De iudiciis.

penitentie re integra ſicut in p̄alleg. l. ſi conuenerit. qꝛhic fuit facta conuentio coram iudice ⁊ ſic non fuit explicata cū ſola ꝑte ſicut in p̄alle. l. ſi cōuenerit. Nam extali cōuentōne corā iudice facta videt̉ queri ius iudicivt quo ad iudicem non poſſit paciſcēs al̓s penitere. videt̉ tamē ſentire Io. de lig. ꝙ ſoluendo intereſſe vl̓ penā liberet̉. ſꝫ do. An. aliter dicit inculcando ml̓ta verbaī effectu vult ꝙ aut corā iudice̓ ē pactū initū de ꝓrogādo in futurum ⁊ tūc videt̉ ꝙ poſſet penitere ſaltē ſoluendo intereſſe niſi dicat̉ eū p̄ciſe cōpelli qꝛ ꝓmiſſio ēiudicial̓ ⁊ fct̄a iudici. vn̄ ne fallit fidē duobꝰ ⁊ maxīe iudici. p̄ciſe ad hoc cōpellit̉ ar. ff. d̓ ꝓcura. l. filiuſfa. §. fi.⁊ qd̓ ibi no. ⁊ in. l. ſꝫ ⁊ hec. §. defendere. ff. de procura. allegari poſſent no. in cle. j. de ꝓcu. ⁊ qd̓ no. Bar. in. l. ſtipulatōnes nō diuidūtur. ff. de ꝟb. ob. vbi vult ꝙ p̄ciſepōt qͥs cōpelli ad factū qn̄ obligatio cōcernit iudicialia ꝑ no. in p̄alle. iuribꝰ. Qn̄qꝫ pactū ſonat ſb̓miſſionēde pn̄ti. vt qꝛ interrogatus cora concilio an velit ibi reſpondere ⁊ dicit ꝙ ſic ⁊ ꝓmittit ibi rn̄dere ſeu prīcipaliter ſe ſubmittit ⁊ tūc ſtatim ꝓrogat̉ iuriſditio tenendo opi. ꝙ ꝑ aliū actū citra lit. cōteſt. poſſit iuriſditio ꝓrogari. ad qd̓ facit qd̓ no. in. c. inter monaſterium de reiudi. ⁊ ꝑ Bar. in. l. quidā conſulebāt. ff. e. facit. l. eſt receptū. ff. de iuriſ. om. iu. ⁊. ij. q. vij. nos ſi incōpetent̓. ſedſi teneat̉ opi. ꝙ nō ꝓroget̉ iuriſditio citeriori actu cōte. litꝭ. qd̓ videt̉ tenere glo. in p̄al. l. ſi cōuenerit. fac̄ qd̓no. Bar. ff. de iudi. l. j. ⁊ Io. an̄. in addi. Spe. de cōpet.iudi. adi. §. j. ꝟ. quid erit. tūc nō erit ꝑ hoc ꝓrogata lꝫfuerit facta cōuentio in pn̄tia iudicis nō tn̄ poterit penitere ſꝫ cōpellit̉ ꝓrogare ⁊ ibidē litigare vigore pactifacti cū iudice̓. ⁊ ad hͦ adducit iſtā decretalē ⁊ ſic daretur ẜm eū nouus intellectus ad hoc. c. Ego prīo dicoꝙ hec lec. nō pōt adaptari ad hoc. c. qꝛ aut iſte epiſcopus erat de hac ꝓuincia aphricana aut nō. Prīo caſunō pōt aliqͦ modo ꝓcedere qꝛ aut agebat̉ ad depoſition ⁊ conciliū erat iudex reſpectu cogͦſcēdi ſꝫ reſpectudeponēdi ſolus papa. vt. sͣ. dixi ⁊ ſic non potuiſſet iſteetiā exp̄ſſe ꝓrogare iuriſditionē concilij reſpectu d̓poſitōnis fiēde qꝛ hoc eſt reſeruatū pape adeo ꝙ etiā legato de latere poteſtas deponēdi ⁊ etiā tranſferēdi volūtariū eſt interdicta de offi. le. ꝙ trāſlationē. ⁊ de tranſla. p̄la. c. j. ⁊ in p̄al. c. accuſatus. ⁊. c. qͣꝫuis. Si ꝟo n̄ agebat̉ ad depoſitōeꝫ ſꝫ ad aliam penā arbitrariam vel determinatā citra tn̄ depoſitōeꝫ ⁊ tunc ꝯciliū erat iudexvt. sͣ. dixi. vj. q. iij. ſcitote. qͥnīmo etiā ſolus metropolianꝰ. vt i. c. qꝛ cogͦuimꝰ. x. q. iij. ⁊. jͣ. de ſen. exc. ſacrono.Io. an. de offi. ordi. vt litigates li. vj. Aut iſte ep̄s eratalteriꝰ ꝓuīcie ⁊ tūc iſtd̓ pactū nihil valuiſſꝫ et̄ ſi exp̄ſſevoluiſſꝫ ꝓrogare qꝛ nō int̓ueīt ſui ſuꝑiorꝭ ln̄ia q̄ ī ꝓrogatōne etiā fienda ꝑ ep̄m requirit̉. vt no. Io. an. poſtHoſt. ī. c. ad reprimēdā de offi. ordi. ⁊ no. ī. c. ſignificaſti. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ maxīe cū agit̉ de crimine vt hic agebaturnec hic apparet vere vel p̄ſumptiue ꝙ ſuꝑioris conſenſus vel pn̄tia interceſſiſſet īmo potius innuit̉ oppoſitūqꝛ iſte fuit introductus ad cōciliū vbi nō interſunt niſiꝓprij iudices illius ꝓuincie ⁊ ſic qͦcūqꝫ ſe vertat veritashec lectura huic textui applicari nō pōt. tene gͦ cōmuneopi. Sed an hͨ dicta ſint vera in ſe breuit̓ puto ꝙ ſi p̄ciſe requireret̉ lit. ꝯteſt. ad iuriſditionē ꝓrogandā vtvoluit glo. in. d. l. ſi cōuenerit. videt̉ ꝙ qͣꝫtūcunqꝫ pactū int̓ceſſerit corā iudice tn̄ lꝫ penitere. ſaltē ſoluto intereſſe qͣre exqͦ ſua iuriſditio nō eſt ꝓrogata nō poteſtvti actu cōpulſiōis qꝛ nō valeret qͥcqͥd age̓t. vt. jͣ. e. c.at ſi clerici. ⁊. C. ſi a n̄ cōpe. iudi. ꝑ totū niſi dice̓s ꝙ lꝫnō ſit ꝓrogata in principali ē tn̄ ꝓrogata qͦ ad actu cōpulſiōis qꝛ exqͦ ī illo t̓būnali ꝓmiſit videt̉ reſpectu hꝰarticl̓i teneri rōne ꝯtractus ſeu qͣſi vt. jͣ. dicaꝫ reſpectucōuentōis fiende ſuꝑ intereſſe ẜm vnā opi. ⁊ facit glo.no. in. l. j. ff. ſiqͥs in ius vo. nō ie. ⁊ qd̓ no. glo. in. c. romana. §. ꝯtrahentes. ⁊ in p̄cedenti de fo. cōpe. li. vj. Et li-

cet hoc videat̉ ſubtile tamen cū difficultate defenderetur ſed puto ꝙ hac ſubtilitate ceſſante poſſꝫ dici ꝙ exquo ꝓmittit qͣs corā iudice alieno rn̄dere ⁊ ex pn̄ti cōſentit in iudice preſentē ⁊ acceptantē ſatis ꝓrogata ſiteius iuriſditio etiā citra lit. cōte. primo ꝑ. l. j. ff. de iudi.vbi tex. requirit tm̄ ad iuriſditionē ꝓrogandā ꝙ ſb̓ijciant ſe iuriſditōni ⁊ ꝯſentiant ⁊ ſic ſufficit actus ſb̓miſſionis cū cōſenſu. ad idē. d. l. eſt receptū. ff. de iuriſ. om.in. vbi tm̄ dicit̉ de actu ſubmiſſionis. Ad idem adducotex. opti. in. c. ſignificaſti. jͣ. ti. ꝓx. ibi tm̄ ſe ſubiecit iuriſditōni alterius ſi nō ſolueret in termino ⁊ fuiſſet ex hͦ ꝓrogata iuriſditio ſi nō fuiſſet clericus vl̓ ſi clericus ⁊ habuiſſet cōſenſum ſui iudicis vt aꝑte innuit illa lr̄a beneſpeculanti. hoc ſatis tacite ſentit Bar. in. d. l. ſi cōuenerit. vbi dicit iuriſditōnē ꝓrogatam ex pacto facto ſolūinter partes ſi poſtea etiā aliquē actū citra lit. ꝯte. exercent in iudicio. requirit̉ gͦ actus vt iudex adeat̉. ꝙ ſolū adiri requirit illa lex ⁊ ſic ſufficit ꝙ ꝑtes a principioadeant ſe ſubmittēdo qꝛ apparet de exꝑ̄ſſo conſenſu ꝑtiū ⁊ iudicis acceptantis. nā lit. cōte. requirit̉ qn̄ nō int̓uenit conſenſus exp̄ſſus corā iudice vel ſalteꝫ tacitꝰ ꝑaliquē actum denotantē conſenſum puꝝ. ⁊ ſic intelligoglo. in p̄alle. l. ſi cōuenerit. nō tn̄ de neceſſitate requiritexp̄ſſus conſenſus. vt no. Inno. in. c. ad petitionem. jͣ.de accu. ⁊ Bar. in p̄al. l. j. de iudi. in fi. ⁊ hoc bene no. ꝓintellectu. l. ſi cōuenerit. ⁊. l. j. de iudi. qꝛ ibi ꝑ doc. exp̄ſſe nō tangit̉. ⁊ hͨ ſufficiāt qͦ ad claꝝ intellectū huius. c.¶ Sed qꝛ in materia ꝓrogatōis reſpectu pacti de reſpondendo ad qͥd valeat ⁊ qn̄ ſit locus penitētie ⁊ andata penitētia in caſu in quo fieri pōt debeat̉ intereſſeſemꝑ ꝑ canoniſtas habet̉ recurſus ad materiaꝫ huiꝰ. c.cū in veritate hec materia ſit ſatis vtilis ⁊ nimis ſparſaꝑ doc. in diuerſis locis ⁊ ꝓlixe ⁊ cōfuſe h̓ tacta per do.An. iō hic explicabo clare ſcd̓um articulū de qͦ ꝑmiſi videlicet qͥd oꝑet̉ hoc pactū de reſpondendo corā alienō iudice in pn̄tia ip̄iꝰ iudicis nō factū ⁊ in hͦ ſunt tresopi. prīcipales. ¶ Una ē Uin. h̓ recitata ꝑ Io. an. qſimpl̓r dicit paciſcētē poſſe penitere vſqꝫ ad lit. ꝯtēſ. ſꝫteneri ad intereſſe ¶ Scd̓a opi. principalis eſt ꝙ hͦ pactū nō. valet nec quo ad agendū nec qͦ ad excipiēduꝫ ⁊ſic ē prorſus ꝯtraria prime. licꝫ em̄ penitere impune anteꝙͣ det̉ ꝓrogatio iuriſditōnis ⁊ hanc opi. tenet Pet.⁊ recitat Cy. in. l. ſi qͥ ex conſenſu. C. de ep̄i. au. ⁊ mouetur qꝛ exquo lex hoc ſimplicit̓ ꝑmittit non debet aliqͣpena puniri vt. l. gracchus. C. de adul. xxiij. q. iiij. qͥ peccat. ⁊ cauſa ꝑmiſſionis legis potuit eſſe ẜm Pe. qꝛ ꝑiculoſum eſt corā iudice̓ ſuſpecto litigare. vt. l. aptiſſimi. C. de iudi. iij. q. v. ꝙ ſuſpecti. hāc opi. ſequit̉ Io. an.in addi. Spe. in ti. de cōpe. iud. adi. §. j. ꝟ. ſed quid ſi ꝓmiſi. ⁊ ad hāc equitatē mouet̉ pluribꝰ ratōibꝰ. Primaeſt quia iuriſditōnis iſtius origo ē a ſolo partiū conſēſu. nō em̄ hic agit̉ de iuriſditōne a lege vel ſuꝑiore tributa. Secunda quia iudex nō poteſt ex hͦ aliquod int̓eſſe pretendere. Tercia qꝛ ꝑ hanc penitentiā redit̉ adius cōe ⁊ ad iuriſditionē ordinariam que fauorabilis ēQuarta qꝛ lex de conuentōe loquens hoc ꝑmittit vt īprealleg. l. ſi conuenerit. Quinta quia in multis caſibꝰpenitentia admittit̉ qui notant̉ ꝑ glo. in regula quodſemel de re. iur. li. vj. in quibꝰ nō eſt tanta ratio vel ſaltē maior ſicut hic. ¶ Tercia principal̓ opi. eſt ꝙ valeatpactū quo ad obligandam ꝑtem ꝑti ẜm naturam ipſipacti. vt ſi eſt nudū pactū ꝓducat ſolum exceptioneꝫ.ſi veſtitū tunc poterit agilex ſtipulatōne ad intereſſe vl̓ad penam ſi appoſita eſt. Hanc opi. tenet Ia. de are. ⁊Bar. in p̄alle. l. ſi cōuenerit. ⁊ ſequit̉ Guil. de cu. in preall̓. l. j. d̓ iudi. recitat Cy. in p̄al. l. ſiqͥ ex cōſenſu. īmo etiam plus dicūt iſti ꝙ etiā ſi pactū nudum interceſſit poterit agi ad intereſſe actōne de dolo. ar. in. l. fi. ⁊. l. ſi cummihi. ff. de dolo. ⁊ hanc opi. ſequitur hic do. An. ⁊ mihiplacet. qͣꝫqͣꝫ em̄ lex ꝑmittit penitere tn̄ dꝫ ītelligi ſine p̄