De decem leproſismodeſte eundē honorē voluit. ⁊ ideo azellū aſcēdit. Iſtis igit̉ qͣtuor v̓tutibꝰ vſus ē dn̄s v̓tutū.ꝓpter noſtrā inſtructōem. a qͥbꝰ oēs alie v̓tutesmorales deſcēdūt ⁊ deriuant̉. ꝓpt̓ qd̓ cardinalesac prīcipales eſſe dicūt̉. Nō gͦ eſtimandꝰ ē fuiſſe incōſtans vel variꝰ. ſic nec aliqͥs alius. qͥ ẜmdiuerſos caſus. in diuerſis ſe exercet virtutibꝰEt factū eſt dū paſcha celebraturꝰ iret in hieruſalē. trāſibat ꝑ mediā ſamariā ⁊ galileā. Samaria erat terra gentiū. galilea iudeoꝝ. Et iōxp̄c vadens ad paſſionē. trāſijt ꝑ gētes ⁊ iudeosbans intelligere ꝙ fructus ſue paſſionis ī oēserat futurus. atqꝫ fides nomīs eius poſt mortem. ⁊ iudeos ⁊ gentiles vnū debebat efficere populū. Quia gͦ erat diſcordia inter iudeos et ſamaritanos. ip̄e inter vtroſqꝫ ⁊ ꝑ mediū vtriuſqꝫ terre tranſijt. vt tanꝙͣ mediator eos pacificaret. qui ad ſaluandos gentiles ⁊ iudeos veneratEt in ingreſſu cuiuſdam caſtelli. ī terminis ſamarie. occurrerūt ei decem viri leproſi. qꝛ audierant famaꝫ de mirabilibꝰ xp̄i. In ingreſſu vrbis ⁊ tn̄ an̄ ingreſſum occurrerūt ei. qꝛ ritu legis Moÿſaice quaſi īmūdi. erāt ab vrbibꝰ ⁊ oppidis excluſi. nec poterāt cum alijs cōmorare.Cōuerſabant̉ aūt adinnicē. qꝛ cōmunitas paſſionis fecerat eos vnanimes. et p̄ſtolabant̉ ſil̓tranſitum ih̓u ſoliciti. donec aduenientē eū viderent. Qui ſteterūt alonge. tum ꝓpter xp̄i reuerentiā. tū qꝛ nō debebant appropinquare hominibꝰ ne eos inficerēt. eo ꝙ lex iudeoꝝ lepraꝫīmundā nō tangendā iudicat. Lex euangelicaleprā nō externā ſꝫ internā eſſe īmundā affirmat. Et ẜm Theoplilū. Alonge ſtant qͣſi verecūdantes de īmūditia: putabāt em̄ ꝙ xp̄c eosquēadmodū alij faſtidiret. Sic gͦ abſtiterūt loco: ſꝫ facti ſūt ꝓximi dep̄cando. ꝓpe em̄ eſt dn̄soībꝰ inuocantibꝰ euꝫ in veritate. Et leuauerūtvocē ſuā. ex magnitudine affectōnis et magnodeſiderio ſanitatis. ⁊ clamauerūt dicētes. Ih̓up̄ceptor miſerere noſtri. qꝛ ſolo p̄cepto et verbopotes nos curare. Si ih̓s gͦ bult. ſi p̄ceptor ergo poteſt. ſi miſcd̓iam inuocant. gͦ ſe miſeros ⁊indigentes on̄dunt. ⁊ ſic petitio fuit digna ⁊ exꝑte petentiū qꝛ miſerādi. ⁊ ex ꝑte eius a quo petebat̉ qꝛ ih̓s volēs. ⁊ p̄ceptor potēs. Scd̓m Tytum. Dicūt nomen ih̓u. ⁊ lucrifaciūt rem. Naꝫih̓s interp̄tat̉ ſaluator. Un̄ ſequit̉. Quos vt vidit benignitatis ⁊ cōpaſſionis ⁊ miſcd̓ie ocul̓:dixit. Itē on̄dite vos ſacerdotibꝰ. Lex em̄ p̄cepit vt emūdati a lepra ſacerdotibꝰ ſe p̄ſentarētnō vt ſacerdotes eos mūdarēt: ſꝫ vt eos mūdoseſſe iudicarent. ⁊ vt mūdati ꝓ ſua emūdatōneſacrifitiū in lege determinatū offerrēt. Et dumirēt vt ſacerdotibꝰ ſe demonſtrarēt. mūdati ſūtex fide ⁊ obediētia ad xp̄m. meritorie de cōgruoſed diuina virtute effectiue. Quatuor ex cauſismūdati ſūt an̄ꝙͣ ad ſacerdotes ꝑuenirēt. Prīoqꝛ xp̄c nouerat ſacerdotū ſuꝑbiā. cōtempſiſſentem̄ eos aſpicere. ne ergo ſcandalizarent̉: p̄uenit eos ſanare. Scd̓o bonū obediētie ip̄oꝝ hocmeruit. Tertio hoc meruit eoꝝ fides. Quartovoluit oſtendere. ꝙ nō virtute legis aut ſacera domino curatisdotū erāt mūdati: ſꝫ dei imꝑio. Unus aūt eorūqui ſamaritanus ⁊ gentilis erat. vt ſe mundatūvidit. ſuā ſanatōeꝫ virtuti xp̄i deputans. redijtcū magna voce. deū ex fidei ⁊ beuotōnis magnitudine magnificans. ⁊ tanꝙͣ gratus bn̄fitiū recognoſcens. cecidit ꝑ humilitatē in faciē antepedes ih̓u. ꝑ deuotōem ei reuerentiaꝫ exhibens⁊ adorauit eū. grās ꝓ bn̄fitio accepto ſibi agēsUbi exprimit̉ fides eiꝰ ⁊ deuotio. ac beniuolētia⁊ grādīs affectio. Dedit aūt ei fidutiā appropīquandi dn̄o. iam ſuſcepta purgatio. Ceteri v̓oqui iudei erāt ꝑmanſerūt ingrati. nec ad agendū grās ſūt reuerſi. qꝛ decepti a ſacerdotibꝰ qͥbus ſe repn̄tauerāt. quiqꝫ doctrīe xp̄i ⁊ miraculis detrahebāt. ẜm eoꝝ informatōem. attribuerūt ſuā ſanatōeꝫ obſeruātie legis. cū ſe ſacerdotibꝰ on̄debāt. ⁊ nō virtuti xp̄i. licꝫ a prīcipio fibelit̓ ⁊ d̓uote petiuiſſēt ab eo ſanari. Et dixitih̓s. Nōne decē mūdati ſūt. ⁊ nouē vbi ſūt? Nō īterrogat dn̄s qͣſi neſciēs: ſꝫ ingratos q̄rit qͣſi igͥrans. ⁊ de coꝝ ingratitudīe dolēs. ⁊ eos reqͥrendo on̄dit ſibi ignodos .i. reprobatos. Sicut em̄ingratꝰ nō recognoſcit dei bn̄fitiū. ita nec deusnotitia approbatōis recognoſcit ip̄m. recōgͦſcētem v̓o ſe. recognoſcit ⁊ ip̄e. Un̄ Beda. ⁊ merito eos ſaluator qͣſi ignotos vbi ſūt inqͥrit. Scie̓eī dei elige̓. neſcire reprobare ē Hec Beda. Magis aūt dolendū eſt de eo qͥ aliquā incurrit ingratitudīs culpā: ꝙͣ de bn̄fitio ꝑdito. Et iō qͣſiplāgendo ſubdit̉. Nō ē inuentꝰ qͥ rediret ⁊ daretgl̓iaꝫ deo. niſi h̓ alienigena. alteriꝰ .ſ. gētis. qͥ n̄erat de iudeis. Et hoc dictū ē vel a xp̄o. et tūc erāt verba qͣſi lamētantis. vel dictū ē ab euāgeliſta. in ꝯfuſionē iudeoꝝ. qͥ nō ſūt r̄uerſi ad xp̄mEt nota ꝙ in hoc ꝙ iſte alienigena redÿt. ⁊ alijqͥ erāt iſrl̓ite reditū neglexerūt. p̄figurata fuitpocatio ⁊ fides gentiliū. qͥ vēturi d̓uote erāt adfidē xp̄i. ac repudiatio ⁊ ꝑfidia iudeoꝝ. qͥ ī ſuoerrore erāt remāſuri. Hn̄s aūt ⁊ ī his ⁊ in oībꝰqͦs ſanauit ī corꝑe. ſanauit et ī aīa: ſꝫ hi poſtq̄fuer̄t ſanati in corꝑe ⁊ iuſtificati ī aīa. ac bonifacti. poſtea corruerūt a grā. ⁊ facti ſūt mali ⁊ingͣti. Dein̄ eoꝝ ingratitudinē magis ꝯfutatdū alienigenā qͥ redierat laudādo ꝯmendat: qꝛeī hūilit̓ an̄ deū infirmitatē ſuaꝫ cogͦuit. iō dn̄sꝯſolans eū dixit. Surge .ſ. a pct̄o in qͦ iacuiſticeſſādo. ⁊ vade de v̓tute ī virtutē ī ꝯuerſiōe quāincepiſti ꝓficiendo. qꝛ fides tua. qͣ intellectū deoſubdidiſti. te ſaluū fecit. ⁊ ad ſalutē nōſolū corporis: ſꝫ ⁊ aīe reduxit. qꝛ ip̄a ē initiū iuſtificatōnis. ⁊ dat fidutiā r̄gni celeſtis. Ubi beda. Siat̄ fides ſaluū fecit eū. qͥ ſe ad agēdas ſaluatorigrās īclinauit. gͦ ꝑfidia ꝑdidit eos. qͥ d̓ acceptisbn̄fitijs deo gl̓iā dare neglexer̄t. Miſtice ꝑ leprā q̄ ē corruptō carnis. ſigͣt̉ pct̄m mortale qd̓ē corruptō aīe. Prīo. qꝛ coīter ī lepra vox efficit̉ īualida. ſic in peccatore vox eſt inualida. qꝛdeꝰ pct̄ores nō audit. et cum multiplicant orationem non exaudit. Secundo quia in leproſocorpore multa vlcera minuta dura et rotundacreſcūt ſic ī corde pct̄oris ml̓te ꝯpūctōes ⁊ āxietates diuerſoꝝ pct̄ōꝝ ⁊ circūſtantiaꝝ ꝯſurgūt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten