Secūde partisſed ih̓s tenēs manū eiꝰ eleuauit illū. ⁊ ſurrexitſanꝰ ⁊ reddidit illū pr̄i eiꝰ. Moraliter iſte lunaticus ſignificat peccatorē. queꝫ diabolꝰ prīoapprehēdit ꝑ pct̄i delectatōꝫ. ſcd̓o clamare facit. ꝑ peccati ardens deſideriū. tercio mutū fac̄ad peccati ⁊ diuini laudis ꝯfeſſionem. quartoſurdum. ꝑ obdurationē ad v̓bi monitionē. qͥnto lunaticū. per mētis inſtabilitatē et ꝯtinuaꝫī malū variatōeꝫ. ſexto elidit ⁊ volūtat. per eiꝰin dr̄ſa peccata precipitatōeꝫ. ſeptimo diſſipatper dr̄ſaꝝ cogitatōnū varietatē. octauo ſtridere facit dētibꝰ. per irā ⁊ indignatōeꝫ. ac ſpumare ꝑ caſtrimargiā et libidinē. nono ī igneꝫ lururie mittit vl̓ etiā elatōnis. qꝛ ignis ſurſū tēdit et alta petit. necnō ī aquā voluptatū ⁊ cupiditatū ſb̓mergit. decimo aridū reddit ꝑ ociūſeu ignauiā et in deuotionē. vndecimo vix diſcedit. per pct̄i ꝯſuetudinē. duodecīo dilaniat.et dilacerat. ꝑ naturaliū vulnerationem. Dumat̄ puer ad deū accedit ꝯturbat̉. qꝛ ſepe pꝰ peccata ad deū cōuerſi magis a demoīo impugnātur. vt vel ꝑ tediū virtutū ⁊ labores pn̄ie excutiat et ad vitia reducat. vel de ſua expulſiōe ſevindicet. Sic ī primitiua eccl̓ia multa grauiacertamina illis appoſuit. qͦs ſuo regno ſubtradoluit. Nō at̄ puer vim patiens. ſꝫ diabolꝰ viminferēs increpat̉: quia qui peccātē vult ſanare. viciū odiendo debet arguere ⁊ depellere. ſedhoīeꝫ amādo refouere et cōfortare. Exiens bodemon ab hoīe nūꝙͣ reuertit̉. ſi hō cor ſuū claue hūilitatis et caritatis ſerauerit. Exiturꝰ at̄diſcerpſit eū. qꝛ dū de corde expellit̉. acriores ineo tēptatōes generat. Et liberatꝰ a demone velut mortuꝰ videt̉: qͥ em̄ terrena deſideria ſb̓egitvitā ī ſe carnalis ꝯuerſatōis extinguit. ⁊ mūdomortuus apparet. Quē at̄ hoſtis mortuo ſil̓eꝫr̄ddidit hūc ſaluator pie dextere tactu leuauitin qͦ on̄dit̉ dei auxiliū: et ſurrexit. ī qͦ mōſtrat̉hoīs ſtudiū. prīo eī deꝰ nos iuuat. deinde a nob̓reqͥrit̉ vt bonū oꝑemur. Et cū ī domū introiſſet diſcipuli ſecreto interrogabāt ih̓m. qͣre ip̄inō potuer̄t eijcere illū. et dixit ꝓpter incredulitatem eoꝝ. Nō dicūt̉ diſcipuli increduli. ꝓpterdefectū fidei ſic̄ iudei. ſꝫ ꝓpter remiſſionē feruoris: nā fidē remiſſā hēbāt. nō ſic̄ gͣnū ſynapis.qꝛ nō cū debito feruore credebāt vt p̄cipue ipſifacere debebant. Nihil em̄ impoſſibile erit hn̄tiferuētē fidē. ⁊ ꝑ dilectōꝫ oꝑantē: cui nūꝙͣ ſufficit qd̓ bn̄ geſſit. Granū quippe ſynapis ē modicū. feruidū. amaꝝ. ⁊ veneni expulſiuū. In hocgͦ ꝙ h̓ ꝯꝑat fidē grano ſynapis. innuit ꝙ debēthr̄e fidē modicā ꝑ hūilitateꝫ. feruidā ꝑ deuotōnem. amarā ꝑ tribulatōnū ꝑpeſſionem. venenierroris expulſiuā ꝑ ſinceritateꝫ. Scd̓m Amb̓.Granuꝫ ſynapis res eſt ſimplex. etſi terit̉ vimſuā fūdit: ſic fides ſimplex videt̉. etſi atteraturaduerẜ grāꝫ ſue v̓tutis effundit. Deinde reducit eos ad humilitatem. mouēdo ne qͦs de oꝑibogl̓et̉. ſꝫ hūiliet ſe deo. cui iure obſequiū debet̉:dicēs. Cū fece̓itis oīa q̄ p̄cepta ſt̄ vob̓ dicite nōtm̄ ore: ſꝫ ⁊ corde: ne ſit tm̄ vocalis hūilitas. ſꝫ ⁊Capitulum.iiij.realis: ẜui inutiles ſumꝰ. qd̓ debuimꝰ face̓ fecīꝰnec vos iactetis qꝛ bn̄ ẜuiſtis. nihil em̄ feciſtisqd̓ nō debuiſtis. q. dicat. Dicite grāꝫ n̄ meruiꝰſꝫ debitū ẜuitiū ſoluēdo penas vitauīꝰ. Sꝫ ecōtͣſuꝑbi cū neqͣꝙͣ oīa. ſed modicū qͥd eoꝝ q̄ p̄ceptaſūt faciūt: nōſolū mox de ſua iuſticia p̄ſumūt. ſꝫ⁊ īfirmos quoſqꝫ deſpiciūt: nō eī ſumus nr̄i ſedſerui. qꝛ p̄cio magno empti: ⁊ gͦ xp̄o cuius p̄cioempti ſumꝰ. ſeruire tenemur. Et nihil obmittere qd̓ debemꝰ. nec aliqͥd facere qd̓ nō debemus.Un̄ Sene. Sapiēs nihil facit qd̓ nō debet. nihilp̄termittit qd̓ debet. Nō dicūt̉ īutiles ſerui. facientes iure debiti mādata dei. quin fructuꝫ recipiāt vice bt̄e: ſꝫ dicūt̉ īutiles. qꝛ dn̄s bonoꝝ nōſtroꝝ nō īdiget: vl̓ qꝛ nō ſūt cōdigne paſſioneshuiꝰ tꝑis. ad futurā gl̓iaꝫ q̄ reuelabit̉ ī nob̓. velqꝛ qͥſqꝫ magis debꝫ ſe eſtimare īꝑfectū. ꝙͣ ꝙ ſtatū attigerit ꝑfectōis. vn̄ beda. Hec ē igr̄ ī hoībꝰſola fidei ꝑfectō. ſi oībꝰ q̄ p̄cepta ſūt īpletis imꝑfectos ſe eē nouerīt: ⁊ ꝙͣdiu ꝑegrināt̉ a dn̄o. ſēper ſibi in eſſe mala q̄ defleāt. ſemꝑ meminerintdeeſſe bona ad q̄ gr̄a eiꝰ iuuante ꝓficiāt. Et iterū. Quin ſine me nihil poteſtis face̓. nō temporū longitudīe laboꝝ merita pēſare debetis. ſedamore ⁊ famulatu ſpontaneo. nouis ſꝑ ſtudijsauge̓ pͥora. hec Beda. Et bene dicit qd̓ debuimꝰface̓ fecimus. Un̄ beda. Reuera debuimꝰ. qꝛ quinō veīt mīſtrari ſꝫ mīſtrare. debitores ſibi nosfęcit: ne noſtris videlicꝫ oꝑbꝰ ꝯfidētes. ſꝫ de eiꝰſemꝑ examine pauētes. cū ꝓph̓a dicamus. quidretribuemꝰ dn̄o ꝓ omnibꝰ que retribuit nobis.Hec Beda. Attende hic bene ꝙ ſeruus inutilisreputat̉. qui hoc ſolum facit qd̓ facere tenetur.Quantūcunqꝫ etiam ꝑfectioneꝫ attingas. ſemper ſentias ⁊ dicas. domine deus meꝰ ih̓u xp̄e.nihil valeo ⁊ male tibi ẜuio. Debemꝰ ergo nūq̄a bono opere ceſſare. ⁊ tamē totū meritū noſtꝝinſufficiens reſpectu mercedis eterne reputareUn̄ pͣs. Qui coronat te ī miſcd̓ia ⁊ miſeratōibꝰNō ait ī meritis ⁊ ī oꝑbꝰ tuis. qꝛ cuiꝰ miſcd̓ia p̄uenimur. vt hūiliter deo ſeruiamꝰ. eius munere coronamur. vt ſublimiter cū illo regnemus.Et ideo cū oīa fecerimus: reputemꝰ nos paruꝫaut nihil feciſſe dn̄o. reſpectu mercedis quā expectamꝰ ab eo. Un̄ dicebat bt̄us frāciſcꝰ. etiampoſt ml̓tos ⁊ magnos labores: fr̄es incipiamusſeruire dn̄o. qꝛ uſqꝫ nūc paꝝ ꝓfecimꝰ. Etſi p̄ceptis īpletis nos humiliare debemus. quātomagis cū de illis ml̓ta obmiſerimꝰ. Si em̄ īutilisē qͥ om̄ia ꝑfecit: qͥd de illo dicēdū qͥ ea facere deſpexit. Un̄ Ambro. Nō te iactes ſi bn̄ ſeruiſti.quia facere debuiſti. Obſeqͥtur ſol. obtēꝑat luna. ſeruiūt āgeli. Uas gētiū electus a dn̄o. nonſū inqͥt dignꝰ vocari apl̓us. qꝛ ꝑſecutꝰ ſuꝫ eccleſiā dei. Deinde alubi nullius ſe on̄dens cōſciumculpe ſubiecti. ſed non in hoc iuſtificatus ſum.Et nos gͦ nō a nobis laudes exigamꝰ: ne p̄cipiamus iuditiū dei. ⁊ p̄ueniamꝰ ſentētiā iudicis.ſed ſuo tꝑe ſuo iuditio reẜuemꝰ Hec Ambroſi.Bonum eſt itaqꝫ ſemper in timore ſtare. et nihil de ſe p̄ſumere: quia quātumcūqꝫ bene quis