De iudiciis
iudicio partis. nō em̄ eſt p̄ſumendū ꝙ princeps voluerit indulgere ſeu ꝑmittere pnīam cū alterius p̄iudicioꝑtis ſed princeps non fecit mentionē de intereſſe qꝛ vtplurimū cōtingit ꝙ re integra nullū intereſſe pōt ꝑs p̄tendere ſecus ſi in veritate intereſſe p̄tendat. ar. optiinduco ex. l. ij. §. ſiꝗs a pͥncipe. ff. ne quid in loco publi.vbi dicit tex. ꝙ ſiqͥs impetrauit a pͥncipe vt poſſit edificare in loco publico nō videt̉ cōceſſum vt cū incommodo alterius edificiū fiat. ad idem. c. ſuꝑ eo. sͣ. de off.dele. etiā ſi cōceſſio ⁊ indulgētia fieret motu ꝓprio. adhͦ qd̓ no. Io. an. in. c. ſi motu ꝓprio de p̄ben. li. vj. ⁊ Io.Cal. in. c. mandatū. sͣ. de reſcriptis. ⁊ do. de rota ſua deciſiōe. cxvij. Itē nulla bona equitas ſuggerit cōtrariūſꝫ potius hanc opi. ſuadet. cuꝫ em̄ hͦ pactū ſit licitū. vtin. c. ſignificaſti. jͣ. ti. ꝓxi. intellige in laico vt ibi. ⁊ in. l.j. ff. de iudi. cū ſi. ⁊ in clerico vbi interueniſſet cōſenſusſui iudicis nec aliquā cōtineat turpitudinē nō apparetrō quare impune ⁊ cū p̄iudicio ꝑtis poſſet recedi ab illa equitate naturali q̄ ſuadet pacta ſeruari debere. vtl. j. ff. de pac. ⁊ sͣ. de pac. ꝑ totū. vn̄ cōcludendo ꝙ cumẜm ius canonicū agat̉ ex nudo pacto ſemꝑ poterit agiad intereſſe vel ad penā ſi appoſita eſt nō aūt actōe dedolo que nō cōpetit vbi dat aliud ius agendi. vt in. l.j. §. j. ff. de dolo. ſed de iure ciuili diſtingue vt. sͣ. ad p̄dicta optime facit qd̓ legitur ⁊ no. in. c. ꝑ tuas de arbi.et. c. dilecti jͣ. de fo. cōpe. vbi de actōe ad intereſſe videqd̓ legit̉ ⁊ noͣ. in. c. cōſuluit de offi. dele. in glo. in verboniſi gr̄am et in. c. vno. §. ad hͦ de pace iura. fir. coll̓. x. etibi ꝑ Bald. vbi colligit̉ ꝙ qn̄ a lege aliquid indulget̉qd̓ tendere pōt in alterius piudiciū intelligit̉ ſaluo intereſſe ꝑtis aduerſe. ¶ Sed circa p̄dicta dubitat̉ deduabꝰ vtilibꝰ qōnibꝰ. Et primo nūquid rōne intereſſepoſſit cōueniri corā illo iudice corā quo ꝓmiſit rn̄dere: et videt̉ pͥmo qd̓ nō qꝛ exquo adhuc nō eſt ꝓrogata iuriſditio ⁊ licitū eſt penitere nō pōt in iſtū iuriſditionē exercere qꝛ ſnīa ꝓferet̉ a nō ſuo iudice̓ cōtra. c. atſi clerici. jͣ. e. So. cōtraria opi. eſt cōior lꝫ em̄ in principali nō ſit iudex ſecꝰ tn̄ ſuꝑ intereſſe qꝛ executio huiobligatōis deſtinata eſt nedū ad locuꝫ ipſius iudicis ſꝫad ipſius tribunal. vn̄ qͦ ad illud cenſet̉ ibi cōtraxiſſe.ar. c. dilecti. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ in p̄all̓. c. romana. §. cōtrahētes.⁊. ff. de actꝭ. ⁊ obli. l. cōtraxiſſe. ⁊ fuit no. dictū Guil. decu. in. l. j. ff. de iudi. ſentit Spe. in tit. de cōpe. iudi. adi.§. j. ver. qͥd ſi fit pactū. ⁊ do. An. hic tꝫ lꝫ Io. de lig. velit hic diſtinguere an coram iudice fiat ꝓmiſſio ⁊ tuncpoſſit ibi cōueniri ad penā vel intereſſe. aut in abſētia⁊ tūc dꝫ ꝯueniri corā iudice ſuo. ſꝫ pͥmū dictū plus placet ſi ibi reꝑit̉ ꝑ ea q̄ ſuꝑius dixi. ⁊ vltra eū adduco. l.exigere. ff. de iudi. vbi dos exigit̉ in loco ad quē fuit deſtinatus effectus mr̄imonij. optime etiā fa. l. j. ff. ſiquisin ius vo. cū glo. vbi cauet̉ ꝙ ſiquis ꝓmittit aliquē ſiſtere in iudicio ſortitur forū vbi ꝓmiſit ſiſtere qꝛ ibi videt̉ cōtraxiſſe vt in p̄all̓. l. ꝯtraxiſſe. ⁊ in. l. oēm. ff. de iudi. faciūt no. in. c. fi. de reſcriptis. vbi no. ꝙ iudex impetratus ꝑ falſū reſcriptū p̄t etiā detecta inualiditatē reſcripti cōdēnare impetrantē in expēſis lꝫ nō ſit iudexſuꝑ pͥncipali. ad idē tex. in cle. l. reſcriptꝭ. ¶ Scd̓a qō ēad idē qͥd ſi iurauit et̄ ibi rn̄dere an ſaltē rōe iuramētipoſſit cōpelli? ⁊ videt̉ ꝙ ſic vt iuramentū aliqͥd oꝑet̉.ar. ad hͦ in. c. cū cōtingat. ⁊. c. ſi vero de iureiur. ⁊ in. l. cūpr̄ in. §. filius matrē. ff. de le. ij. In cōtrariū facit qͣre iuramentū recipit intellectū ẜm ſubiectā materiā ſuꝑ qͣp̄ſtat̉ vt. l. fi. ff. qͥ ſatiſda. co. do. An. dicit hͦ pͥmū tutiuseſſe aīe iurātis ſꝫ ſcd̓m verius qd̓ placet. ⁊ adduco proſcd̓o noͣbile dictū Inn. in. c. ꝑ tuas de arbi. vbi dicit ꝙſi iurauit ſtare arbitrio alicuius dꝫ intelligi ẜm ſubiectā materiā .ſ. ꝙ ſtabo vel ſoluā penā. Et vide bo. tex.in. l. fi. C. de nō nu. pecu. ⁊ qd̓ no. Io. an. in regula ſcienti de re. iur. lib. vj. in nouella. ¶ Sed cōtra oīa p̄dictaopp. de. c. dilecti. jͣ. ti. ꝓxi. vbi dicit tex. quē poſſe cōue-
niri vbi ꝓmiſit rn̄dere vel ſoluere. So. primo dico ꝙinquantū illud refert̉ ad caſum illius. c. videlicet vt teneat̉ rn̄dere corā delegato illud. c. nō obſtat qꝛ agit̉ deiuriſditione nō declinanda reſpectu priuilegij ⁊ ſic nōſumus in terminis huius. c. ⁊ ſic videt̉ intelligere Io.an. in addi. Spe. de cōpe. iudi. adi. §. j. verſi. quid ſi fitpactū. Inquantū vero intelligit̉ de ordinario exponit̉ibi vel ꝓ et. ſi em̄ ꝓmiſit rn̄dere ⁊ ſoluere tunc rōne deſtinate ſolutōis qꝛ ibi ꝯtraxiſſe videt̉ tenet̉ rn̄dere ibiet de intellectu huius. c. plene ibi dicet̉. habent etiā locum ſupradicta qn̄ ſimpl̓r ꝓmiſit rn̄dere. ſecus ſi ē adiectū aliquid accumulās forū foro vt qꝛ ꝓmiſit ſoluēre. ⁊ qꝛ iſta materia qͦtidiana ē. ſemꝑ em̄ vt plurimū ſolet apponi in cōtractu ꝙ ꝓmiſit ſoluere florentie ſenisbononie ⁊ vbicūqꝫ petitum fuerit ⁊ ibi rn̄dere nūquidpoſſit vbiqꝫ cōueniri ẜm ꝙ verba generaliter ſunt ꝓlata? ⁊ in hͦ ſunt multe varietates et intricate hic ꝓcedit do. An. vn̄ nō ſeq̄ndo ordinē ſuū ſed ſumēdo aliqͣdicta alibi poſita ⁊ aliqua addēdo ſic diſtingue ſumedo opi magis cōes ꝙ aut ꝓmiſit ſoluere in certo locoſpecificato ⁊ nō eſt locus pnīe. ibi em̄ videt̉ cōtraxiſſeẜm oēs vt in p̄all̓. l. ꝯtraxiſſe. ⁊. c. dilecti. ⁊ p̄all̓. c. romana. §. contrahētes. ⁊ hͦ ſi ibi inueniat̉. al̓s dic vt habet̉in pall̓. §. ꝯtrahentes. Hoc tn̄ cōe dictū limito ꝑ glo.q̄ reputat̉ ſingul. in. l. ff. ſiquis in ius vo. non ie. qn̄ ſimpliciter ꝓmiſit ſoluere. ſecus ſi vltra ꝓmiſſionē renūciauit ſuo foro qꝛ tūc etiā ſi ibi nō inueniat̉ habet locūremiſſio vt remittat̉ ad locū vbi deſtinauit ſolutionē.hͦ em̄ voluit renūciando foro ſuo. Et hͦ dictū nota tucanoniſta ꝑpetuo ꝓ ſingulari limitatōe illius. §. ꝯtrahentes. q̄ cōiter a canoniſtis aſſignari nō ſolet. Aut ꝓmiſit ſoluere in pluribꝰ locis ſpecifice noīatis ⁊ copulatiue cōiunctis vt ꝓmitto ſoluere bononie ⁊ florentie.et diuidit̉ obligatio ⁊ tenet̉ ꝑtē in qͦlibet iſtorū locoꝝſoluere vt no. Bar. in. l. iij. §. ſi qͥs ita. ff. de eo qͥ cer. lo.Aut exp̄ſſit aliqua loca clauſula ſecuta generali vt cōiter fit ⁊ tunc ne deluſoria videat̉ obligatio ſi fieret diuiſio in tot loca videt̉ actū ẜm Bar. ibi vt in vno tm̄loco ſoluat̉. Sed an tūc vbiqꝫ poſſet peti Bar. in hͦ ſibi videt̉ ꝯͣrius. nā in. d. l. ſi cōuenerit. diſtinguit ꝙ autꝓmiſit ſoluere vbicunqꝫ voluerit creditor ⁊ iſta generalis reſtringit̉ ad loca in qͥbꝰ al̓s poterat ꝯueniri al̓sſeq̄ret̉ ꝙ ad loca remotiſſima eū poſſet trahere ⁊ vbiqꝫ oꝑteret en̄ habere ſaccū paratū ꝯͣ. l. ratū. ⁊. l. ꝙ dicimus. ff. de ſolu. loquit̉ tn̄ Bar. qn̄ generaliter ꝓmiſitſoluere. ⁊ idē Guil. de cu. in. l. ſiqͥs ad declinandā. C. deep̄i. ⁊ cle. aut ꝓmiſit ſoluere vbicunqꝫ fuerit inuētus ⁊tunc poterit cōueniri ibi vbi fuerit inuētus ꝑſonalitermaxīe ẜm eū ſi dixerit vbicūqꝫ inuētus fuero in tuſciaqꝛ tunc de facili potuit cogitare oīa loca tuſcie ſed inalio loco idē Bart. ſentit aliter .ſ. in. l. titiū ⁊ meuiū. §.tutores. ff. de admi. tuto. vbi ꝑ illū tex. tenet ꝙ pōt cōueniri vbicunqꝫ locorū fuerit inuētus ꝑſonaliter etiāextra domiciliū. Et loquit̉ etiā qn̄ generaliter ꝓmiſitet ſic fortius qn̄ exp̄ſſa ſunt certa loca ſecuta clauſulagenerali. ⁊ hanc opi. tenuit Ia. de are. ⁊ Spec. in p̄all̓.§. j. ver. qͥd ſi fit pactū. ⁊ Io. de lig. hic ⁊ mihi placet hͨopi. qn̄ nullus locus eſt exp̄ſſus ſꝫ in genere ꝓmiſit vbicunqꝫ ſoluere ⁊ tūc vbicūqꝫ fuerit inuētus ꝑſonaliteribi poterit cōueniri ⁊ nō dꝫ pactum reſtringi ad locavbi al̓s poterat cōueniri qꝛ iſta verba fuerunt additaad ampliandā facultatē cōueniēdi gͦ debēt aliqͥd oꝑari. ar. de pͥuile. ſi papa. li. vj. ⁊. c. in his. e. ti. in antiqͥs. Sivero aliqua loca ſunt exp̄ſſa ſecuta clauſula generali.et tūc poterit cōueniri ad loca ſil̓ia. ar. in cle. nō pōt deꝓcura. ⁊ de reſcriptis ſedes. ff. de vino tri. ⁊ ole. le. l. fi.§. cui dulcia. Et credo ꝙ etiā vbi ꝓmiſit ſoluere generaliter debent cōſiderari verba ꝙ aut ꝑ verba ſonātialiberā ⁊ nudā voluntatē ⁊ poterit cōueniri vbicunqꝫfuerit inuētus. vt. sͣ. dixi in p̄cedenti mēbro qd̓ ad huc