Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Decornua: quā inquā ſcientiā debet hr̄e: tantūī corde habitū: ſed etiā in ore: manu vſumUnd̓ due lingue dependētes a mitra ſuꝑ humeros. ſignificāt ip̄m epiſcopū debere hr̄e duplexdocumentū .ſ. verbi exempli. Gaculus v̓o paſtoralis ī manu ſignificat executōeꝫ officij paſtoralis. qd̓ ꝯſiſtit in tribꝰ: ſignificāt̉ tripli partē baculi. primū ē vocatio peccatoꝝ. ſecūdū directio vocatoꝝ. tertiū eſt exhortatio directoꝝ. Und̓ ē verſus. Attrahe primū. mediorege. punge ÿmum. Sic itaqꝫ vides qualiterdn̄s ſolū malefactor: ſed etiā ſtultꝰ eſt reputatus. Ip̄e autē oīa paciētiſſime tolerabat. Pacientiā ergo habeas tu. ſi malefactor vl̓ ſtultꝰiniuſte fueris reputatus. Nam ſicut diuina ſapientia tanꝙͣ fatuus ſpernit̉ et irridet̉. ſic om̄sirriſiones que ſolent a vanis mūdi huiꝰ homībꝰ(deū oculis habentibꝰ) homini ſpūali irrogari: debet paciēter ſufferre. Ex hoc articulo illuſionis ſumūtur tria documēta. primuꝫeſt. om̄s pie et īnocent̉ volunt viuere ſcd̓mnouū hoīem: ab his viuūt ſcd̓m hoīeꝫ veterēilludunt̉: ab eis fatuis habent̉. Sꝫ ꝓpt̓ hoc debēt turbari viri ſpūales. īmo potiꝰ gaude̓qꝛ nouꝰ homo ſaluator noſter xp̄c. indutꝰ albaveſte: īnocentiā ſignificat. illuſus et deriſus ēa filijs hꝰ ſeculi. apud qͦs alba veſtis exprobrabilis eſt. Sed ſic ut crux an̄ paſſionē xp̄i exprobrabilis fuerat: poſtea facta ē honorabil̓. itavt etiā portet̉ ī frontibꝰ regū: ſic alba veſtis pꝰxp̄i paſſionē. facta ē valde honorabilis īnocētie ſignū. Un̄ quilibet poſt baptiſmū renouatꝰinduit̉ veſte alba in ſignū īnocentie quā cōfertbaptiſmꝰ: in cuiꝰ etiā ſignū xp̄o paſſo angeli inveſtimētis albis apparuerūt ī eiꝰ reſurrectōne ſil̓r ī eius aſcenſioue. Secūdū documentū eſt tēpore loco expedit ſtultitiā ſimulare. Un̄ dn̄s ip̄e fons ſapiētie. corā herode ſtulto haberi dignatꝰ eſt: ex incōprehēſibili ſapiētia ſuaꝓceſſit: qꝛ ſi ſapientē verbis vel factis ſe oſtendiſſet. herodes vtiqꝫ paſſionē eiꝰ impediuiſſet.Tertiū eſt. homo nihil querat ī veſtibꝰ. ornatū. p̄cioſitatē: ſed ſolū neceſſitatē: qꝛ ſaluator noſter ī veſte velut fatuꝰ ē illuſus. Adcōformandū huic articulo regraciet̉ homo deo ip̄e nobis ſua illuſionē veſtē īnocentieferre dignatꝰ eſt. Item recogitet qͣliter ip̄e candidā veſtē īnocentie baptiſmalis. quā xp̄c nob̓p̄tulit. ſepe peccatoꝝ malis denigrauit: oret:dicens. Ih̓ū veſte alba indui. vt ſtultꝰ ab herode illudi voluiſti. da mihi mūdi huiꝰ prudentiā ſtulticia eſt apud te cautiꝰ declinare. et adte qui vera es ſapientia ꝑuenire. Perodes aūt īueniret in xp̄o cauſam mortis. illuſumindutū veſte alba remiſit ad pÿlatū: vt euꝫ honoraret ſicut pÿlatꝰ ſibi detulerat. In quo ipſeꝓbat̉ in necem dn̄i cōſenſiſſe. Quia em̄ fuit ſibimiſſus tanꝙͣ homo ſue dicionis: īuenit īeo cauſam. debuiſſet abſoluere et alienoiudici remittere. Remiſit herodes pÿlatotertiaquaſi diceret. fac de eo quicqͥd volueris. Et forte ſimilia verba ſibi remādauit. Et ſic dn̄s cumnota illuſionis. portādo veſtē albā redijt. herodis cōſenſum de ſua nece ſecū betulit. Hic auteꝫcōſenſus apparuit ſigno facto. ſigno quideꝫ inpeſtis albe illuſione. facto ī amicitie cōfederatōenam ip̄a die facti ſunt amici herodes et pylatꝰꝓpter mutuā reuerentiā ſibiinuicem facta. Antea quippe inimici erāt abīuicem. ꝓpter necē galileoꝝ qui herodis p̄poſitura dn̄io erāt: quospÿlatus occiderat. miſcēs ſanguinē eoꝝ ſacrificijs que offerebant. ſed nūc ſuꝑ hoc recōciliatus eſt pÿlatꝰ herodi: qꝛ bono habuit herodes pÿlatus ſibi detulerat. mittēdo ſibi hominemſue iuriſdictōnis. p̄ſertim talē hoīem quē ipſevidere diu deſiderauerat. Sic multi frequenteramici et cōcordes ī cōdemnatōne: vl̓ nocumento īnocentū fiūt. antea ſibinuicē cōtrarij fuerūt. Hec aūt amicitia pylati herodis fuit ſignū iudei et gentiles cōuenirēt in ꝑſecutōnexp̄ianoꝝ. Un̄ Beda. Hoc nephandiſſimū herodis pÿlati fedus: qd̓ ī occidēdo xp̄o pepigerūthactenꝰ eoꝝ velut hereditario iure ſuceſſorescuſtodiūt: qn̄ gentiles et iudei. ſicut genere religione. ita etiā mēte diſſidētes. ī xp̄ianis tamēꝑſequēdis xp̄iqꝫ in eis fide perimēda cōſentiūtHec Beda. Poteſt etiā hec amicitia ī bono accipi: cōcordiam herodis et pÿlati cōcordiappl̓i iudaÿci et gentilis ſignificari. Sicut em̄pÿlatus primo miſit ih̓m ad herodē. herodespoſtea ei remiſit. ſic verbū ſalutis pͥmo recepitppl̓us gentilis anūciauit iudeis. in fine auteꝫmūdi iterū iudeus remittet ad gentilē. qn̄ heliam et enoch multi cōuertent̉. Iſti duo populi an̄ mortē xp̄i erāt inimici ſibinuiceꝫ diſcordes: ſed poſt mortē xp̄i facti ſunt amici cōcordes ī fide eiꝰ: qꝛ ip̄e ē pax nr̄a fecit vtraqꝫ vnūUn̄ Ambro. In tÿpo etiā herodis atqꝫ pylati amici ex inimicis ih̓m xp̄m facti ſūt. plebisiſrahel ppl̓i gentilis figura ſeruat̉. per dn̄ipaſſioneꝫ vtriuſqꝫ ſit futura cōcordia. ita tn̄ vtpͥus populus nabonū capiat dei verbū. ad populū iudeoꝝ fidei ſue deuotōneꝫ trāſmittat HecAmbro. O quāta humilitas paciētia dn̄i ih̓u de ſe qͣſi de fatuo ꝑmittebat malos ludere. mittere ſe remittere: qd̓ volebant facere. Hancaūt miſſionē et remiſſionē ipſe dn̄s fieri voluitad maiorē et euidentiorē ſue īnocentie oſtenſionem. Intuere eum nunc bene dum ducit̉ et reducit̉ demiſſo vultū: et verecunde incedentem omniū clamores conuicia et ſubſannationesaudientem: et forte lapidum percuſſiones etimmundiciarum ſuſcipientem. Et cogita quomodo habebat illos pedes ſanctiſſimos confractos: quia cum magna feſtinatione duxerunt et reduxerunt eum nubis pedibus incedentem. Intuere etiam matrem et ſuos cum īdicibili merore a longe ſequētes. et iſta vidēteset cogita ꝙͣlibenter tu iuuares aſſociares ſictriſtes et dolentes. Ex hoc articulo habetur