Deet ſignificans ſe per varias tribulatōes ad premia ſeq̄ndum. ⁊ qͣſi tradēs em̄ ſpūm ſuū. Etiamqͣſi declinare a crucis titulo ſe on̄dens. ⁊ panaꝫgloriā vitare nos docens. Acſi dice̓t. Nolo hicregnare. nolo ſcribat aut nominet me regē pÿ̄latus. Et etiam qͣſi me pr̄i recōciliato nuntiāsmihi pacē me ſalutet et oſculū mihi p̄bet. ⁊ aures meis p̄cibo q̄ prius nō ꝓfecerūt ad exaudiēdum inclinat. Quo facto ꝯcluſit vltimū v̓bū .ſ.ſeptimū cū clamore valido et lacrimis: dicēs. pr̄in manus tuas. id ē in poteſtate tua ꝯmēdo ſpiritū meū. Per qd̓ voluit nobis declarare. ꝙ ſāctoꝝ aīe extūc in manus dei aſcēdūt: nā priusab inferis oīm aīme tenebāt̉. donec venit qͥ captiuis redēptōem p̄dicauit. Vnde Cyrillus. Hecaūt vox edocet. ꝙ aīe ſanctoꝝ nō deinceps ī inferno claudūt̉ vt prius. ſed apud deū ſūt. huiusrei facto xp̄o principio. Un̄ et Anaſtaſius. Cōmēdat em̄ pr̄i ꝑ ſe vniuerſos mortales ī ſe viuificatos: nā ſumꝰ membra eius. ſcd̓m illud apl̓i.om̄es vnū eſtis ī xp̄o. Prius gͦ dn̄s clamaueratPelÿ helÿ: ⁊ mō clamat. pr̄ in manꝰ tuas. Vndeqͥdā dicūt vt Hiero. ꝙ ab illo pſalmo deꝰ deꝰ meꝰreſpice in me. vſqꝫ ad iſtū berſuꝫ in manꝰ tuas:vbi ſūt pſalmi decē et v̓ſus cētūquinqͣginta. xp̄cdixerit ip̄os om̄es: primū videlicꝫ ⁊ vltimū verſum cum clamore. ſed intermedios ſub ſilētio.De iſto clamore xp̄i ſicut ⁊ de ſuꝑiori videt̉ loqui apl̓s: cū dicit. Qui in diebꝰ carnis ſue p̄cescū clamore valido ⁊ lacrimis offerēs. exauditꝰē ꝓ ſua reuerētia. Et ex hoc vibet̉ ꝙ xp̄c tā in illis v̓bis helÿ helÿ. ꝙͣ in iſtis. pr̄ in manꝰ tuas lacrimatꝰ fuerit. Alij v̓o dicūt. ꝙ xp̄c totum pſalmū deꝰ deꝰ meꝰ reſpice ī me. et deinde pſalmū ī tedn̄e vſqꝫ ad verſū. in manꝰ tuas cōcluſiue decātauit. Cōmēdauit dn̄s ih̓s pr̄i ſpūm nō ꝙ egeret. ſed vt nos īſtrueret. In hoc em̄ ſeptimov̓bo. qd̓ maxime deuotōnis fuit. exemplū multiplicis informatōis nob̓ reliqͦt. ꝓut infra in documētis articuli patebit. Hoc aūt v̓bo vltimo dicto īclinado capite. tͣdidit ſeu emiſit ſpm̄: nō coactus ⁊ īuite. ſed qn̄ voluit ⁊ volūtarie ſine coactione expirauit .i. ſpm̄ extͣ corpus ſpōte et ꝓpͥapt̄ate miſit: nō alius extorſit. Un̄ Augu. Quisita dormit qn̄ voluerit. ſicut ih̓s mortuꝰ ē qn̄ voluit. Quis ita veſtem ponit qn̄ voluerit. ſicut ſecarne exuit qn̄ voluit. Quis ita voluerit: obit.qͦmō cū voluit: obijt. Quāta ſꝑanda vel timenda ē pt̄as iudicātis. ſi tanta apparuit moriētis.hec Auguſt. Dic gͦ apparet. ꝙ xp̄c tͣdidit ſpm̄clamā do. orādo. ⁊ lacrimādoᵐ. In primis duobus .ſ. in tͣdendo ſpm̄ ⁊ clamādo diuinitas apparuit. ⁊ deitatis ſue porētiā xp̄c declarauit. Tradere em̄ vl̓ emittere ſpm̄ ꝓpriā v̓tute. diuine poteſtatis indiciū ē. ⁊ nemini niſi deo ꝯuenit. Et ꝑhoc ꝙ moriēs clamauit aꝑtiſſime ſe deū veꝝ on̄dit. nā hoīes alij moriētes nō clamare. ſed vixſpirare vl̓ tenuiter loqͥ pn̄t. In alijs at̄ duobus .ſ. in or̄one ⁊ lacrimatōne humanitas apparuit. ⁊ miſeratōis affectū xp̄c manifeſtauit. Qn̄igitur matheus dicit. ih̓s aūt iteꝝ clamās voceNonamagna emiſit ſpūm. ⁊ matheus. ih̓s aūt emiſſapoce magna expirauit: qͥd hac voce magna dixerit. lucas a ꝑte deſignat dicēs. ⁊ clamās vocemagna ih̓s ait. pr̄ in manus tuas ꝯmēdo ſpūmmeuꝫ. ⁊ hec inqͥt dicēs expirauit. Ioh̓es b̓o tacens de hac voce ſcribit. cū gͦ accepiſſet ih̓s acetum. dixit ꝯſumatū eſt. ⁊ inclinato capite tradidit ſpūm: emiſſa tn̄ prius voce p̄dicta. Fuit at̄vt dr ita magnus ⁊ valibus clamor iſte. ꝙ uſqꝫin īfernū auditus fuit. ⁊ celū terrāqꝫ tremere fecit. Vox gͦ illa nō fuit naturalis ſed miraculoſaqꝛ hō magno ⁊ lōgo cruciatu afflictus. ⁊ ex tali afflictōne morti ſic ꝓximus. nō poſſet ſic clamare v̓tute nature: ⁊ ideo ſeqͥtur. ꝙ vox illa eſſꝫformata dei v̓tute. Hic nota. ꝙ eadē hora quaprimus adam peccauit. ſcd̓us expirauit. Primꝰem̄ poſt meridieꝫ peccauit. qꝛ mox vt peccauitpocē dn̄i ambulātis ad aurā poſt meridiē audiuit: ⁊ tūc circa horā nonā ſcd̓us adam expirauit. Un̄ qua hora primus adam peccādo mortēhuic mūdo induxit. eadē hora ſcd̓us adam mor.tem moriēdo deſtruxit: ⁊ qͣ hora illi ꝑadiſus eſtꝯcluſus. eadē hora iſte ꝑadiſum aperuit. Quiaſcd̓m Bedā ordo poſcebat. vt eodeꝫ tꝑis articl̓oquo ade peccāti obcluſerat ianuā ꝑadiſi. panderet eā latroni penitēti. Et ſcd̓m Gloſam. cuꝫ ſola feruore te pefactus ē paſſionē cōſumat. on̄dēsſe mori ꝓpter peccata qͥbꝰ a diuina luce ⁊ dilectōne ī hāc noctē cecidimꝰ. Itē hac hora mortuꝰ ēqꝛ ꝑ eū nouē ordines āgeloꝝ reꝑant̉. Notandum etiā. ꝙ ſicut dr̄ ī gloſa thobie. dn̄o ī crucepaſſo dÿabolꝰ qͦ ꝓcurāte crucifixus erat adueītq̄rēs ſi qͥd pct̄i ī ip̄o īueniret. Et dicit mgr̄ inhÿſtorijs. qd̓ ſtabat ſupͣ brachiuꝫ crucis. donecxp̄c expirauit: ⁊ tūc vidēs ſe ꝯfuſū receſſit: ⁊ veniēs ad tartara īuenit ibi aīaꝫ xp̄i portas ⁊ ſeras ꝯfringētē: ⁊ iuſtoꝝ aīas īde educētē. Et tūcmox remotū ē dīne viſiōis īpedimētū: qd̓ figurauit gladiꝰ flāmeꝰ ⁊ verſatil̓ poſitꝰ ante ꝑadiſū.Sciēdū at̄ ꝙ īter oēs penas paſſiōis xp̄i iſtapena mortis fuit acerbiſſima. qꝛ īter oīa terribilia terribiliſſimū ē mors. ⁊ hoc ē ſcd̓m Pamaſ.ꝓpt̓ naturalē īclinatōꝫ aīe ad corpꝰ. Et fuit ſpecialis ratō in xp̄o. de tali anima ⁊ de tali corpore: cui vtriqꝫ diuinitas vnita fuit ī vnitate ſuppoſiti. Vnde oportuit ꝙ illa ſeparatio eſſet maxime penalis. Ex iſto articulo expirationisſeu mortis xp̄i habent̉ plura documēta. Primum eſt. ꝙ nos debemus commori xp̄o. moriēdo videlicet mundo ⁊ peccatis. ſi cū xp̄o ineter.na vita viuere voluerimus. Un̄ apoſtolus. Sicommortui ſumus cum xp̄o. ⁊ conuiuemus. Etde talibus idem apoſtolus ait. Mortui em̄ eſtisſcilicet mundanis ⁊ cāducis: et vita veſtra abſcondita eſt cum xp̄o in deo. Secundum eſtꝙ xp̄c in anguſtia mortis alta voce clamās adpatrem. et commendans eī ſpiritum ſuum. reliquit nobis exemplum intime deuotionis: docens nos in hoc ipſe bonus magiſter. quid nosin articulo temptationis et ſpecialiter in agone mortis poſiti facere debeamꝰ. Semꝑ enim