Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
28v
Einzelbild herunterladen
 

De iudicijs.

uerit ⁊cͣ. nō erat forma excōicatōis inuēta qꝛ lꝫ nō eſſetforma ſpecifica tn̄ debebat intelligi ꝙ eccl̓ia declararetillos incorrigibiles ⁊ extͣ eccl̓iam poſitos tāqͣꝫ gētiles ⁊publicanos qd̓ hodie ī effectu facit excōicatio. vide bo.glo. in. c. qd̓cūqꝫ. xxiiij. q. j. Ultīo circa iſtā denūciatōeꝫ euāgelicā q̄rit̉ qͣre ſic dicat̉? So. ſic dr̄ a cā efficiēti ſeu originali qꝛ ab euāgelio inuēta. ⁊ hͨ ſufficiāt qͦ addenūciatōeꝫ euāgelicā. Nūc ꝯdeſcendo ad iudicialem ⁊ hec duplex. q̄dam publica q̄dā pͥuata vt dicūt h̓cōiter doc. Publica eſt illa q̄ cōpetit ex officio puro ⁊mero in qͣ nō reqͥrit̉ monitio ſꝫ idex ex officio ſuo ⁊ ꝑ denūciatōꝫ ſuoꝝ officialiū in ea ꝓcedit ⁊ hꝫ locū in notorijs tm̄. C. de ac. ea qͥdeꝫ. ⁊. xxxv. q. vj. c. ep̄s in xenodo.ff. decu. ⁊ exhi. re. l. diuꝰ. ⁊ de offi. p̄fec. vr. l. j. §. ſane. vide. iiij. q. iiij. §. aliqn̄ in tex. ⁊ glo. Hodie īductū ē vnūnouū ꝑ extua. ad repͥmēda. vt in crimīe leſe maieſtatispoſſit ꝓcedi ꝑ denūciatōeꝫ factā a qͦcunqꝫ. ⁊ dicit ibiBar. ꝙ iſte denūciator hꝫ vim cuiuſdā mandatorꝭ ſeuaccuſatoris ⁊ iō deſiſtēs īcidit inturpillianū. ff. ad tur.l. j. §. incipit. Et de hoc eſt dicēdū vt plene no. ibi. perBar. Iudicial̓ ꝟo pͥuata cōpetit leſo ꝓpter ſuū intereſſe. ⁊ iſta qn̄qꝫ in foro ciuili qn̄qꝫ de plano expedit̉ etiam ſi nō p̄ceſſit monitio. vt qn̄ ille qͥ opprimit̉ nō poteſtagere vt qꝛ ẜuus vel ptāti alterius ſubditꝰ. inſti. d̓ hisqͥ ſūt ſui vl̓ alie. iur̄. §. penl̓. ⁊. ff. de offi. p̄fe. vr. l. j. §. qd̓aūt. Et idē dicit in monachis ⁊ ꝯuerſis. cōquerētibꝰ deiniuſtis gͣuamībꝰ ſuoꝝ p̄latoꝝ. ꝓ hoc qd̓ nō. Inno. ī. c.inſinuante qͥ cle. vel vo. ⁊ ꝑ Io. an. in. c. cū ſingl̓a de p̄ben. li. vj. ⁊ in. c. pn̄ti de offi. or. eo. li. ⁊ idem in his q̄ ſpectant ad foꝝ venale vt res vendat̉ iuſto p̄cio. de qͦ in. c.jͣ. de emp. ⁊ ven. ⁊. ff. de offi. p̄fec̄. vr. l. j. §. cura carnis. etp Ci. in. l. j. C. de ep̄i. audi. quāqͣꝫ idē in ruſticis opp̄ſſisff. de offi. ꝓcō. l. nec. §. de plano. In foro aūt canonicoreqͥrit̉ monitō vt hic̄. expedit̉ tn̄ d̓ plano vt in fi. lr̄e dr̄.⁊ ita dic̄ Io. an̄. ⁊ cōiter doc. dicūt ꝙ lꝫ p̄cedētem denūciatōeꝫ .ſ. euāgelicā iudex eccl̓iaſticꝰ indiſtīcte admittat iſtā tn̄ iudicialē indiſtincte nō dꝫ admittere ſꝫ tm̄ indefectū iuſticie. vl̓ ſi crimē d̓ ſui naͣ eſt eccl̓iaſticū vl̓ ratōe pacꝭ vl̓ iuram̄ti. vl̓ qn̄ crimē ē notoriū vl̓ qn̄ nō audit̉ in foro ſecl̓ari vt qn̄ obligatio ē natural̓ tm̄. An ꝓobligatōne naͣli tm̄ poſſit indiſtincte recurri ad iudiciūeccl̓iaſticū? dic vt plene no. bar. ī extͣua. ad repͥmēda inꝟbo denūciatōꝫ. ⁊ ꝑ Bal. ī. c. ſiqͥs ꝑ trigīta ſi de feu. fu.ꝯtro. coll̓. x. ⁊ ꝯclude ꝙ vbi ex iuris ciuil̓ obẜuatōe nutriret̉ peccatū vt in obligatōe naͣli q̄ orit̉ ex cōſenſu vl̓cū qͥs locupletat̉ cū alteriꝰ iactura pōt ad eccl̓iā r̄currivt in. c. j. de pac. ⁊. c. cū hr̄et de eo qͥ dux. in ma. ſecꝰ vbiius ciuile ꝓpter iuſtā ⁊ rōnabilē cām nō curat. d̓ illa naturali. vt in villeiano ⁊ macedoniano. ⁊ vide qd̓ dicāin. c. fi. de p̄ſcrip. Idē ẜm Inno. ſi denegat̉ ius agēdi īforo ciuili inſpecto rigore vt ī pacto nudo ⁊ in iuramēto q̄ etiā de iure canōico actōeꝫ nō ꝓducūt. et ſic aꝑteſentit h̓ Inno. ꝙ d̓ iure canōico nō dat̉ actio ex nudopacto vl̓ iuramēto ſꝫ tm̄ cōpetit denūciatio iudicial̓. ſꝫde pacto dic vt dicā d̓ pac. c. j. De iuram̄to. dic vt no.in. c. cū veniſſēt d̓ inſti. Idē ē ẜm doc̄. vt hēat locū h̓ denūciatio iudicial̓ ſi eā ꝓponat miẜabil̓ ꝑſona et opp̄ſſaar. h̓ ⁊ ī. c. qͣl̓r de pac̄. ⁊. lxxxvij. diſ. ꝑ to. ⁊ q̄ dicāt̉ miſerabiles ꝑſone? vide bo. tex. in. c. j. de poſtu. ⁊ ī. c. ſignificātibꝰ de offi. dele. ⁊ ibi plene Inno. ꝓſeqͥt̉. ⁊ idē in hocdic de iure ciuili vbicūqꝫ aliqͥs ꝓpter potētiaꝫ ſe iuuarenō pōt vl̓ audet faciet hāc q̄relā ſuꝑiori qͥ ꝓcedit ex officio. vt no. Bar. in extͣua. ad repͥmēda. ⁊ ꝓbat̉ in. l. denūciamꝰ C. d̓ his qͥ ad ec. ꝯfu. ⁊. ī. l. illicitas. §. ne potētiores de offi. p̄ſi. ⁊ vtrobiqꝫ ꝑ Ci. ⁊ Bar. ⁊ vid̓ in Spe.in ti. de denū. §. j. ꝟ. vt aūt. vbi dic̄ ꝙ rōe ſuꝑioritatꝭ qͥaeiꝰ ē dn̄s vl̓ tyrānus poterit denūciare ⁊ ſi ꝓpter potentiā timet denūciare poterit ſuꝑior eccl̓iaſticꝰ ex officioꝓcedere ꝑ pene impoſitionē ⁊ ꝑ ſufficiētē cautionē. dere. ſpo. lr̄as. ⁊ de p̄ſū. lr̄as. de ſen. ex. gͣuem. Et putat hic

Do. an. ꝙ vhi timor īpediret monitōeꝫ poterit ſine eaꝓcedi. ar. in. c. ſi iuſtꝰ metꝰ de appell. qd̓ cōpetit etiaꝫ eiq̄ ꝓpter iuramētū extortū illicite excludit̉ a petitōne iuſti. debiti dꝫ tn̄ pͥncipal̓r ſe fūdare ſuꝑ peccato ⁊ tendere ad finē correctōis. vt no. in. c. ad nr̄am. ij. de iureiu. etin. c. quē admodū. e. ti. Itē indiſtincte facit hāc denūciatōeꝫ ep̄o is qͥ gͣuat̉ ab illo qͥ ſubeſt īmediate imꝑatoriEt difficil̓ eſt aditꝰ ad imꝑatorē ⁊ hͦ in qͣcunqꝫ ꝑte litisgrauet̉ vel extͣ iudiciū in aucͣ. vt diffe. iudi. §. ſi ꝟo contingit coll̓. ix. In his ⁊ ſil̓ibꝰ caſibꝰ reducibilibꝰ ad iſtoslocū hꝫ denūciatō. Si .n. indiſtīcte admitteret̉ hͨ denūciatō iā ꝑiret tꝑal̓ gladij iuriſditō ⁊ oīs cā deuolueretad foꝝ eccl̓aſticuꝫ qd̓ nō eſt dicēdū. vt h̓ ⁊ ī. c. cāꝫ. qͥ fi.ſint. le. ⁊ in. c venerabilē. de elec. ⁊. xcvj. di. cū ad verū. etc. duo. ⁊. c. cū imꝑator. cū ſil̓i. Quero quō formabit̉ libellus ſeu petitio ſeu denūciatio in illa ſpecie? So. ſentit h̓ Inno. ꝙ dꝫ ſic formari. Pone interminis lr̄a dic̄rex anglie dn̄e iudex rex frācie tenet comitatū pictauiēſem in ꝑiculū aīe ſue vel ꝯͣ ꝯſcīam ſuā cū ad me ꝑtineatvnde peto officiū veſtrū vt cogatꝭ eū ad pnīam. Et ſicin ſil̓i credo etiā ꝙ poſſit ꝯcludere vt res reſtituat̉ ſeuꝙ leſus ẜuet̉ indēnis. Bar. tn̄ in dicta extͣua. ad reprimēda. ſingularit̓ ſeqͥt̉ pͥmū dictū ⁊ ſubijcit ꝙ forma ſētentie erit ꝓbata denuciatōe ꝙ iudex mandabit ſibi vtagat pnīam ſeu corrigat ſe ⁊ ad hͦ poterit ꝑ excōicatōꝫcompelli. ad hoc all̓at iſtū tex. Et noͣ. h̓ vltimū ꝓ his q̄sͣ. dixi. ꝓ hͦ iſte tex. vbi mādat audiri q̄rimoniā regꝭ anglie. ⁊ vide qd̓ notaui. sͣ. in. q. j. in qua poſui differētiaminter denūciatōeꝫ iudicialē ⁊ euāgelicā. dꝫ tn̄ hoc petere ꝑ quandā ꝯſeq̄ntiaꝫ ꝑ quā pͥncipal̓r petit illuꝫ cogiad pn̄īam. ⁊ hͦ veꝝ niſi iuramētū ſibi obſtet vt. sͣ. dictūeſt. Sꝫ q̄ro an iudex indiſtincte cognoſcet facta iſtadeuūciatōe lꝫ denūciatus neget ꝯtenta in denūciatōneInno. dicit ml̓ta ⁊ in effectu ꝯcludit ꝙ aut ꝯſtat noto.rie de pctō ⁊ tūc nō admittit̉ exceptō ſua. ſicut .n. d̓ peccato ꝯſtat ita dꝫ ⁊ de ſatiſfactōe ꝯſtare. xlv. di. ſꝫ illud.Si ꝟo pctm̄ nō eſt notoriū ⁊ tūc ſillla ꝓbatio fit exꝑte denūciantis ꝙ res eſt ſua vel ſibi debita ſufficit ꝙ denūciatus dicat ſe nō tenere illā rē ꝯͣ ꝯſcīam ⁊ ꝙ non expectat ad officiū iudicꝭ hͦ cognoſcere. Si tn̄ denūciansvellet ꝓbare ꝙ teneat ꝯͣ cōſciam ſeu cū peccato lꝫ hͦ ſitdifficile ꝓbare admitēdus ē. ⁊ ſi ꝓbaret denunciās ꝙres eſt ſua vel ſibi debita ⁊ nō ꝓbaret ꝙ ille teneret cōtra ꝯſcīam ſufficit denūciato all̓are aliquā iuſtam cāmputa ꝙ ad eū ꝑuenit ex emptōe vel aliqͣ iuſta cā neqꝫ illam tenet̉ ꝓbare qꝛ ſatꝭ ē ad excludēdā iuriſditionē iudicis eccl̓iaſtici nō ꝯſtare ꝙ ꝯͣ ꝯſcīam teneat. Hec dicta nō placēt Hoſti. dicit .n. ꝙ ſi ꝓbat̉ rē fuiſſe denunciantis ꝯcludit̉ pctm̄ in tenēte niſi aliud ꝓbet̉ qꝛ res pͥſumit̉ eiꝰ cuiꝰ an̄ fuit ſi aliud nō ꝓbat̉. C. d̓ ꝓba. l. cū res.⁊ l. ſiue poſſidetꝭ. ⁊. xlv. diſ. ſꝫ illd̓. Et exqͦ ꝯſtat d̓ intentione actorꝭ niſi ꝓbet̉ exceptō ſufficient̓ in ꝯͣriuꝫ actorobtinebit. c. vno vt eccl̓iaſtica bn̄. Sꝫ Inno. ⁊ Io. an̄.vident̉ velle hͦ dictū Hoſt. ꝓcedere qn̄ agit̉ directe. ſꝫqn̄ agit̉ ꝑ modū denūciatōis quāqͣꝫ poſſeſſor debeat ꝓponere excuſatōꝫ ꝓbabilē. puta res ē iudicata mihi vl̓pignori obligata vel qͥd ſil̓e non tn̄ neceſſitat̉ poſſeſſorꝓbare ſꝫ ſufficit ꝙ ſatiſfaciat ꝯſcientie ſue niſi ille velletꝓbare ꝯͣriū qꝛ ꝯͣ ꝯſcīam vt. sͣ. dixi. vel ſi peccatum eſſetnotoriū vel ſcādalū. Bar. in p̄dicta extͣua. ad repͥmenda. dic̄ ꝙ ſi denūciatꝰ nullā cām excuſandi ꝯſcīam allegat nō ſufficit. Si ꝟo all̓at aliquā iuſtā cāꝫ tūc ſi d̓pēdet ex eius facto qꝛ dicit ſe ſoluiſſe vl̓ emiſſe vl̓ qͥd ſil̓e ſipͥmo negauit ⁊ ꝓbatū ē ꝯͣ eū nō dꝫ ſtari ſue aſſertōi qꝛeſt p̄ſūptio ꝯͣ eū ex negatōe p̄cedēti. ar. ff. de ꝓba. l. cuꝫde indebito. C. de nō nu. pe. aucͣ. ꝯͣ qͥ ꝓpriā. ⁊ in. c. fi. jͣ. d̓ſolū. Si ē ꝯfeſſus intētōeꝫ actoris dic̄ tn̄ ſe ſoluiſſe velemiſſe ſtādū eſt aſſertōi ſue ſi aliter nō ꝓbat actor intētū ſuū. ff. d̓ iureiu. l. eū qͥ. Si ꝟo denūciator ꝓbat alitqͣꝫ ex ꝯfeſſiōe tūc recurrēdū eſt ad ꝯiecturas cuiꝰ vite ⁊