ad mare tiberiadisvn̄ ⁊ Augꝰ. Nemo audebat dubitare. ꝙ ip̄e eſſꝫTāta eī erat euidētia v̓itatis. qͣ ill̓ ih̓s apꝑebatvt nullꝰ eoꝝ aude̓t nōſolū negare ſꝫ nec dubitare. ⁊ iō ſtultū eēt īt̓rogare. Et ꝯſuete huīlitatis ſue more mīſtrans eis accepit panē. ⁊ dediteis bn̄dictū tn̄ ⁊ diſtribuēdo fractū ⁊ piſcē ſil̓r.⁊ ꝯmedit cū eis. nā eo mō diuidebat eis ⁊ diſtribuebat ſic ꝯſueuerat an̄ paſſiōꝫ. ad declarandāſuā reſurrectōꝫ. Stāt igr̄ reue̓nt̉ multūqꝫ alacrit̉ iſti. vij. diſcipl̓i cū dn̄o ſuo ꝑit̓ ꝯmedētes cūeo. Aſpiciūt deſiderabilē ⁊ iocūdā faciē eꝰ. ⁊ exultāt ī cordibꝰ ſuis. Accipiūt de ſacͣtiſſimis manibꝰ eꝰ eſcas deſiderabiles. ⁊ reficiunt̉ nō minꝰſpūaliter ꝙͣ corꝑal̓r. O quale eſt iſtud ꝯuiuiū.Conſidera bn̄ ꝑ ſingula. ⁊ ſi potes paſcaris cūeis ī exultatōe et leticia. In hoc ꝯuiuio eccleſieſpūali xp̄c p̄ꝑat prunas caritatis. quas d̓ celisportauit ad t̓ras. qꝛ ignē venit mitte̓ ī terrā. etvult vt accēdatur. Itē p̄ꝑat piſceꝫ ſuꝑpoītumprunis. qͥ ē ip̄e xp̄c. qͥ ſuꝑ prunas ponit̉. quādoex īcēdio caritatis ꝓ nob̓ ī cruce īmolat̉. Itē p̄ꝑat panem qͦ reficimur qͥ eſt ⁊ ip̄e. nam ip̄e reficit nos ꝑ doctrinā. ⁊ etiam dādo corpus ſuuꝫnob̓ ī cibum. Dedit etiā dominus diſcipulis piſcē. qꝛ ſuam paſſionem imitandā oſtendit: dedit⁊ cū piſce pane: qꝛ poſt tolerātiā paſſiōis gaudia et̓ne ſotietatis r̄promiſit. Vnde Augꝰ. Fecit dn̄s prādiū. vij. diſcipul̓ de piſce aſſo et alijsqͦs ceperāt. Piſcis aſſus. xp̄c ē paſſus. Ip̄e eſt ⁊panis. qͥ de celo deſcēdit. Huic ꝯꝑat̉ eccl̓a ad ꝑticipādā bt̄itudinē eternā. Propter qd̓ dictuꝫeſt. afferte de piſcibus quos app̄hendiſtis nūc.vt om̄s qͥ hanc ſpem gerimꝰ. ꝑ illū ſeptenariuꝫnumeꝝ diſcipuloꝝ ꝑ quē poteſt noſtra vniuerſitas ītelligi figurata: tāto ſacͣmēto nos ꝯīcarenoſcemus: ⁊ eidē bt̄itudini ſociari. hec Augꝰ.Ideo etiā vltimū ꝯuiuiū cū. vij. diſcipul̓ piſcantibus voluit celebrare: quia illi poſt vniuerſaleiudiciū cum dn̄o eternū conuiuiuꝫ ſūt celebraturi. qͥ ſeptiformis ſpūſſct̄i gr̄a repleti. fluctuspn̄tis ſeculi diuīo amore calcant. ⁊ ī lucrandisaīabus īuigilāt. Unde Greg. Cur cū ſeptē diſcipul̓ vltimū ꝯuiuiuꝫ celebrat: niſi ꝙ eos tm̄modo qui ſeptiformi gratia ſpūſſācti pleni ſūt. futuros ſecum ī eterna refectōne denunciat. Septem qͦꝫ diebus omne hoc tempus euoluit̉. ⁊ ſepe ſeptenario numero ꝑfectō deſignat̉. Illi ergo vltimo conuiuio de pn̄tia v̓itatis epulant̉. qͥnūc ꝑfectōis ſtudio t̓rēa trāſcēdūt. qͦs huiꝰ md̓iamor nō ligat. qͥbus ſi vtcūqꝫ ꝑ temptamentaobſtrepit: cepta tn̄ eoꝝ deſideria nō retundit.hec Grego. Sic ergo dominus in alia piſcatōeſignificauit eccl̓aꝫ qͣliter nūc ē: ſic ī hoc loco qͣliter ī fine ſeculi .ſ. in vltima reſurrectōne mortuoꝝ futura ſit. Mare .n. pn̄s ſeculū ſignificat.littꝰ quod ē finis maris. finē ſeculi deſigͣt. vn̄ ibiih̓s aſcēdit ī nauē: qꝛ adhuc ī fluctibꝰ vite corruptibilis cum diſcipulis erat. Hic aūt ī littoreſtabat. qꝛ iam ad ſtatuꝫ vite īmortalis tranſierat. Ibi nō ī dexterā nec ī ſiniſtrā. ſꝫ īdiffe̓nt̓ īquit. Laxate retiā vr̄a ī capturā vt ītelligamꝰSecunde partis. Capi. lxxix.bonos ⁊ malos. Hic aūt mittite īquit ī dexterānauigij rete: vt ſignificaret eos qͥ ſtabūt ad dexterā ſolos bonos. Ibi nūerꝰ piſciū nō expͥmit̉.qꝛ ml̓tiplicati ſūt ſuꝑ nūeꝝ. Hic v̓o certus ē numerus .ſ. cliij. qui numerus habet quīquagenariū. ꝑ quē deſignat̉ iubileus. ī quo cūctꝰ ppl̓s abomni oꝑe qͥeſcebat: ⁊ īſuꝑ hēt tria ꝓpter miſterium t̓nitatis. Iō aūt dictū ē ꝙ erant magni: qꝛoēs electi magni ſūt ī regͦ celoꝝ. licꝫ gͣdꝰ ſint diuerſi. Ibi rete ꝓpt̓ ſigͥ ficāda ſciſmata rūpebat̉hic v̓o nō ē ſciſſū rete: qm̄ in illa ſūma pace ſāctoꝝ nulla erūt ſciſmata. Et ideo ad hoc cōmendandū valet. ꝙ Ioh̓es an̄ hāc apꝑitōꝫ tāꝙͣ finēlibri ſui īterpoſuit: dicēs. Multa qͥdē ⁊ alia ſigͣfecit Ih̓s ī ꝯſpectu diſcipuloꝝ ſuoꝝ: q̄ nō ſūt ſc̄pta ī libro hoc. qd̓ eēt etiā ſecuture narratōnisqͣi ꝓhemiū. Attēde nihilominꝰ q̄ ſequūtur: qꝛpulcerrima ſunt ⁊ vtilia. Nam cōpleto iſto ſolēni conuiuio ⁊ refectōnis bn̄ficō. om̄ibus communiter exhibito. dicit dn̄s ſpēal̓r Simoni petro. volēs eī cōferre bn̄ficium ſpēale. Simō Ioh̓is .ſ. filius. diligis me plꝰ his .i. plꝰ ꝙͣ iſti me diligant. Quaſi dice̓t. Quid mihi dabis. qͦd mihip̄ſtabis. qꝛ diligis me. vbi alchuinꝰ. Aiſtice at̄ſimon obediens. ioh̓es gratia dicit̉. Aerito ergo nomine vocat̉ .i. obediens gratia dei. vt on̄datur. ꝙ ardentiori illum caritate āplectit̉. nōmeriti humani. ſed diuini eſſe muneris. Interrogat dn̄s an ſe diligat. quē ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ maiorem amoris affectōꝫ erga ſe oſtendere videbatSimon inquit ioh̓is diligis me plus his. qͥ tuiamoris affectū plus ꝙͣ hi circa me oſtēdis. Inquo apparet. ꝙ ille qͥ eligit̉ ad officium p̄lationis. debet dilige̓ deū p̄ ceteris: ⁊ ꝙ cete̓is paribꝰmelior. ⁊ ꝑfectior debet p̄fici ī p̄latū: qꝛ dn̄s reqͥrebat p̄ficiēdū: an plꝰ dilige̓t eū ⁊ plꝰ hēt caritatis. q̄ ē vīculū ꝑfectōis. Nā ī om̄i regimīe ille qͥp̄ſidet ⁊ gubernat. debet excellētior eē. vt ad plura ac maiora ⁊ magis ardua tenet̉ prelatus ꝙͣquicūqꝫ ſubditꝰ. Quia ſicut ſe habet aīa ad corpus qd̓ regit. ⁊ ratō ad vires īferiores. ⁊ paſtorad gregeꝫ. ⁊ hō ad bruta aīalia: ſic ſe debet hr̄ep̄latꝰ ad ſubditos. Et ideo videt̉ ꝙ ille qͥ aliqueꝫeligit ad tale officiū. tenet̉ ſemꝑ elige̓ meliorē.non tamē ītelligit̉ melior. litteratior vl̓ aſtutōrſꝫ ille qͥ om̄ibus conditōibꝰ penſatis. melior ēad tale officiū. ad honorē dei et vtilitatē eccl̓e.Al̓r aūt eligēs vel ꝓmouēs nō videt̉ iudiciumdiuinū euade̓. Ꝙ aūt ẜm iura ſufficit eligerebonū ⁊ ÿdoneū. hoc eſt ẜm iudicium humanū.per qd̓ tal̓ nō ē puniendꝰ: cū ẜm Augꝰ. aliquaꝑmittūtur humano iudicō incorrecta ꝓpt̓ maiora mala vitāda. q̄ tn̄ ſūt diuino iudico corrigenda. Nam aliquid ſufficit ẜm iuditiuꝫ humanū quod nō ſufficit ẜm iudiciū diuinū. Scd̓miudiciū humanū ſufficit illud de quo homo nōpōt accuſari. nec electō eiꝰ īprobari. Cōſtat at̄difficile eē electōes fi eri. ſi poſſēt ex hoc reprobari. ꝙ īuenit̉ aliꝰ melior: ꝙ ille qͥ ē electꝰ: vnde ſufficit ẜm iudiciuꝫ humanum: vt electio ſitrecta et eligatur ÿdoneus. Scd̓m v̓o iudicium