De iudiciis. 3

aſſeſſor cōiter recipiat̉ ꝓpter imperitiā iudicis ⁊ hꝫ cōſulere in his q̄ ſūt iuris vt. ff. de offi. aſſeſſ. ꝑ totū nihil vl̓paꝝ oꝑabit̉ ꝯſtātia iudicis. maxīe cū ipſe iudex ex facili cauſa poſſit recuſari. vt no. in. c. cum. R. de offi. dele.⁊ in. c. accedens. jͣ. vt lite nō ꝯte. fortius poterit recuſari aſſeſſor ex legitima cā. ⁊ ſi nō admittit̉ exceptio ſatꝭreddit̉ ipſe iudex ſuſpectus. ꝓ hoc adducō tex. aꝑtumin. c. ſtatutū. §. aſſeſſorē de reſcriptis li. vj. vbi exp̄ſſe dicit̉ ꝙ aſſeſſor debet eſſe neutri parti ſuſpectus. inꝙͣtumtn̄ s. dixi ſynodū recuſari poſſe hoc limitat̉ ꝑ doct. inſynodo inferiori. Conciliū em̄ generale totū recuſari n̄poſſet ⁊ maxime hoc puto qn̄ papa tali cōcilio p̄eſt. ix.q. iij. cuncta ꝑ mundū. ⁊. c. ꝑ principalē. nā tota eccleſiaerrare nō poſſet. xxiiij. q. j. arrecta. iuncta gl. no. d̓ bap.maiores in prin. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊ hͦ caſu poſſet ſaluari iſtaglo. ſed relata ad tex. qui loquit̉ de ꝓuinciali concilionon ꝓcedit niſi forte dicat̉ ꝙ glo. habuit reſpectuꝫ adid qd̓ cōiter cōtingit non em̄ ſolet accidere faciliter vttota vniuerſitas reddat̉ ſuſpecta. ¶ Ex p̄dictis cōcludit̉ ꝙ iſta ſcd̓a ſo. ſatis ſuſtineri pōt ꝙ interrogatio fuit facta ad finē excludendi exceptionem declinatoriā.Alia ſo. extra glo. dat̉ ꝑ Uin. Phil. ⁊ ſequaces ꝙ forte fuit interrogatus qꝛ ius reuocandi domum forte habuit. v. q. ij. c. j. vbi de hoc. ff. de iudi. li. ij. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. c. vl̓timo. ſed non placet Io. de lig. qꝛ ſi cōciliū eſſet cōgregatum. vt corrigerent̉ corrigēdi n̄ cōpetebat priuilegium ſed tunc cōpeteret ſi ob aliam cauſam fuiſſet cōgregatum. ⁊ optime loquit̉ qꝛ iſte erat de ep̄is ꝓuincie qͥtm̄ venerat ꝓ correctōne moꝝ ⁊ ſic ceſſat diſpoſitio. c.fi. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊. l. ij. de iudi. ¶ Alia ſo. dat̉ ꝑ Pe. ⁊ abbatem ꝙ fuit interrogatus qꝛ cā criminalis epiſcopi ē demaioribꝰ ⁊ maiores etiā ſine cauſa ad papa tranſferende ſunt. j. de appel. c. vt debitus in fi. Hec ſo. mihi nonplacet qꝛ aut cā erat ita ardua vt ipſo facto tranſferat̉ad iudiciū apl̓icū vt cā fidei vel depoſitōis ep̄i vel conſimilis ⁊ tunc eius voluntas nihil oꝑaret̉ de offi. lega.qd̓ tranſlatōnem de bap. maiores. ⁊ d̓ iuramēto calū. c.jͣ. aut nō erat talis cauſa ⁊ tunc licet īmineret depoſitōnis pena tn̄ reſpectu cognoſcendi ꝯciliū erat iudex. vtin. c. accu ſatus. ⁊ in. c. qͣꝫuis. iij. q. vj. Uel ſaluando opinionē Uin. ⁊ Phi. dic̄ ꝙ in criminalibꝰ nō tenet̉ qͥs inꝯcilio rn̄de̓ niſi fuerit citatꝰ ⁊ expoſita ſibi fuerīt criminaͣ vt ſic ꝑatus veniat ad reſpondendū. vt in. c. fi. v. q.ij. ſecus in ciuilibꝰ. vt in. c. qm̄. xviij. diſt. tenet̉ em̄ quiſqꝫ rn̄dere ibi niſi ꝓ aliquibꝰ ſpecialibꝰ negocijs in vocatōe noīatis fuerit ſynodus cōgregata. nam tūc ſiqͥscōueniet̉ ſuꝑ alio cōpeteret ius reuocandi domū. Itanotanter dixit Inn. in. c. graue de p̄beū. Quid aūt inconcilio generali an cōpetat ꝯuento ius reuocandi domū: dic̄ vt ibi ꝑ eum. tu vide etiā in hoc qd̓ dixi in. c. ij.de dila.nico. Tene gͦ primā ſolutōneꝫ glo. ꝙAAAEC ex ſuꝑabundāti fuit interrogatus vtnullā haberet occaſionē ſaltē de facto declinandi iudicium. Et ex hac ſolutōne no. ꝙ nō ſolū iudex pōt int̓rogare inſtante neceſſitate iuris ſed etiā vt p̄cludaturviā exceptōnibꝰ facti. ar. c. ꝑuenit de arbi. vel tene ſecūdam vt p̄cluderet̉ via declinatorijs legitime opponendis. ar. c. paſtoralis de excep. ¶ Tercio poſſet dici diuinādo tn̄ vt qͥdaꝫ dixerūt ꝙ cōciliū nō erat ſuus iudexqꝛ forte erat de aliena ꝓuincia ⁊ fuit interrogatꝰ vt ſicꝓrogaret iuriſditionē cōcilij ſed tūc oportet p̄ſupponere ꝙ ꝓmiſit ſuo iudice pn̄te. al̓s non valeret etiaꝫ expreſſa ꝓrogatio ꝑ no. in. c. ſignificaſti. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ de offi. ordi. c. ad reprimēdā. qd̓ etiam ē diuinare. vt. jͣ. dicāItē ob. lr̄a duꝫ dicit ꝙ actor petijt vt introducereturad cōciliū. non em̄ fuiſſet facta citatio ꝑ ſynodū de tanto viro niſi fuiſſet de iuriſditōne eoꝝ ideo nō placet.¶ Tercio principalit̓ opponit̉ cū. iij. glo. ꝯtra tex. ī eofuit interrogatus an̄ vellet cū aduerſario experiri. reus

em̄ non exꝑit̉ ſꝫ dicit̉ ſe defendere actor. experit̉ ꝓprieſeu agit. iiij. q. iiij. c. j. ⁊ de cauſa poſ. ⁊ ꝓprie. c. paſtoralisGlo. reſpondet ꝙ hic experiri ponitur pro defendere aliqn̄ tn̄ ponit̉ ꝓ agere. vt in ꝯtrarijs. Et dic qͣꝫ iſtd̓videt̉ regulare. ꝓ hoc ē bo. tex. in. c. diſpendia. §. reusqͦꝫ de reſcriptꝭ. li. vj. vbi actor dicit̉ ꝓprie exꝑiri. Exꝑiturem̄ iura ſua ꝓuocando reū ad iudicia. ¶ Quartooppo. cū glo. ſe. videt̉ em̄ ꝙ fuit locus penitentie ex ꝑte ep̄i ꝑ. l. ſi cōuenerit. ff. de iuriſdi. om. iu. vbi dicit̉ ꝙſi ꝓmitto rn̄dere coram certo iudice poſſum peniterere integra. So. glo. ꝙ locus ē penitētie ꝑ. c. cum laicide iurepatro. ſꝫ nō hic qꝛ non pōt penitere in alt̓ius p̄iudicium ſꝫ ꝑ hoc nō ſoluit̉ ꝯtrarium. nec. c. cū laici. fac̄qꝛ ẜm do. An. ibi nō dicit̉ ꝙ poſſit penitere ſꝫ ꝙ nō poſſit fieri accumulatio. Dic meliꝰ ꝙ illud. c. bene dicit ꝙeſt locus penitentie ſꝫ loquit̉ in alio caſu videlicet quādo patronus ꝓpria auctoritate cōceſſit ipſam eccleſiaꝫclerico que conceſſio nō valet qꝛ ad eū non ꝑtinet cōcedere eccleſiam ſꝫ preſentare ad eccleſiā ideo qꝛ potuit penitere qꝛ actus fuit ip̄o iure nullus. ſecus ſi primopn̄taſſet vnū ip̄i ep̄o. ſcd̓o aliū qꝛ tūc ꝓcedit dictuꝫ do.An. ꝙ non pōt penitere niſi accumulando. vt in. c. cuꝫaūt de iurepatro. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ plene per Io. an. in regula iure cōi de reg. iur. li. vj. in mercu. ⁊ in veritate qͥcquid ſit illud. c. nō facit ad ꝓpoſitum nec ſoluit ꝯtrarium de. l. ſi cōuenerit. Ulti. extra glo. Goff. ⁊ Phi. dicunt ꝙ. l. illa loquit̉ cum conſenſit in iudicē alienū. hocc. cū conſenſit in iudiceꝫ ꝓpriū ⁊ hoc ē ẜm Io. an̄. quoddicunt moderni ꝙ ibi fuit pactū de iuriſditōne dandaquo caſu licet penitere ante lit. cōteſt. aget̉ tn̄ adītereſſeall̓. no. jͣ. ti. ꝓxi. ſignificaſti ẜm Uin. hic aūt agebat̉ deiuriſditione nō declinanda ⁊ eo caſu penitere nō licetexquo ſel̓ ꝯfenſit. vt hic ⁊ remittit Io. an. ad Spe. decōpe. iudi. adi. §. j. ꝟ. ſꝫ nunqͥd pōt ſub. ꝟ. x. ſub quo ſt̄xv. qōnes de hac materia ⁊ qͦ ad ꝓpoſitam qōneꝫ refertHoſti. dicere ꝙ ⁊ ſi potuiſſet iſte ep̄s penitere non tn̄cōtumacit̓ recedere qd̓ videt̉ mihi ſine oī rōne. Si em̄potuiſſet penitere nō cōmiſiſſet ꝯtumaciā in recedēdocū ſequēti die reſpōderit ſibi nō placere. non em̄ videt̉latitare qui ſi eſſet pn̄s nō cogeret̉ ad reſpondendū. vtdicit tex. in. l. nō videt̉. ff. de iudi. Duo gͦ ſunt hic vidēda. Primo quale pactū ſeu ꝓmiſſio hic interceſſerit etquare nō potuit penitere? Scd̓o de effectu pacti de ꝓroganda iuriſditōne nō ſui iudicis. ¶ Quo ad pͥmuꝫcōiter hic tenet̉ ⁊ no. etiā in. l. ſi cōuenerit preall̓. ꝙ iſtetex. loquit̉ in pacto de nō declināda iuriſditōne ſui iudicis qui forte aliqua exceptōe legitima puta recuſationis vel priuilegij potuiſſet recuſari. tūc em̄ hoc pactūefficeret̉ irreuocabile niſi ex ſuꝑueniēti cauſa. vt dicit̉in glo. ⁊ sͣ. dixi. lex aūt ꝯtraria loquit̉ in iuriſditiōe denouo danda ideo eſt locus penitentie reintegra. faciliꝰem̄ ꝯſeruat̉ iuriſditio iam in eſſe deducta que ē fauorabilis qͣꝫ que creat̉ de nouo qd̓ videt̉ quid odioſum cūfiat receſſus a iudice ꝓprio. Iteꝫ ⁊ melius qn̄ agit̉ d̓ iuriſditione nō declinanda ſolum agit̉ de abdicāda quadam facultate recuſandi que eſt in ꝑte nō aūt de tribuendo aliqͥd iudici merito in tali pacto nō requirit̉ iudicis preſentia ſꝫ ſufficit preſentia partis. ar. c. ꝙ ꝑiculoſū.vij. q. j. ⁊. C. de pac. l. ſiquis in conſcribendo. ⁊ exquo ſemel approbauit iudicē non pōt ſine noua cauſa illuꝫ recuſare. vt in regula qd̓ ſemel d̓ reg. iur. li. vj. xxxij. q. v.horrendus. ⁊ optime. c. inter monaſteriū de re iudi. ſedquando agit̉ de iuriſditōne de nouo danda qꝛ nō pōttribui niſi iudex conſentiat merito anteꝙͣ iudex adeateſt locus penitentie. vt in p̄all̓. l. ſi cōuenerit. ⁊ qꝛ d̓ modico p̄iudicio tractat̉ vt ſtatim ſubijciā in ſequē. membro. ⁊ ex his iuſtificata remanet hec cōis lec. que ē veriſſima. Aduertendū tn̄ ꝙ do. An. ⁊ do. Cardi. hic ſenſerunt aliā lect. poſt Io. de lig. vt loquatur tex. iſte etiaꝫin pacto de iuriſditione ꝓroganda ⁊ iō non fuit locuꝫ