De ſeſſione dominiideoqꝫ hoc mihi obtulit ad ſepelienduꝫ. Nec mirū ſi me vnguēto ꝑfuderit. ⁊ mihi bonū odoremfidei ſue dederit: cum ego ꝓ ea mox fuſurus ſuꝫſanguinem meū. ⁊ daturꝰ animā meam. Pacientia ergo dn̄i arguit iudaꝫ. auaricie ⁊ nō pauperū cauſa dixiſſe quod dixit: ſed obſequiū marie cōmendauit. oſtendēs ꝙ eſſet moriturꝰ: ⁊ adſepeliendū aromatibꝰ vnguēdus. Tunc dixiteis ih̓s opus hoc cōmemorandū. in dulcem memoriam eius .i. ad laudeꝫ eius recitandum tāꝙͣfactū virtuoſum. vbicūqꝫ in toto mūdo p̄dicatūfuerit hoc euāgelium. id eſt hoc factū mulierisꝑtinens ad xp̄i euāgeliū. nondū em̄ euangeliaerāt ſcripta. Quaſi diceret vos īſipienter eamreprehēditis. ꝓ eo facto pro qͦ ip̄a laudanda eſtī vniuerſo mūdo. vbicūqꝫ p̄dicatum fuerit hoceuāgeliū .i. vbicūqꝫ dilatabit̉ eccleſia ꝑ mūduꝫqꝛ memoriale ſempiternū habebit ex hoc ꝙ mihi fecit. Ubi theophi. ꝓphetat autē dn̄s cōſequēter duas ꝓphecias .ſ. ꝙ euāgeliū eiꝰ p̄dicabit̉ invniuerſo mundo: ⁊ ꝙ opus mulieris laudabit̉Hec theophilus. Et hoc dn̄i dictū iam patet adimpletum. Ubi beda. Notandum autē qꝛ ſicutmaria gloriam adepta eſt toto orbe. quocūqꝫ eccleſia ſancta diffuſa eſt. de obſequio quod domino pia deuotōne exhibuit: ita econtrario. ille qͥobſequio eius detrahere temeraria lingua nontimuit. ꝑfidie nota longe lateqꝫ infamatus. etdeo ſimul atqꝫ hominibꝰ merito factus eſt exoſus: ſed dominus bonū laude digna remunerāsfuturas impij ꝯtumelias tacendo preterijt Hecbeda. Nihilominus tamen et iudas indignatusremanſit. ⁊ inde probitōnis cauſam et occaſionem aſſumpſit. Hinc habemus argumentum.ꝙ maius bonum qn̄qꝫ obmittēdum eſt. pro minori bono qd̓ iterum recuꝑari non poterit. Etprefertur hic bonum qd̓ videt̉ minus: ei qd̓ vibetur maius. in genere dico: non quo ad caritatem. Ubi ſciendum ꝙ multa bona opera ſunt. dequibꝰ ſi peteret̉ concilium anteꝙͣ fiant. non cōſuleremus ꝙ fierent: quia forte poſſent fieri meliora. poſtꝙͣ tn̄ iam incipiunt fieri. non ſunt ꝓhibenda. Et ẜm Criẜ. Forte ih̓s anteꝙͣ effunderet vnguentum eligiſſet potius illud bari pauperibꝰ. nunc v̓o quia iam factum erat exprimitdicens ſinite illam. Item qn̄qꝫ faciendum eſt illud quod eſt minus neceſſariū. et poteſt p̄ponimagis neceſſario. ſi remanet locus implēdi qd̓eſt magis neceſſariū. preſertim ſi tollatur locꝰfaciendi id qd̓ eſt minus neceſſarium. et immineat caſus qd̓ illud minus neceſſariū nō poſſetal̓s recuperari. ⁊ ideo forte dn̄s promiſit ſic fieri. vn̄ et dixit. ꝙ pauꝑes non autē ip̄m ſemperhaberent. In hoc auteꝫ ꝙ dicit pauꝑes ſemperhabetis vobiſcū. dat̉ intelligi familiaritas quādiuites debent habere ad pauꝑes: qꝛ pauperesmaxīe facti ſūt ꝓpter diuites. Circa iſta anſelmus ad ſororem ſuam ſcribens ſic dicit. Gaudequeſo huic intereſſe conuiuio. ſinguloꝝ diſtingue officia. Martha miniſtrabat. diſcumbebatlazarus. vngit maria. hoc vltimū tuū eſt. franſuper pullū ⁊ azinam.ge ibi alabaſtꝝ cordis. ⁊ quicqͥd amoris. quicqͥddeſiderij. qͥcqͥd affectōis habes. totū effunde ſuꝑcaput ſpōſi tui. adorās in hoīe deū: ⁊ in deo hominē. Si fremit. ſi murmurat. ſi īuidet ꝓditor.ſi ꝑditōnem vocat deuotōnem: nō ſit tibi cure.Phariſeus murmurat īuidēs penitēti. murmurat iudas de effuſionē pͥnguēti: ſed iudex accuſatōneꝫ nō recipit. accuſatam abſoluit. Sinite īquit illā. bonū enim opus operata eſt in me. laboret matha. paret hoſpitium ꝑegrino. eſuriēti cibū. ſic ienti potū. veſtem algenti. ego ſolusmarie. ⁊ illa mihi totū p̄ſtat qd̓ habet. a me qͥcqͥd optat expectet. Hec Anſelmꝰ. Conſpice igit̉dn̄m ih̓m cenantē in domo ſymonis: cum illisamicis ſuis. quia forte cōſanguinei: vel multūdomeſtici erāt eiuſdem ſymonis. ⁊ cōuerſantemcū eis paucis diebus .ſ. vſqꝫ ad tempꝰ paſſionisſue: ſed ampliꝰ in domo marthe. Hec em̄ domꝰerat ſuū refugiū ſpeciale. ibi cū diſcipulis ſuiscomedebat ⁊ dormiebat. ibi et mater eius cumſororibꝰ quieſcebat: quā om̄s multū honorabāt⁊ maxime magbalena que eam ſꝑ aſſociabat.nec ab ea vllatenꝰ recedebat. Lazarus quippe ⁊maria magdalena ⁊ martha: ex patre ⁊ matregeniti inſignes ⁊ diuites fuerūt: ⁊ lazaro parseoꝝ q̄ in hieruſalē ꝑntes habuerāt .ſ. quidā vicꝰ⁊ maria magdalū caſtellū ſeu oppidū galilee adduas leucas de bethſaÿda ꝯtra meridiē. ⁊ ſcd̓omiliario a ſtagno genezareth. ⁊ marthe bethania in ꝑtem de hereditate ꝑntū ceſſit. et euenitſed tn̄ ꝓpter hoſpilitatis gratiā: ſimul cū martha manebāt: qꝛ ip̄a prudētior ad diſpēſandumerat. ⁊ ideo etiā in receptōne dn̄i ſola. aliqn̄ martha legit̉ nomīata. Conſpice etiā ip̄am dn̄amqꝛ de dilectiſſimo filio ſuo timore ꝑterrita eratnec ſe ab eo illo temꝑe ſeꝑabat. Et cum dn̄s defendēs magdalenā a murmure ꝓditoris: dicēs.mittēs hec vnguētū hoc in corpꝰ meū: ad ſepeliendū me fecit. an nō credis: ꝙ hꝰ b̓bi gladiꝰ matris aīam ꝑtrāſiret. Quid em̄ de morte ſua exp̄ſſius dicere poterat. Sil̓r ⁊ om̄s alij erāt ꝑterriti. ⁊ anxijs cogitatōibꝰ pleni. colloquētes adinuicem vnus cū altero hincinde. in ore illoꝝ quihn̄t dura ⁊ aduerſa tractare. Cōpatere ipſis. ettūc libēter cū eis cōuerſeris. Cōgnouit ergo ꝑfamā publicā turba multa ex iudeis. qͥ ex totaterra venerāt ad diē feſtū: qꝛ illic .ſ. in bethaniaeſſet ih̓s. bethania em̄ ꝓpe hieruſaleꝫ qͣſi ad duomiliaria erat. ⁊ id̓o defacili hoc cognoſce̓ poterāt: ⁊ venerūt illuc nō ꝓpt̓ ih̓m tm̄. ſꝫ etiā vt lazarū viderēt ſuſcitatū. In hoc īnuit̉ duplex cā.vna ꝓpter ip̄m ih̓m reuerent̉ viſitandū. alia vtviderēt lazaꝝ ſuſcitatū. ⁊ hoc ꝓpter duo. Primoqꝛ illud qd̓ factū circa ip̄m audierāt. valde mirabile erat. ⁊ hoc hoīes videre deſiderāt. Scd̓oqꝛ ſperabāt lazaro referēte. aliqͥd d̓ alia vita ꝑciꝑe ⁊ audire cuiꝰ cognitōis deſideriū hoīs ē innatū. Curioſitas tn̄ magis eos adduxit ꝙͣ caritas. nec tātū amore ducebāt̉ quātū āmiratōneqꝛ ſicut ſe cupiditas hoīm habet. noua videre ⁊audire cupiebāt. Sꝫ illa curioſitas mala n̄ erat