zebedeitu cū diſcipulis. ⁊ aſſocia dn̄m tuū ad ignominiā paſſionis. vt tandem ꝑuenire merearis adgloriā reſurrectōnis. Quia ẜm apl̓m. Si cōpatimur ⁊ cōgl̓ificabimur. Predixit gͦ eis. ⁊ paſſionis ſue penā ⁊ reſurrectōis gloriā. vt cū morientē cernerēt. etiā reſurrecturū nō dubitarēt⁊ eiꝰ reſurrectōem fiducialiꝰ expectarēt. Ac ip̄inihil horū intellexerūt .ſ. manifeſte ⁊ ꝑfecte. qꝛadhuc rudes erāt ⁊ imꝑfecti. cuiꝰ ratōem triplicem aſſignat Beda dicēs. Diſcipuli cuiꝰ vitammaximā deſiderabāt. mortē eius audire nō poterāt: ⁊ quē nōſolum hoīem innocentē: ſꝫ ⁊ verum deuꝫ eſſe ſciebāt. hūc nullatenus mori velpoſſe putabāt. ⁊ qꝛ ꝑ ꝑabolas eū ſepe loquentēaudire cōſueuerāt. qͦtiens aliqͥd de ſua paſſionedicebat. hoc nō ita vt ſonabat intelligendū: ſꝫamore dictāte ad aliud qͥd allegorice referendūeſſe credebāt Hec Beda. Et nota ꝙ ſicut xp̄caſſūpſit diſcipulos et duxit eos hieroſolimis.ac ſecreta eis reuelauit. ſic ſpūalit̓ adhuc aſſumit diſcipulos. et ducit hieroſolimis. qn̄ vocathoīem ab amore mūdi. ⁊ ducit ad religionē. inqͣ eſt pacifica conuerſatio. ſicut ⁊ hieroſolimainterp̄tat̉ pacifica. in qͣ religione ml̓ta ſecretaeis reuelat. Et illa quinqꝫ q̄ enumerat de xp̄o.ſpūalit̓ ꝯtingūt religioſis. q̄ ⁊ xp̄c patit̉ in eis.Prīo moriunt̉ mūdo. qn̄ amor ſeculi fūditꝰ ineis extinguit̉. ita ꝙ ꝑentes diuitias. d̓litias. honores. ⁊ oīa q̄ in mūdo ſūt propt̓ xp̄m ꝯtēpnūtScd̓o illudunt̉. qꝛ iaꝫ ab hoībꝰ infatuant̉. itaꝙ religioſꝰ p̄t dicere illud pͣs. vidētes me deriſerūt me. locuti ſūt labijs ⁊ mouerūt caput. Tertio flagellant̉ linguis detrahentiū. qꝛ heu iamvbi ꝯueniūt ſeculares. ſemꝑ rodūt ⁊ flagellantreligioſos ꝑ detractōnes. Quarto crucifigunt̉a ſeip̄is. qn̄ totū cor ſuū ad crucē xp̄i ꝯfigūt. etcogitātes de paſſiōe xp̄i carnē ſuā crucifigūt ⁊affligūt ieiunijs ⁊ diſciplinis ⁊ ſil̓ibꝰ. Quīto tertia die reſurgēt: qꝛ termīata oī miſeria ad eternā leticiā ꝑueniūt. Prima qͥdē dies ē fibei xp̄iane quā habuerūt in ſeculo. ſcd̓a dies eſt religionis ſācte. qͣ ſeruierūt deo: ſꝫ in his duabꝰ diebꝰadhuc mortui ſūt. tertia v̓o dies ē gl̓ie. in qͣ aboī miſeria reſurgēt. Poteris etiā p̄dicta de xp̄oenūerata ⁊ alit̓ acciꝑe ⁊ ſic orare. Ignoſce mihi o mūditia ſūma. ꝙ ego corpꝰ tuū īdigne ſumendo totiens tradidi te libidinoſis motibꝰ meis tanꝙͣ incircūciſis. Ignoſce mihi o ſūma veritas. qꝛ ego totiēs illuſi tibi. votū meū trāſgrediendo et ꝓximis mētiendo. Ignoſce mihi o vera patīa. ꝙ totiēs flagellaui te. pct̄a mea iterādo ⁊ te offēdēdo. Ignoſce mihi o ſūma ſapīa. ꝙego totiēs faciē tuā ꝯſpui. qn̄ veritatis cognitōem quā de te habui. ꝑ turpitudinē fedaui vite mee. Ignoſce mihi o vera vita. ꝙ ego te tociens occidi. qn̄ ꝑ pct̄m mortale te ab aīma meaexpuli. fac̄ me tertia die reſurge̓ ꝑ verā ꝯtritōnem. purā ꝯfeſſionē. ⁊ dignā ſatiſfactōeꝫ. Etqꝛ dn̄s ih̓s dixit ſe tertia die reſurrecturū. filijzebedei putātes īminere regnū ih̓u in iſrl̓. ⁊ eūilico in ꝓximo regnaturū tꝑaliter ⁊ in pace ſi-Secunde partis. Ca. xxj.cut dauid ⁊ ſalomon regnauerūt. ac cōplendūin primo aduentū: qd̓ ꝓmittit̉ in ſcd̓o. ſuggeſſerūt matri ſue. vt peteret munꝰ ſine noīe. quocōceſſo peteret eis ꝯſeſſionē a dextris et a ſiniſtris eiꝰ in regno ſuo. i. ꝙ eſſent collaterales etmaiores p̄ ceteris in regno ſuo pꝰ eum. qꝛ em̄ erant eiꝰ cognati germani. volebāt pꝰ eū eſſe primi. Nec mirū ſi talia apl̓i credebāt ⁊ appetebātqui adhuc carnales erat. ⁊ nōdū ꝑfecte illuminati. nec confirmati ꝑ grām ſpūſſancti. Vt aitChriẜ. intra tp̄s vocatōnis apl̓oꝝ ⁊ paſſionisdn̄i. mortuus ē zebedeus. ⁊ ſic iſta ſecuta ē ih̓mcuꝫ filijs ſuis. Sexu fragil̓ ⁊ iam etate defectaxp̄i veſtigia ſequebat̉. qꝛ fides nunꝙͣ ſeneſcit: ⁊religio fatigatōem nō ſentit Hec ChriſoſtomꝰTria aūt petit que deſiderāt matres filijs. quietem cū dicit. dic vt ſedeant hi duo filij mei. honores cū ſubdit. vnus ad dexteram tuā ⁊ aliusad ſiniſtrā. diuitias cuꝫ addit in regno tuo. Etvt dicit Chriẜ. alij filijs ſuis militiā cōparant.alij diuitias. alij honores. nemo filijs ſuis comparat deū. Perditōem illoꝝ magno p̄cio cōparant. ſalutē aūt illoꝝ nec dono accipere voluntſꝫ ſi viderint illos honoratos letant̉. ſi viderintpauꝑes triſtant̉. ſi viderint peccantes nō triſtant̉. vt oſtendat. qꝛ corpoꝝ amatores ſūt nōanimarū Hec Chriẜ. In tribꝰ auteꝫ deficiebatiſta mulier. in ordine. in intentōne. in materiaIn ordine erat ꝑuerſitas. qꝛ ante meritum petebat premiuꝫ: dic inquit. vt ſedeant qͥ nōdumlaborauerant. In intentōne carnalitas. credebat eī hoc ſibi deberi ex lege carnis. ideo dicit.hi duo filij mei .ſ. cōſobrini tui. In materia vanitas: qꝛ pompaꝫ q̄rebat. ideo ſubdit. vnus addexterā tuam ⁊ vnus ad ſiniſtraꝫ tuā in regnotuo. Vt ait Chriẜ. Nōſolum p̄dicens diſcipulisſuis de paſſione ſua futura: ſꝫ etiā aptans petiture mulieri locū. declinauit ſeorſum ab itinere. donec mulieres retro veniētes occurrerēt.Nec etiā credibile eſt mixtim cū ip̄o ambulaſſemulieres ſꝫ longo īteruallo ſeparatim inter ſeambulabāt. xp̄c cū diſcipulis ſuis primi. ſequētes autem delonge mulieres. Et cum materẜm informatōnem filiorū peteret pro eis. ih̓snō reſpondit matri pro ſimplicitate eius: ſꝫ filijs per eam petentibꝰ: qui verba poſuerunt inore matris. Sciebat enim ipſam miſſam a filijs. ⁊ informatam de petitōne facienda pro eispropter quod eis imputauit. qꝛ quod per alioſfacimus. quodammodo per noſip̄os facimus.Unde reſpondens duobus filijs. quorum conſilio mater petebat. oſtendit eos errare: dicens.Neſcitis quid petatis. ſcilicet mediante matreveſtra quam ſubmiſiſtis. Quaſi diceret. Prelationem queritis in celo. que nulla ibi erit. ⁊ male queritis: regnare enim vultis qui nō meruiſtis. ⁊ nec honore: ſed onere peruenitur ad regnum quod queritis. Attendant ergo qui regnum celorum a domino petunt. ⁊ parum perhoc laborant. quod xp̄c ſuis diſcipulis ⁊ nepotibus reſponderit. Un̄ Beda. Neſciūt qͥd petūt