ſcādalū populi tuent̉. Iudei bo cū nihil alid̓ faueret calūnie eoꝝ. r̄currebāt ad ſb̓ſidia clamoꝝUnd̓ quia deficiebāt ratōibꝰ īua leſcebāt vocibꝰdicētes. Cōmouit ppl̓m docēs ꝑ vniuerſā iudeā⁊ īcipiēs a galilea vſqꝫ huc. Quaſi dicerēt. Peruertit ppl̓m ⁊ turbauit pacē cōmunē: nec ī vnaꝑte tm̄: ſed a galilea incepit ⁊ hucuſqꝫ ꝑuenit.Scd̓m Bedā. Hic accuſantiū ſermo magis ⁊ eūqͥ accuſat̉ docet innoxiū. ⁊ eos qͥ accuſant doceteſſe ꝑuerſos. docuiſſe em̄ ppl̓m nō crimīs: ſꝫ virtutis ꝯſtat eſſe indiciū. nec cōmouit populū: q̄pacis cōdidit teſtamētū. Miſtice cōmouit populū ſalubri cōmotōne: viā veritatis docendo.de qͣ motōne dicit̉ ī pſalmo. Cōmouiſti terrā etcōturbaſti eā: ſana cōtritōnes eiꝰ: qꝛ cōmota ēClamoribꝰ igit̉ īualeſcebāt: q̄ in rei veritate deficiebāt: vt ſit clamoroſa nō iuſta accuſatio: qꝛꝑ clamorē voluerūt obtinere qd̓ nō poterāt perratōeꝫ hr̄e. Sic faciūt maligni querētes obtinere ꝑ v̓ba ⁊ cōtentōeꝫ: qd̓ nō poſſunt ꝑ iuſtitiā ⁊veritatē. Cōſidera nūc īquātū ſe humiliauit iudex totiꝰ creature ꝯſtitutꝰ a patre: vt acquieſceret ſtare an̄ iudicē terre iudee. Et ſicut xp̄c cumante p̄ſibē ſtatueret̉: ⁊ iniquis accuſatōnibꝰ falſe vrgeret̉. omnē māſuetudinē ⁊ pacientiā oſtēdit: ſic verꝰ xp̄i imitator nō murmuret: aut reclamet nec contradicat: cū indebite ab emulisledit̉ aut īpugnat̉. Ex iſto articulo accuſatōnis xp̄i de falſis dat̉ documētū: ꝙ caueamꝰ ne ⁊nos de falſo: vel falſe accuſemꝰ xp̄m. Iſti em̄ accuſant xp̄m de falſo: qͥ ſibi falſū īponūt: ſicut iudei. pagani ⁊ heretici: ac ꝯſul̓es. q̄ de ip̄o xp̄o aliter ꝙͣ debēt ſentiūt. Sūt ⁊ alij qͥ accuſant eum devero: ſed falſe: ſicut mali xp̄iani qͥ r̄torquēt peccata ſua ī deū: dicētes. deus hoc voluit: vl̓ ſtellefecerūt me peccare. deꝰ aūt fecit ſtellas: ⁊ ſic deꝰfecit me peccare. Falſe imponis pct̄m tuū deo.Uerū quidē ē. ꝙ deꝰ fecit ⁊ te et ſtellas: ⁊ hec oīabona: ſed qd̓ deꝰ creauit nō te cogit ad peccādūſed malitia volūtatis tue: ergo īputādo deo peccatū tuū: tu accuſas deū falſe. Item alio modoquidā accuſant deū falſe: mali .ſ. xp̄iani habētesqͣdē fidē verā: ſed informē: qui cognoſcūt xp̄m ꝑfidē: ſꝫ nō glorificāt eū ꝑ vitā. Ad cōformandūſe huic articulo recogitet homo qūo ille q̄ ē ip̄aperitas ꝓpter nos falſitatibꝰ calūniari dignatꝰeſt: vt nos ī veritate fundaret: ⁊ ſic oret. Ih̓u qͥcorā pÿlato de ml̓tis falſis accuſari voluiſti. doce me iniquoꝝ fallacias ēuitare: ⁊ fidē xp̄ianaꝫbonis oꝑbꝰ veraciter ꝓfiteri. Cū aūt pÿlat̉ꝰaudiſſet. ꝙ ih̓s hō galileus: et de herodis tetrarche poteſtate eſſet: qꝛ ī galilea nutritus et ml̓tūcōuerſatus fuit: habēs occaſionē dimittēdi euꝫmiſit eū ad herodē p̄poſitū galilee: qͥ tūc etiamerat hieroſolimis ꝓpter ſolēnitatē paſchaleꝫ: qꝛiudeus natꝰ erat. Pater em̄ ſuus amore vxorisſue q̄ iudea erat. tranſiens ad ritum iudaiſmi ſecircumcidi fecerat. Aiſit inquā eum volens herodi honorē deferre: vt ip̄e dominus galilee homineꝫ galileum. vel abſolueret. vel damnaret.dans exemplum ne quis falcem in meſſem ⁊ poprimateſtatem alterius etiam inimici īmittat: ⁊ quiacredebat ꝙ libenter hominē de terra ſua: ⁊ maxime innocentem liberaret. et ne contra eū quēinſontem et per īuidiam traditum cognoueratſententiam dare coactus eſſet. Et dum mittiturfit concurſus magnus populorū eum ſequētiū.O domina qualiter ibas: vel quis te iuuabat vtires in tanta preſſura: Certe exempluꝫ doloriseras omnibus xp̄m amantibus. Tu autem cariſſime cogita ꝙͣ libent̉ iuuares eam: et aſſociares ſic triſtem ⁊ meſtam. Et viſo ih̓u gauiſuseſt herodes. ex multo em̄ tempore .ſ. ex temporedecollatōis Iohannis baptiſte ih̓m videre cupiebat: qꝛ multa de miraculis ⁊ doctrina eius audierat. ⁊ ſperabat aliquid de ſuis miraculis videre. et ab eo quedaꝫ inſolita audire. Interrogabat autē illū multis ſermonibus. non ſicut ſtudioſus: ſꝫ ſicut curioſus. nō ſicut veritatis amator: ſed ſicut temptator. non tanꝙͣ lucratiuꝰ aliquaꝫ vtilitatē. ſed paciens nouoꝝ cupidinē: etꝓpter hoc nihil reſpōdit. nec etiā ſignū aliquodcorā eo fecit. Stans quidē ih̓s ſicut agnus manſuetiſſimus ligatus corā eo. inquiſitus tacuit. ⁊expectatꝰ miracula adhibere contempſit: qꝛ etherodis īcredulitas ⁊ curioſitas. diuina nō merebat̉ audire vel videre. ⁊ dn̄s ſuā iactantiaꝫ etoſtentatōeꝫ declinabat. ſuamqꝫ nolebat paſſionem impedire. Vnde ẜm gloſaꝫ. qꝛ herodes nonr̄putauit xp̄m ſaluatorē. ſed īcantatorē: id̓o nōerat dignꝰ. nec verbiſ. nec miraculis xp̄i. Et ẜmAmbro. herodes ex quadā curioſitate miracula fieri pecijt: qd̓ xp̄c rēnuit. docens nos ꝑ hociactantiā declinare. Per hoc ꝙ xp̄c corā herode inceſtuoſo. ⁊ homicida noluit miracula facere. nec ſuis īterrogatōnibꝰ reſpondere. ſignificauit ꝙ tales ⁊ omnes impij nō ſunt digni oꝑadiuina videre. nec eius reſponſa hr̄e. Ex hocarticulo deriſionis habet̉ documentū. ẜm Gregoriū. vt quotiēs auditores nr̄i. noſtra volūt qͣſilaudanda cognoſcere. nō autē ſua ꝑuerſa mutare. oīno taceamꝰ: ne ſi oſtentatōnis ſtudio v̓buꝫdei loquimur: ⁊ eoꝝ que erat culpa eſſe nō deſinat. ⁊ noſtra que nō erat: fiat. Multa autē ſuntque audientis animū produnt: maxime ſi auditores noſtri. et ſemꝑ laudant quod audiunt. etnunꝙͣ quod laudant ſequuntur. Ad conformandum ſe huic articulo. rememoretur homo factum articuli: et oret dicendo. Ih̓ū qui ab herode deriſorie multis interrogari ſermonibusvoluiſti. nec ei ad vllum verbum reſpondere curaſti. ba mihi amore tuo quando oportet ſerniones deriſorios pacienter audire: meamqꝫ iactantiam cum ſilentio declinare. Stabantautem et principes ſacerdotum: et ſcribe. conſtanter accuſantes eum coram herode. De quibus v̓o ibi eum accuſauerunt. euangeliſte nonexprimunt: ſed forte de eiſdem tribus. de quibꝰcorā pÿlato eū accuſauerant: maxime hoc corāherode aggrauātes. qūo cōmouiſſet vniuerſumppl̓m. īcipiēs a galilea .ſ. dn̄io herodiſ: vt ex hocmagis ſibi aīo aſſūeret: qꝛ in ſuo dn̄o cōmotōeꝫ