Secunde partisUidet cōdemnatū. ⁊ inuocat regē. O admirādalatronis ꝯuerſio. Iudei crucifigūt qͥ noueruntlegeꝫ ⁊ ꝓphetas. ⁊ tu latro vn̄ talia philoſopharis: Hec Criſo. Sed clemēs oculus tuus o dn̄eih̓u reſpexit ſuꝑ eū. ⁊ vocaſti ip̄m interna vocatōne ad penitētiā. Quis nō debet ī te ſperare. telaudare ⁊ bn̄dicere ⁊ amare. cū ita defacili peꝑciſti ei q̄ tam male ꝯſumpſerat vitā ſuā. Reſpira gͦ nūc in ſpem benie q̄cunqꝫ peccatrix aīmaſi tn̄ paciētis pro te dn̄i tui nō horres ſequi veſtigia. Sed ne ꝓcraſtines uſqꝫ ad horā mortis.exemplo huius latronis penitere. ⁊ inuenire locum dn̄o. Et ſi em̄ optimū ſit ⁊ ſalubre ꝯſiliū. demiſericordia dei q̄rere refugiū: totū tn̄ hominēex ea pendere ſtultiſſimū ē ſolatiū. qꝛ miſericordia ⁊ veritas in eo obuiāt ſibi. O pr̄ clementiſſime. rogo te ego miſer dignus infernali ſupplicō.vt ſis memor mei in regno tuo: ego em̄ dn̄e. latro ſū peſſimꝰ. q̄ me ⁊ multos in aīa occibi: ſꝫ tudn̄e miſericordiſſime memēto mei ī bonū. Ecceadoro te quē latro adorabat. ⁊ oro ſicut ille orabat. Memēto mei dn̄e. dū veneris ī regnū tuū.Recognoſce in me dn̄e hāc or̄onem. ſicut recōgnouiſti eā in latrone: ſuſcipe hāc a ſeruo ſicutſuſcepiſti eam a famulo tuo: memēto mei de regno. ſicut fuiſti memor illiꝰ de ligno. Dic igr̄ dicq̄ſo dn̄e. dic ſeruo tuo. loq̄re ad cor meū. dic aīemee. hodie mecū eris in paradiſo. ⁊ ego ꝯfortatus deſiderabili tua ꝓmiſſione fideliter ꝑmaneāin tua fide ⁊ dilectōe. In ſplēdore fidei ⁊ cōfeſſionis tue. tecū ſim ꝑ tuā grām ſpūs vnꝰ: et ſic tecuꝫ ero in ꝑadiſo. ſi videlicet in terra amoris tuidelicias guſtem. qͥbꝰ ī paradiſo reficis ſpūs beatoꝝ. vere em̄ guſtare de tuo amore. ē tecū eſſe. ⁊fac me ita viuere. vt aliqn̄ cū tue pietati placuerit. dicas aīe mee. hodie mecū eris ī celo. Terciū verbū fuit. cū vt mr̄em ⁊ diſcipulū inter anguſtias poſitos aliqͣliter ꝯſolaretur. ꝯmēdauitmatrē ſolacio deſtitutā ac meſtā. ⁊ qͣſi morientidiſcipulo: ⁊ diſcipulū matri. dicēs matri. ml̓ierecce filius tuus. hoc ē. qͥ loco filij tui tibi debetobſeqͥ. ⁊ affectōe ꝯiūgi. q. d. ei. uſqꝫ mō fui obſeqͥuꝫ tibi ⁊ tui curā habui. ſed decetero iſtū derelinqͦ tibi. qͥ erit loco mei: ⁊ diſcipulo. ecce matertua. hoc ē cui reuerētiā ⁊ ẜuitiū debes vt filiusmatri. q. d. ei. deputo te ad eiꝰ obſeqͥū ⁊ curā loco mei. Hoc terciū v̓buꝫ xp̄i fuit maxime ſollicitudinis ⁊ pietatis. eo ꝙ in tātis doloribꝰ ꝯſtitutus. mr̄is meſtiſſime curaꝫ geſſit. ⁊ ei de mīſtroꝓuidit. In qͦ docuit nos comꝑati parētibꝰ nr̄isafflictis. ⁊ ī neceſſitatibꝰ ſubuenire. ac eis qn̄ īdigēt. curā ⁊ debitū obſeqͥuꝫ īpendere: ⁊ in quocūqꝫ ſtatu ſimus. parētes quātū bono mō fieripoteſt honorare. Qd̓ prius mādauit dicens. honora pr̄em ⁊ mr̄em. hoc nūc ſuo exēplo docuit.⁊ fecit qd̓ faciēdū āmonuit. Pro ſe em̄ mr̄i quaꝫmoriēs relinq̄bat. alteꝝ qͦbāmodo filiū ad eiuscurā ⁊ obſeqͥuꝫ ꝓuidebat. In hoc aūt ꝙ iohannimr̄em ꝯmēdauit. magna on̄dit̉ dignitas ioh̓is.⁊ quāto eū honore honorauit. Et vt dīc Hiero.pudicitia v̓ginis nulli diſcipuloꝝ rectius ꝙͣ virCapitulum. lxiij.gini cōmendata eſt: vt eſſet adinuicē grata ſocietas ⁊ floridus aſpectus: necnō ē venuſtus conuerſandi vernās alternatim pudicitiaꝝ ſplēdordecoratꝰ. Et ex illa hora qͣdiu vixit maria. accepit eā ioh̓es in ſuā .ſ. mr̄em ſcd̓m qͦſdā. ſed cōgruentius ſubaudit̉ in ſuā curā et ſolicitudinē.quā de cetero ſpecialiter de ea gerebat: qꝛ qͥcqͥdei neceſſariū erat. ad ip̄ius curā ꝑtinebat. Tradit dn̄s mr̄i iohāneꝫ ꝓ ih̓u. ſeruuꝫ ꝓ dn̄o. diſcipulū ꝓ mgr̄o. hominē ꝓ vero deo. filiū zebedei ꝓfilio dei. nepotē ꝓ filio ſuo. qͥ erat totū ſuuꝫ gaudiū ac vita ſua ⁊ ſolatiū. Que mutatō ip̄am intus cruciat: ac matri amarior om̄ibꝰ doloribuscorporee paſſionis exiſtit. ⁊ cetera corda humana licet ſaxea licet ferrea ſcindit. Quis em̄ ſineſingultū audiet euꝫ hec v̓ba dicētem: nō dixit eimater ſed mulier: ne mr̄is dolorē amplius excitaret. Un̄ Criſo. hic mouēdo queſtionē ſic dicit.O bone ih̓u. q̄ mr̄em tuā bulciſſimā. q̄ ita diligēter te nutriuit. reuerēter tractauit. et dulciterlactauit: a deo indulciter alloq̄ris. Sꝫ vt dictūeſt. nō vocauit eā mr̄em. ſed ꝯmuni noīe: ne ꝓmaterni noīs ſi exprimeret̉. ⁊ vehemētis amoris teneritudine aggrauaret̉ virginis animusac videns filij paſſionē ⁊ audiēs mr̄is nomē. doleret amplius: tūc em̄ nō erat tēpus ip̄aꝫ dulciter alloquendi. nec mr̄is nomē exprimēdi: qꝛ ſixp̄c dultius ſibi locutus fuiſſet. forte cor virginis crepuiſſet. Stans autē dn̄s in cruce faciemverſus occidētem tenebat. ſed maria ⁊ iohā nesperſus orientē ad xp̄i facieꝫ reſpiciētes. iugiterlacrimas fundebāt. Un̄ nō ſtetit bt̄a virgo ſubcruce ad aquilonē. vt qͥdaꝫ fabulātur. ſed cōtrafaciē filij ad occidēteꝫ. aliquātulū tn̄ declinansab auſtrū. Aōſtratur em̄ locus et a fidelibꝰ venerat̉: vbi cū alijs mulieribꝰ ip̄a ſtetit. Cōtemplare ⁊ tu dn̄m tuū. vt mouearis ad ꝯpatiēdū.Un̄ Anſhel. At tu cū matre ⁊ iohāne accede adcrucē. ⁊ ꝑfuſuꝫ pallore vultū ih̓u cōminus intuere. Quid gͦ? Tu ſine lacrimis: amātiſſime dn̄etue lacrimas videbis; Tu ſiccis manes oculis. ⁊eius animā ꝑtranſibit gladius doloris. Tu ſineſingultū audies dicēteꝫ mr̄i. ml̓ier ecce filiꝰ tuꝰ⁊ ioh̓i ecce mater tua; Et iteꝝ mulier inqͥt eccefiliꝰ tuꝰ. O cōmutacio ꝓ eterno ⁊ īcommutabilideo. puꝝ ⁊ corruptibilē hominē. pro naturali etvnico filio. ſeruū accepit in filiū. O dn̄a qͥ p̄corcogitatus in te ſuccedebāt. cū tam ineſtimabilēꝯmutatōneꝫ ab ip̄o quē ſuꝑ oīa diligebas tibi fieri audiebas. Uere tuā aīam ꝑtranſiuit gladiꝰdoloris. qm̄ tibi amarior extitit om̄ibꝰ doloribꝰcuiuſuis corporee paſſionis. Quicqͥd em̄ crudelitatis inflictuꝫ ē corꝑibꝰ martiꝝ. leue fuit autpociꝰ nihil cōꝑatione ip̄ius tue paſſionis. q̄ nimirū ſua īmenſitate tranſfixit tua penetͣlia tuibeīgniſſi cordis hec Anſhel. vn̄ ⁊ Aug. mr̄i dn̄sī cruce iā anxiꝰ. oculis ⁊ pultū annuēs de ioh̓eait. Mulier: ecce filiꝰ tuꝰ. Ecce ioh̓es qͥ ē nepostuꝰ. d̓cetero reputabit̉ tibi filiꝰ ⁊ curā hēbit tui⁊ erit ſolatiū tibi fideliſſimū. Inde ītuitꝰ ioh̓emdixit. Ecce mr̄ tua. ei ẜuias ⁊ curā illiꝰ habe. eā