⁊ de exercitio mētis in deūper teſtimoniū certuꝫ ſcripture. vel ꝑ exēpluꝫſanctoꝝ patꝝ imitabile. Et bene dictū eſt imitabile. Quia ẜm Grego. Aliqͥ ſancti fecerūt aliqua oꝑa in quibꝰ non debemꝰ eos imitari. ꝙͣuis eſſent in eis bona. ſꝫ debemꝰ ea hr̄e in reuerencia. Et ſi ꝑ teip̄m nō poteſt venire in noticiam an deo placeat vel nō. petas ꝯſiliū a ꝑſonis ꝓbatis ī vita ⁊ doctrina ⁊ cōſilio veritatis.Quartū r̄mediū ē. ꝙ ſi tu es īmunis a p̄dct̄istēptatōibꝰ. ſic ꝙ nūꝙͣ eas habue̓is vl̓ qͣntūcūqꝫeas habue̓is libe̓atꝰ fue̓is: dirige cor ⁊ ītellct̄mad deū recogͦſcēdo hūilit̓ grāꝫ tibi factā. ⁊ quaꝫtibi multotiēs ſuꝑ hoc facit. Et caueas tibi nehoc ꝙ ꝑ purā grām ⁊ bonitatē dei habes. velisaſcribere tue virtuti vel ſapīe ſeu merito tuo.aut bonis moribꝰ tuis. neqꝫ qd̓ factuꝫ fuerit acaſu ſeu a fortuna: qꝛ (vt dicūt ſct̄i) hoc ē principalius ꝑ qd̓ deus bn̄ficiū ſue gr̄e aufert ⁊ ſubtrahit homini. ꝑmittit eum ſubijci temptatōibus et illuſionibꝰ dÿaboli. Quintū remediūeſt. ꝙ te ſeu tuo corde exn̄te in temptatōne ſpirituali. ꝑ quā es in dubio: nō incipias tua propria volūtate aliqͥd notabile tibi incōſuetumante. ſed tuuꝫ cor et tuā volūtatē refrenando.expectes hūiliter cū timore et reuerencia dei.uſqꝫ quo deꝰ cor tuū clarificet. Quia ſi exiſtēdoin dicto dubio. inciperes ex tua ꝓpria volūtatealiqͥd notabile tibi inꝯſuetum: nō poſſes exiread finem bonū. Sextū remediū eſt. ꝙ ꝓptertemptatōnes an̄dictas ſi habeas. nō dimittasaliqd̓ bonū qd̓ tu incepiſti. dum in temptationibus illis nō eras: et maxime nō debes dimittere orare aut ꝯfiteri vel oꝑa facere hūilitatislicet ꝯſolatōnem nō inuenias in ipſis. Un̄ ſcriptum eſt. Mane ſcꝫ ꝓſperitatis et gratie ſemīa.ſcꝫ opus bonū: et veſꝑe ſcꝫ aduerſitatis et temtapdonis ne ceſſet manꝰ tua ſcilꝫ a ſeminando.Septimum remedium eſt ꝙ omnes ymaginationes et errores. que te venire faciunt. qͣſiin dubium alicuius veritatis: expellas a cordetuo et a memoria tua. cum ſūmo ſtudio et conamine: tantū cor et intellectum conuertendoin puritate et veritate radicum noſtre fidei. etin vita ſanctoꝝ et in veritate ſanctaꝝ ſcripturaꝝ: de quibꝰ ſi hūiliter et diſcrete ad eaſdē conuerſus fueris. poteris lumen extrahe̓ ad certecognoſcēdū hoc. in qͦ priꝰ dubitaueras. Et iſtūmodū debet hō tene̓ in temptatōibꝰ ſpūalibꝰ. q̄nō ſūt de prīcipalibꝰ fidei articl̓is. ſed de aliqͥbꝰveritatibꝰ ip̄i fidei ꝓximis. Octauū remediūeſt. ꝙ te exiſtēte in an̄dictis temptatōibꝰ. hēasfirmā ⁊ certaꝫ ſpem: ꝙ de iſtis tēptatōibꝰ deꝰ tead aliqd̓ bonū adducet. ⁊ cor tuuꝫ clarificet: etcredas firmit̉. ꝙ deꝰ ꝑmittit te veīre in p̄dictastēptatōes. ꝓpt̓ exercitiū tue v̓tutis. ⁊ vt te hūilies. Attn̄ ita ſe hēat ſpes ſupͣdicta. ꝙ negligēcia nō includat̉ ī ea. ſic ꝙ tuū poſſe facias d̓ expellēdo a te tēptatōes p̄dictas. Et ſil̓r ſic ſe habeat credulitas p̄dicta. ꝙ ſuꝑbia nō includat̉.ſꝫ ꝙ dubites ꝙ ille tēptatōes veniāt ꝓpt̓ tuā culpam. Nonū remediū eſt. ꝙ ſi hēas an̄dictas.ij. partis. Capitulum. xlj.temptatōnes multū abſcondas et ſecretas. nōeas teneas īmo eas reuelas tuo ſapienti et diſcreto ꝯfeſſori. et aliquibꝰ ſingularibꝰ ꝑſonis:ſed nō multis: de quibꝰ ꝑpende̓ poſſis. ꝙ rōneexperiēcie tēptatōnū qͣs habuerūt. vel rōne luminis ſapīe et ſanctitatis. pn̄t tibi dare ꝯſiliūet auxiliū ac ꝯſolatōem. Iſtud remediū ꝯmendāt multi ſancti. qꝛ narrat̉ in vitiſpatrū. ꝙ qͥbaꝫ monachi qͥ ꝑ magnā vitā erāt alti: qꝛ ꝯtēnebāt ꝯſiliū et auxiliū ſanctoꝝ patꝝ ſuꝑ temptatōibꝰ eoꝝ. veniebāt ad finē malū. Et ꝯtigitaliquibꝰ alijs. ꝙ deo volēte ꝓdebāt tēptatōes ꝓpter eoꝝ ſimplicitatē et hūilitatē quā hēbant.in petēdo ꝯſiliū et auxiliū ſuꝑ tēptatōibꝰ ſuis.finē ſalubrem inueniebāt et citiꝰ liberabantur.Decimū remediū ē. ꝙ ſi an̄dictas tēptatōeshabeas. leua cor et intellectū tuū ad deū. querēdo hūiliter hoc qd̓ ei fuerit honorabilius ⁊ tueaīe ſalubrius ſuꝑ tua temptatione. ſubijciendotuā volūtatē volūtati diuine: ſic vt ſi ſibi placet ꝙ ꝑſeueres in tēptatōe. ſil̓r et tibi placeat:ſolū vt deū nō offendas. Undecimū remediūē. ꝙ niſi ꝑ aliā viā poſſis euade̓ p̄dictas tēptatōnes. debes eas obliuiſci. et ꝑ quandaꝫ negligenciam fugere et dimittere: cōſiderās ꝙ n̄ ſūttemptationes ꝑ dÿabolum ꝓcurate. ſꝫ paſſiones ⁊ fragilitates ſeu debilitates. q̄ ſūt ꝯmunesſtatui huiꝰ vite. Et qꝛ ſupͣ ⁊ in ſeq̄ntibꝰ multis modis hortat̉ dn̄s vt vigilemꝰ. ⁊ ad incertum eius aduētū nos p̄paremꝰ: ideo vt ꝯtinuead oꝑa v̓tutū aſcēdas. vel ſaltē vehemēter aſcēdere deſideres. ponuntur h̓ ꝯn̄ter alique ratōnes. per quas poteris ſentire pigriciam et nihilitatem boni quod incepiſti. et cor tuum excitare et mouere ad maiores ꝑfectōnes omnimode v̓tutis quā nō incepiſti. Prima ratioeſt. qꝛ ſi aſpicias quō deꝰ ē dignꝰ amari ⁊ honorari ẜm ſuā bonitatē ⁊ ſapīaꝫ. ⁊ alias ſuas nōbiles ꝑfectōes q̄ ſūt in eo ſine nūero ⁊ ſine t̓mīovidebis ꝙ hoc qd̓ credidiſti facere multū ⁊ magnū ad honorē dei. et ẜm ſuam voluntateꝫ eſtminimuꝫ et quaſi nihil. in reſpectu qd̓ debereteſſe ẜm ꝙ deus eſt dignus. Iſta rō iccirco pͥmoponit̉. qꝛ prīcipaliter debemꝰ attendere in oībꝰoꝑibus noſtris. honorē et reuerenciam ⁊ amorem dei. qꝛ in ſe dignꝰ ē amari ⁊ honorari ꝑ oēꝫcreaturaꝫ. Scd̓a rō ē. quia ſi attendasᵇ quotdeſpectus et vituperia. quot egeſtates et penurias. qͦt dolores ⁊ paſſiones ſuſtinuit filius deiamore tui. vt ames deuꝫ ⁊ honores: cognoſcesqꝛ paꝝ ē qd̓ feciſti ad deū amandū ⁊ honorandū. ẜm hoc qd̓ facere deberes. Iſta rō eſt altior⁊ ꝑfectior ꝙͣ aliqͣ ſequentiū. ⁊ ideo ponit̉ ſcd̓o.Tercia rō ē. qꝛ ſi cogitas innocenciam ⁊ ꝑfectionem. quā deberes habere ẜm dei mandatum: per quod teneris eſſe abſqꝫ oī vicio et ſineom̄i culpa. ⁊ in plenitudīe totiꝰ v̓tutis. ſicut eſtꝙ deberes amare deuꝫ ex toto corde tuo. et ex oīmēte tua. ⁊ ex totis viribꝰ tuis: videb̓ māifeſteinfirmitatē ⁊ diſtāciā. ī qͣ es a p̄dicta innocencia et perfectione. Quarta ratio eſt. quia ſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten