De aſſumptioneFelicia prorſus oſcula labijs īpreſſa lactentis.cui virgineo mater applaudebat ī gremio. Ueꝝnūquid nō felitiora cenſebimus: que ab ore ſedentis ī dextera pr̄is hodie in beata ſaluationeſuſceꝑit cū aſcenderet ad thronū glorie. epithalamiū canēs et dicēs. oſculet̉ me oſculo oris ſuiXp̄i generatōeꝫ. marie aſſumptōeꝫ qͥs enarrabit? Quāto em̄ gr̄e in terris ē adepta p̄ ceteris.tantū et in celis obtinet glorie ſingularis. Qd̓ ſioculus nō vidit. nec auris audiuit. et ī cor hoīsnō aſcēbit. que p̄parauit deꝰ diligentibꝰ ſe. ⁊ qd̓de rebꝰ certū eſt. diligēti p̄ oībꝰ qͥs loquit̉: Felixplane maria ⁊ multiplicit̓ felix. ſiue cū eū excipit ſaluatorē. ſiue cum a ſaluatore ſuſcipit̉ HecBernh̓. Un̄ etiā Anſel. Cum xp̄c matrē in regnū ſuū aſſumere: ⁊ ei magnificentiaꝫ glorie decreuiſſet oſtendere. cuiꝰ p̄cor dignitatis ⁊ honoris apparatibꝰ ītendebat tota curia angelorum?Quibꝰ vocibꝰ exultatōis atqꝫ ſalutis reſonabāt̉bniuerſa tabernacula antiquoꝝ patrū. ip̄i curie tūc nuꝑ aſſociatorū: Certe crediderim om̄sillius patrie ciues. feſtiui ori ſolito et ſublimioris decoris nitere. ad aduentū mr̄is dn̄i ſui p̄parari: ac noua qͣdam ⁊ īeffabili iocūditatis gr̄a ꝓtante rei expectatōne cōiubilare. Et qͥd mirumIp̄e ih̓s deus ⁊ dn̄s omniū. filiꝰ ip̄ius caſtiſſimevirginis ⁊ dn̄e rerum. ip̄e ei ſicut vnice ſue matri totus feſtiuꝰ occurrere volebat. ne ⁊ aliquisde familiaribꝰ ſuis ſe a tanti gaudij īmenſitateſubtraheret. Vtiqꝫ moris īter hoīes eſſe ſciturvnūquēqꝫ bonū ſeruū cuiuſuis p̄potētis dn̄i: eomaiori gaudio ī aduētu amici ſui exultare. quoip̄m dn̄m ſuū cognoſcit aduentantē amicū magis amare. Cum v̓o de aduētu parentū dn̄i ſuiagit̉. de quoꝝ ſpeciali dilectōne nullus vlla pubitatōne tenet̉. ille nimirū magis feliceꝫ ſe eſtimat: qui maiori iubilo et feſtiuiori occurſu letitie frena relaxat. Si gͦ hec ita ſe habent apudhomīes: quibꝰ ſi qͣ bonitas eſt. longe tn̄ ſuꝑnorū ciuiū bonitati impar eſt. cōtemplet̉ aīo quapoteſt. quo gaudio. qͦ feſtiuitate. quibꝰ cōcentibus iubilāt omnes beatoꝝ ſpirituū ordines: qn̄⁊ vnicā matrē dn̄i ſui aduentare. ⁊ ip̄m dominūdeū ſuū. ei videbāt omni gl̓ia ſua decoratū velleoccurrere. Stipatus itaqꝫ mille milibus. īmoīnumerabiliū angeloꝝ agminibꝰ deus. ip̄e huicpijſſime matri ſue de hoc mūdo migrāti occurriteamqꝫ ſuꝑ omnes celos exaltatā. cūcte ſecū creature ꝑhenni iure dominaturā. in throno gl̓iecōuocauit. O dies tanti occurſus glorioſa: ⁊ felix dies tam p̄clare exaltatōnis. Beata et celebris dies: tam ſublimis glorificatōnis feſtiua. etomni ſeculo admirabilis. Dies em̄ illa nō ſolūte domina ineffabiliter ſublimauit: ſed celū ip̄mqd̓ penetraſti. nec nō cūcta q̄ in eo ſunt noua:⁊ īeſtimabili gr̄a decorauit. Noua quidē gr̄a celū decorauit: qꝛ priorē gloriā eius ex pn̄tia tuavltra ꝙͣ dici poſſit: aut cogitari magnificauit.Nam tu dn̄a illuc aſcendēs. noua illud ac p̄cellēti virtutū tuaꝝ dignitate irradias. īmēſaqꝫ miſeratōnū ⁊ gr̄arū luci pluſtras. Eadē qͦꝫ dies tuiet laudeaſcenſus: eos qͥ ciues celi ab inicio creature eēmeruerūt: ſolita feſtiuiori exultatōnis gaudioīduit. Quia nāqꝫ ꝑ glorioſū fructū fecūde v̓ginitatis tue. vidēt ſemirutā ciuitatē ſuā reintegrari. vere in tuo aduētu ꝑ quē tantū bonū meruerūt. gaudij ſui magnitudo iure debuit augmētari. Terrā etiā dies exaltatōis tue. o beatiſſimafemīaꝝ mira gr̄a irrigauit: qꝛ dū te quā de ſe: etī ſe alioꝝ hoīm lege ꝓgenitā nouit: uſqꝫ ad creatoris oīm thronū exaltari recognoſcit. antiq̄maledictōis penā: quā ī pct̄o pͥmoꝝ filioꝝ ſuoꝝſe merito excepiſſe ſciebat. iā ꝑ tante bn̄dictōistue abūdantiā ſe euadere indubitant̉ credebatQuid ampliꝰ dice̓ poſſū dn̄a? Immēſitatē qͥppegr̄e ⁊ gl̓ie tue ꝯſiderare cupiēti. ſenſus deficit. līgua fateſcit. Quēadmodū em̄ oīa q̄ in celo ſuntꝑ gl̓ificatōeꝫ tuā īeffabilit̓ decorāt̉. ita ꝑ eandēgl̓ificatōꝫ cūcta q̄ ī t̓ra ſubſiſtūt. īeffabilit̓ ſb̓limāt̉. Singula nēpe īmēſe dignitatis decꝰ ꝓfecerūt: cū ꝑ tuā beatā ⁊ ītegerrimā v̓ginitatē. deūſuū quē nō ꝯgnouerāt agnoſce̓. ⁊ agnitū colereatqꝫ amare meruerūt: qn̄ oēs celos aſcende̓: acī dextera dei ſui bn̄dicti filij tui exaltare cognouerūt. In eo etiā didicerūt ſe eidem deo ſuū totodebe̓ qd̓ ſunt. qn̄ tu q̄ int̓ illa: ⁊ de illis vna fuiſtitantā dignitatis eminentiā meruiſti. Nihil igit̉aut ÿdolis hīes. aut velle alie rerū ſpēs ÿdoloꝝcultoribꝰ ſe debere ītellexerūt: vbi et ſingularēactorē ſui ex caſtiſſimo vtero tuo. ad r̄ſtitutōeꝫpͥme creatōis ſue ꝓgenitū ſuſceper̄t: ⁊ te ꝑ quāamiſſā dignitatē ſuā recuꝑauerūt. oī creaturetā ſb̓limiter p̄poni īſpexerūt. Quas igit̉ laudesqͣs ve gr̄arūactōnes. nō ſolū hūana: ſꝫ etiā oīscreatura huic ſacratiſſime virgini debet? Puriſſima nāqꝫ ſanctitas. ac ſct̄iſſima puritas pijſſimi pectoris eius. omnē oīs creature puritatemſeu ſct̄itatē. īcōꝑabili ſublimitate trāſcēdēs. hocp̄meruit: vt oꝑatrix ꝑditi or b̓ digniſſime fieretUn̄ qͥd laudis ꝓ tā īeffabili bono. ip̄e ꝑ eā reꝑatus mūdꝰ ei iure debeat. cor alicuius ſub carnemortali viuētis. eſtimare nll̓atenꝰ ſufficit. vtiqꝫcūcta q̄ deꝰ fecit ⁊ vtilit̓ bona ī eo ſtatu qͦ cōditafuerūt eē deſtiterūt: ⁊ ꝑ hāc btīſſimā v̓ginē ī ſtatū p̄ſtinū reſtituta ſūt. Sicut gͦ deꝰ ſua potētiacūcta patrādo. pr̄ ē ⁊ dn̄s oīm. ita beata mariaſuis meritis cūcta r̄ꝑādo. mr̄ ē ⁊ dn̄a renū. Heꝰē em̄ dn̄s oīm: ſingl̓a ī ſua natura ꝓpͥa iuſſiōe cōſtituēdo: ⁊ maria ē dn̄a reꝝ. ſingl̓a ꝯgēite dignitati. ꝑ illā quā meruit gr̄aꝫ reſtituēdo. Et quēadmodū deꝰ ex ſua ſb̓ſtātia. genuit eū. ꝑ quē cūctis originē dedit: ita maria d̓ ſua carne peperit illū. qͥ ī decorē pͥme creatōis oīm cūcta reſtituit. Itē nll̓a reꝝ ſpēs: niſi ꝑ dei filiū facta ſubſtitit: ita lex debite dānatōis neminē deſerit niſiquē ab ea filiꝰ marie abſoluit. Quis igit̉ iſta recto ſenſu ⁊ corde ſincero ꝑpēdēs. plene ꝑciꝑe q̄atexcellētiā dn̄e hꝰ: ꝑ quā tā īeffabili gr̄a: ⁊ tā ineſtimabili eiectōe erectꝰ ē mūdꝰ? Quis īꝙͣ mirā⁊ oī rei p̄ter hāc īauditā. ml̓ieris iſtiꝰ gr̄aꝫ. oculis mētis aſpiciēs nō obſtupeſcat: ⁊ nō mō elinguis. veꝝ et tāte rei ꝯp̄hēſiōe ꝓrſus īmunis fiat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten