De iudicijs.
ſtimoniū ⁊ alij efficiūt̉ audaciores ad pctm̄ cōmittēdūqꝛ facilitas venie ⁊cͣ. nec. ob. ꝙ priuatꝰ nō pōt imponere pnīam. fateor ſꝫ dꝫ īſtare vt ille agat vel ꝑ ſuꝑioremꝯpellat̉ agere. de ſpon. c. j. nā ⁊ circa cōmittēdū ipſe nōpōt directe ꝓhibere ſꝫ indirecte denūciando eccl̓ie. ita⁊ circa ꝯmiſſuꝫ vt inducat̉ ad pnīam ⁊ malū exēplū nōinferat̉ ad poſteros. xj. q. iij. p̄cipue. ⁊ ꝙ ſit p̄ceptū ptꝫex illa aucͣte aug. Si neglexeris corrigere ⁊cͣ. Itē qꝛ verba imꝑatīa obligāt ſicut p̄ceptiua exqͦ ſb̓iecta materianō ſuadet oppoſitū. ar. opti. in cle. exiui de ꝑadyſo d̓ ꝟ.ſig. ꝟ. nos itaqꝫ ⁊ ꝟba p̄ceptiua neceſſitāt. xiiij. q. j. qd̓p̄cipit̉. Itē ad elemoſynā corꝑaleꝫ qͥs neceſſario tenet̉qn̄ mors corꝑalis īminet niſi ſubueniat̉. lxxxvj. diſ. paſce. vbi noͣbiliter dicit tex. Paſce fame morientē qͥſqͥspaſcēdo hoīem ẜuare potes ſi nō paueris occidiſti. ergo fortius tenet̉ ad elemoſynā ſpūalē qn̄ ea ceſſante ꝓximꝰ īcurrit ꝑ pctm̄ mortale mortē ꝑpetuā. xxj. di. vnūorariū. ⁊ hoc ē vnū genꝰ elemo ſyne. xlv. di. tria ſūt genera. Itē nō obuiando corꝑali morti cū pōt peccat etvidet̉ ipſe occidere. vn̄ dicit canō mortē languētibꝰ ꝓbat̉ infligere qui hāc cū poſſit nō excludit. xxv. diſ. c. j.ergo fortius tenet̉ euitare ꝑpetuā ⁊ ſpūalē. maxīe qꝛ error cui nō reſiſtit̉ approbat ⁊ ꝟitas cū minime defenſatur opprimit̉. negligere qͥppe cū poſſis ꝑturbare ꝑuerſos nihil aliud ē ꝙͣ fouere. nec caret ſcrupulo ſocietatisocculte qͥ manifeſto facinori deſinit obuiare. vt in p̄all̓.c. error. lxxxiij. di. Itē omittēs hāc denūciatōꝫ ꝯuincit̉nō amare ꝓximū ſicut tenet̉ gͦ nō ē ī charitate ⁊ ſic peccat. de pe. diſ. ij. ꝓxīos ⁊ h̓ quō ad iſtā qōnē. ¶ Si vistenere opi. Archi. potes dicere ꝙ qͣtenꝰ denūciatio ordinat̉ ad deſtruendū alios ꝑ exēplū ꝓcedit ab actu iuſticie vt. sͣ. in. j. q. dixi. hoc aūt ꝑtinet ad ſuꝑiorē nō autem ad pͥuatu. is .n. moueri dꝫ ad tollendū peccatuꝫ q̄nō ceſſat ſi ꝓbabiliter credat ꝙ ille efficeret̉ deterior.¶ Sed q̄ro viſuꝫ eſt. sͣ. an̄ hͨ denūciatō ſimpl̓r ſit ex p̄cepto nūc q̄ro an ſubditꝰ tenet̉ ſub hoc p̄cepto p̄latuꝫcorrigere? ⁊ videt̉ ꝙ nō. exo. xix. Beſtia q̄ montē tetigerit lapidabit̉. ⁊ ar. xviij. q. ij. nullā. ⁊ Pau. dic̄. Seniorē ne increpauerꝭ. ij. q. vij. Pau. dic̄. Itē dic̄ Grego.Sctōꝝ vitā nullꝰ corrigere p̄ſumat niſi qͥ d̓ ſe melioraſentit. Sꝫ qͥs nō dꝫ meliora ſetire de ſe qͣꝫ de ſuo p̄lato.ar. j. q. j. viliſſimꝰ. gͦ ⁊cͣ. Arch. in p̄al. c. ſi peccauerit. dic̄ꝙ inqͣꝫtū eſt actꝰ iuſticie nō ꝑtinet ad ſb̓ditos reſpectuplati. xxj. diſ. inferior. ⁊. c. ſubmittit̉. ſꝫ inqͣꝫtū ē actꝰ charitatis ſic nō tn̄ cū p̄ſūptōe vel ꝓteruia. vn̄ dicit apl̓s.Seniorē nō increpauerꝭ ſꝫ obſecra vt pr̄em. vt in pall̓.c. paulꝰ. vn̄ aſina rep̄hēdit Balaaꝫ. ij. q. vij. ſecuti ſūt.§. itē cū balaā. Nō ob. pͥmū motiuū qꝛ tūc p̄latꝰ inordinate tāgit̉ qn̄ irreuerēter obiurgat̉ ⁊ ei detrahit̉ ſicutChain pr̄i ſuo. xcvj. di. ī ſcripturꝭ. ⁊. ij. q. vij. ſnīa chaīſic etiā rn̄de ad ſecūdū. ¶ Ad terciū noͣbil̓r dic ꝙ p̄ſumere ſe ſimpl̓r meliorē qͣꝫ p̄latꝰ ſuus ſignū ē p̄ſūptiōis⁊ ſuꝑbie. ſꝫ eſtimare ſe meliorē qͣꝫtū ad aliqͥd nō ē p̄ſūptōis ẜm. Archi. qꝛ null̓s in hac vita ē qͥ nō hēat aliquēdefectū ⁊ aliqd̓ bonū. d̓ pe. diſ. iij. qͥd gͦ. ⁊ di. ij. ſi n. xxv.diſ. nūc aūt nec tn̄ qͥ p̄latū ſuuꝫ monet ſemꝑ ꝓpter hͦ ſeexiſtimat meliorē vel maiorē ſꝫ ei auxiliū impartit̉. ar. ij.q. vij. admonēdi. ⁊. c. ſācta qͥppe ruſticitas. ad p̄dicta induco bonā glo. in. c. nolite. xxj. diſ. que q̄rit an̄ liceat ſb̓ditis rep̄hēdere p̄latū. ⁊ ſoluēdo dicit ꝙ triplex eſt rep̄henſio imꝑioſa q̄ fit imꝑio ⁊ptāte ⁊ hͨ tm̄ maioribꝰ cōcedit̉. alia ſocial̓ q̄ minoribꝰ ꝯcedit̉. tercia temeraria q̄infamandi cā fit ⁊ hͦ nulli ꝯcedit̉. ¶ Sꝫ circa hͦ q̄ro ancrimē pape poſſit denūciari ẜm regl̓aꝫ euāgelicā ſi peccauerit ⁊cͣ. ⁊ videt̉ ꝙ ſic vt. sͣ. general̓r dixi d̓ crimīe cuiuſſibet p̄lati. Et qꝛ appellatōe fratris venit qͥlibet xp̄ianꝰ. xj. q. iij. ad menſaꝫ. etiā ſi ſit rex vt h̓ reꝑio glo. hoctāgētē in. c. ſi papa. xl. di. ⁊ dicit ꝙ nō pōt denūciari niſi ſit tale crime̓ ꝙ de eo poſſit accuſari qꝛ al̓s eſſet inutilis talis denunciatio cū non poſſit poſtmodū denunci-
ari ſuꝑiori qͥ nō eſt. de elec. lꝫ. Ego credo ꝙ hͨ denūciaatio debeat fieri etiā ſi ſit tale crimē de qͦ nō poſſit accuſari ſaltē ī ſecreto ⁊ ī pn̄tia aliqͦꝝ teſtiū lꝫ poſtea nō poſſit fieri denūciato ſuꝑiori qꝛ ſaltē forte ip̄e corrigeret̉ ꝑhāc monitionē ⁊ lucratus erit denunciās aīam denūciati. pōt .n. ⁊ dꝫ face̓ qͣꝫtū in eo eſt vt a peccato corrigat̉.ꝓ hoc hēs bonū tex. in cle. ij. de here. §. notarij. vbi notarij ⁊ officiales admonent ⁊ corripiunt inqͥſitores heretice prauitatis in ſecreto qn̄ in eoꝝ officio excedūt lꝫilloꝝ exceſſus ꝑ teſtes ꝓbari nō pn̄t. facit. qd̓ noͣ. glo. inc. plerūqꝫ. ij. q. vij. hinc ē ꝙ Paulus rep̄hēdit Petruꝫij. q. vij. paulus petrū. Et maxīe hͦ ꝓcedit tenēdo illamopi. ꝙ ꝓ peccato oīo occulto hꝫ locum hec denūciatiode qͣ. jͣ. dicā. ¶ Sꝫ q̄ro. sͣ. viſum eſt quis teneat̉ denunciare nūc q̄ro an̄ qͥlibet poſſit denūciare? glo. in. c. ſi peccauerit. ⁊ doc. hic dicūt cōiter ꝙ oēs ⁊ etiā infames ⁊ irregulares admittunt̉ dūmō nō ꝑſeuerēt in crimine qͥanon refert quis denunciet dūmō aīam fratris lucreturxxiij. q. v. ꝓdeſt. de iureiu. quēadmodū. etiā ſi prius iuraſſet nō denunciare qꝛ tale iuramentū fuit illicitum vtibi exquo tendit pͥncipaliter ad correctioneꝫ peccati ⁊nō ad ꝓpriū intereſſe. ſed ſi exiſteret in peccato non dꝫadmitti. nō .n. p̄ſumit̉ venire bono zelo. vn̄ noͣbilit̓ dic̄Archi. in p̄all̓. c. ſi peccauerit. ꝙ quāqͣꝫ exiſtens in peccato nō admittat̉ ad denūciandū actus tn̄ correctōnisin eū cadere pōt qꝛ nō eſt in eo delictū ex toto iudiciuꝫrōis. ſꝫ ꝓpterea reddit̉ indignus ad corrigendū ſi peccatū maius ꝯmiſit ⁊ corrigit de mīori. all̓at illud Math.vij. Qui videt feſtucā in ocl̓o ⁊cͣ. iij. q. vij. §. item̄ ī euāgelio. Scd̓o ex ſuꝑbia corrigētꝭ qͥ peccata ſua ꝑuipendens aliū increpat. ⁊ noͣ. ꝯͣ illd̓. xj. q. iij. in cūctis. Tercioqͥ quātū peccatū eſt maiꝰ ipſiꝰ corrigētꝭ tāto magꝭ pōtſcādalū īminere. xl. di. ml̓ti. vn̄ ꝯcludit. Arch. in loco p̄all̓. ⁊ bn̄ ꝙ lꝫ ꝑſeuerās in peccato nō admittat̉ ad hācdenūciatōꝫ ꝓpter tria p̄miſſa tn̄ ſi d̓ facto humil̓r corrigeret nō peccaret nec acquireret ſibi nouā dānatōem¶ Nūc qͣro ꝓ qͥbꝰ peccatꝭ locū hēat tal̓ denunciatio⁊ pͥmo dico ꝙ ꝓ pctīs manifeſtꝭ certū ē locū hr̄e. vt ī. c.ſꝫ illd̓. xlv. diſ. ⁊ h̓ vbi peccatū erat manifeſtū. ſi ꝟo eſtoccultū ⁊ tūc vidēt̉ opi. int̓ doc. Pe. hic tenet ꝙ idemin occl̓to Io. an. tenet ꝙ hͨ denūciatio hꝫ locū nō ī peccato oīo occulto ſꝫ qd̓ ꝓbari pōt qꝛ oīo occl̓ta ſūt deiiudicio relinq̄nda. vj. q. j. ſi oīa. vnde dicit ꝙ cauere debet denūcians ꝙ peccatorē ꝯuincere poſſit. qꝛ ei etiamſi eēt ep̄s nō crederet̉. vj. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. Et hͦ videt̉ voluiſſe glo. ī. c. p̄all̓. ſi peccauerit. Arch. dic̄ ibi ꝙquādiu ē ſpes de correctōe ꝑ ſecretā monitōeꝫ dꝫ illaꝫpluries reiterare nec dꝫ vltra ꝓcedere. Si ꝟo admonitio nō ꝓficit dꝫ ꝓcedere ad teſtiū ꝓductōeꝫ ꝙͣtūcūqꝫpctm̄ ſit occl̓tu niſi forte timeret̉ ꝙ deterior fieret. Etadu̓te qꝛ qͣtenꝰ dic̄ Archi. ꝓcedēdū ad teſtiū ꝓductōꝫpꝫ ꝙ ſentit de pctō nō oīo occl̓to ſꝫ qd̓ ꝓbari pōt. qd̓etiā ſentit Io. an. h̓ ⁊ glo. ī. c. ſi peccauerit p̄all̓. Inno.h̓ in pͥncipio loqͥt̉ ml̓tū general̓r dicēs ꝙ ſiqͥs ſcit pͥuatū delictū alicuiꝰ pͥnatī circa illū dꝫ ꝓſeqͥ mādatū euāgelicū ⁊ tandē in pͥuato dꝫ eū hr̄e ꝓ ethnico ⁊ publicano. ar. ī p̄al̓. c. ſi peccauerit. Cōcludo breuiter capiēdomentē iuriū ⁊ doc. ꝙ aūt pctm̄ eſt occl̓tū ſꝫ nō oīo quiaꝓbari pōt. ⁊ tūc ẜm oēs hꝫ locū denūciatō. ſi ꝟo ſit oīooccl̓tuꝫ qꝛ nemo ſcit p̄ter denūciantē ⁊ tūc directa denūciatio habere locū nō pōt. nō .n. pōt ꝯuinci ⁊ ſic nonpōt. ꝑ eccl̓iam haberi ꝓ ethnico ⁊ publicano vt h̓ ⁊ itaꝓcedit opi. Io. an̄. ſꝫ dꝫ face̓ ſecretā admonitōꝫ ille qͥſcit qͣꝫtū in ſe ē dꝫ .n. denūciare illi. forte .n. lucrabit̉ fratrē ſuū qḋ ē d̓ mēte euāgelica. ſic̄ .n. volētē ſe p̄cipitaredebes ſi potes cohibere lꝫ ſolꝰ ſis. xxiij. q. iiij. ip̄a pietas⁊. c. diſplicet. ita ⁊ fortiꝰ debes obuiare pctō lꝫ ſolꝰ ſcias. ar. opti. in. c. ſi ſacerdos de offi. ordi. ⁊ ſi te nō audierit dic plato vt ꝓ eo oret ⁊ eū inqͣꝫtuꝫ in ſe eſt inducatſecrete ad pnīam. hec enim pn̄t prodeſſe et non obeſſe