Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
27r
Einzelbild herunterladen
 

De iudicijs.

moniā regis anglie ꝯͣ regē francie. ex qͥbꝰ ꝟbis pꝫ ꝙ rexanglie ſimpl̓r ſe nō fūdat ſuꝑ peccato ſꝫ etiā ſuꝑ int̓eſſeꝓprio ⁊ ſic nō erat denūciatio euāgelica q̄ ſolū tēdit adcorrectōꝫ peccati ⁊ nō fūdat ſe ſuꝑ intereſſe priuato ſic̄facit iudicialis. vt. jͣ. dicā. Itē induco mandatū factū legato vt totā terrā regꝭ ſubijciat interdicto ⁊ ſic nō ſtatī meris finibꝰ denūciatōis euāgelice q̄ vult ꝙ nō parēshabeat̉ ꝓ ethnico ⁊ publicano. nō ob. motiua ſuꝑiꝰ facta qꝛ dico ꝙ h̓ allegat̉ auctoritas euangelica qꝛ h̓ iudicial̓ inducta eſt ad inſtar euāgelice. ſicut .n. ibi ꝓceditur rōne peccati. ita ⁊ in iſta lꝫ finis ſit iudicialis vt vltͣcorrectōem etiā denūcians ſeruet̉ illeſus. vnde ſicut inilla requirit̉ monitō ⁊ ꝙ on̄dat̉ peccatū ita ⁊ in iſta. vn̄dr̄ ꝓcedere papa h̓ ẜm formā euangelicā qꝛ ē inductaad inſtar illius ⁊ hꝫ quodāmō oīmodaꝫ ſil̓itudinē. ⁊ hͦſentit multū tacite Io. an. in qͣdā apoſtilla ſuꝑ ꝟbo ẜmformā ipſius vn̄ putat Io. an̄. ſuꝑ glo. ſe. ꝙ hͨ denūciatio iudicial̓ ſit in ſcriptis porrigēda ⁊ ꝙ ſit lis ꝯteſtādaad hoc vide tex. in ꝟbo ne igit̉. ⁊ ī ꝟbo vtꝝ iuſta ſit ⁊cͣ.Et ſeqͥt̉ Bar. in extͣuag. ad reprimēda in ꝟbo denūciationē. vbi aliqͣ bona tāgit ad materiā huiꝰ. c. Glo.vltima q̄rit qꝛ papa mādat h̓ diſcuti exceptōnes opponendas ꝯͣ denūciationē q̄ exceptōes admittāt̉? Rn̄detꝙ exceptio criminis ſiue denūcians ꝓſeqͣt̉ iniuriā propriam ſiue alienā. Io. an̄. dic̄ h̓ ꝓcedere in denūciatiōeeuāgelica ⁊ canonica ſꝫ in euangelica admitterēt̉ infames dūmō egerint pnīam de delicto. vt no. hic Io. an.Uinc. Inno. ⁊ Bar. brix. ij. q. j. ſi peccauerit. In iudiciali ꝟo de qͣ intellexit Io. an̄. hāc lr̄am loqͥ putat ſecꝰ.in hac .n. ⁊ criminoſus audiet̉ niſi forte excōicatio obſtaret. vt. jͣ. de excep. exceptōꝫ. vel alia ſpoliatō ſiue dep̄datio. vt. jͣ. de or. cog. c. ij. ⁊ fi. vel alia exceptio p̄iudicialis ⁊ h̓ no. ꝙ ꝯͣ iudicialē denūciatōꝫ admittit̉ exceptio ſpoliatōis. extēdit .n. multū iſta iura. No. hͦ dictū qd̓ ſeqͥt̉ Bar. in extͣuagāti ad repͥmenda in ꝟ. denūciatōeꝫ. vbi ꝑ hoc decidit ꝙ obſtāte excep. macedo.nō pōt creditor ꝯͣ filiūfa. iſtam denūciatione facere qͥalꝫ abligatio natural̓ teneat filiūfa. vt. l. qꝛ natural̓. ff. admace̓. tn̄ huic obligatōi p̄iudicat bn̄ficiū macedonianiqd̓ fuit ītroductū in odiū ipſius creditoris ⁊ in fauorēꝑentū ⁊ delicta coercenda. vt. l. j. ff. e. Ad hͦ allego Inno. in. c. qꝛ pleriqꝫ d̓ īmu. ec. vbi ꝑ hͦ exp̄ſſe tenet filiūfa.nō teneri ad reſtituēdū etiā in foro aīe. allego etiā aliaꝫſubtilē rōeꝫ .ſ. qꝛ nihil eſt apd̓ hūc filiūfa. cuiꝰ dn̄iū nonhabeat. nā rei ſibi īmutuate dn̄ium in eū trāſit. vt. l. ij.ff. ſi cer. pe. cōtra exceptōeꝫ aūt q̄ ꝯͣ eū intētari pōt legitimā exceptōeꝫ hꝫ. vn̄ cū exceptō ſit ei data ꝯͣ hāc actionē ab eo qͥ actōꝫ dedit ſibi ſufficit ⁊ tutus eſt etiā quoad deū ẜm eū. ex quo dic male ſenſiſſe Bar. in. l. ſi penecā. ff. de cōdi. inde. vbi dic̄ ꝙ liberatꝰ cauſa pene tenet̉reſtituere in foro aīe qd̓ eſt ꝯͣ p̄dicta ⁊ fac̄ qd̓ noͣ. Bal.in. c. ſiqͥs ꝑ triginta. ſi de feu. fu. ꝯtro. coll̓. x. vbi dicit ꝙin iſtꝭ executōibꝰ penaꝝ nō hꝫ locū hͨ denūciatō. Sꝫqꝛ. sͣ. facta eſt metio de ml̓tiplici denūciatōe q̄ro qͦtuplex eſt denūciatio: doct. hic cōit̓ dicūt ꝙ quadruplexſit ſpēs denūciatōis. alia eſt .n. euāgelica. alia iudicialis.alia canōica. ⁊ alia regl̓aris. diſcutiamꝰ quālibet de ꝑ ſeqꝛ materia eſt quotidiana. Et pͥmo circa euāgelicā q̄ro vn̄ procedat hͨ denūciatio an ab actu iuſticie an abactu charitatꝭ? de hͦ vide ꝑ Archi. ij. q. j. ſi peccauerit.vbi ꝯcludit ꝙ qͣtenꝰ ordinat̉ ad tollendū peccatū ꝓcedit ab actu charitatis. ſꝫ qͣtenꝰ ordinat̉ ad inſtruēdumalios ꝑ exemplū ꝓcedit ab actu iuſticie. xj. q. iij. p̄cipue Scd̓o q̄rit̉ an ꝗlibet teneat̉ ad hāc denūciatōꝫ faciendam ex p̄cepto an ex ꝯſilio tm̄? Io. an. ⁊ Inno. dicūtp̄latū teneri ex p̄cepto. ꝓ hoc qꝛ ꝟba euāgelica ſūt imꝑatiui mōi vt pꝫ vad̓ ⁊cͣ. gͦ obligāt ſicut ꝟꝑa p̄ceptiuaqꝛ qd̓ p̄cipit̉ imꝑat̉. xiiij. q. j. qd̓ p̄cipit̉. Tercio ī nōplato dicūt ꝙ ē ꝯſilij. ⁊ ad hāc non tenet̉ niſi ſic̄ ad aliapia oꝑa. Io. de lig. dicit ꝙ aut q̄rit̉ d̓ denūciatōe fiēda

circa delictū ꝯmiſſuꝫ ⁊ nō eſt p̄cepti. aut d̓ denūciatiōefienda circa ꝯmittendū ⁊ eſt p̄cepti. ratio qꝛ circa commiſſuꝫ fit denūciatio ꝓpter pnīam quā imponere nonpōt pͥuatus nec ad ip̄am cōpellere ſꝫ circa ꝯmittenduꝫnō fit denunciatio ad penitentiā cū delictū adhuc nōſit ꝯmiſſuꝫ ſꝫ tendit nec peccet qḋ pōt qͥlibet pͥuatus ꝓhibere. ſi .n. tenet̉ qͥlibet ꝓhibere iniuria fiēdā ſocio deſen. ex. qͣꝫto. ⁊. c. dilecto. e. ti. li. vj. multomagis tenet̉ ꝓpulſare ꝑiculū aīe. Do. an̄. dic̄ ꝙ lꝫ hͨ diſ. ſit eqͣ tn̄ qͦ adfoꝝ penitētiale ſubeſt eadē rō vt peccator corrigat̉ iōẜm eū ſatis pōt teneri indiſtīcte pͥmū dictuꝫ. Arch. quihanc. q. latius p̄ ceteris plene attingit in p̄all̓. c. ſi peccauerit. ⁊ tandē ſimpl̓r ꝯcludit ꝙ eſt p̄cepti ⁊ maxīe ꝑ illāauctoritatē Aug. de verbis dn̄i. Si neglexeris corrigere peior eo qͥ deliqͥt factus es. error em̄ cui nō reſiſtituiapprobat̉. lxxxiij. di. error. dicit tn̄ ꝙ lꝫ ſit p̄cepti nō tn̄eſt ſemꝑ peccatū ſi omittat̉. nā q̄dam ſūt p̄cepta negatiua ⁊ iſta obligāt ſemꝑ ⁊ ad ſemꝑ .i. in oī tꝑe qꝛ ꝓhibent actꝰ peccatoꝝ qͥ oī tp̄e ſūt mali. de iuriū. ⁊ ſi xp̄squedā ſunt p̄cepta affirmatiua ⁊ hͦ inducūt actus ꝟtutu qͥ nō qͦlibet tꝑe d̓ neceſſitate fieri dn̄t ſꝫ debitꝭ tꝑibꝰ⁊ ſeruatis circūſtantijs. debitis. ad hͦ qd̓ noͣ. d̓ cō. di. v.nunqͣꝫ. ita nec hͦ p̄ceptū de monitiōe fienda obligat oītꝑe ſꝫ ẜuatis circūſtantijs debitꝭ q̄ dn̄t ſemꝑ int̓uenire ad hͦ vt actus ſit ꝟtuoſus. Un̄ poſt ml̓ta ꝯcludit ꝙhec admonitio pōt omitti qn̄qꝫ meritorie qͥn̄qꝫ cū peccato mortali qn̄qꝫ cū peccato veniali. meritorie omittitur qn̄ quis deſiſtit a denūciando qꝛ timet ne denūciatus fiat deterior. allegat Augu. de ciuitate dei in pͥn.ego allego rōeꝫ quā inſil̓i ponit Io. an̄. pꝰ beatū Tho.in. c. j. de ſen. ex. li. vj. cū pctō mortali omittit̉ qn̄ ꝓbabiliter p̄ſumit ꝙ ad eiꝰ monitōꝫ corriget̉ ⁊ tn̄ ꝓpter timorē vel trepiditatē omittit. allegat. l. di. ſiqͥs dyaconxl. di. ſi papa. Cū peccato ꝟo veniali omittit̉ qn̄ efficit̉tardior ad corrigendū ꝓpter timorē vel trepiditatē nōtn̄ omitteret ſi ꝯſtaret ei ꝙ oīo corrigeret̉ ex denūciatōe ſua. ⁊ hͦ mō viri ſancti nōnunqͣꝫ ẜm eū omittūt corrigere delinq̄ntes. ij. q. vij. plerūqꝫ. ⁊ hͨ ꝓcedit in nō p̄lato. In p̄lato aūt dicit eſſe peccatū ſi omittit corrigere vbi pōt ſine ſcandalo. Do. an̄. ſimplicit̓ ſequit̉. Archidy. nil alid̓ inducēdo. Collec. facit illā diſ. circa peccatum cōmiſſuꝫ ⁊ peccatū cōmittendū ſeu cōmiſſuꝫ reiterādum vt primo ſpectet correctio ad p̄latū ad queꝫſpectat correctio peccatoꝝ. Scd̓o ad quēlibet xp̄ianū⁊ ab illo videt̉ habuiſſe illā opi. Io. de lig. Et vide demateria ꝑ glo. in p̄alle. c. ſi peccauerit. ⁊ poſitis opiniobus videt̉ ꝯcludere ꝙ quo ad p̄latos ſit p̄cepti quo adalios ꝯſiliū. ſicut hic voluit Inno. Ego ſatis credereꝫhāc denūciatōeꝫ eſſe in p̄cepto indiſtīcte nec excuſaredꝫ aliquē ꝙ credebat eū effici deteriorē. ꝯſidero .n. ꝙ hdenūciatio fit ꝓpter duo vt iſte peccator corrigat̉ ⁊ vtceteri metū habeāt. ꝓbat̉. xlv. di. ſꝫ illud. ibi. Peccantem corā oībꝰ argue vt ceteri metū habeāt. facit. iiij. di.facte aūt ſūt. Item dn̄s in euāgelio vult vt ſi nō auditnec obtēperat eccl̓ie habeat̉ ꝓ ethnico ⁊ publicano etſic nō habuit reſpectū vt efficeret̉ deterior ⁊ ꝑſeueraret quodāmodo in infidelitate. Itē ꝯſidero ꝙ maiꝰ bonū ſeqͥt̉ ex punitōe vniꝰ ꝓpter bonū exēplū aliorum qͣꝫdānū ſi iſte efficeret̉ deterior. vide tex. pulchrū. xxiij. q.iiij. eſt iniuſta. maxīe ꝓpe finē. ibi cū vni indulget indigno ad ꝓlatōis ꝯtagiū ꝓuocat vniuerſos. facilitas .n.venie incentiuū tribuit delunquēdi. ⁊ alibi. Que miſericordia erat vni parcere ⁊ oēs ad diſcrimē adducereCōcludo gͦ ꝙ cū ꝟba euangelica clara ⁊ generalia ſintnec etiā ſi ꝯſtaret ꝙ efficeret̉ deterior denūciatꝰ ceſſateffectꝰ oīs denūciatōis qꝛ ſaltē ꝓpter verecundiā ſuaꝫalij arcerēt̉ a ſil̓ibꝰ ⁊ ſic ſubeſt alius effectus denunciationis ⁊ ſic ſemꝑ remanet ſub p̄cepto. Et ꝑ hanc rōeꝫꝯcludo idem eſſe circa peccatū cōmiſſuꝫ vt ſubijciaturpnīe quia nō penitēdo remanet in peccato. de teſti. te-