De iudicus.

etiam ſi poſſeſſio caderet in cōmiſſum nō debet pͥncepsſecularis extēdere manū niſi priꝰ declaret̉ ꝑ iudicē eccleſiaſticū ꝑ tex. no. in. c. cū ẜm leges de hereti. li. vj. facit. l. eiꝰ qͥ delatorē. ⁊ qd̓ ibi no. Bar. de iure fiſ. ⁊ qd̓ dicā in ſil̓i in. c. veꝝ. jͣ. ti. ꝓxi.Iudex haAuſam que inter. bēs ꝯſiteꝫcauſaꝫ a iudicio remouet̉. Uel ſic ⁊ clariꝰ. Iudex hn̄s vt priuatus pene ꝯſil̓em cauſaꝫ quā habet vtiudex a iudicādo remouet̉. h. d. primo recitat delegationē cauſe. ſcd̓o cauſam remotōnis vniꝰ delegati ⁊ aliūſurrogat ibi qꝛ ꝟo ¶ Nota prīo iudicē poſſe generaliter recuſari ex cā ꝓpter quā veriſil̓r ꝯcludit̉ nimis fauorabilē exiſtere alteri parti. concor. c. accedēs. ij. vt lit.nō ꝯte. ⁊ ml̓tas legitimas cauſas recuſandi iudicē vid̓ꝑ Io. an. in. c. legitima de appel. li. vj. ¶ Nota ſcd̓o ꝙlicet delegatus poſſit reuocari qn̄cunqꝫ. l. iudiciū ſoluitur. ff. de iudi. nō tn̄ decet ſine cauſa reuocare. vn̄ papah̓ aſſignauit cauſā remotōnis. quedā em̄ iniuria videt̉irrogata cū ſine cā reuocat̉. ar. in. c. vt debitus. jͣ. d̓ appel. hinc ē ꝙ ſi cōpromittētes ſemel ab arbitro receſſer̄tnō poſſunt facere illū cōpelli ad ꝓnunciandū qꝛ intulerunt ſibi ꝯtumeliam. ff. de arbi. l. litigatores. ¶ Glo. j.primo repetit tex. fortificando ipſū ꝑ duo ſimilia. Secūdo querit an̄ oīs ſil̓itudo ſufficiat? ⁊ dicit ꝙ nō. debꝫem̄ eē ſil̓itudo in ſpecie. vt qꝛ iudex habet vt priuatuscauſā ſuꝑ exceptōne ⁊ cōmittit̉ ſibi ꝯſil̓is cā ſuꝑ exceptōne. nō em̄ ſufficit ſimilitudo in genere reſpectu eidē qualitatis vt qꝛ quelibet ſit ſpūalis. ſi em̄ habet iudex vt priuatus cauſā decimaꝝ nō reuocabit̉ a iudicādo in cā iuriſpatronatus vel alia ſpirituali. Idē ſentitInno. dicit em̄ ꝙ requirit̉ ſil̓itudo ſꝫ non omnimodaiō dixit tex. pene. vix em̄ omīno ſil̓is inueniret̉. ⁊ q̄ in hͦſit ſil̓is dicit relinquēdū arbitrio boni iudicis. ⁊ idē hoſti. ⁊ Io. an. ⁊ pone exemplū ẜm eos dico cōſuetudinēin regno vt ſtetur dicto ꝓxenete ſuꝑ ꝯtractu ⁊ tu quēiudicē impetraui in alia cā dicis idē vel de ꝟbis dubijspriuilegioꝝ eadē queſtio eſt inter iudicē ⁊ aduerſariūſuū. Idem ſentit abbas addens vnū bonū verbū magꝭclaꝝ dicens ꝙ tūc iudex repellit̉ ꝓpter ſil̓itudinē cauſeqn̄ ex hac ſil̓itudine cā iudicis qua habet cū alio fortior redderet̉ ſicut h̓. cū em̄ poteſtas archidyaconi ex ſola cōſuetudine īnitat̉. sͣ. de offi. archi. c. fi. que cōſuetudo ex vicinis eccleſijs ꝑpendit̉. sͣ. de ꝯſue. c. cū olim. maxime in ꝓcuratiōibꝰ. jͣ. de cenſi. ſuꝑ eo. de quibꝰ h̓ agebat̉. vt ptꝫ ex tex. de facili ꝓnunciaret archi. ꝓ alio archidyacono ꝯtra monachos vt ꝑ hͦ habe̓t opti. ar. ſeup̄ſumptōem in cā ſua. diceret em̄ mihi debēt monachiin ꝓcuratōnibꝰ deſeruire ſicut recipit talis archi. in tali monaſterio qd̓ ē in dyocꝭ. vien. Cōcludit gͦ ꝙ cū ex ſimilitudine cauſe cā iudicis fortior reddi pōt tūc cauſeſil̓itudo repellit iudicē al̓s ſecus. Idem in lffectu vultDo. an. dicēs tūc ſil̓itudinē cauſe dari qn̄ ex deciſionecauſe corā iudice ꝯcludit̉ ad deciſionē cauſe quā habꝫvt priuatus. qꝛ qua rōne putat equū qd̓ petit vt parsputabit equū qd̓ iudicat vt iudex cū cōſcīa n̄ poſſit eēdiuiſa in eodē facto. ar. c. penul. de elec. li. vj. ¶ Sed ꝯͣhoc op. ꝙ de hac ſil̓itudine nō ſic ſit timendū qꝛ iudexvbi iſte litigat tanqͣꝫ priuatus nō tenet̉ ſequi ſententiam iſtius maxime cū ſciat eum aliqualiter ſuſpectū legibꝰ em̄ ⁊ nō exemplis iudicat̉. vt in. l. nemo. C. de ſen.⁊ res inter alias acta alijs etiā habētibꝰ conſimileꝫ cauſam nō ꝓdeſt neqꝫ nocet. in. l. j. C. de tranſac. facit. c. inter dilectos de fi. inſtru. So. fateor ꝙ iudex nō mouebitur ex ſententia iſtius ſꝫ nihilominus ille reddit̉ ſuſpectus in iudicādo qꝛ affectionē habet ad aliā parteꝫquā putat equā ⁊ ideo moueri debet. ¶ Concludo ergo ꝙ etiā ſi ca nō ſit oīno ſil̓is exquo tn̄ reddit̉ aliqualiter ſuſpectus ex affectōe quā habet ad cauſam ſuampōt remoueri. nā ex facili cauſa iudex remouet̉ maxīe

delegatus. vt no. in. c. cū. R. de offi. dele. ⁊ in. c. dilecto.de teſti ¶ Ultimo glo. querit an hͨ cā ſit ſufficiens adrecuſandū iudicē ſicut ad ſurrogandū? Glo. ponit duas opiniones. vna ē ꝙ non. hic em̄ fuit facta ſurrogatō⁊ ꝓ hͦ intellectu facit antiqua litera q̄ ſic erat. dicti ꝟoabbas ⁊ cōuentus nolētes alteri ꝑti reſpōdere niſi nosprimo cōſulerent ſuꝑ priuilegijs a ro. pon. indultꝭ monaſterio eorundē dilectū filiū. B. eiuſdem monaſterijmonachū ad ſedē apoſtolicā trāſmiſerūt nihilominusſupplicantes quatenus te fili decane loco ꝑiſien̄. archidyaconi ſupradicti ſurrogare ad deciſione iſtius negocij digͣrem ⁊cͣ. Eſt em̄ alia differētia vt dic̄ Pe. int̓ ſurrogationē ⁊ recuſatōneꝫ qꝛ recuſatio ꝓponit̉ corā iudice qui recuſat̉. vt in. c. ſuꝑ queſtionū de offi. dele. ⁊. c.ſi ꝯtra vnū. eo. ti. li. vj. ſurrogatōis petitio fit coraꝫ ſuꝑiore. alia opinio eſt ꝙ ſufficiat et̄ ad recuſandū. ⁊ hāctenet h̓ glo. ⁊ cōiter doc̄. ⁊ ꝓ hoc facit qd̓. sͣ. dixi qͥa exfacili cauſa iudex recuſat̉ maxime qn̄ arguit̉ nimis fauorabilis alteri ꝑti. facit. c. ꝑſonas de teſti. ⁊. l. pretor. ff.de iuriſdi. om. iudi. ⁊ qd̓ no. Inno. in. c. irrefragabili. deoffi. or. vbi ptꝫ ꝙ is qui fuit aduocatus ſeu qͥ dedit cōſiliū in cauſa repellit̉ tanqͣꝫ ſuſpectus a iudicando fortius iſte qui ꝓpalauit animū ſuū intētando conſimileꝫcauſam vt priuatus. ar. in. l. ij. C. de fal.Si iudices de principali etlOlA. exceptōibꝰ p̄iudicialibꝰ ſiml̓qgnoſcant vel ſuꝑ principali lite nō ꝯteſt. teſtes recipiunt licite ab eis appellat̉. In prima ponit̉ appellantis petitio. In ſcd̓a appellatōnis cōmiſſio. ſcd̓aibi qꝛ ꝟo. ¶ Nota electū poſſe ſine ambitōis nota nedū electōnis ſue cōfirmatōeꝫ petere. vt in. c. quā ſit. etc. cupiētes de ele. li. vj. ſed etiam ipſaꝫ electionē defendere ſi ab alijs impugnat̉. sͣ. de cōſue. c. cū dilectus. ⁊ dein inte. reſti. c. ij. cū ſil̓ibꝰ. ¶ Secūdo no. ꝙ cū cauſa cōmittit̉ inter partes ꝟbū inquiras non inducit nouummodū ꝓcedendi nec facit iudicē cui cōmittit̉ cā inquiſitorē ſed ſimplicē iudicē. vn̄ in oībꝰ ſeruare debet ordinē iudiciariuꝫ. Intelligūtur gͦ verba ẜm ſubiectā materiā. vj. q. j. rogo. ⁊ d̓ reſcrip. cauſam. nam iudex largomodo pōt dici inquiſitor ⁊ in cā ſibi cōmiſſa inquirere.debet em̄ cūcta rimari ⁊ ad veritatē inquirendā pōt ꝑtes in quacūqꝫ ꝑte iudicij interrogare. xxx. q. v. iudicatē. ⁊. ff. de interro. act. l. vbicūqꝫ. ſicut ⁊ al̓s dicit̉ executor inqͣꝫtū ꝓcedit ad finē exequendi iuſticiā ⁊ reddendi vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. de reſcrip. ſciſcitatus. ⁊. jͣ. ti ꝓxi.ſi quis cōtra clericum. ¶ No. bene ex iſto tex. ꝙ exceptio excōicatōnis repellit excōicatū nedū a ꝓſecutiōeiuris ꝓprij ⁊ priuati ſꝫ a ꝓſecutōe iuris publici exqͦ voluntarie ſe opponit ⁊ nō neceſſitat̉. de qͦ in. c. dilecti. ⁊. c.ſignificauerūt de excep. ¶ Nota h̓ caſuꝫ exp̄ſſum ꝙ aſnīa nulla pōt appellari. hic em̄ ſnīa erat nulla ſalteꝫ eoreſpectu qꝛ li. nō ꝯte. teſtes fuer̄t r̄cepti. Idē no. ī. c. dilecto. jͣ de appel. ⁊. jͣ. vt li. n̄ ꝯte. ꝑ totū. lꝫ gl. de hͦ dubitauerit in. l. j. C. qn̄ appel. nō eſt neceſ. Cautū tn̄ ē ſeruarepracticā quā ibi ponit glo. vt dicat appellans dico ſētentiā nullā. ⁊ inqͣtū eſt aliqua dico ea iniquaꝫ ⁊ ab eaappello. ⁊ tūc ſufficit ꝓbare nullitatē vl̓ iniuſticiā. facitc. conſtitutus de in inte. reſti. de materia vide plene. ī p̄alle. c. dilecto. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. ſi exp̄ſſiꝫ. ff. de appel. ¶ Nota appellatōeꝫ iuſtificari nō ſolū ſi appellās ſe offert ſuam exceptōeꝫ incōtinēti ꝓbaturū. ſꝫ etiā ſi ſimplict̓ ſeofferat ꝓbaturū nō em̄ tenet̉ offerre realiter ꝓbationes. vt ſentit Io. an. in. c. interpoſita de appel. ſꝫ ſuffic̄ꝙ nō expectet dilatōes lōgiores. vt ē bonus tex. jͣ. in. c.literas de reſti. ſpo ¶ No. ꝙ ꝓſequēs nullitatē appellatōnis cā nō obtinet ſuꝑ tali ꝓceſſu niſi ꝓbet appellationē ⁊ ſic nō ſufficeret ꝓbare nullitatē ſuꝑ inſtātiainchoata ſuꝑ appellatōnis ꝓceſſu. ⁊ ſic intellige tex. infi. ¶ No. vl̓timo tex. ꝓ illa clauſula vocatꝭ vocādis ⁊cͣ.vt iudex cū clauſula datꝰ teneat̉ obſeruare formā iudi