Pe primoUnde Augꝰ. Timor de futura morte mentē cōcutit ⁊ quaſi ꝯclauatos om̄s corꝑis motus ſuperbie ligno crucis affigit. Spiritus quidē de ſe⁊ natura ſua ꝓmptus ē in me ⁊ in vobis ad cōfitendū: caro aūt infirma ī vobis. nō aūt in mead tolerandū: qꝛ caro corrupta ſemꝑ deprimit ⁊aliquādo vincit ſpiritū ⁊ ideo eſt orandū. Namquaſi promptū habuiſti ſpirituꝫ in promittēdomori etiam ꝓ me: ſed nūc patet carnis infirmitas ad ſuſtinendū īminentē temptatōneꝫ. quiaip̄a dormitō corporalis iudiciū eſt ⁊ quaſi p̄nūtia veſtre infirmitatis. nondū em̄ virtute exalto induti eſtis. Ubi Hiero. Hoc auteꝫ aduerſustemerarios dictum eſt. qui quicqͥd crediderintputant ſe ꝯſequi poſſe. Itaqꝫ qͣntum de ardorementis ꝯfidimus. tantū de fragilitate carnis timeamus. hec Hiero. Tu domine qui mādaſtiꝙ vigilemus ⁊ oremus da nobis graciaꝫ ad hocfacienduꝫ. qꝛ licet ſpiritus ꝓmptiſſimus ſit. caro tamē infirma eſt. ⁊ tota pigra ⁊ tota ſomnolenta: nec poteſt ſuſtinere vt vix ꝑ vnaꝫ horamꝑfecte tecum vigilet ⁊ tecū oret ne cadat in temptatōnem. Deinde iterū ſcd̓o abijt ⁊ orauit:dicens. Pater mi. ſi nō poteſt hic calix trāſire:niſi bibam illū fiat voluntas tua. Oſtendit hīcvt ait Criẜ. Quoniā valde cōcordat voluntatidei. ⁊ quoniā vbiqꝫ hanc ſequi oportet ⁊ hāc inquirere. Vellet quidē tranſire calicem qꝛ homoeſt. ſed ꝑficit diſpenſatōnem qꝛ patri obediens ēUnde ⁊ leo papa. Hec vox capitis ſalus eſt totius corꝑis: hec vox om̄es fideles inſtruxit. om̄sconfeſſores accēdit. om̄es martires coronauit.Nam quis mūdi odia. quis temptationū turbines. quis poſſet ꝑſecutoꝝ ſuperare terrores: niſi xp̄c in omnibꝰ ⁊ pro omnibꝰ patri diceret. fiat voluntas tua. Diſcant igit̉ hanc vocem oēseccleſie filij. vt cuꝫ aduerſitas violentie alicuiꝰtemptatōnis incūbit. ſuperato tremore formidinis. accipiant tolerantiaꝫ paſſionis. Et reuerſus benuo inuenit eos dormiētes p̄ triſticia.erant em̄ oculi eoꝝ grauati ⁊ depreſſi. interiores quidē languore terroris ⁊ triſticie. exteriores v̓o vigiliarum longitudinē. Nam triſticiemagnitudine ſomnū non poterāt vincere. timētes tum pro capite tum pro ſe: ſed ſicut dormiebant mēte ita ⁊ corpore. qꝛ ex torpore anīe quādoqꝫ ꝓuenit ſomnꝰ nature. Et ait illis. Quiddormitis: ſcꝫ in tantis conſtituti periculis. cuꝫſit tempus vigilandi ꝓpter inſtantiam grauiſſime temptatōnis vobis imminentis. Surgite atorpore mentis. vigilate animi vigilātia. ⁊ orate ne intretis in temptatōnem. ſcilicet ꝑ cōſenſum. id eſt ne temptatō vos ſuperet ⁊ intra ſuos caſſes teneat. Et abijt iterū ⁊ orauit tertōdicens eundem ſermonē oratōnis. ſcilicet patermi ⁊ cetera. Tertio xp̄c idem orauit: vt orationis frequentiā oſtenderet. ⁊ nobis ſpei longantmitatem exhiberet. Iterat oratōnem oſtendēsꝙ oratio debet eſſe continua. Similiter iteratviſitationem diſcipulorum ſuorum. quia opera caritatis debent oratōni eſſe coniūcta. Et ſiccompletorioprelatū inſtruit. ⁊ ſibi ⁊ gregi intēdere: et nuncꝯtemplatiuam nunc actiuam vitam exercere.Hinc non obſtat. quod dicitur in eccleſiaſtico.non iteres verbū in oratōne tua: quia illa auctoritas ſic intelligenda eſt. nō iteres. id eſt itaſis diligens in ꝓferendo integre ⁊ deuote verbaoratōnis tue. vt poſtea ꝓpter obmiſſionē vl̓ negligentiā non oporteat iterare: ſed tamē iterare ꝓpter deuotōnem vel inſtantiam bonuꝫ eſt.Sic ⁊ eundē ſermonē in predicādo diuerſis. bonum eſt quādoqꝫ iterare. Tum aūt oraret etanxiaret̉ dn̄s ih̓s. ecce angelus pͥnceps michaelaſtitit. ꝯfortans in eo motū ſenſualitatis. ſcd̓mquā minoratus eſt paulominus ab angelis: illum ſcꝫ motum. qui exhorrebat mortē. Statimpoſtꝙͣ xp̄c ſe voluntati patris ſubmiſit. angelꝰeum ꝯfortauit. In quo īnuitur. ꝙ licet quandoqꝫ nō fiat quod petit̉. qꝛ forte non expedit: ſemper tamē orāti mentalis conſolatō confertur.Et ſcd̓m Theoph̓. vt nobis innoteſceret oratōnis virtus. quatenꝰ eā in aduerſis p̄ponamus.orans dn̄s ab angelo ꝯfortat̉. Et humilis dn̄sreuerēter ⁊ humilit̓ ſuſcipit hanc ꝯfortatōnemetiā a ſua creaturā: ꝯſiderās ſe eſſe minoratumpaulominꝰ ab angelis. dū eſt in hac lacrimarūvalle: ⁊ ſicut ꝯtriſtabat̉ vt homo. ſic ex b̓bis angeli fuit ꝯfortatus vt hō. Nec putandū ꝙ h̓ angelus vel alius fuerit in eiꝰ cuſtodiā deputatꝰ.qꝛ hoc nō decuit ⁊ xp̄c non indiguit. Scd̓m Gedam. alubi ꝙ angeli ei mīſtrauerīt. hic ꝙ angelus eū ꝯfortauerit dicit̉: vt vtraqꝫ natura deſignet̉. Nam diuine nature angeli mīſtrant. hūanam v̓o ꝯfortāt. Apparuit aūt ei angelꝰ viſiōecorporali in aſſūpto corꝑe humano. conſolanseum ꝑ modū ſeruientis: nō ꝓpter ſe ⁊ ſui indigētiam. ſed magis ꝓpter diſcipuloꝝ aſſiſtentiū cōſolatōnem: ⁊ ad ꝯfirmandū fidem in eis. ꝙ xp̄cſit maior angel̓ ratōne deitatis: ac ꝓpter noſtrāinſtructōnem ad oſtendendum ſcꝫ ꝙ angeli aſſiſtunt nobis orantibꝰ. confortantes nos in oratione: ⁊ vt ex ſua poſt triſticiā conſolatōne ſciremus. ꝙ tribulatis proxp̄o non deeſt diuinaconſolatō. iuxta illud pſalmiſte: ſcd̓m multitudinem doloꝝ meoꝝ in eorde meo conſolatōnestue letificauerūt animā meam. Nam ſcd̓m Bedam. creator non indigebat creature ſubſidio:ſed homo factus ſic ut nob̓is ⁊ ꝓpter nos eſt cōtriſtatus. ſic nobis ⁊ ꝓpter nos eſt confortatusSed ⁊ ipſe dn̄s ratōne ſe confortabat. dicēs adpatrem. Non ſicut ego volo ſed ſicut tu. Aiuntautem quidā michael aſtitiſſe oranti. ⁊ dixiſſe ſepatri oratōnis tenorem retuliſſe: omneſqꝫ procidentes angelos pro hocipſo oraſſe: et reſpondiſſe patrem. nouit dilectus filius meus. ꝙ humani generis redemptō. quam ſic optamus: ſine ſui ſanguinis effuſione decenter fieri nō poteſt. Angelus autem poſt hec confortauit eumvel de ſui p̄ſentia. ſicut amicus de ſua preſentiaconfortat amicum. Vnde confortauit. id eſt admodū confortantis ſe habuit. ſcilicꝫ ei aſſiſtendo: vel forte aliqua verba conſolatoria dicēdo:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten