l. ſi ſocietatē. §. arbitrorum. ff. ꝓ ſocͣ. Idem qd̓. s. voluit Fe. de ſenis ꝯſi. ccxxxjin examinatōne teſtium ſuꝑ exceptōne quando recipiuntur ad perpetuam rei memoriam vt in terminis. ca.albericus. ⁊. c. ſignificauit. de teſti. vt hͨ examinatio fiatcoram iudice ipſius rei coram qͦ queſtio principalis ventilaretur. hinc em̄ notant̉ dicit Tapus ab. alleg. x. reuꝫqui iurauit ſoluere vſuras extraneo poſſe petere a iudice ſuo abſolutionem a iuramento. tuꝫ qꝛ nihil petit abaduerſario. tum qꝛ originaliter eſt reus. ⁊ hec puto vera in exceptōne proprie dicta que tm̄ ꝯpetit ſtimulatoſeu ſtimulādo ſtimulo actōis. ſecꝰ puto in exceptiōe improprie dicta que ꝯpetit etiam nō ſtimulato ⁊ hoc ratione publici intereſſe. vt eſt videre in exceptōne q̄ opponit ꝯtra electum ꝯfirmandum vel ꝯtra electum cōfirmatum ꝯſecrandū. hec em̄ exceptio improprie dictacōpetit anteqͣꝫ in iudicio agatur ſeu aliquid petat̉ et eiꝯtra quem non dirigitur ſtimulus actōnis. ⁊ ſatis eſt ꝙactio ſit in potentia vt deduci poſſit. ⁊ appellat̉ hec exceptio intentōis qꝛ licet electꝰ nō petat ꝯfirmatiōeꝫ velꝯſecratōeꝫ hꝫ tamen intentōeꝫ vel hr̄e dꝫ ipſaꝫ petendi. vt no. Inno. in. c. cum dilecti. de ele. ⁊. jͣ. de dolo ⁊ cōtu. c. cum dilecti. ⁊ hͨ exceptio hꝫ in multis vim et naͣmactōnis. vt no. Inno. in palle. c. cū dilecti. ⁊. c. ſuꝑ eo. etc. dudum eo. ti. Hec em̄ exceptio impropͥe dicta nō diſcutiet̉ corā iudice rei .i. excipientis qꝛ coraꝫ ſuo iudicenō eſt diſcutienda aliqua queſtio pͥncipalis ſꝫ potiꝰ coram iudice ipſiꝰ electi: qꝛ eſt queſtio pͥncipalis de per ſenec expectat ad aliud iudiciū. ad hͦ. c. fi. de elec. li. vj. ⁊ h̓no. qꝛ habes multipl̓r limitatā hanc regulam vulgareꝫactor dꝫ ſequi forum rei. ¶ No ſcd̓o ar. ſolum ep̄m eēordinarium generalē totius dioceſis reſpectu clericoꝝ⁊ ad en̄ ſolum recurrendū eſt. de hoc tamen plene dic vthic dico in repetitōe ⁊ vt dicā in. c. cū ab eccl̓iaꝝ. et. ca.quanto. de offi. ordi. ¶ Aduerte tn̄ qꝛ etiā legati deputati ꝑ ſedem apoſtolicā habent ordinariā in loco. vt inc. ij. de offi. le. li. vj. ſꝫ ipſoꝝ ptās eſt extraordinaria ⁊ ſuperinducta ⁊ tanqͣꝫ piudicans iuriſditōni ep̄oꝝ eſt reſtringenda. Iuriſditio ꝟo ep̄oꝝ vt naturalis ⁊ fauorabilis eſt amplianda. ⁊ d̓ hoc eſt tex. cum glo. notabili incle. ij. de offi. or. Caue tamen ne decipiarꝭ. nam inqͣꝫtuꝫilla glo. dicit ꝙ legatoꝝ ptās eſt extraordinaria dꝫ er-

poni .i. extraordinario mō inducta: nam ptās eoruꝫ inveritate ē ordinaria. vt in p̄all̓. c. ij. ¶ Nō tercio ꝙ appellatione executoris ꝯprehendit̉ delegatus. concor. c.ſciſcitatus. de reſcript. eſt em̄ principal̓r cognitor. ſcd̓oexecutor inqͣꝫtum exequit̉ ad finē ius agendi ⁊ reddendi vnicuiqꝫ ꝗͥd ſuū eſt. vnd̓ ⁊ executor datus ad beneficia eſt delegatus. vt no. in. c. tibi qͥ. de reſcrip. li. vj. ⁊ ī. c.ſuꝑ gratia. de offi. dele. e. li. ſic dicimus ꝙ ius eſt executio iuſticie. vt no. glo. in. l. iuſticia. ff. de iuſti. ⁊ iure ⁊ ī inſti. e. §. iuris prudentia. ꝓprie tamē executor dicit̉ ille qhabet exequi ſnīam iam ab alio latam. vt eſt tex. not. ī. l.executorē. C. de execu. rei iudi. ⁊ facit. c. paſtoralis. §. p̄terea. de offic. dele. ⁊ de re iudi. decetero. ⁊ xxv. q. ij. et ſinon cognitio. Ideo puto ꝙ in ſtatutis vbi verba ſtricte intelligunt̉. vt in. c. in noſtra. de iniurꝭ. appellationeexecutoris non venit delegatus nec alius iudex vel qͥ hꝫaliquid eligere vel declarare. Hinc notanter dicit bar.in. l. cum quidam. ff. de le. ij. ꝙ conſtitutio epiſcopi quacauetur vt executore teſtamenti nō exequente infra annū deuoluatur ipſo facto poteſtas ad ipſum epiſcopūnon refert̉ ad eum qui habet eligere ſeu declarare pauperes qꝛ iſte nō eſt ꝓprie executor ſicut nec iudex qͣ declarat. l. ſicut. §. ſed ſi querit̉. ff. ſi ſer. ven. ¶ Noͣ quarto ꝙ de iure canonico iudex ordinarius quātacūqꝫ prefulgeat dignitate poteſt vt ſuſpectus recuſari ⁊ in totum poteſt ab exercitio iudicandi in illa cauſa repelli.¶ No quinto ꝙ epiſcopo recuſato archiep̄s in iuriſditione ſua non ſuccedit ſed ipſe recuſatus dat delegatūvel ſeruabit̉ qd̓ habet̉ in. c. cum ſpāli de appel. An autēepiſcopo negligente iuriſditōneꝫ exercere ſuccedat archiep̄s. no. in. c. paſtoralis. de offi. ordi. ⁊. ix. q. iij. in ſumma. ⁊ in. c. nullus. de iurepa. et in. c. j. de ſupplen. negli. p̄la. li. vj. ⁊ hoc in repetitōne plene examino et ꝯcludo ꝙnon: qꝛ nō reperit̉ hoc generaliter iure cautū et ſic ſtatc. paſtoralis. ¶ No ſexto iuncta glo. iiij. dupliceꝫ practicam quando recuſat̉ ordinarius. prima eſt qꝛ ſi recuſatur a reo ipſe dat delegatum: ſꝫ ab actore dat̉ iudexqͥ ꝯpellat ꝑtes mutuo ꝯſenſu iudicē ſibi eligere cui ep̄iſcopus delegabit vices ſuas ſed hic intellectus nō placet ne inter actorē ⁊ reū notet̉ diuerſitas ꝯtra regulaꝫnō licet actori. de re. iu. li. vj. ⁊ de mu. peti. c. j. ſcd̓a practica que plus placet eſt illa ꝙ qn̄ iudex ordinarius recuſatur a reo datur delegatus. ⁊ idem dico ſi recuſaturab actore ſꝫ ſi iſte delegatꝰ ſurrogatꝰ in locū recuſati recuſet̉ ab actore tūc ne in infinitū ꝯtingat recuſatōnemfieri ꝯpellunt̉ ꝑtes mutuo ꝯſenſu ſibi iudicem eligerecui ordinarius ipſe delegabit cām. vt. sͣ. ⁊ idē dico ſi recuſet̉ a reo. vnde ſenſus littere eſt ꝙ iudice vt ſuſpctōrecuſato dabit̉ delegatus ſꝫ ſi iſte delegatꝰ iterū recuſetur ne in infinitū ꝯtingat recuſatio partes ꝯpellunt̉ iudicem ſibi eligere poſſet a principio tamen ſi iudex vellet de ꝑtium ꝯſenſu coī delegatum deputare vt in. c. ſuper qōnuꝫ. §. nos autē. de offi. dele. Et ex hͦ ⁊ ex tex. no.iudicem poſſe recuſari nedum a reo ſꝫ etiā ab actore legitima recuſandi cā ſubſiſtente ſꝫ intelligo ꝙ actor recuſat iudicē adeundū nō aditū niſi ex cā ſuꝑuenientede offi. dele. inſinuante. ⁊. l. aꝑtiſſimi. C. de iudi. vid̓ bo.glo. in. c. ſtatutū. §. cum autē. de reſcrip. li. vj. in ꝟbo recuſet. Nō bonā practicā ⁊ cautelam ad excludendā facultatem recuſandi vt detur iudex de coī partium ꝯſēſu. nō em̄ poſſunt partes eū recuſare in quē ꝯſenſeruntniſi legitima cā ſuꝑueniente. vt in. c. inter monaſteriū.de re iudi. ⁊ in autē offerat̉. C. de lit. ꝯte. canonizata. iij.q. iij. ⁊ in p̄al. c. ſuꝑ qōnum. vnde intelligo ꝙ hec ꝓuiſio videlicet vt ꝯpellantur partes ſibi iudicē eligere fitad cautelā nō aūt de neceſſitate: qꝛ ſicut primo delegatſine ꝯſenſu partium ita ⁊ ſcd̓o ⁊ vlterius reſeruata tamen facultate recuſandi. ar. eorum q̄ no. in p̄alle. c. ſuꝑqōnum. Nota ordinariū etiā vt ſuſpectum a cauſe cōgnitione remotuꝫ debere exequi ſnīaꝫ ſui delegati. ⁊ ex