ih̓u xp̄iigit̉ admonēdo: dixit eis. Eūtes et ꝯtinuis ꝓfectibꝰ ī p̄dicādo ꝓfitiētes. in mūdū vniuerſū: nōin iudeā tm̄: p̄dicare euāgeliū. qd̓ omnē aliamdoctrinā p̄cellit: ſicut caput corꝑi p̄eminet. Qꝛẜm inno. euāgeliū eſt verbū verbi qd̓ erat ī pͥncipio apud deū: ẜmo ſermonis. qͥ a regalibꝰ ſedibꝰ venit. ſapiētia ſapientie. q̄ attingit a fineuſqꝫ ad fineꝫ fortiter: et diſponit oīa ſuauiter.Predicate inqͥt euāgeliū nihil aliud om̄i creature .i. hūano generi. ſeu indifferent̉ et ſine acceptōe oī hoī ꝓ quo facta ē oīs creatura: vel iōꝙ habet ꝑticipiū et ꝯuēientiā ſeu aliqͥd cōmune cū omni creatura. vn̄ et hō microcoſmꝰ .i.minor mūdꝰ dr̄. qͣſi omnē creaturā ꝯtinēs. Pereſſe em̄ ꝯuenit cū īanimatis. ꝑ viue̓ cū vegetabilibꝰ et plātis. ꝑ ſētire cū aīalibꝰ. ꝑ ītellige̓ cuꝫangelis: ideo deſignat̉. noīe oīs creature. Iteꝫhō dr̄ omnis creatura. qꝛ ꝓpter eū omnis creatura mūdi videt̉ eē ꝓducta: ſumꝰ em̄ quodammō finis oīm. Uel om̄i creature cui p̄dicandūeſt. Et ml̓ta ī ſcripturis īueniūt̉ qͥbus hec vnadeterminatio ſuffice̓ pt̄. qͣle eſt illud. cū ex altatꝰ fuero a terra oīa trahā ad meip̄m .ſ. trahenda: et illd̓. caritas oīa credit .ſ. credēda. Ita dr̄deꝰ erit oīa ī oībus .i. vnicuiqꝫ ſuffitiēti a: et illud. oīa q̄cūqꝫ audiui a pr̄e meo nota feci vob̓.oīa .ſ. ad ſalutē et beatitudinē ꝑtinētia. Et ſic īalijs ſuo mō acciꝑe poteris. Hoc aūt qd̓ de euāgelio p̄dicādo dicit̉ fiendū erat pꝰ receptōem etꝯfirmatōeꝫ ſpūſſācti. qꝛ an̄ nō erāt ẜm mādatūxp̄i ab hierl̓m diſceſſuri. In hoc etiā ꝙ de euāgelio oībus p̄dicādo mādat̉. iudeoꝝ abiectio ⁊gētiū electio aꝑtiſſīe mōſtrat̉. Qui gͦ pͥus dixerat in viā gentiū ne abieritis: nūc dicit. p̄dic ate euāgeliū oī creature .i. oī natōi. pͥmo iudeoſcd̓o gētili. qꝛ vult oēs hoīes ſaluos fieri et adagnitōꝫ veritatis venire. Deinde ſalutē promittēdo credētibus et dānatōꝫ cōminādo īcredulis ſubiūxit. Qui crediderit fide formata etꝑ dilectōeꝫ oꝑante .ſ. ꝑ ſe vt ī adultis vel ꝑ aliūvt in ꝑuulis: ⁊ baptizatꝰ fuerit baptiſmo aq̄ ſifieri poterit: ſaluꝰ erit eterna ſalute a peccatiset penis liberāte. Nō em̄ ſufficit fides abſqꝫ baptiſmo. ꝑ queꝫ aliqͥs īcorꝑat̉ xp̄o ſi aſſit facultas recipiēdi baptiſmū ab aliqͦ. Si at̄ nō aſſitfacultas ſufficit baptiſmꝰ ſāguinis vt ī martiribꝰ. q̄ ꝓ xp̄o īterfitiunt̉ an̄ꝙ ſint baptizati. vl̓flamīs vt ī habētibꝰ fidē xp̄i deſiderātibꝰ baptizari: ſꝫ p̄ueniūt̉ morte an̄ꝙͣ hoc poſſit impleriPer alios gͦ ꝑuuli credūt ī eccleſia. ſicut ex aliis trahūt peccata. q̄ illis ī baptiſmo remittunt̉ꝯfeſſione aliena. Piū ē em̄. vt id qd̓ ꝑ alienumpeccatū amiſer̄t: ꝑ alienū auxiliū (vt eccl̓ie etpatrinoꝝ ī qͥbus crede̓ dicunt̉) recuꝑare ⁊ reciꝑe poſſit. Qui r̓o nō crediderit ꝑ ſe vel ꝑ aliuꝫ ꝯdemnabit̉ eterna dānatōe ꝑ meritū iuſtitie īfidelitatis ſue. Nō ait. qͥ baptizatꝰ non fuerit. qꝛ ꝑ fidē ſine baptiſmo ſaluat̉ hō. cū eū excludit articulus neceſſitatis. nō ꝯtēptꝰ religionis. Un̄ qd̓ dictū ē nichodemo. niſi qͥs renatusfuerit ex aqͣ et ſpū: nō pt̄ ītroire ī regnū d̓i. ſic.ij. partis Capitulum. lxxxij.debet ītelligi. qͥ ꝯtēpſerit renaſci. Noli aūt p̄ſumere de fide niſi on̄das eā in oꝑe: qꝛ ſine hoc n̄poterit te ſaluare. Fides em̄ ſine oꝑbꝰ mortuaē. ſicut et oꝑa ſine fide. Un̄ greg. Fortaſſe aūtvnuſqͥſqꝫ apud ſemetip̄m dicat. Ego iā credidiſaluꝰ ero. Uerū dicit. ſi fibē oꝑibus teneat. Uera etem̄ fides ē. q̄ in hoc qd̓ verbis dicit: moribus non ꝯͣdicit: et ille credit qͥ exercet oꝑandoqd̓ credit. Un̄ ⁊ iacobꝰ. Quid ꝓderit fratres meiſi fidē qͥs dicat ſe habere: oꝑa aūt non habeat.Nūquid poterit fides ſaluare eū? Sicut em̄ corpus ſine ſpū mortuū ē: ita fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. Deinde etiā ſigna ꝓ fidei augmētatōe ⁊ꝯfirmatōe ꝓmittēdo: adiūgit. Signa aūt eos qͥcrediderīt hec ſequent̉. ꝓpter meritū fid̓i ſuo tēpore et cū fuerit neceſſe. In noīe meo inuocato et honorato .i. in virtute noīs mei. demoniaeitiēt. qd̓ de multis legimꝰ qͥbꝰ īmūdi ſpūs obediebāt. linguis loquēt̉ nouis. hoc factū ē ī diepēthecoſtes in apl̓is et alijs credētibꝰ ſerpētestollēt .i. auferēt vel diſpergēt qd̓ de apl̓o paulo patet. Etſi mortiferuꝫ quid biberint. nō eosnocebit. qd̓ d̓ iohāne euāgeliſta factū fuit. Super egrotos manus imponēt: et bene habebūtqd̓ etiā multi fideles fecerūt. Oīa eī hec ī pͥmitiua eccleſia. nōſolū apl̓os ⁊ alios maiores: ſꝫetiā frequēter alios ſimplices credentes feciſſelegimꝰ. ꝓ infidelibus ꝯuertēdis: et vt fidēs credentiū creſce̓t ac nutriret̉ et firmaret̉ miraculis. Qua nūc radicata et aucta. nō ſic neceſſarium eſt nūc fieri ſicut paſſim tūc fiebant. qꝛ ſufficit ea que facta ſunt ſolummodo legere et audire ac eis fidē adhibe̓. Si gͦ querat̉ quare p̄dicatores et fibeles moderni talia ſigna nō faciunt: reſpondet̉ ẜm greg. qꝛ cū fides catholicaſit ſuffitienter ꝓbata. per miracula xp̄i et apl̓orū eius. nō oportet vltra hāc ꝓbatōeꝫ reiterare amplius. Sicut etiā arbuſta cuꝫ primo plātant̉ frequēter irrigantur. quouſqꝫ ꝯualuiſſevideant̉. cū aūt in terra radicē fixerint: taliaſubtrahunt̉. Uerūtamē deus in poſteris tēporibus etiam multa miracula fecit ad ꝯſolationē fideliū. vt patet de tēpore martirū et confeſſoꝝ. Fiūt tn̄ ẜm eundē greg. ſpūaliter nūc ī eccleſia. q̄ olim corporaliter fiebāt in ea. Naꝫ ſacerdotes ppl̓m exorciiādo. baptizādo et ad penitētiā vocādo. demonia eijtiūt. dumqꝫ ſecularia verba relinquētes. fidei et noue legis miſteria inſonant: linguis nouis loquunt̉. Qui duꝫbonis ſuis exhortationibꝰ vitia et malitiaꝫ dealienis cordibꝰ auferūt. ſerpētes tollūt. Et duꝫhereticorū libros legūt. vel mortifera ī ꝯfeſſionibus ſeu peſtiferas ſuaſiones audiūt: ſꝫ tamēnō conſentiunt: et ad praua nō ꝑtrahūt̉: mortiferū eſt quod bibunt: ſꝫ eis nō nocebit. Quiquotiēs ꝓximos in fide vl̓ bono oꝑe īfirmari ꝯſpitiūt. dū eis tota v̓tute ꝯcurrūt. ⁊ exēplo ſuebone oꝑatōis illoꝝ vitā roborāt. vel aīas īfirmas ſuis orōibus ſanāt: et deo recōciliāt. ſuꝑegros manꝰ īponūt vt bene habeāt. Que nimiruꝫ miracula tātomaiora ſūt. quāto ſpūaliora
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten