De aſcenſioneet quāto ꝑ hec non corꝑa ſꝫ anīe ſuſcitant̉. Inhoc etiā īſtruimur. ꝙ q̄ verbis p̄dicamꝰ bonisoꝑibus ꝯfirmemꝰ. Itē demonia eijtiūt. qͥ d̓monū tēptatōes fide et ſigno crucis repellūt. Līguīs loquunt̉ nouis. qͥ dei laudes et verba ſacranarrāt dimiſſis friuolis et otioſis. Serpentestollūt. qui detractores efficaciter rep̄hendunt.Mortiferū bibūt: ſꝫ eis nō nocet. qui ꝑſuaſiones peſtiferas ſeu amara ꝯuitia audiūt: ſꝫ ſuida aure trāſeūt et ꝓ nihilo ducūt. Suꝑ egrosmanꝰ īponūt et bene habebūt. qͥ ꝑ bona v̓ba etoꝑa alios a peccatis retrahūt et in bonis ꝯfimāt. Et hec ſimiliter ſigna ſpūalia: ſūt corꝑalibus meliora: quāto q̄ ſūt aīe corporalibꝰ p̄ferūtur. Et dixit eis. Vos aūt ſpecialiter eſtis .i.eritis teſtes hoꝝ .ſ. q̄ vidiſtis et audiſtis: ⁊ quelocutꝰ et oꝑatꝰ ſū in medio vr̄i. vl̓ hoꝝ ſuꝑiusdeſcriptoꝝ. ꝙͣtū ad xp̄i īcarnatōꝫ. p̄dicatōnempaſſionē et reſurrectōꝫ. Et ne turbati cogitarēt quō nos hoīes y̓deote teſtimoniū ꝑhibebimus gētibus ⁊ iudeis qui te occiderūt: ſubiungit. Et ego mitto .i. mittā cito et de ꝓpinqͦ. ponēdo pn̄s ꝓ futuro: et rōe certitudinis ⁊ rōe ꝓximi tꝑis. ꝓmiſſū vobis auxiliū pr̄is mei in vosid ē ſpiritūſāctū in ſigno viſibili. vt ſuffitiatisad teſtandum et ad p̄dicanbuꝫ ꝯſtanter. vbiqꝫveritatē euāgelij. Pater em̄ ꝓmiſit cū dixit. effundā de ſpū meo ſuꝑ oēꝫ carnē. et qꝛ filiꝰ ꝓmiſit dicēs. cū venit paraclitꝰ quē ego mittā vol̓a pr̄e: iō et pater ꝓmiſit. cū oꝑa trinitatis ſintindiuiſa. Qui licet ꝓcedit ab vtroqꝫ: ē tn̄ pr̄isauctoritate ſpiratōis. Et ne īꝑfecti p̄dicare p̄ſumerēt: adiūxit. Vos aūt q̄ debetis eē teſtes meiſedēte ⁊ manēte hic ī ciuitate hierl̓m. quoaduſqꝫ induamini .ſ. vndiqꝫ tanꝙͣ armatura ſpūali virtute. nō hūana ſꝫ celeſti .i. ſpūſſācti grā:ex alto i. de celo. hoc idē tangit̉ ī actibꝰ cū dr̄.et ꝯueſcēs .i. ſimul cū diſcipulis cōmedēs. p̄cepit eis ab hieroſolimis ne diſcēd̓rēt: ſꝫ expectarēt ꝓmiſſionē patris. Quaſi diceret. hic et ibi n̄eſtis ſuffitientes ad p̄dicandū ꝯſtāter veritatēeuāgelij. donec ꝯfirmati fueritis ꝑ donū ſpūſſācti. vt ſtetis an̄ reges ⁊ p̄ſides ītrepidi. Un̄ criſ.Sicut milites īuaſuros multos nemo ſinit exire donec armati ſint: ſic et diſcipulos an̄ ſpirituſſācti deſcenſum. ad ꝯflictū egredi nō ꝑmittit. Cur aūt nō xp̄o pn̄te vel eo diſcedente ſtatī ſpūs venit? Dicebat em̄ eos fieri cupidos reiet deinde reciꝑe grām. Tūc em̄ magis ad deumerigimur: cum incūbit neceſſitas. Dicit aūt donec īduamini virtute ex alto: nec exp̄ſſit quādovt ſint iugiter vigiles. Quid igit̉ miraris. ſi diem̄ nouiſſimū non pādit. vbi diē hūc ꝓximumpande̓ noluit. hec criſ. Licet gͦ xp̄c dediſſet diſcipulis ſcripturarū ītellectū et ꝯmiſiſſet p̄dicationis offitiū: tn̄ diſtulit executōeꝫ p̄dicādiuſqꝫ ad ſpūſſācti receptōeꝫ in ſigno viſibili. perhoc inſinuans ꝙ p̄dicans actu pͥus d̓bet habe̓ſuffitientē ſacre ſcripture notitiā: ⁊ grām ſpirituſſancti ꝑ ꝯiecturā .ſ. ꝙ nō ſit ꝯſciꝰ ſibi de peccato mortali. Debēt qͥppe p̄dicatores ſedere ī cidomini noſtriuitate .i. ī clauſtro vbi debꝫ eē ciuiū vnitas. vacando ibi ſtudio et ꝯtēplatōi. vt ibi hauriāt qd̓poſtmodū ī p̄dicatōe alijs effūdant. Un̄ hiero.Nihil nobis rectū videat̉ niſi qd̓ diſcimꝰ. vt pꝰmultū ſilentiū d̓ diſcipulis mgr̄i effitiamur. docemꝰ aūt hoīes ī eccleſijs qd̓ neſcimꝰ: oēs aliasartes abſqꝫ doctore nō diſcimꝰ: ſola hec tāuiliset tā facilis ē vt p̄ceptore vel doctore nō egeat.Un̄ et ẜm greg. Notandū ē qꝛ ſūt qͦs a p̄dicatōnis offitio vel īꝑfectio vel etas ꝓhibet. et tn̄ p̄cipitatio īpellit. Qui āmonēdi ſūt: ne duꝫ ſibitantū onus offitij p̄cipitatōe arrogant. viamſibi ſubſequētis melioris abſcidāt. Et vt ꝯſiderēt. ꝙ ip̄a veritas que repēte quos vellet roborare potuiſſet. vt exemplū ſequētibus baret. neinꝑfecti p̄dicare p̄ſumerēt. Poſtꝙͣ plene diſcipulos de v̓tute p̄dicatōis inſtruxit: ilico adiūxit. vos aūt ſedēte ī ciuitate. quoaduſqꝫ induamini v̓tute ex alto. In ciuitate quippe ſedemꝰ:ſi intra mentiū nr̄arū nos clauſtra ꝯſtrīgimꝰne loquendo exterius euagemur. vt cū virtutediuina ꝑfecte induemur: tūc quaſi a nobiſmetip̄is foras etiā alios inſtruētes exeamus. Hecgreg. Comedūt igit̉ et gaudēt diſcipuli ꝓpter p̄ſentiā dn̄i ſui: ſꝫ nihilominꝰ ꝓpter diſceſſū turbati. Tanta em̄ amoris teneritudine eū diligebant. ꝙ etiā verba diſceſſionis ſue equo aīo ſuſtinere nō poterāt. Cūqꝫ ꝯmediſſēt eduxit omnes verbo .ſ. nō manu foras .i. extra ciuitatēī bethaniā .i. verſus bethaniā. qꝛ mons oliuetiad quē exierunt ē in via verſus bethaniaꝫ: etbethania ī latere montis oliuēti ē ſita. Eduxiteos forās. vt viderēt eū aſcendentē. ꝑ hoc inſinuans ꝙ ciuitas tumultuoſa nō ē locꝰ aptꝰ atdiuinoꝝ ꝯtemplatōeꝫ. Prius eduxit eos forasextra ciuitatē. vt ſignificarꝫ nō habere nos hicmanētē ciuitatē. deinde in bethaniaꝫ q̄ interp̄tatur domus obedientie. vt qui ex obedientiadeſcendit et humiliatus eſt ad mortem. oſtendatur ex merito obedientie aſcendiſſe. et exaltatꝰ in celum ẜm illud. humiliauit ſemetip̄m factus obediens uſqꝫ ad mortē. ꝓpter quod et deꝰexaltauit illum. ⁊ vt ſignet ꝑ obedientie operaeos tranſituros ad celeſtia. et ꝙ nō ē aſcenſusin celum. niſi per obedientie meritum. Sicutgͦ inobedientia homineꝫ de paradiſo eiecit: ſicobedientia introducit. Itē ẜm bedā eduxit eosin bethaniam. ꝓpter ſitum eiuſdeꝫ ville que ī latere mōtis oliuaꝝ poſita ē. qꝛ videlꝫ obediētiseccl̓ie domꝰ ī ip̄ius ſūmi mōtis .i. xp̄i late̓. fideiſpei dilectōiſqꝫ ſua fūdam̄ta locauit. Poſtꝙͣ gͦeos foras duxiſſet: tūc dixit eis ꝙ in mōtē oliuēti trāſirēt. et īde eū ī celū aſcēdētē viderēt. qꝛide aſcēdere volebat ī celū. et tūc diſparuit ⁊ euanuit ab oculis eoꝝ. ꝑ montē ītelligit̉ eminētia ſpūs ī ꝯtēplatōne. ꝑ oliuas at̄ pinguiſſimiſpūs deuotō. vlteriꝰ v̓o pꝰ iſta nō reſtat niſi ſaltus aīe in celū. Igit̉ apl̓i vndecī cū mr̄e dn̄i acalijs diſcipulis et mulieribꝰ vnanimit̉ ſtatī venerūt ī mōtē oliuēti. ⁊ ibideꝫ iteꝝ dn̄s eis apparuit. Ecce quō habes hodie duas apparitiones