Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Deſi in ſpeꝫ redditus ē a qͦ etiā xp̄c occiſus ē. Perhoc verbū primū docemur petētes nos cito exaudire. iniuriaſqꝫ remitte̓. ⁊ vindictas nō expetere. ac etiā ꝓ inimicis intercede̓ ⁊ orare. eoſqꝫdiligere. Ad verbū igit̉ tāte pietatis emolliat̉cor nr̄m. ſicut dr̄ in pͣo. hodie ſi vocē dn̄i audieritis nolite obdurare corda vr̄a. vt dimittamꝰoffēſas debitoribꝰ ⁊ iniuriatoribꝰ nr̄is. ⁊ nōſolūdimittamꝰ offēſas: ſꝫ etiā ꝓ ip̄is oremus. ītuitueius qͥ pr̄em exorauit ꝓ ꝑſecutoribꝰ ſuis et crucifixoribꝰ. Un̄ Aug. Uide caritatis affluentiā ⁊mirabilē patīam. ꝓ inimicis facit or̄onē: r̄mittit et n̄ expetit vltionē. Cur igit̉ formica. feſtuca. cinis. puluis. et fauilla vindictā expetis. remiſſionē ꝓtrahis. cū videas regem gl̓ie. dn̄mqꝫv̓tutū remittentē minas. ꝯtumelias. ⁊ blaſphemias. et ꝯdonātē crucis moleſtias ⁊ reales iniurias. Un̄ ⁊ Anẜ. Ad locū deductus ſupplitij.mirra potat̉ et felle. Ita in cruce leuat̉ ⁊ dicitpr̄ dimitte illis qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Qual̓ ē hicqͥ in om̄ibꝰ p̄ſſuris ſuis. nec ſemel os ſuū aꝑuitvt aut q̄rele aut excuſatōis aut ꝯmīatōis autmaledictōis v̓bum. aduerſus maledictos canesillos ꝓferret. ſꝫ nouiſſime v̓bū bn̄dictōis. qͣle aſeculo n̄ ē auditū: ſuper inimicos ſuos effudit.Quid hoc viro māſuetiꝰ. qͥd benigniꝰ aīa meavidiſti? Et iteꝝ. In oībꝰ his ꝯſidera illd̓ dulciſſimū pectꝰ. quā trāquillitateꝫ ẜuauit pietatis.Nō ſuā attēdit iniuriā. nō penā reputat. n̄ ſentit ꝯtumelias: ſꝫ ip̄is potiꝰ a quibꝰ patit̉ ille cōpatit̉. a quibꝰ vulnerat̉: ille medet̉. vitā ꝓcurata quibꝰ occidit̉. Cū qͣ mētis dulcedīe. cū qͣ ſpūsdeuotōne. in qͣ caritatis plenitudīe clamat: pr̄igͦſce illis. Ecce ego dn̄e tue maieſtatis adorator. n̄ tui corꝑis int̓fector. tue mortis veneratorn̄ tue paſſionis deriſor. tue mīe ꝯtēplator. n̄ infirmitatis ꝯtemptor. int̓ pellat ꝓ me tua dulcishūanitas. ꝯmēdet me pr̄i tuo tua ineffabil̓ pietas. Dic igit̉ dulcis dn̄e: pr̄ igͦſce illi Hec Anẜ.O clemētiſſime dn̄e quāta ē patīa tua. ſꝑ inſidiati ſūt tibi. ⁊ ꝑſecuti ſūt te ⁊ tuos. ꝓditioſe teceper̄t. ⁊ malitioſe te crucifixerūt. ⁊ mō petisvt igͦſcat̉ illis. Dn̄e ih̓u pr̄ mīarū oro te. vt ſic̄tu peꝑciſti tuis crucifixoribꝰ ⁊ rogaſti ꝓ eis. facvt amore tui parcā ego cūctis mihi mala facientibꝰ. et tu dn̄e ꝑcere digneris oībꝰ iniqͥtatibꝰmeis. ⁊ pr̄i tuo ī ꝯſpct̄ū gl̓e tue me miſeꝝ ꝯmēdare. ſepe eī dn̄e te offēdo. ⁊ quātū in me ē pct̄ismeis crucifigo. tn̄ dn̄e tu ſcis qꝛ ī te credo. ⁊ tedn̄m meū et deū veꝝ ꝯfiteor. a qͦ veniā pct̄oꝝpoſtulo: īꝑtiri mihi miſero ⁊ indigno. Secūdū v̓bū fuit ad latronē penitentē ⁊ ꝯfitentē: cūdixit. mecū eris in ꝑadiſo. Nō ītellige de t̓ renoꝑadiſo vel orto voluptatis. vn̄ adā ē expulſus.nec d̓ ꝑadiſo āgelico. vel celo ēpirreo. qꝛ ad illūan̄ xp̄m nēo aſcēdit. ſꝫ de lībo ſct̄oꝝ ⁊ ſinu abrahe. ad quē aīa xp̄i ⁊ latronis deſcēdit. vel ī ꝑadiſo .i. in fruitōis gaudio ⁊ fruitōe bt̄a quā habuerūt ſct̄i pr̄es in lībo. cū ad eos deſcēdit xp̄iaīa. ⁊ eadē die deſcēdit illuc aīa hꝰ latrōis fct̄aꝑticeps bt̄e fruitōis. Uel in ꝑadiſo .i. in requieSextaqd̓ ē eē cū xp̄o. vel hodie eris mecū. qd̓ ē eſſe inꝑadiſo. qꝛ vbi ē xp̄c qͥ ē ꝑadiſus: ibi ē ⁊ ꝑadiſusſicut vbicūqꝫ ē papa ibi dr̄ eſſe romana curia.Un̄ Anẜ. Credo dn̄e credo certe. ꝙ vbi tu vis ⁊vbi tu es: ibi ē ꝑadiſus. ⁊ eē tecū. hoc ē eē in ꝑadiſo. qm̄ venerabilis ille ꝯfeſſor et gl̓oſus martir. tecū fuit ꝑ totū illud hodie. ⁊ poſtea oī tꝑe.O ꝙͣbt̄m ē eē tecū. O ꝙͣbt̄i ſūt illi qͥ tecū ſūt. Illivere ſūt in ꝑadiſo. vere ſūt in reqͥe. qͥ tecū ſuntfide ⁊ dilectōe Hec Anẜ. hoc etiā dicēs magnāꝯſolatōeꝫ dedit penitētibꝰ ⁊ pct̄a ſua ꝯfitētibꝰ.nā reuera hodie ⁊ qͦtidie ita accidit. qꝛ qͥ deuote ⁊ pure ꝯfitet̉ pct̄a ſua: ſtatī cū dn̄o ē in ꝑadiſo ꝑ gr̄am. et poſtea erit ꝑ gl̓iam. vel ē in ꝑadiſo. i. in quadā reqͥe ⁊ ſecuritate ſue ꝯſcīe. qꝛ ſecura mēs qͣi iuge ꝯuiuiū. Ecce ꝙͣliberal̓ īmo qͦꝓdigus hodie factꝰ ē xp̄c. qꝛ latroni regnū. crucifixo celū. dānato ꝑadiſū. ꝓ breui petitōe ē largitus. Miſcd̓ia obtulit qd̓ miſeria diſtulit. Hocv̓bū ſecūdū magni amoris ⁊ gr̄e ac ꝯſolatōnisfuit. in qͦ xp̄c nob̓ exemplū ꝑfecte ſpei ⁊ fidutiereliqͥt. vt nullus de benia pct̄oꝝ qͣntūcūqꝫ enormiū. nec dū in vita. īmo nec ī mortis articulodeſꝑare debeat. cū iſte latro qͥ nihil boni fece̓atſꝫ ſuo teſtīo mortis ſupplitio dignꝰ erat: veniaꝫꝯſecutꝰ fuerit. Et hoc rōnabilit̓. naꝫ ip̄e ſolū decorde ⁊ lingua iuuare ſe potuit. qͦꝝ vtrūqꝫ deoꝑfectiſſīe obtulit. cor quidē īꝑfecta ꝯtritōe. linguā in pura et vera ꝯfeſſione. ⁊ iō n̄ miꝝ ſi veniā īpetuit. Sꝫ exēplo iſtiꝰ latronis nullꝰ debetſuā pnīam differre uſqꝫ ad morteꝫ. qꝛ pͣuilegiapaucoꝝ nō faciūt legē cōem. ⁊ pauci ſunt qͥ inmorte vere peniteāt. Nā ſicut mōſtruoſū eēt ꝙlupus caudā ouis hr̄et. ita mōſtruoſū videt̉. ꝙvita mala bono fine claudat̉. Euolauit iſte latro ꝓpt̓ fidei meritū. ⁊ crucis qd̓ā mō martiriū.ac nob̓ ꝯuerſiōis et pnīe r̄eliqͥt exēplū. Un̄ hiero. xp̄c de cruce latronē ī ꝑadiſū intulit. ⁊ ne qͥsaliqn̄ ꝯuerſionē ſerā putaret: fecit homicidij penā martiriū. Un̄ ⁊ Amb̓. pulcerrimū aūt dat̉affectāde ꝯuerſiōis exēplū. ꝙ tācito latroni venia relaxat̉. ⁊ vberior ē gr̄a ꝙ p̄catio. Semꝑ eīplus dn̄s tribuit ꝙͣ rogat̉. Ille em̄ rogabat vtmēor ſui eſſet dn̄s. cū beīſſet in regnū ſuū. dn̄saūt ait. amē dico tibi hodie ⁊cͣ. Uita ē eī eē cuꝫxp̄o. qꝛ vbi xp̄c ibi regnū. Cito igit̉ igͦſcit dn̄s.qꝛ ille cito ꝯuertit̉. Un̄ etiā Aug. Dixiſti latroni. hodie mecū eris in ꝑadiſo. vt deſit locꝰ deſꝑationis qͥ parcis latroni. vt on̄das fructū pnīe.fontē mīe. celeritatē indulgētie. Tu em̄ ſaluaslatronē ſeip̄m accuſātē. teip̄m excuſātē. mīamīuocantē ⁊ blaſphemātē. ſotiū īcreꝑantē. Un̄ ⁊Criẜ. O res mirāda. Nō abrahe data ē ꝓmiſſioꝑadiſi. n̄ pr̄ibꝰ. n̄ ꝓph̓is: ſꝫ pͥmo latrōi dr̄. hodiemecū ⁊cͣ. Credidit abrahā deo n̄ ſub tali ꝯditōepoſito. ſꝫ de celo loq̄nti. Credidit ÿſaias. ſꝫ ſedēti ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊ eleuatū. Credidit ezechielſꝫ ei ſuꝑ quē cherubī ꝯtēplatꝰ ē. Credidit moyſes. ſꝫ de medio ignis loq̄nti. Sꝫ iſte bidit ſaluatorē n̄ in r̄gali throno. ſꝫ ī pēa ſociatū latrōibꝰUidet ī cruce pēdentē. ⁊ orat qͣi in celis ſedentē.