De iudiciis

xime hodie ꝑ. c. j. de ſen. ex. li. vj. tn̄ ſi faceret ⁊ cōſtaretde mente ſatis ꝓcederet opi. Io. an̄. qꝛ excōicatio qͣlitercunqꝫ ferat̉ tenet lꝫ nō ſeruet̉ forma exqͦ conſtat demente. vt no. in p̄all̓. c. j. ⁊ in. c. ſacro. jͣ. de ſen. ex. ⁊. ij. q.j. in ſūma. et. xj. q. iij. in ſūma. vn̄ qꝛ raro accidit ⁊ ideonō multū inſiſto ſꝫ breuiter ꝯcludo poſt do. An. ꝙ ſi ēcertū de mente ꝙ velit vel nō velit excōicare ſeruādaeſt mens rōne ſupradicta. Si de mente dubitat̉ ⁊ tūcſi ꝓferunt̉ hec verba a nō habente ptātem certū eſt qͣnō inducunt excōicationē. et idē vbi hoc intēderet qꝛexquo deficeret ptās nō ſufficeret voluntas. de offi. dele. cum ſuꝑ. ⁊. l. multū intereſt. C. ſiquis ſibi vel alteri.de pe. di. j. quē penitet. qꝛ ⁊ abſoluere nō pōt etiā in caſu neceſſitatis. vt in p̄all̓. c. quē penitet. et no. glo. in. c.paſtoralis. §. p̄terea de offi. ordi. Si ꝓferunt̉ ab habēte ptātem tunc ſi dr̄ nullus tali cōicet donec abſoluatſatiſfactōe p̄miſſa inducit̉ excōicatio. Preſupponuntem̄ hec verba vltima vinculū. ar. ff. de ver. ob. l. decē. ⁊de deſpō. impu. ad diſſoluendū. ⁊ ꝓ hoc facit qꝛ eccleſia videt̉ in actu excōicatōnis quē declarare eſſe extraeccleſiā. vt no. xxiiij. q. j. c. qd̓cunqꝫ. qd̓ ſatis innuūt verba p̄miſſa. Non ob. motiuū Io. an̄. qꝛ talia verba cadunt in nō habentē ptātem qꝛ tunc ex defectu ptātisverba reſtringunt̉. Intelligi em̄ debēt ad limites ptātis. de ſen. ex. a nobis. Nec ob. dictū Io. de lig. ꝙ hecverba inducerēt repugnantiā qꝛ ex ſola mēte excōicātis volentis tollere vinculū nō tollit̉ niſi actu intercedat abſolutio. ad hͦ glo. no. in cle. j. de deci. Sed ſi ſimpliciter ꝓferunt̉ hec verba nullus cōicet tali ⁊ tūc ſi p̄miſſa cāe cognitōe foret in apparatu excōicandi ꝓfertꝭexcōicatō. facit qd̓ no. in ſil̓i in. c. tue. ⁊ in. c. tua de ſpō.al̓s ſecus cū hec verba de ſui natura excōicationē noninferūt. ar. in. c. fi. de immu. ec. li. vj. nec eſt obẜuata debita forma eccl̓ie. ar. in. c. j. de ſen. ex. li. vj. vn̄ eſſet p̄ſumere delictū in ꝓferente ꝯtra. c. ad audiētiā de p̄ſcrip.et ad hͦ allego noͣbile dictū Inno. in. c. cum tu. de teſti.vbi dicit ꝙ in foro iudiciali p̄ſumendū eſt in mitioreꝫpartē vt cenſeat̉ nō ligatus ſꝫ in foro penitētiali ſecuseſt ⁊ ſic limita hͦ dictū. ⁊ ꝓ hͦ vide̓ bo. gl. in. c. j. jͣ. de ſcru.quā ſic intelligo. ¶ Ultio ꝓ iuuenibꝰ q̄ro quid importat hͦ nomē de quouitdeo. So. dic ꝙ eſt nomē ꝓpriuꝫet ẜm Hoſti. de eſt p̄poſitio quouultdeo ꝓpriū nomēet tūc cōſtruit̉ cū verbo placuit vt ſit ſenſus placuit .ſ.concilio de quouultdeo ep̄o ⁊cͣ. Pōt etiā intelligi vttotū ſit nomen ꝓpriū ⁊ tūc regat̉ a verbo cōicet vt ſitſenſus ꝙ nullus cōicet de quouultdeo ⁊cͣ. pͥma expoſitio plus placet ꝓpter verbū eidē qd̓ ſequit̉ ⁊ ſolet imponi hͦ nomē qꝛ deſiderat̉ ſignificatū in noīato qͣſi velit qd̓ deus vult. ⁊ qͣſi cōſil̓e nomen habet̉. jͣ. de ſymo.c. iij. in ſupraſcriptōne. vbi de hͦ noīe deodatus ⁊ alibideuſdedit in ſupraſcriptiōe de ſymo. tanta. ⁊ lꝫ laudabile ſit habere bonū nomē. arg. ex no. ꝑ glo. in ꝓemiocle. in prin. vbi Io. an̄. extollit nomē ꝓpriū. ⁊ ꝑ Accur.in. l. facta. §. ſi in danda. ff. ad treb. vbi interpretat̉ nomen ſuū dicens qꝛ occurrit ⁊ ſuccurrit cōtra tenebrasiuris ciuilis ⁊ turpe nomen oīo cauendū ⁊ timendū eſtvt ibi no. ꝑ Io. an̄. in. c. cū ẜm apl̓m de p̄ben. tn̄ in veritate nō valet. ar. ab etymologia noīs ꝓprij qꝛ hec noīaimponunt̉ ad bn̄placitū. vt nō. Bar. in ꝓemio infortiati ſuꝑ rubrica. ſecus dic de etymologia noīs appellatiui tunc em̄ ar. negatiue ſumptū ſemꝑ valet. vt ꝓbat̉optime in. l. ij. ff. ſi cer. pe. dum mutuū dr̄ qꝛ de meo fittuū. vbi gͦ de meo nō fit tuū non eſt mutuū. et dr̄ teſtm̄qͣſi mentis teſtatio ⁊ vbi nō eſt mentis teſtatio non eſtteſtm̄. vt. l. j. ff. de teſta. ⁊ dr̄ clericus a cleros qd̓ idē eſtqd̓ ſors qꝛ electus in ſortem dn̄i. ſi em̄ nō eſt electus inſortē dn̄i nō eſt clericus. ſꝫ cōtra hͦ facit qꝛ imꝑator dꝫauguſtus ab augēdo ⁊ tn̄ ſi nō auget ſꝫ diminuit nihilominus dr̄ imꝑator. vt no. gl. in ꝓemio. ff. veteris. Etpapa dr̄ pontifex qꝛ facit pontē .i. viam alijs exēplo vi

te et doctrine ⁊ tn̄ ſi hoc nō facit ſꝫ eſt malus nihilominus papa eſt. vt no. in. c. j. de cōſti. li. vj. Ad idē. ix. q. iij.aliorū. ⁊. c. nemo. ⁊ qd̓ no. in. c. ſi papa. xl. di. So. putopoſſe dici ꝙ primū ꝓcedit qn̄ nomen imponit̉ ſeu ſumit̉ ex eſſentiali natura ſua vt mutuū teſtm̄ ⁊cͣ. ſed qn̄nomen aſſumit̉ nō ex eſſentiali natura rei ſꝫ ex eo ꝙ deſiderat̉ ſeu rōnabiliter dꝫ eſſe in noīato ⁊ tūc nō ꝓcedit ar. dr̄ em̄ auguſtus qꝛ imꝑator dꝫ eſſe ꝓportti augēdi imperiū ſic ⁊ pontifex qꝛ dꝫ pontē facere ſi tn̄ nō facit peccat ſed ex hoc tn̄ nō deſinit eſſe papa qd̓ no. Anaūt valet ar. ab etymologia ſeu ab alluſione vocabuliaffirmatiue ſumptū? cōiter cōcludit̉ ꝙ ſic ſi nō cōtradicit diffinitioni. Diffinitio eniꝫ p̄fert̉ etymologie qꝛenarrat diffinitū ẜm genus ⁊ ſubſtātiales dr̄ias. ad hͦ.l. j. ff. de do. ⁊ qd̓ noͣ. in. l. oīs diffinitio. ff. de re. iur̄. Et iōdicit ibi tex. ꝙ oīs diffinitio in iure ꝑiculoſa eſt. Exēplum teſtm̄ dr̄ ẜm etymologiā ſuā quaſi mentis teſtatio. ergo oīs mentis teſtatio eēt teſtm̄. qd̓ nō valet qꝛex hoc ſequeret̉ ꝙ codicillus eſt teſtm̄. vn̄ nō valet affirmatiue ſumptū exquo cōtradicit diffinitiōi. de quodic vt no. ⁊ legit̉ in p̄all̓. l. j. ff. de teſta. vbi noͣ. ꝑ Bart.et ſuꝑ rubrica infortiati. Ad vnum tn̄ aduerte ꝙ cōisvſus loquēdi in quacūqꝫ materia ſemꝑ p̄fert̉ ꝓprio ſignificato verborū ſiue illud ꝓpriū ſignificatuꝫ eliciatex diffinitōne ſiue ex etymologia ſiue iuris aucͣte. vt. l.librorū. §. qd̓ tn̄ caſſius. ff. de le. iij. ⁊. l. cū delanionis. §.aſinā. ff. de fun. inſtruc. ⁊ inſtru. le. ⁊. l. labeo. ff. de ſupel.le. ⁊ in. c. ex lr̄is. jͣ. de ſpon. ⁊ no. Bart. in. l. oēs ppl̓i. ff. deiuſti. ⁊ iure. ⁊ Inno. in. c. olim de ver. ſig. ⁊ glo. in. c. nōnulli de reſcriptis. ¶ Quid autē dicendū eſt de noībꝰverbalibꝰ nūquid poſito ſolius actus exercitio ponatet nomen. Exemplū doctor dr̄ a docēdo an eo ipſo ꝙdocet dicat̉ doctor. ⁊ imꝑator ab imꝑando an ex eo ꝙimꝑat poſſet dici imꝑator. calūniator a calūniando anſtatim cum calūniat̉ dr̄ calūniator. ⁊ idem in ſil̓ibꝰ. Solu. cōclude poſt Bar. in ꝓemio. ff. veteris ꝙ interdūhec noīa verbalia habent ſignificare aliquā dignitatēſeu aliqd̓ exercitiū ad quā vel ad qd̓ non ſufficit ſolusactus exercentis ſed dependet ab alio ⁊ tunc exercitiūillius noīs verbalis non hꝫ inducere illū effectū. vt dr̄in doctore qui dr̄ a docēdo. Nam vt ſit doctor nō ſufficit vt legat ſed ꝙ ſit approbatus optimorū cōſpirantecōſenſu. vt. l. mgros. C. de ꝓfeſ. et me. lib. x. Et iō ſi nōhabꝫ iſtū p̄ambulū nō dr̄ doctor ſic in imꝑatore. habꝫem̄ dignitatē q̄ nō depēdet ex ſolo noīe ſed ex quibuſdam ꝑambulis vt ex electōe ⁊ coronatōe. sͣ. de elec. venerabilē. vn̄ pater vel abbas vel dn̄s qui imꝑat nō p̄tdici imꝑator ex ſolo exercitio imperandi qꝛ ex ſolo nomine depēdet ex ſeipſo. Interdū iſta noīa verbalia ſonant in delictū vt calūniator ⁊ p̄uaricator ⁊ tunc ex ſolo vno actu verificant̉. vt. l. athletas. §. p̄uaricator. ff.de his qui no. infa. Fallit in tribꝰ delictis q̄ qͣꝫuis ſonātin delictū nō verificant̉ ex ſolo vno actu vt in abigeoqd̓ eſt nomen verbale ab abigo gis. vt. l. j. ff. de abigeīsItē fallit in errone qꝛ ex ſolo vno actu nō dr̄ erro ſedvbi frequenter ſine cā vagat̉. vt. l. quid ſit fugitiuus.§. erronē. ff. de edi. edic. Iteꝫ in plagio. vt. l. ſi. abductacum glo. C. de furtis. vbi plagiū cōmittit̉ qn̄ ex conſuetudine quis ſurripit ſeruos alienos non vbi ſemel tm̄.Iteꝫ fallit in mercatore. vt. l. j. §. j. ff. de tributoria. vbimercator eſt ꝓprie ille qui plures negociationes facitnō vnā tm̄. qd̓ eſt notandū ẜm Barto. ſed ego allegooptimū tex. in. l. ſēꝑ. §. negociatores. ff. de iure immū. q̄ſingulariter ꝓbat ꝙ immunitas conceſſa mercatoribꝰſeruat̉ in illo qui maiorē partē facultatū tenet in mercantijs. Hoc facit cōtra id qd̓ no. ipſe Bar. in. l. legatis ſeruis. ff. de le. iij. vbi dixit ꝙ locator roncinorū pōtdici mercator ꝑ illū tex. Ex quo inferebat ad ſtatutuꝫquo cauet̉ ꝙ libris mercatorum credit̉ vſqꝫ ad certaꝫquantitatē. qd̓ mihi nō placet. tum qꝛ hec eſt quedam