Secunde partisCaro em̄ ih̓u xp̄i. caro ē ſancte virginis mariequā ſupͣ aſtra trāſuexit. honorās omnē humanā naturā: ⁊ ml̓tomagis maternā. Si naturamr̄is ē filiꝰ. cōueniēs ē vt ſit ⁊ filij mat̉. nō ꝙͣtūad vnitatē ꝑſone: ſed ꝙͣtū ad vnitatē corꝑal̓ nature. Quātū igit̉ ītelligo quātū credo. ſct̄e marie aīa excellētiori qͣdā p̄rogatiua a filio honorat̉. poſſidēs corpꝰ ſuū qd̓ genuit glorificatum.Et qͣre nō ſuū ꝑ qd̓ genuit. ſi n̄ obuiauerit necdū tāta ꝑſpecta autoritas. Uere credo et ꝑ qd̓genuit: qꝛ ſct̄ificatō dignior ē celo ꝙͣ f̓ra. Tamp̄cioſū theſaurū digniꝰ ē celū ſeruare ꝙͣ terrā.Tantā ītegritatē merito īcorruptibilitas. nonputredinis vlla reſolutio ſequit̉. Illud ſacͣtiſſimū corpꝰ in eſcā vermibꝰ traditū: qꝛ ſentire nōvaleo dice̓ ꝑtimeſco: quā eſtimatōꝫ ꝓcul ꝓpellitīcōꝑabilis gr̄e munꝰ. qd̓ me dice̓ multaꝝ ſcripturaꝝ ꝯſideratō īuitat. Cōfitēdū igit̉ cenſeo:mariā ad et̓nitatis gaudia aſſūptā benignitate xp̄i. honorabiliuſqꝫ ſuſceptā ceteris quā gr̄ahonorauit p̄ ceteris. atqꝫ ad cōmunē hūanitatē nō eſſe adductā. pꝰ mortē putredīs. videlicetpͥmis ⁊ pulueris: q̄ ſuū et oīm genuit ſaluatorēSi elegit diuina volūtas int̓ igniū flāmas puerorū veſtimēta ſeruare illeſa. cur abnuat ī mr̄eꝓpͥa: qd̓ elegit ī veſte aliena? Ionā ſeruare ī vētre ceti īcorruptū voluit ſola miſericordia. mariā īcor ruptā nō ſeruabit gr̄a? Seruatꝰ ē daniel intēperātiſſima fame leonū: non ſeruāda eſtmaria tātis donata meritis virtutū? Hec gͦ cūcta q̄ diximꝰ: qꝛ naturā ſeruaſſe cognoſcimꝰ: inītegritate qͦꝫ marie plus gratiā ꝙͣ naturā potuiſſe nō dubitamꝰ. Xp̄c gͦ letari facit mariā aīa⁊ corꝑe ī ꝓp̓o filio: nec vllā ſequi corruptōis erūnaꝫ: quā nulla ſecuta ē tantū pariēdo filiū ītegritatiſ corruptō. vt ſit ſꝑ īcorrupta quā tāta ꝑfudit gr̄a. ſic īdegrit̉ viuēs q̄ oīm ītegrā genuit vitaꝫ. Si gͦ dixi: vt debui. approba xp̄e ⁊ tui.Si d̓o n̄ vt debui. ignoſco obſecro tu ⁊ tui HecAug. Sic gͦ nō eſt credēdū ꝙ maria mortua n̄fuerit: ſꝫ mortua ē: ac tn̄ caro eiꝰ nō cōputruitAnima cōiuncta eſt iterato corꝑi mortuo: ⁊ itaaſſūpta ē in celū cū coꝑe gl̓ificato. Uera autē ⁊īdubitata de eius aſſūptone ſentētia hec eē probat̉: vt ẜm apl̓m. ſiue ī corꝑe. ſiue extra corpꝰignorātes aſſumptā tn̄ et exaltataꝫ ſuꝑ omneschoros angeloꝝ credamꝰ. Un̄ Hiero. Hec eſtdies p̄clara: in qͣ uſqꝫ ad throni celſitudinē intemerata mat̉ ⁊ v̓go ꝓceſſit: atqꝫ ī regni ſolio ſublimata pꝰ xp̄m gl̓ioſa reſedit. Sic itaqꝫ vbiqꝫ cōfidēter de illa ſancta dei canit eccl̓ia. qd̓ de nll̓oalio ſanctoꝝ fas eſt credere: vt vltra angelorū:vel archangeloꝝ merita trāſcēderit: qꝛ ⁊ ſi ſil̓itudo ꝓmittit̉ ſanctis veritas benegat̉. Ad cuiꝰꝓfecto exeqͥas quātū fas ē credere famulabant̉angeli: ⁊ vniuerſe celi ꝯgͣtulabāt̉ curie. Quiacredēduꝫ ē militiā celoꝝ cū ſuis agmībꝰ feſtiueobuiā veniſſe genitrici dei. eāqꝫ īgēti lūie circūfulſiſſe. ⁊ uſqꝫ ad thronū olī ſibi et an̄ ꝯſtitutōeꝫmd̓i ꝑatū cū laudibꝰ ⁊ cāticis ſpūalibꝰ ꝑduxiſſenll̓i dubiū oēm illā celeſtē hierl̓m tūc exultaſſiīeffabili letitia. tūc iocūdatā eē īeſtimabili caCapitulum. lxxxvj.ritate. tūcqꝫ cū oī gͣtulatōe iubilaſſe. Qm̄ feſtiuitas hec q̄ nob̓ reuoluit̉ aīa. illis oībꝰ facta ēꝯtinua. Nec īmerito. Credit̉ em̄ ꝙ ſaluator oīmip̄e qͦntū dat̉ ītelligi ꝑ ſe totꝰ feſtiuꝰ occurrit. etcū gaudio eā ſecū ī throno collocauit. Ꝙ ſi gaudiū ſit ī celis d̓ qͦlibꝫ pct̄ore ꝯuerſo. ml̓tomagisputandū ē ꝓ tāte bgīs exaltatōe ⁊ gl̓ia. ꝙ exultatō ſit ī ſuꝑnis. Cuiꝰ nimirū feſtiuitas oīm ſuꝑnoꝝ ē gloriatō. celicolarūqꝫ ꝯgͣtulatō. p̄ſertī qꝛeiꝰ celebritas laus et fauor ē ſaluatoris. An̄ credimꝰ: vt ſupͣ dictū ē. ꝙ nō hunc tm̄ diē ſolēnemducūt ꝓ eiꝰ amore annuū: veꝝ ꝯtinuū et̄ ⁊ et̓nūiocūditatis ⁊ letitie: veneratōis obſeqͥo: cū omītripudio amoris: ⁊ gaudij. Nec īmerito oīs illaceleſtis ciuitas ꝯgͣtulat̉ ⁊ venerat̉ mr̄eꝫ: cuiusſꝑ adorat filiū regē: ante queꝫ tremūt ptātes. ⁊curuat̉ om̄e genu. Quā ſi diligēt̉ aſpicias: nihl̓v̓tutis ē: nl̓ ſpecioſitatis et gl̓ie: qd̓ nota ī ea reſplēdeat. Et iō ſi placet tal̓ ⁊ tāta v̓go. placeat ⁊opꝰ v̓tutis: cꝰ vitā oīm diſcipl̓a ē. cꝰ mores īſtituta ſunt oīm eccl̓iaꝝ: q̄ p̄cellit cūctis. ſuꝑeminetvniuerſis. ꝓpt̓ea qͣcūqꝫ v̓go ſibi ab ip̄a optat p̄miū ⁊ īplorat auxiliū: debꝫ imitari exēplū HecPiero. Un̄ ⁊ Bernh̓. Precioſū hodie munꝰ t̓ranr̄a direxit ī celū: vt dādo ⁊ accipiēdo felici amicitiaꝝ fede̓. copulēt̉ hūana diuīs. Illo em̄ aſcēdit fructꝰ terre ſublimis. vn̄ data optima deſcēdūt. Aſcēdēs ī altū v̓go ſct̄a maria. dabit ip̄a qͦꝫdona hoībo. Siqͥdē nec facultas ei deeſſe p̄t: necvolūtas. Regina celoꝝ ē: miſericors ē: mr̄ vnigeniti dei. Nihil em̄ ſic pt̄ ptātis eiꝰ. ſeu pietatis in agnitudinē ꝯmēdare. Niſi forte aut n̄ credit̉ dei filiꝰ honorare mr̄eꝫ: aut dubitare qͥs pt̄oīno ī affectū caritatis trāſiſſe marie viſcera: īqͥbꝰ ip̄a q̄ ex deo caritas nouē mēſibꝰ corꝑaliterreqͥeuit. Et hec qͥdē ꝓpter vos dixerī fr̄es: vt tn̄interī ſileā bn̄ficia: q̄ ꝓ ip̄iꝰ gl̓ificatōe ꝯſeqͥmurſi eā diligimꝰ gaudebimꝰ vtiqꝫ: qꝛ vadit ad filiūniſi forte qd̓ abſit īuētrici gr̄e. oīmodis īueniamur ingͣti. Quē em̄ ī caſtellū md̓i hꝰ ītrātē priꝰip̄a ſuſceꝑat. ab eo ſuſcipit̉ hodie ſct̄aꝫ īgrediēſciuitatē. Sꝫ cū qͣnto putas honore: cū qͣnta exultatōe: cū qͣnta gl̓ia. Nec ī t̓ris locꝰ dignior v̓ginal̓ vteri tēplo. ī qͦ dei filiū maria ſuſcepit. nec īcel̓ r̄gali ſolio qͦ beatā mariā hodie filiꝰ ſb̓līauitFelix nimiꝝ vtraqꝫ ſuſceptō. īeffabil̓ vtraqꝫ: qꝛvtraqꝫ īexcogitabil̓ ē. Ut qͥd eī hodie ea ī eccl̓ijsxp̄i euāgl̓ica lectō recitat̉. ī qͣ ml̓r bn̄dicta ī ml̓ieribꝰ excepiſſe ītelligit̉ ſaluatorē. Credo vt hecquā celebramꝰ exceptōne aliqͣtenꝰ eſtimet̉. īmovt iuxta illiꝰ īeſtimabilē cogͦſcat̉ ⁊ iſta. Quiset̄ ſi līguis hoīꝫ ⁊ angl̓oꝝ loqͣt̉ explicare valeatquē abmodū ſr̄ueniēte ſpū obūbrāte v̓tute altiſſīdn̄s maieſtatis quē n̄ capit vniuerſitas creat̉eī t̓ra v̓gīea ſeſe clauſit viſce̓a factꝰ hō? Sꝫ ⁊ illd̓qͥſ cogitare ſufficiat. ꝙͣgl̓oſa regīa md̓i hodie ꝓceſſerit: ⁊ qͣnto deuotōis affcū. tota ī eiꝰ occurſūceleſtiū legionū ꝓderit ml̓titudo: qͥſ explicare q̄at. qͥbꝰ ad thronū gl̓e cāticiſ ſit d̓ducta ꝙͣplacidovl̓tū: ꝙͣſerēa facie: ꝙͣletis āplexibꝰ ſuſcepta a filio: ⁊ ſr̄ oēm exaltata ſit creaturā: cū eo honoreqͦ tāta mr̄ digna fuit. cū ea gl̓a q̄ tm̄ decuit filiū