De iudiciis
caſuꝫ reſtringo ⁊ limito. vt ſi dixit ꝓmitto ſoluere vbicunqꝫ volueris. hͦ em̄ verbū volueris denotat liberaꝫvolūtatē. vt. l. cū quidā. ff. de. le. ij. ⁊. l. ſi fideicōmiſſa. §.qͣꝫqͣꝫ. ff. de le. iij. ⁊ ad p̄dicta facit tex. in p̄all̓. §. tutores.Aut ꝓmiſit ꝑ verba ſonātia arbitriū boni viri. vt ſi dixit ꝓmitto ſoluere et rn̄dere vbicūqꝫ tibi placebit velvbi tibi viſum fuerit vel equum eſtimaueris vel ꝑ ſil̓iaverba q̄ ſonāt arbitriū boni viri. ⁊ de verbo placet ꝓbat̉ in. l. thais. §. ſororē. ff. de fideicō. li. fa. tex. in. c. verūjͣ. ti. ꝓxi. cū ibi no. ꝑ glo. in. l. in ꝑſonā. §. generaliter. ff.de re. iur̄. de alijs ꝓbatur in p̄all̓. §. qͣꝫqꝫ. ⁊ noͣ. in. c. ij. decor. vitiā. ⁊ tūc recurrit̉ ad arbitriū boni viri. ar. in tur.p̄all̓. ⁊ in. c. veniens ⁊ in. c. quintauallis de iureiur. fa. l.ſꝫ ⁊ ſiquis. §. queſitū. ff. ſi qͥs cautio. Aut dixit ꝓmittoſoluere vbicūqꝫ petieris ⁊ tunc vbicūqꝫ fuerit inuētuspoterit interpellari. vt ſatis innuit tex. in p̄all̓. §. tutores. ⁊ ita tꝫ Bar. ibi ⁊ vide Spe. in p̄all̓. §. j. verſ. qͥd ſifit pactū. ſecus dic ſi dixit ꝓmitto rn̄dere vbicūqꝫ velin qͦcunqꝫ loco inuētus fuero tūc em̄ cū nō ſit deſtinata ſolutio ad aliū locū ſꝫ fit pactū de ꝓroganda iuriſditione licitū eſt penitere an̄ litꝭ. cōte. cum ſit locus pnīeetiā qn̄ ſpecifice ꝓmiſit vt in p̄all̓. l. ſi cōuenerit. fortiꝰſi general̓r ⁊ ſic modicū oꝑant̉ illa verba. ⁊ nō. Bart.in p̄all̓. l. ſi cōuenerit. ⁊ Spe. in p̄all̓. §. j. ver. qͥd gͦ ſi dictum fuit. ⁊ ꝑ hͦ habet̉ clare hic vtilis ⁊ qͦtidiana materia. ¶ Opp. cū gl. in verbo donec ſatiſfecerit. videt̉ em̄ꝙ nō debeat differri abſolutio donec ſatiſfecerit ſꝫ ſtatim debeat abſolui p̄ſtita cautōe de iudicio ſiſti cū fuerit iſte excōicatus ꝓpter cōtumatiā. Rn̄det glo. ꝙ ẜmantiqͣ tꝑa cā excōicati tractabat̉ an̄qͣꝫ abſolueret̉ hodie ſecus ⁊cͣ. ⁊ dic vt in glo. Et de materia remitto adplenę no. in. c. ex ꝑte. el. j. de ver. ſig. vbi tāgit̉ ꝓprie materia. ⁊ vide hodie text. in. c. venerabilibꝰ. §. ſecus cū. §.p̄cedenti de ſen. ex. li. vj. ¶ Oppo. cū glo. fi. de. c. rurſuset. c. quicūqꝫ. xj. q. iij. in quibꝰ excōicatꝰ priuat̉ bn̄ficioSo. dicit glo. ꝙ an̄ lapſū anni nō dꝫ priuari ſꝫ poſteaſic. ⁊ ſic ſentit glo. ꝙ ꝑſeuerās in excōicatione ꝑ annuꝫdꝫ ꝑdere bn̄ficium an vero nō maxime hic vbi lis nonerat cōteſtata. Doc. vt refert Io. an. dicunt hͦ verū niſi crimen eſſꝫ notoriū. jͣ. de accu. euidētia. qͣſi ſentiāt ꝙtunc nō expectet̉ lapſus anni vel niſi ageret̉ de federematrimonij. jͣ. vt litꝭ. nō conte. qm̄ ꝓpter ſuſpitionē tn̄dilapidatōis etiā qn̄qꝫ interdicit̉ adminiſtratio. vt deoffi. dele. venerabili ẜm Goſ. Aduerte qꝛ doc. nō ꝓprieattingūt materiā huius glo. ⁊. c. hic em̄ nō agit̉ de pͥuationē ꝓpter crimen. de hͦ em̄ ſatis plene tractat̉ in. c. veritatis de do. ⁊ cōtu. ⁊ ibi plene dicet̉ ⁊. iij. q. ix. in ſūmanec de priuatōe ꝓpter abſentiā. de hͦ em̄ plene dicet̉. jͣ.vt litꝭ. nō conte. qm̄. §. ſi vero. ⁊ de cle. nō reſi. ex tue. ſꝫꝓpria agit̉ de priuatōe fienda ꝓpter ꝑſeuerantiā in excōicatōne. ⁊ ſic ſolū oportet hic diſcutere intellectū. c.rurſus. ⁊. c. quicūqꝫ. Un̄ obmiſſis verbis do. An. qui ſuꝑflue aliquā narrat nec plene diſcutit intellectū horūduorū. c. ⁊ in hͦ reperit̉ ſibi cōtrarius vt ſtatim dicā aduertēdū ꝙ multe in intellectu horū. c. opiniones reperiunt̉. Spe. in ti. de accu. §. ſequit̉. ꝟ. porro. ẜm canones in pͥn. tenet ꝙ excōicatus nō audit̉ amplius ſuꝑ illo crimine poſt lapſum anni ſꝫ ex tanta cōtumātia habet̉ ꝓ cōfeſſo. ⁊ ſentit ꝙ nō ſit ipſo facto priuatus bn̄ficio dicit em̄ ꝙ poſt annū excōicatōis poterit aggrauari ſnīa ꝓcedendo ad ſuſpenſionē vel priuationē bn̄ficij. glo. in p̄all̓. c. rurſus. dicit ꝙ audit̉ ſuꝑ crimine ſꝫnō ſuꝑ bn̄ficio. ⁊ idē ſentit h̓ glo. ⁊ collec. in. c. cōtingitjͣ. de dolo ⁊ cōtu. in verbo conſtituat̉ in prin. vbi ſentitꝙ ex ſolo trāſcurſu anni nō habet̉ ꝓ cōfeſſo. Idē clare vult Inno. in. c. cū bone de eta. ⁊ qua. quē ſequiturArchi. in p̄all̓. c. rurſus. ſꝫ do. Hu. videt̉ ibi ſentire idqd̓ Spe. sͣ .ſ. vt ſolū habeat̉ ꝓ cōuincto. do. An. reꝑit̉ſibi cōtrarius. naꝫ hic dicit ꝙ ſuꝑ alijs a bn̄ficio audit̉ſꝫ in. c. veritatis de dolo. ⁊ cōtu. tenet ꝙ indiſtincte nō
audit̉ ſꝫ ꝑ oīa hr̄ ꝓ ꝯfeſſo. Ego cōſidero ꝙ. c. rurſus ⁊c. ꝗcunqꝫ nullā faciūt mentionē de bn̄ficijs ſꝫ tm̄ dicūtꝙ nulla vox eorū penitus audiat̉ ⁊ ſic aꝑte innuunt ꝙſuꝑ crimine nō ſunt audiendi qͣſi iuris interp̄tationehabeant̉ ꝓ confeſſis ⁊ ideo nō videt̉ ꝙ ꝓ qͦlibet delicto debeat eſſe pͥuatus vl̓ pͥuari bn̄ficio qͣre nō dꝫ operari plus ficta qͣꝫ vera cōfeſſio. ſi em̄ fuiſſet vere cōfeſſus paruū crimē nō priuaret̉. xvj. q. vij. inuentū. Ideoputo ſic diſtinguendū ꝙ aut cā ꝓ qua excōicat̉ eſt digna pruiatōe bn̄ficij ipſo iure ⁊ data ꝑſeuerantia in excōicatione ꝑ annū erit pͥuatus ipſo iure. aut eſt dignapͥuatōe ꝑ ſnīam ⁊ tūc ꝑ lapſū anni nō erit pͥuatus ipſofacto ſꝫ opꝰ ē ſnīa ⁊ ſic reduco ad cōcor. opi. ꝯͣrias. Autillud delictū ꝓ quo fuit excōicatus nō inducit priuationem ip̄o facto nec dat facultatē priuādi/ qꝛ paruū eſtreſpectu priuatōis ⁊ tunc nō erit pͥuatus ꝑ lapſum anui nec priuari dꝫ ſed imponet̉ pena arbitraria ac ſi fuiſſet vere confeſſus exquo pena ꝓ illo delicto nō eſt iniure exp̄ſſa al̓s illa imponeret̉. nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ ꝓillo nouo delicto qꝛ ſtetit tanto tꝑe in excōicatōne dꝫpriuari qꝛ ſufficit ꝙ ꝓpter hoc delictū habeat̉ ꝓ cōfeſſo. nō em̄ debet duplici pena cōteri. jͣ. e. at ſi clerici in fi.nec pena ex pena ꝓcedere dꝫ de cōceſ. p̄ben. qꝛ diuerſitate no. glo. in regula imputari de re. iur. li. vj. Fateortn̄ ꝙ ſi poſt lapſum anni adhuc ſuſtineret excōicatiōꝫindurato corde ꝙ ex hoc nouo delicto cōtracto poſtqͣꝫ fuit habitus ꝓ confeſſo qꝛ nō caret ſcrupulo heretice prauitatis poterit pͥuari bn̄ficijs et ſic pōt intelligidictū. c. cum bone. vbi ponderat̉ ꝙ ꝑ trienniū ſteteritin ſuſpēſione. nō em̄ ſufficiebat ſolus annus ſicut cōiter ibi dicunt doc̄. ⁊ nō bn̄. Et hoc nota ꝓ limitationeeorū q̄ ibi no. ⁊ maxime ꝑ Inno. ad p̄dicta vide bo. gl.in. c. cum cōtumacia de here. lib. vj. qͥ notabiliter dicitꝙ in alijs criminibꝰ ab hereſi ſtans in excōicatiōe ꝑ annum habet̉ ꝓ cōuincto de illo crimine. ⁊ optime facitille tex. in ar. ibi em̄ habet̉ ſimpliciter ꝓ cōuincto. vndedꝫ vt hereticus condēnari. nō em̄ priuat̉ tm̄ bn̄ficijs.et ſi hoc ꝓcedit in crimine hereſis vbi nō ꝓcedit̉ ex p̄ſumptōne de facili. vt. jͣ. de p̄ſum. c. lr̄as. fortius ꝓcedetin alijs delictis. Et vn̄ ſurgit iſta tacita cōfeſſio ⁊ cōuictio vt colligit̉ ex. c. nullus de p̄ſum. iuncto. d. c. cū cōtumacia. Nam ex ſola cōtumatia quis p̄ſumit̉ nocēs ⁊cōfiteri lꝫ illa confeſſio nō ſufficiat ad condēnationeꝫ.vt no. in p̄all̓. c. nullus. ſed ſecuta poſtea excōicationeet data ꝑſeuerantia ꝑ annū augmentat̉ illa p̄ſumptioet efficit̉ vehemens. vt in p̄all̓. c. cum cōtumatia. et illanunc ſufficit ad condēnationē. ar. de p̄ſum. afferte. Etex his habes verū intellectū illorū. c. rurſus. ⁊. c. quicūqꝫ ⁊ ſuꝑ qua rōne fundat̉ eorū diſpoſitio. tene tn̄ ꝑpetuo menti glo. in. c. cōtingit. de do. ⁊ cōtu. q̄ dicit illa. c.nō habere locū qn̄ agit̉ mere ciuiliter. vt ꝑ lapſū anniꝑdat ius ſuū ſed ꝓcedūt qn̄ agit̉ ciuiliter vel criminaliter de crimine ⁊ ita in eis no. tūc etiā in odiū criminisſurgit maxīa p̄ſumptio ꝯͣ cōtumacē. ¶ Explicitꝭ glo.et his q̄ potuerunt cōmode ad glo. applicari opp. ꝯtratex. ꝙ iſte ep̄s nō potuerit ꝓ ſimplici cōtumaciā excōicari. requirit̉ em̄ trina citatio de ſent. ex. ſacro. xxiiij. qiij. de illicita. de ſen. ex. ſtatuimus. ⁊. c. ꝯſtitutionē. li. vj.So. dicit do. An. ſpāle in excōicatione. ad cuius ſolennitatem nō exigit̉ citatio ⁊ monitio q̄ ſolum exigit̉ adpurificandū delictū contumacie qua aliter detecta vtqꝛ manifeſta eſt cōtumacia nō requirit̉ alia citatio. dicit tn̄ ꝙ in alijs ſentētijs vt mulcte requirit̉ noua citatio. nō em̄ pōt iudex mulctare ꝓpter cōtumaciā niſi citet de nouo ad ſe excuſandū vt nō. Bar. in. l. ij. ff. ſiqͥsin ius vo. dicit tn̄ ſatis cōgrue poſſe dici ꝙ qn̄ agit̉ depena cōtumacie cōmiſſe in iudicis cōſpectu vbi nullacadit excuſatō ⁊ iſta p̄t infligi abſqꝫ alia citatōe maxīeſi ꝑs eſt pn̄s. Si aūt aliqua cadere poteſt excuſatio vtin mulcta abn̄ti citato imponēda ⁊ exigit̉ citatio. vt in