Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
29r
Einzelbild herunterladen
 

De iudici js.

fame ſit denūciatꝰ vtrū eius aſſertioni debeat credi. vtl. nō oēs. §. a barbaris. ff. de re mi. vtꝝ res ꝑua ſit vl̓ magna. ff. de iureiu. l. ſꝫ ⁊ ſi. Si ꝟo cā eſt talis q̄ ab alio depēdet qꝛ dicit ſe habere ab alijs ⁊ ꝙ eis credidit tūc vidēdi ſūt illi qͥ ſūt ⁊ cuiꝰ opinionis ⁊ an̄ hͦ habuerit antelitē motā de teſtibꝰ. lꝫ ex qͣdā. ⁊ ſufficit ſi habuit a ſuo ꝓcuratore. ff. ꝓ emptore. l. qd̓ vulgo. Idē ſi defunctꝰ aliqͥd ſibi dixit ꝙ eēt heres tūc .n. recte illi credit. ff. d̓ bo.li. l. qͥ cū maior. al̓s ſi excuſaret ꝯſcīam ſuā ſine cā vel p̄ſumptōibꝰ nō legitimis nō ſufficeret qꝛ lꝫ nō teneat cōtra ꝯſcīam tūc tn̄ cū ꝯſcīa tenet erronea ⁊ ſic peccat. deſen. ex. inquiſitōni. nec ſufficit ꝓbare defūctu tenere ꝯͣꝯſcīam niſi ꝓbet̉ ⁊ heredē ꝯͣ ꝯſcīam tenere ꝑ q̄ dic̄ heredē ante certificādū qͣꝫ denūciet̉. l. qd̓ te. ff. ſi cer. pe. pͥus .n. dꝫ peccatū p̄cedere qͣꝫ denūciet̉. vt in dicto. c. ſipeccauerit. ⁊ hic. Sꝫ ſi heres nō patit̉ certificari in hocpeccat. et ꝑinde ē ac ſi certificatus eſſet. l. j. ff. qd̓ vi autclā. eſt etem̄ affectata hec ignorātia. de qͣ dr̄ Ignoransignorabit̉. facit. ij. c. d̓ temp. or. li. vj. Do. an. dicit ꝙ ſitenet̉ dictū Inno. multū ledit̉ ꝟtus hꝰ denūciatōis. facile em̄ eſt denūciato aliquā excuſatōeꝫ allegare. Proeo tn̄ facit qꝛ in iſtis in qͥbꝰ agit̉ de ſecreto ꝯſcīe ſtat̉ dicto ip̄ius. de ſen. ex. ſi ꝟo. de homi. ſignificaſti. Putattn̄ ꝙ in foro ꝯſcīe mere pnīali ſtandū ſit dicto denūciati. Idē putat qͦ ad viā denūciatōis euāgelice̓ nō iudicialis. Caueat tn̄ ꝙ rōe illā ꝯſcīam informet ſi. agit̉ viā iudiciali. Si nihil ē ꝓbatū vl̓ ꝓbari pōt de peccato ē ſtādū dicto denūciati. Si notorie ꝯſtat de delicto planū ēꝙ dꝫ tūc iuſtificare ex ꝓbatōe ſuā ꝯſcīam. Si ꝯſtat exꝯfeſſiōe denūciātꝭ exqͦ alit̓ nō ꝓbat̉ poterit ip̄am ſolaexcuſatōe iuſtificare. Si ꝟo ꝓbatōe aliqͣ ita ꝯſtat in foro iudiciali vere vel p̄ſumptiue ita ꝙ ꝯcludit̉ peccatuꝫtūc eſt dubiū ex eo qꝛ iſte modꝰ ꝓcedēdi exigit certitudinē peccati nō ſolū apparētiā ⁊ dato ꝙ appareāt teſtesdeponētes ꝑ hͦ neceſſario nō ꝯcludit̉ peccatū. pn̄t eniꝫdicere falſū ⁊ lꝫ dicāt veꝝ ml̓te cauſe extrīſice potuer̄taccidere qͣs innoteſcere nō pōt denūciatꝰ ita ꝙ nō contra ꝯſcīam. iō cū agat̉ de pulſatōe ꝯſcīe ſue putat ꝙ allegata aliqͣ iuſta cā ⁊ p̄ſtito iuramēto ꝙ de illa n̄ pōt facere fidē vt qꝛ nō hꝫ ꝓbatōes in ꝓmptū vel al̓s ꝑdiditꝙ ſtabit̉ iuramēto eiꝰ ẜm qͣlitatē ꝑſone aſſerētꝭ ⁊ iurantis. Sꝫ in ꝟitate hͦ videt̉ velle Bar. ſi bn̄ ꝯſideret̉ dictū eiꝰ cuiꝰ dicta ſūt ſatꝭ rōnabilia nā ex p̄ſūptōnibꝰ ſatis ꝯcludit̉ pctm̄. de cle. nō reſi. c. j. de p̄ſump. c. iij. ⁊ ī. c.lr̄is. ⁊ ī. c. lr̄as fac̄. l. cū q̄rebat̉. C. vn̄ vi. Sꝫ qꝛ ille modꝰꝓcedendi ē extͣordīariꝰ ſufficiūt ꝓbabiles ꝯiecture adꝓbādū ꝯſcīam eiꝰ ⁊ ꝑ hͦ pn̄t decidi ml̓te qōnes qͣs ponit bar. in dcā extͣua. ad repͥmēda. qͣs cā breuitatꝭ omitto ⁊ ibi videre pot̓is late. Sꝫ qͣro ī qͦ differt hͨ denūciatio iudicial̓ ab euāgelica? Solutō ponas maiores etnoͣbiliores dr̄as q̄ colligūt̉ ex dictꝭ doc. Et pͥmo differ̄tqꝛ in euāgelica admittit̉ qͥlibet dūmō nō ꝑſeueret ī crimīe vt. sͣ. dixi h̓ nō admittit̉ niſi ille cuiꝰ ſpāliter intereſt. Itē in illa ſolū agit̉ ad correctōꝫ peccati in iſta nonſolū agit̉ vt corrigat̉ peccatū ſꝫ vt res reſtituat̉ ⁊ leſusẜuet̉ indēnis. Itē ī illa ꝓcedit̉ nō in mō iudicij vt. sͣ. dixi ſꝫ in iſta ꝓcedit̉ iudicial̓r lꝫ expediat̉ de plano vt intex. ⁊ qͥd īportet ꝟbū de plano vide ꝑ Bar. ī extͣua. adrepͥmēda in ꝟ. de plano. ⁊ in tex. vn̄ dāda poſitō ē ī ſcriptis ⁊ fiēda litꝭ ꝯteſtatō. vt pꝫ ī tex. ibi. vtrū iuſta ſit. etſnīa ferēda eſt etiā ī ſcriptꝭ. ar. ī cle. ſepe de ꝟbo. ſig. lꝫnō debeāt dari ita ꝓlixe dilatōes ſicut qn̄ agit̉ directeItē h̓ nō recipiūt̉ teſtes niſi legitīe exqͦ agit ad finē reireſtituēde. ſꝫ ī illa admittūt̉ oēs infames exqͦ nō ꝑſeuerāt in crimīe vt. sͣ. dixi ẜm Inno. Itē ī euāgelica nō admittūt̉ crimīoſi ad denūciādū ſꝫ in iſta ſic qꝛ p̄textu crimīs nō dꝫ qͥs repelli a ꝓſecutōe ſui iuris. vt ſuꝑ glo. fi.dixi. Itē ī illa ſufficiūt due monitiōes qͦꝝ vna ꝓbat̉ ꝑmonētē ⁊ alia ꝑ eū vel ſaltē aliū teſtē. ī iſta ꝟo dic̄ Hoſti. ⁊ cōiter doc. poſt eū ꝙ reqͥrit̉ trina monitio ⁊ ſaltem

duaꝝ vltimaꝝ plena ꝓbatio. all̓. de accu. cū dilect. ⁊. c.qͣlit̓ ⁊ qn̄. ij. §. fi. ꝟ. ſic ⁊ denūciatōꝫ. ⁊ de ſymo. lꝫ heli. §cū igit̉. hͦ dictū nūqͣꝫ mihi placuit neqꝫ iure aliqͦ ꝓbat̉vt reqͥrat̉ trina monitō nā iura. sͣ. all̓. hͦ nō ꝓbāt. Et h̓exp̄ſſe ꝓbat̉ ꝙ ſufficit illa q̄ reqͥrit̉ ī euāgelica in qͣ ſufficit duplex monitō vt. sͣ. dixi. lꝫ Hoſti. vadat h̓ extorq̄ndo lr̄am ⁊ minꝰ bn̄. Nec placuit illd̓ dictū Do. an.qꝛ illud fallit ī mr̄imonio ꝯͣhēdo vt tūc nō reqͥrat̉ aliqͣmonitio. all̓. glo. in. c. ad diſſoluendū de deſpon. impuEt idē dicit in peccato ꝯmittēdo vt qꝛ dico ꝙ ibi nō ēꝓpria denūciatio iudicial̓ cū denūciātꝭ ſpāliter nō int̓ſit. qꝛ in hac denūciatōe requirit̉ vt. sͣ. dixi. vn̄ potiꝰ fitibi q̄dam intimatio iudici vt ꝓcedat ad pctm̄ impediendū ⁊ ī hac intimatōe nō reqͥrit̉ aliqͣ monitio vt ibi. facit qd̓ noͣ. in. c. j. ⁊ in. c. ad nr̄am .j. de iureiu. Un̄ nō video qͣre in iudiciali vera nō reqͥrat̉ monitō ꝓ peccatoꝯmittēdo niſi ꝑicl̓m eſſet ī mora cū forte corrigeret̉ exſola monitōe ⁊ nō eſſet opꝰ denūciare. ⁊ ꝑ hͨ habes ī qͦdifferūt ⁊ quis ſit effectus vtriuſqꝫ denūciatiōis ⁊ quismodus ꝓcedēdi. Ultīo pōt q̄ri qͣre dr̄ iudicial̓: dicqꝛ in iudicio fit ⁊ iudicialit̓ ꝓcedat̉ lꝫ nō vſqꝫ quaqꝫ vtſtatim dicā. Et ē tercia ſpēs denūciatōis q̄ vocat̉ canonica. ⁊ dicit̉ canonica qꝛ a canonibꝰ inuenta. habuit tn̄ortū ẜm Inno. a lege veteris teſtamēti. Et iſta canōicaeſt ẜm doc. duplex. nā quedā ē ſpecial̓ cōpetens illi ſolicuiꝰ intereſt habere p̄latū bonū vel bonū eccl̓iaſticū ſb̓ditū ⁊ fit ad hͦ vt qͥs de beneficio remoueat̉. xvj. q. vij. filijs. de offi. cuſto. c. j. ⁊ d̓ ſymo. lꝫ heli. ⁊ reqͥrit̉ trina monitio ſicut in iudiciali ẜm doc. ⁊ facit glo. ij. q. vij. qͣpropter. ſꝫ tu dic melius vt. sͣ. dixi in iudiciali ꝙ ſufficit bina nec ꝯͣriū iure ꝓbat̉. alia eſt generalis ⁊ publica ⁊ fitqn̄ agit̉ de mr̄imonio diſſoluēdo vel de eiꝰ impedimento. de ſpon. c. p̄terea. ⁊ de clāde. deſpo. cū īhibitō. ⁊ hāciudex ex officio ꝓſequit̉ ſi denunciās eā ꝓſequi detractat. de ſpon. c. cum in tua. ẜm Io. an̄. ſꝫ Inno. loqͥt̉ hicmagis generaliter. dicit .n. ꝙ eſt iſta denūciatio canonica de crimīe cōmittendo .ſ. vt ab eo deſiſtat̉. ⁊ de hac dicit loqui. c. ad diſſoluēdū. Et idē dicit ī criminibꝰ ꝑpetratis ſi recipiūt augmētū ꝑ ml̓tiplicatōꝫ actuū vl̓ ꝓpt̓ꝯtinuationē iniurie ſicut ē qn̄ qͥs ꝑſiſtit in iniuria rapine ⁊ ad hāc dicit quēlibet teneri ſi credit ꝓficere ſuā denunciatōeꝫ ⁊ ipſi denunciatori nō ē graue nimis denūciare. et ſic loqͥtur. xxij. q. v. hͦ videt̉. ⁊ nimis graue dic̄eſſe denūciatori ſi ꝓpter hͦ deberet deſiſtere a ſuis negocijs. vel ſi ꝓpter hoc deberet incurrere inimicitias vl̓alia ꝑicula. qͣꝫqͣꝫ .n. bonū ſit denūciare. ad hoc tn̄ qͥs nōartat̉ ſicut nec ad alia pia oꝑa niſi qn̄ ſic ſe offert opportunitas vel cōmoditas ꝓficiendi. Do. an. dicit ſe noncredere ꝙ hͦ locū habeat in canonica qꝛ ad penā nō artat̉ aliqͥs ad denūciandū ⁊ credo ip̄m bene dicere. naꝫſubeſt remediū denūciatōis euangelice vbi tm̄ agit̉ adpnīam ⁊ nō ad penā. ⁊ ad hāc puto quēlibꝫ teneri vt. sͣ.dixi. Ultīa denūciatō dr̄ regl̓arꝭ ⁊ dr̄ regl̓arꝭ qꝛ ẜm diuerſas religioſoꝝ inſtitutōes exꝑit̉ ⁊ ꝓcedit̉ d̓ plano ⁊ſimplicit̓ nec appellat̉ d̓ appel. ad nr̄am. ⁊. c. rephēſibil̓.⁊. c. cū ſpāli. ẜm Io. an. ⁊ d̓ materia denūciatōnis videSpe. in ti. de denū. §. ij. ꝟ. vt aūt. Et dicit h̓ Inno. qͣetiā de alia denūciatōne faciūt mentionē canones ⁊ leges q̄ nō eſt modus agēdi ſꝫ p̄cedit accuſatōeꝫ. ⁊ d̓ hacdenūciatōne loqͥtur. ij. q. vij. c. q̄propter. ⁊. c. ſe. ⁊. c. fi.de accu. ⁊ de calū. c. fi. ⁊ in ml̓tis alijs ⁊ facile ē inuenireexemplū de tali denūciatōe tā in decreto ꝙͣ in decretalibꝰ. ⁊ hr̄ in aucͣ. vt iudi. ſine quo. ſuffra. §. ſiquis. ⁊. §. neceſſitate. ⁊. §. ſe. ⁊ de hac ſpecie modicū agimꝰ ẜm eū. qꝛnō ē modus agēdi. ⁊ dic ꝙ hec monitio ſeu denūciatiofit ex vrbanitate quadā. ff. de ſer. vr̄. p̄di. l. quidā iberꝰ.⁊ hꝫ vnū noͣbilē effectū qꝛ ſi fit an̄ꝙͣ reus vocet̉ ad iudicium nō ſufficit ꝙ vocatus ꝯfiteat̉ debitū ad vitandāꝯdemnationē expenſaꝝ factaꝝ circa citationē ⁊ libelliꝯceptionē. ſecus ſi nō fuit pͥmo monitꝰ ⁊ ſtatim ꝯfitet̉.