Decornua: quā inquā ſcientiā debet hr̄e: nō tantūī corde ꝑ habitū: ſed etiā in ore: ⁊ manu ꝑ vſumUnd̓ due lingue dependētes a mitra ſuꝑ humeros. ſignificāt ip̄m epiſcopū debere hr̄e duplexdocumentū .ſ. verbi ⁊ exempli. Gaculus v̓o paſtoralis ī manu ſignificat executōeꝫ officij paſtoralis. qd̓ ꝯſiſtit in tribꝰ: q̄ ſignificāt̉ ꝑ triplicē partē baculi. primū ē vocatio peccatoꝝ. ſecūdū directio vocatoꝝ. tertiū eſt exhortatio directoꝝ. Und̓ ē verſus. Attrahe ꝑ primū. mediorege. punge ꝑ ÿmum. Sic itaqꝫ vides qualiterdn̄s nō ſolū malefactor: ſed etiā ſtultꝰ eſt reputatus. Ip̄e autē oīa paciētiſſime tolerabat. Pacientiā ergo habeas ⁊ tu. ſi malefactor vl̓ ſtultꝰiniuſte fueris reputatus. Nam ſicut diuina ſapientia tanꝙͣ fatuus ſpernit̉ et irridet̉. ſic om̄sirriſiones que ſolent a vanis mūdi huiꝰ homībꝰ(deū p̄ oculis nō habentibꝰ) homini ſpūali irrogari: debet paciēter ſufferre. Ex hoc articulo illuſionis ſumūtur tria documēta. primuꝫeſt. ꝙ om̄s qͥ pie et īnocent̉ volunt viuere ſcd̓mnouū hoīem: ab his qͥ viuūt ſcd̓m hoīeꝫ veterēilludunt̉: ⁊ ab eis ꝓ fatuis habent̉. Sꝫ ꝓpt̓ hocnō debēt turbari viri ſpūales. īmo potiꝰ gaude̓qꝛ nouꝰ homo ſaluator noſter xp̄c. indutꝰ albaveſte: q̄ īnocentiā ſignificat. illuſus et deriſus ēa filijs hꝰ ſeculi. apud qͦs alba veſtis exprobrabilis eſt. Sed ſic ut crux an̄ paſſionē xp̄i exprobrabilis fuerat: q̄ poſtea facta ē honorabil̓. itavt etiā portet̉ ī frontibꝰ regū: ſic alba veſtis pꝰxp̄i paſſionē. facta ē valde honorabilis ⁊ īnocētie ſignū. Un̄ quilibet poſt baptiſmū renouatꝰinduit̉ veſte alba in ſignū īnocentie quā cōfertbaptiſmꝰ: in cuiꝰ etiā ſignū xp̄o paſſo angeli inveſtimētis albis apparuerūt ī eiꝰ reſurrectōne⁊ ſil̓r ī eius aſcenſioue. Secūdū documentū eſtꝙ ꝓ tēpore ⁊ loco expedit ſtultitiā ſimulare. Un̄ꝙ dn̄s ip̄e fons ſapiētie. corā herode ꝓ ſtulto haberi dignatꝰ eſt: ex incōprehēſibili ſapiētia ſuaꝓceſſit: qꝛ ſi ſapientē verbis vel factis ſe oſtendiſſet. herodes vtiqꝫ paſſionē eiꝰ impediuiſſet.Tertiū eſt. ꝙ homo nihil querat ī veſtibꝰ. nō ornatū. nō p̄cioſitatē: ſed ſolū neceſſitatē: qꝛ ſaluator noſter ī veſte velut fatuꝰ ē illuſus. Adcōformandū huic articulo regraciet̉ homo deoꝙ ip̄e nobis cū ſua illuſionē veſtē īnocentie cōferre dignatꝰ eſt. Item recogitet qͣliter ip̄e candidā veſtē īnocentie baptiſmalis. quā xp̄c nob̓p̄tulit. ſepe peccatoꝝ malis denigrauit: ⁊ oret:dicens. Ih̓ū qͥ veſte alba indui. ⁊ vt ſtultꝰ ab herode illudi voluiſti. da mihi mūdi huiꝰ prudentiā q̄ ſtulticia eſt apud te cautiꝰ declinare. et adte qui vera es ſapientia ꝑuenire. Perodes aūtcū nō īueniret in xp̄o cauſam mortis. illuſum ⁊indutū veſte alba remiſit ad pÿlatū: vt euꝫ honoraret ſicut pÿlatꝰ ſibi detulerat. In quo ipſeꝓbat̉ in necem dn̄i cōſenſiſſe. Quia em̄ fuit ſibimiſſus tanꝙͣ homo ſue dicionis: cū nō īuenit īeo cauſam. debuiſſet eū abſoluere et nō alienoiudici remittere. Remiſit gͦ eū herodes pÿlatotertiaquaſi diceret. fac de eo quicqͥd volueris. Et forte ſimilia verba ſibi remādauit. Et ſic dn̄s cumnota illuſionis. portādo veſtē albā redijt. ⁊ herodis cōſenſum de ſua nece ſecū betulit. Hic auteꝫcōſenſus apparuit ſigno ⁊ facto. ſigno quideꝫ inpeſtis albe illuſione. facto ī amicitie cōfederatōenam ip̄a die facti ſunt amici herodes et pylatꝰꝓpter mutuā reuerentiā ſibiinuicem facta. Antea quippe inimici erāt abīuicem. ꝓpter necē galileoꝝ qui d̓ herodis p̄poſitura ⁊ dn̄io erāt: quospÿlatus occiderat. miſcēs ſanguinē eoꝝ cū ſacrificijs que offerebant. ſed nūc ſuꝑ hoc recōciliatus eſt pÿlatꝰ herodi: qꝛ ꝓ bono habuit herodesꝙ pÿlatus ſibi detulerat. mittēdo ſibi hominemſue iuriſdictōnis. ⁊ p̄ſertim talē hoīem quē ipſevidere diu deſiderauerat. Sic multi frequenteramici et cōcordes ī cōdemnatōne: vl̓ nocumento īnocentū fiūt. qͥ antea ſibinuicē cōtrarij fuerūt. Hec aūt amicitia pylati ⁊ herodis fuit ſignū ꝙ iudei et gentiles cōuenirēt in ꝑſecutōnexp̄ianoꝝ. Un̄ Beda. Hoc nephandiſſimū herodis ⁊ pÿlati fedus: qd̓ ī occidēdo xp̄o pepigerūthactenꝰ eoꝝ velut hereditario iure ſuceſſorescuſtodiūt: qn̄ gentiles et iudei. ſicut genere ⁊ religione. ita etiā mēte diſſidētes. ī xp̄ianis tamēꝑſequēdis xp̄iqꝫ in eis fide perimēda cōſentiūtHec Beda. Poteſt etiā hec amicitia ī bono accipi: ⁊ ꝑ cōcordiam herodis et pÿlati cōcordiappl̓i iudaÿci et gentilis ſignificari. Sicut em̄pÿlatus primo miſit ih̓m ad herodē. ⁊ herodespoſtea ei remiſit. ſic verbū ſalutis pͥmo recepitppl̓us gentilis ⁊ anūciauit iudeis. in fine auteꝫmūdi iterū iudeus remittet ad gentilē. qn̄ ꝑ heliam et enoch multi cōuertent̉. Iſti duo populi an̄ mortē xp̄i erāt inimici ſibinuiceꝫ ⁊ diſcordes: ſed poſt mortē xp̄i facti ſunt amici ⁊ cōcordes ī fide eiꝰ: qꝛ ip̄e ē pax nr̄a qͥ fecit vtraqꝫ vnūUn̄ Ambro. In tÿpo etiā herodis atqꝫ pylatiqͥ amici ex inimicis ꝑ ih̓m xp̄m facti ſūt. plebisiſrahel ⁊ ppl̓i gentilis figura ſeruat̉. ꝙ per dn̄ipaſſioneꝫ vtriuſqꝫ ſit futura cōcordia. ita tn̄ vtpͥus populus nabonū capiat dei verbū. ⁊ ad populū iudeoꝝ fidei ſue deuotōneꝫ trāſmittat HecAmbro. O quāta humilitas ⁊ paciētia dn̄i ih̓uqͥ de ſe qͣſi de fatuo ꝑmittebat malos ludere. mittere ſe ⁊ remittere: ⁊ qd̓ volebant facere. Hancaūt miſſionē et remiſſionē ipſe dn̄s fieri voluitad maiorē et euidentiorē ſue īnocentie oſtenſionem. Intuere eum nunc bene dum ducit̉ et reducit̉ demiſſo vultū: et verecunde incedentem⁊ omniū clamores conuicia et ſubſannationesaudientem: et forte lapidum percuſſiones etimmundiciarum ſuſcipientem. Et cogita quomodo habebat illos pedes ſanctiſſimos confractos: quia cum magna feſtinatione duxerunt et reduxerunt eum nubis pedibus incedentem. Intuere etiam matrem et ſuos cum īdicibili merore a longe ſequētes. et iſta vidēteset cogita ꝙͣlibenter tu iuuares ⁊ aſſociares ſictriſtes et dolentes. Ex hoc articulo habetur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten