Secunde partisamicorum: recipiet multoplures amicos ſpirituales: et pro paucis bonis tēꝑalibus recipitmulta. ẜm illud actuū. erāt illis omnia cōmunia. Unde in collocatōe abbatis abrahe. Manifeſtum eſt em̄ eū qui aliquid ſecularium vl̓ affectuum vel bonorum xp̄o ſuadente contēpſerit. a fratribus atqꝫ conſortibus ꝓpoſiti ſui. quiei ſpirituali glutino colligantur: centuplo gratiorem etiam in hac vita recipere caritatē. Cētuplum etiā fratrū. parentūue recipiet quantitatē. quiſqͥs patris vnius vel matris ſeu filioꝝ ꝓ xp̄i nomine caritate contempta. in omnium qui xp̄o deſeruiūt dilectōeꝫ ſinceriſſimamtranſit. ꝓ vno .ſ. tot incipiēs habere patres fratreſqꝫ. feruētiore atqꝫ preſtantiore ſibi affectōeꝯiūctos. Multiplicata etiā domoꝝ atqꝫ agroꝝpoſſeſſione ditabit̉ quiſqͥs vna domo ꝓ xp̄i dilectōe reiecta. īnumera monaſteriorū habitacula tāꝙͣ ꝓpria poſſidebit: in quacūqꝫ orbis parte velut in ſue domus iure ſuccedēs. hec abrahā. Tertium premium ſubiūgit cum dicit. etvitam eternā poſſidebit .ſ. in futuro. Un̄ augꝰ.Quia multum amant homines viuere in hacterra. ꝓmiſſa eſt illis vitā. et qꝛ multū timentmori: ꝓmiſſa eſt illis eterna. Hoc ſufficere viſum eſt humane infirmitati: vt diceretur. habebis vitam eternā. Amemus vitam eternam⁊ ex eo nouerimus quantū ꝓ vitā eterna laborare debemus. cum videamus homines amatores pn̄tis vite temꝑalis atqꝫ finiendē. ſic ꝓ illalaborare. vt quando venerit mortis metus: qͥcquid poſſunt: faciūt. nō vt auferant: ſed vt diferant mortē. hec aug. Felix paupertas que recipit centuplum in preſenti. et vitam eternamin futuro: qd̓ magna debet eſſe xp̄i pauꝑibꝰ cōſolatio. Un̄ bernh̓. Centuplum inquit accipietet vitam eternam poſſidebit. Illud in via hocin patria. Illud conſolatio preſentis laboris.hoc future felicitatis ꝯſumatio eſt. Sic nimirū. operarijs huius ſeculi ſolet cibus in operemerces in fine dari. Sic militantibus et ſtipēdia miniſtrantur pro neceſſitate temporis. etnouiſſimum donatiuum maius erogatur proquantitate laboris. Sic et filijs iſrl̓. donec terram ꝓmiſſionis intrarent. in deſerto manna n̄defuit. et ab eccleſia poſt q̄ſitum regni celeſtisaduentum. quottidianus panis quottidie petitur in oratione. quam ip̄e ſaluator inſtituit.hec bernh̓. Conſidera ergo bene hanc retributōeꝫ. et gaude et gratias age deo. qui te ab talēadduxit negociatōnem. vt hic de vno lucreriscentuplum. et nihilominus poſtea vitam eternam. Et in hanc paradiſum ſepe ingredere. qd̓ꝯſequi poteris ex ſtudio orationis et humilitate. Quid igitur eſt inſanie. ꝙ homines ſimpla. pro centuplis et vita eterna cunctant̉ relīquere. Cum itaqꝫ ſancti terrena omnia vt aurum et argentum abiecerint. cur eoꝝ reliquias populo cauſa queſtus oſtendendo. cogimꝰeos illa mendicare que hic ſpreuerūt. Un̄. vbinos habemus ſanctum: in greco habemꝰ agiosCapitulum. xviij.quod ſonat ſine terra: quia ſancti nō terrenisdediti ſūt. nec in terra ſꝫ in celis ꝯuerſationeꝫhabent. Et ideo ad pedes apoſtolorum. aurum⁊ argētū ponebat̉ ex p̄cepto eoꝝ. vt ſic docerēteē contemnēda. Imitemur ergo diſcipulos domini. relinquendo diuitias ac gloriam et om̄iaque ſunt mūdi: quia ſic ip̄i p̄cipue effecti ſuntmagni. Vnde criſ. Quid eſt quod magnos apoſtolos oſtendit? Pecuniaruꝫ contemptus. glorie deſpectio. ab omnibꝰ viteqꝫ huius nego tijsereptō. Quia ſi nō hec habuiſſēt: ſꝫ ſerui paſſionū eſſent. etſi decem mille mortuos ſuſcitaſſēt.nonſolū nulli ꝓfeciſſent: ſꝫ et ſeductores vtiqꝫeſtimati eſſent. Ita vita eſt que vbiqꝫ fulget. etſpiritus attrahit gratiam: ſigna v̓o ſi non vigilauerimus obſūt multociēs. Hec igit̉ quibusfacti ſūt apoſtoli magni zelemur: et ab vniuerſis deſiſtentes vite huius negotijs. apponamusnoſmeti p̄os xp̄o. vt apoſtoloꝝ conſortes efficiamur. hec criſoſt.Oratio.Omine ih̓u xp̄e. ba mihi miſero et īdigno. ꝙ ꝓpter te et amorem tuū. ac ꝓpternomen tuū glorificanduꝫ. diuitias acdelitias ac pompas. et omnia que mūdi ſunt.nec non et meip̄m inter omnia valeam relinq̄re: omnibuſqꝫ excluſis tibi ſoli adherere. ⁊ promodulo meo te ſequi. qualicūqꝫ imitatōe viuc̄di. vt te rectore te duce laqueos et inſidias oīminimicoꝝ meorum. viſibilium et inuiſibiliummerear euadere: ac p̄mia que relinquentibusomnia. et te ſequentibus promiſiſti: miſericorditer obtinere Amen.¶ De denario diurno. Capitulum. XIIII.C quia non ſufficit predicta relinquere. ſi homo corporedefitiat et nō ꝑſeueret: ideo ne qͥstorpeat cum bene ceperit: īfert dominus et dicit. Aulti aūt erunt primi nouiſſimi: et nouiſſimi primi. Aulti em̄ aſcendunt ⁊deſcendunt. de ſtatu ī ſtatū meliorem et peiorēulti prius feruidi poſtea torpent: multi pͥusfrigidi ſubito mardeſcūt. Sunt em̄ multi. quiopera perfectōnis bene et frequēter p̄ multisinchoant: ſꝫ torpētes in ꝓgreſſu a diuino amore tepeſcūt. et in bonis oꝑbꝰ ſegenes fiūt. ⁊ abeis defitiūt. vel ī vitia fūditꝰ labūt̉ et cadunt: ⁊ecōuerſo aliqui tarde vel tepide inchoātes itaferuide et bene oꝑant̉. ꝙ meritis p̄cedūt illos.qͥ eos p̄cedere videbant̉. Et ſic qͥ pͥmi fuerūt inchoando. fiunt nouiſſimi vel nulli in ꝑſeuerādo. vel qͥ fuerūt ī primo et excellēti ſtatu: erūtin nouiſſimo. Uide iudam de apl̓o in apoſtatāverſū. et latronē ī cruce ꝯfeſſorē factū. Uide ſimile de iudeis et gētibus. qꝛ iudei pͥmi fuer̄t vocatōe et nouiſſimi facti ſūt ꝯuerſione: et gētiles ecōuerſo. Sic et nouiſſimi ꝑ hūilitatē. fiūtpͥmi ꝑ gloriā: et pͥmi ꝑ ſuꝑbiā. fiūt nouiſſimi ꝑabiectōeꝫ finalē. multi em̄ ī ſeculo deſpecti: ī futuro ſūt glorificādi. et multi apud hoīes glorioſi in fine ſūt damnandi. Deinde hāc ſententiā ꝯfirmat ꝑ ſimilitudinē: ꝓponēs parabolaꝫ