Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
28r
Einzelbild herunterladen
 

De iudicijs. 28

optīe facit tex. ī. c. h̓ videt̉. xxij. q. v. Ex his hēs ꝙ vnꝰſolus teſtis nō ſufficit etiā ad pnīaꝫ imponēdā naͣ effectus hmōi denūciatōis ē vt qͥs arceat̉ a pctō nō aūt vtpuniat̉ ⁊ tn̄ aucͣtas euāgelij dic̄. Adhibe tecū vnū velduos ⁊cͣ. ⁊ ſic nō ſolū crimē ꝓbari nō pōt ꝑ denūciatōꝫīmo oꝑtet ꝙ ipſa denūciatio ꝓbet̉ ſaltē ꝑ ip̄m denunciantē. ⁊ aliū. de teſti. c. in oī. vbi bona glo. facit etiā tex.in. c. plerūqꝫ. ij. q. vij. vbi dr̄ ꝙ bonꝰ vir dꝫ tacere qn̄ ſolus ſcit peccatū alterius ⁊ ſic ꝓbare nō pōt. fac̄ p̄all̓. c.ſi ſacerdos. Nūc q̄rit̉ de forma hꝰ denūciatōis euangelice. ille tex. vr̄ velle ꝙ debeat p̄cedere duplex monitio vna dꝫ ꝓbari ꝑ monētē. ſcd̓a ꝑ monētē ⁊ aliū teſteꝫadhibitū? Archi. multū late ꝓſequit̉ in. c. ſi peccauerit.⁊ tandē ꝯcludit ſi peccatū eſt publicū nulla exigit̉ monitio. iuxta illud. Peccantem corā oībꝰ argue in. c. ſedillud. xlv. di. qꝛ tūc nō ſolū peccat in ſe ſꝫ in alios ꝑ malūexemplū. xj. q. iij. p̄cipue. Et noͣ. hͦ dictū Archi. qꝛ aꝑteex hoc ſentit ꝙ in hac denūciatōe nō ſolū hēt̉ reſpectꝰad peccātē ſꝫ etiā ad alios qͥ efficiūt̉ deteriores ꝑ eiꝰ exēplū qd̓. sͣ. latius dixi. Si ꝟo peccatū ē occultū ſubdiſtīguit. qꝛ ſi ſūt talia peccata occulta q̄ inferāt ꝓximis nocumētū tꝑale vel ſpūale. puta traditio ciuitatis hoſtibꝰvel occulta hereſis q̄ ml̓tes hꝫ inficere cū hic peccet inalios ſtatī denūciabit monitōe nō p̄miſſa niſi forte conſtaret ꝙ ad eius monitionē ſtatim vellet corrigi. nā qͥlibet debet ita corrigere ſi pōt vt illius fama nō ledat̉ q̄vtilis eſt ipſi peccati nō ſolū in tꝑalibꝰ in qͥbꝰ hō qͣꝫtumad ml̓ta patit̉ detrimentū amiſſa fama. de exceſſ. pla. inter dilectos ⁊ de teſti. teſtimoniū. ſꝫ etiā ꝙͣtū ad ſpūaliaqꝛ p̄ timore infamie multi retrahunt̉ a peccato. cū aūtſciant ſe infamatos libentius peccant. ar. de pe. di. j. qͥsaliqn̄. nā in ꝓfundū maloꝝ peccator veniēs ꝯtemnit. sͣ.e. cū nō ab hoīe. xvij. di. nec licuit. vn̄ dic̄ Hiero. Corrigendus eſt frater ſeorſum ne ſi ſemel verecūdiā amiſerit in peccato ꝑmaneat. Si aūt talia ſūt peccata quenō inferūt nocumentū niſi ſibipſi tūc adhibeant̉ monitiones de quibꝰ h̓ nō. Scd̓o ſeruāda eſt fama peccātis qꝛ vno infamato alij infamāt̉. qꝛ dicit̉ clerici vel religioſi hoc fecer̄t. iō voluit dn̄s vt p̄cederet monitō. etſi nō ꝓdeſt tūc publice fiat denūciatio vt liberet̉ a peccato qꝛ ꝯſcīa p̄fert̉ famē. ordo aūt iuris in hac denūciatōe neceſſarius nō ē ẜm Inno. ar. de do. ⁊ ꝯtu. c. j. ⁊ ſicnō eſt ꝓcedendū in forma iudicij. vt ſentit glo. penul. ⁊ibi dixi ẜm Hoſti. ⁊ admittūt̉ oēs ad teſtimoniū quāqͣꝫ ſint infames dūmō nō ꝑſeuerēt ī crimīe. vn̄ qͥ admittut̉ ad denūciandū etiā ad teſtimoniū admittūt̉. quoddicit Inno. ꝓcedere vbi ſola pnīa de crimīe q̄rit̉ ⁊ nōaliqd̓ tꝑale nec indirecte nec incidenter qꝛ tūc tm̄ alij legitimi teſtes admittūt̉ qd̓ bn̄ no. Un no. etiaꝫ ꝙ inhac correctōe qͣtuor ſūt neceſſaria .ſ. ꝑſona corrigēs cācorrectōis. modꝰ corrigēdi. finis correctōis. Perſonacorrigēs dꝫ eſſe iuſta ꝑ punitionē. xlv. di. diſciplīa ſancta. ꝑ cōpaſſionē. vt petrꝰ. l. di. fidelior. ⁊. c. ꝯſiderādū.Scd̓m eſt cā correctōis q̄ eſt triplex ſic no. ij. q. j. nomēItē vera. ij. q. j. in pͥmis. Item ſufficiens. e. cā. ⁊. c. nemoTercius ē modꝰ agēdi ⁊ corrigendi .ſ. vt crimen occultū ſecrete corrigat publicū publice. vt ī. c. ſi peccauerit.ē. cā ⁊. q. Quartū eſt finis correctōis .ſ. vt peccās puniat̄ ⁊ ſic corrigat̉ vt eiꝰ metu ceteri corrigant̉. Et ex hͦvltimo habes finē hꝰ denūciatōis euāgelice. Sed Io.an̄. hic latius loquit̉ dicēs ꝙ effectus hꝰ denūciationiseſt vt peccator penit eat nō vt officio vel beneficio pͥuetur niſi retento ordīe vel bn̄ficio penitere nō poſſit detēp. or. c. vl. ⁊ tūc ꝑ ꝯſeq̄ntiā nō directe pͥuat̉ .ſ. qͥa alit̓penitere nō pōt. Inno. hic dic̄ in pͥncipio ꝙ ſi peccatūeſt occl̓tū dꝫ pͥuatī ꝓſeqͥ mādatū euāgelicū ⁊ tandē inpͥuato eū habere dꝫ ꝓ ethnico ⁊ publicano. Si ꝟo eſtpublicū tūc manifeſte dꝫ ꝓſeqͥ mādatū euāgelicū denūciādo crimē eiꝰ iudici ⁊ ꝓbādo ꝑ teſtes ⁊ tādē poſt ſententiā dꝫ eccl̓ia eū habere ꝓ ethnico ⁊ publicao publi-

ce etiā ſi nō eſſet excōicatus .ſ. vt nō hēat familiaritateꝫcū eo ſꝫ nō tenet̉ eū vitare in eccl̓ia nec ī mēſa nec ī alijshmōi. Do. an. dicit ſe putare ꝙ ſi peccatū eſt occultuꝫnotū ſolū denūciāti finis ē denūciare p̄lato qͥ poſſet ꝓdeſſe ⁊ nō nocere qͥ p̄latꝰ pl̓a hꝫ remedia. Primū vt inſiſtat or̄onibꝰ orādo ꝓ eo. Scd̓o vt inſiſtat monitōibꝰdecultis exhortando ⁊ eum a peccato retrahēdo. Tercio vt peccatorē occulte euitet ſacramēta negando etſi ſic ꝓficere non videat in genere excōicare pōt. ar. deoffi. or. ſi ſacerdos. Ego dico hͦ nō ꝓcedere. ſi .n. peccatū eſt ſoli denunciāti notū vt ipſe p̄ſupponit nō pōt necdꝫ p̄latus ſacramentū ſubtrahere nec eū in genere excōicare. īmo plus dico nec eū etiā in priuato vitare exqſibi nō ꝯſtat. naͣm ſoli denūcianti credendū nō eſt ad hͦvt p̄latus ad aliquē actū p̄iudicialē ꝓcedat qͥnīmo nōcredit̉ denūcianti ſoli ſuꝑ denunciatōe iaꝫ facta. vndeoportet ꝙ adhibeat ſecū vnū vel duos teſtes ⁊cͣ. multoergo fortiꝰ nō credit̉ ſibi ſuꝑ veritate criminis al̓s defacili poſſit aliquis aliquē facere priuari ſacramētis ⁊ cōmunione p̄lati. Et ideo qn̄ peccatū eſt tm̄ notū denūcianti ipſe ſolus eū priuatim vitabit. ⁊ ita ſentit hic etiamInno. Si ꝟo peccatū eſt publicū tūc dicit do. an. ꝙ poteſt adhibere p̄dicta remedia ⁊ etiā publice vitare ſedꝑ hāc viā nō dꝫ ſnīare eū ſpecifice qꝛ hec nō ē via oīnoiudicial̓ nec denegāt̉ alia remedia iudicialia. ⁊ foͣte ẜmeū pot̓it denegare ſacr̄a niſi appareat de pnīa exqͦ ꝑſeuerat ī crimīe. Adute qꝛ do. ant. diſcrepat a dicto Io.an. in duobꝰ. pͥmo qꝛ do. an. vult ꝙ nō poſſit iudex perhāc viā denūciatōis euāgelice aliquā ſnīaꝫ ferre ī denūciatuꝫ. Scd̓o qꝛ videt̉ oīno negare ꝙ poſſit pͥuari beneficio vl̓ officio lꝫ nō poſſit alit̓ penitere ſꝫ dꝫ procedialijs iuris remedijs. Ego ꝟo teneo cuꝫ Io. an. ꝙ poſſitexcōicare ⁊ aliā cenſura eccl̓ie exercere in denunciatū ſinō vult ſe corrigere. Et ſi al̓r nō pōt penitere niſi pͥuetur officio vl̓ bn̄ficio pot̓it illo pͥuari. ⁊ ꝙ poſſit fieri pͥuatio ſi al̓r nō peniteat ꝓbo tali rōne lꝫ Io. an̄. nihil inducat. iſte denūciatꝰ ſi nō audit eccl̓iaꝫ .i. ſi nō deſiſtit apctō hn̄dꝰ ē ꝓ ethnico ⁊ publicano ⁊ ſic tāqͣꝫ gētil̓. gͦ beneficiū dimittēdū ſibi nō ē. viij. di. qͦ iure. lxxxj. di. c. ſiqͥp̄ſbyt̓i. ⁊ ſi vult a pctō deſiſte̓ ſꝫ nō pōt niſi dimittat bn̄ficiū. vt qꝛ tale ē crimē qd̓ īpedit retētōꝫ bn̄ficij vl̓ officij. gͦ bn̄ficio pͥuari dꝫ lꝫ ad hͦ exp̄ſſe ⁊ directe actū nonſit. ar. opti. ī. c. inqͥſitōis de accu. ī pͥn nec dr̄ penitere niſi bn̄ficiū vl̓ officiū dimittat ẜm qͣlitatē crimīs ⁊ ſi nonvult penitere hn̄dꝰ ē tāꝙͣ gētil̓ ⁊ publice peccās. gͦ beneficiū ſibi dimitti nō dꝫ. de ex. p̄la. int̓ dilectos. ⁊ ſic̄ extēdo dictū Io. an. Qd̓ aūt poſſit excōicari vl̓ alia ſentētia cenſure dcelli aꝑte ſentiūt Io. an. ⁊ Ho. in hͦ. c. ī ꝟ.audierit qͥ ſb̓audiūt ꝙ ꝓpt̓ hͦ ip̄m qꝛ noluit obtꝑare eccleſie ꝙ eū excōicauit ⁊ ſic excōicatus ſteterit. qͣſi dicātꝙ ſi denūciatꝰ nō vult deſiſtere a pctō ad reqͥſitōeꝫ eccleſie dꝫ tūc excōicari ⁊ tūc hn̄dus eſt vt ethnicus ⁊ publicanꝰ lꝫ ip̄i nihil inducāt. tn̄ hͦ pͥmo ꝓbo ꝑ. c. multi. ij.q. j. vbi pꝫ ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ qͥs ſit peccator nō dꝫ regl̓aritereuitari niſi pͥus ab eccl̓ia amoueat̉ .ſ. ꝑ cenſurā eccl̓iaſticā. nō .n. tenemur euitare aliquē ex ſola ꝯtumacia ī nōveniēdo vl̓ nō parēdo niſi ſeqt̉ ſnīa cēſure. ar. c. j. sͣ. eo.⁊. xj. q. iij. excōicatos. ⁊. c. cū excōicato. vn̄ cū dicat ꝙ ſithn̄dꝰ ſic̄ ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ ſi eccl̓iaꝫ non audierit dꝫintelligi pꝰ ſnīam cenſure q̄ dꝫ ferri ī nō volētē ſe corrigere. xj. q. iij. certū. Itē exp̄ſſe facit lr̄a in ꝟ. cū .n. vbi p̄miſſa forma euāgelica dic̄ ꝙ ad eccl̓iaꝫ ſpectat d̓ qͦlibꝫpctō corriꝑe quēlibet xp̄ianū. ⁊ ſi correctōeꝫ ꝯtēpſeritꝑ diſtrictōeꝫ eccl̓iaſticā dꝫ coercere ⁊ ſic excōicare etiāſpāl̓r. qd̓ clarius indicāt ꝟba ſeq̄ntia dū īnuūt ꝙ nō eſtal̓r ꝓcedēdū cū magno qͣꝫ cū ꝑuo. vt ī. c. maioribꝰ de p̄ben. ⁊ ſic loqͥt̉ de ꝓceſſu ſpecifice fiēdo in ꝑſonā denuciati. Itē iſte nō ē oīno forꝰ pnīalis cū exigat̉ teſtes. vth̓ ⁊ in. c. in oī de te. poterit gͦ ꝓcedere ad cenſuram. necob. ſi dicat̉ ꝙ tꝑe quo dixit xp̄us illa verba. Si pecca-