et quingētis fratribuscuius cor plenū ē caritate: dicēte apl̓o. Plenitudo aūt legis: caritas. Totā magnitudinē diuinoꝝ eloquioꝝ ſecura poſſidet caritas. qͣ deūꝓximūqꝫ diligimꝰ. Docet em̄ celeſtis vnꝰ medicꝰ nos: et dīc. Diliges dn̄m deū tuū. ex toto corde tuo: et ex tota aīa tua: et diliges ꝓximū tuūſicut teip̄m. In his duobꝰ p̄ceptis: tota lex pendet et ꝓphete. Si gͦ non vacat om̄s paginas ſacras ꝑſcrutari: oīa īuoluta ẜmonū euoluere.oīa ſcripturaꝝ ſecreta penetrare: tene caritatē vbi pēdēt oīa. Ibi tenebis qd̓ ibi didiciſti. tenebis etiā qd̓ nō didiciſti. Si em̄ noſti caritatē aliqͥd noſti vn̄ et illud pēdet. qd̓ forte nō noſti. Et in eo qd̓ ī ſcripturis intelligis caritas patet et in eo quod non intelligis caritas latetIlle itaqꝫ tenet et qd̓ patet et qd̓ latet in diuinis ſermonibꝰ. qͥ caritatē tenet in moribus. Etiteꝝ. quāta ē caritas. q̄ ſi deſit: fruſtra habentur cetera: ſi aſſit habēt̉ oīa. Et iteꝝ. hō fide etſpe et caritate ſubnixꝰ: et eas īcōcuſſe retinēsnō indigꝫ ſcripturis niſi ad alios inſtruendosulti ꝑ hec tria ī ſolitudine ſine cōdicibꝰ viuūt. hec aug. Eſt etiā tantū bonū caritas. vt n̄tm̄ d̓fectꝰ nr̄os ſuppleat: ſꝫ etiā bona aliena nōſtra eē faciat. Un̄ greg. Aliorū bona oꝑa nr̄aſūt. q̄ ſi imitari nō poſſumꝰ: ī alijs amemus etamātiū fiūt q̄cūqꝫ amant̉ in nobis. Un̄ ⁊ aug.Penſent inuidi quātū bonū ē caritas. q̄ ſine labore nr̄o aliēo bona nr̄a facit. Et iteꝝ. ſi amasvnitatē. etiā tibi habꝫ. quiſqͥs ī illa aliquid habet. Tolle īuidiā: et tuū ē qd̓ habeo. Tolle īuidiā: et meū ē qd̓ habes. Liuor ſeꝑat: caritas iūgit. hec aug. Per caritateꝫ qͥppe ē hō ī ꝑticipioomniū bonoꝝ eccl̓ie: et ex defectu caritatis amittit hō meritū oīm bonoꝝ eccl̓ie: et etiā boni oꝑis ꝓprij. Et vt dīc bernh̓. caritas ē v̓tus inqͣ nec minimū opꝰ reſpuit̉. ſine qua nec maximū acceptat̉. Et breuiter ꝯclubēdo caritas inter v̓tutes tenet pͥncipatuꝫ. qꝛ ſine ip̄a ad ꝑfectōis culmen nemo cōſcēdere valet. Tūc enimhō ꝑfectus ē: qn̄ caritate plenꝰ eſt. Deinde qꝛmagna eis īiūxit. erigēs eoꝝ ſenſus ⁊ eos ꝯfortās ait. Et ecce ego vobiſcū ſū. ꝓtectōe dīne vitutis. cooꝑatōe laboris et oꝑis. ac etiā ſacram̄tali pn̄tia corꝑis: oībꝰ diebꝰ oſqꝫ ad ꝯſumatōeꝫſeculi. īcluſiue cū finitis laboribꝰ. et cōſumatoſeculo mecuꝫ regnabitis. cuiꝰ rei pignꝰ ē pn̄tiamee deitatis. et gr̄e etiā in pn̄ti. Ex quo patet.quāta merces pie ꝯuerſatōis. quale ve pignusfuture beatitudinis etiā in pn̄ti fideles moneat: et ꝙ uſqꝫ ad finem mūdi fides non defitiat.quātūcūqꝫ tribulatōibꝰ agitet̉. Acſi dicat ẜmcriſ. nō excuſetis vos: nec mihi dicatis difficultatē iniūctoꝝ negotioꝝ. qꝛ ego vobiſcū ſū. quioīa faciā leuia. hec criſo. Magna ꝓmiſſio: magnꝰ ⁊ inſuꝑabil̓ clipeꝰ ſecuritatis. Ego inqͥt vobiſcū ſū. ī vobis pugno. vos d̓fendo. nihil timeatis. itē ſecuri. Si em̄ deꝰ ꝓ nob̓. qͥs ꝯͣ nos? Dicamꝰ gͦ. In deo faciemꝰ v̓tutē: et ip̄e ad nihiluꝫdeducet tribulantes nos et inimicos nr̄os. Etſpecialiter p̄dicatoribꝰ euāgelij ꝓmittit̉ aſſiſtē.ij. partis Capitulum. lxxx.tia dn̄i cū dr̄: et ecce ego vobiſcū ſū .ſ. dirigendo ẜmones ad ſalutē audiētiū et meritū veſtꝝẜm criſ. nō tm̄ loquit̉ illis qͥ tūc erāt. nec cū illis ſolū dicit ſe futurū eē: ſꝫ et ꝑ ip̄os loquituroībus futuris. qͥ poſt illos credent cū qͥbus etiam ſemꝑ erit. Nō em̄ vſqꝫ ad ꝯſumatōneꝫ ſeculi apoſtoli ꝑmāſuri erāt: ſꝫ ſicut vni corꝑi loq̄tur fidelibus. qͥbus ꝯiūgit̉ vt caput membris.hec criſ. Ꝙͣuis eī dn̄s quo ad pn̄tiaꝫ corporalēabceſſurus eſſet a diſcipulis. tn̄ ꝑ pn̄tiaꝫ dīnitatis et ſpiritualē influxū ſuoꝝ donorū et ſuegr̄e pn̄s ſemꝑ manet et manebit cū fidelibꝰ vſqꝫ ad finē ſeculi. Sapiens em̄ et fidelis nauta.naueꝫ nō dimittit donec fuerit ad portū applicata: eccl̓ia v̓o eſt nauis et xp̄c ē nauta regēsip̄am. qꝛ eaꝫ nō dimiſit nec dimittet: donec adportū ꝑadiſi perueniat. Hec eccl̓ia in apocalipſi. de celo deſcendere dr̄. qꝛ ẜm aug. celeſtis eſtgratia qua deus eam facit. Ubi rabanꝰ. Ex hocaūt ītelligit̉. ꝙ uſqꝫ ad fineꝫ ſeculi nō ſūt defuturi in mūdo. qui diuina māſione et inhabitatōe ſūt digni. Ꝙ aūt dicit uſqꝫ ad ꝯſumatōeꝫ ſeculi. ẜm bedā finitū ꝓ infinito ponit̉. Nā qui inpn̄ti ſeculo manet cū electis eos ꝓtegendo et ꝑoccultos inſtinctus ſpirituſſācti dirigēdo: ip̄ecū eis pꝰ fineꝫ ſeculi manebit: eos remunerando et ſine fine ſua pn̄tia ſaciando. Un̄ et leo ꝑapa. Qui eī aſcendit in celos nō deſerit adoptatos: et ip̄e deorſū ꝯfortat ad pacientiā. qͥ ſurſūinuitat ad gloriā. Manebit etiā cū fidelibꝰ ī p̄ſenti ſeculo. nōſolū virtualiter: ſed etiā ꝑ p̄ſētiam corporaleꝫ in eukariſtie ſacramento. vbieſt xp̄c totꝰ. et poſt fineꝫ videbūt eū facie ad faciē luce clarius. Rememorat autem eis (vt aitcriſ) et conſumationem ſeculi. vt eos magisattrahat: et ne pn̄tia ſingulariter inſpitiāt ſolum que ſimul cum preſenti vita diſſoluunturſed et futura bona et ſine fine manſura. Quaſidiceret. Triſtia que ſuſtinebitis ſimul cum preſenti vitā diſſoluentur. cum et totum ſeculumin conſumationem deueniat: bona auteꝫ quibꝰpociemini ſunt in eternum manſura. hec criſ.Conſidera nunc bene diſcipulos. et ea que modo ſunt eis dicta. quia ſunt valde magnifica.Stant in magna iocunditate cuꝫ domino. manifeſtat eis qualiter eſt dominus omniū: dateis mandatum de predicando. et dat formā baptiſmi. dat et vigorem ꝑmaximum dum dicit.ꝙ ſemper cum eis erit. Et ſtans benignus familiariter inter eos predicans et loquēs de regno dei: magna eos iocūditate repleuit: et letitia inenarrabi li. Uides quantam conſolationem dat eis: ⁊ quot oſtendit inſignia caritatisApparet ꝙ iſti dominum cum deſiderio et ſolicitudine expectare curauerūt: et ideo leti eumaſpicere meruerunt. Sic et nos contingere ſētiremus. ſi in expectando dominum et aduentū eius feruidi et ſoliciti eſſemꝰ. Per iſtos qͥbꝰdominus ī monte thabor predicto apparuit cōtēplatiui deſignant̉. quia in hoc monte tranſfiguraturꝰ dr̄: et talibꝰ ip̄e frequenter apparere