Secūde partismāſionē apd̓eū faciemꝰ. Hec at̄ ſūt memoriaintelligētia. et voluntas. Nā filiꝰ habitat ī tab̓nacl̓o intelligētie. implēdo ip̄aꝫ dei pleniſſimaet lucidiſſima cognitōe: ſpūſſct̄s in tab̓naculovoluntatis. implēdo ip̄aꝫ ſapidiſſima ⁊ ſuauiſſima dilectōe: pr in tab̓naculo mēorie. implēdoipſā cogniti et dilecti perpetua refectōe ⁊ ſecuriſſima ī tētione. qͥbꝰ actibꝰ aīa ī deum qͣi totaliter trāſfor̄at̉. ⁊ quodāmodo dei formis efficitur. Tunc verificat̉ ẜm quādaꝫ p̄guſtatōꝫ. illd̓qd̓ dr̄ alubi. intra ī gaudiū dn̄i tui. Scd̓o deſcribit̉ iſta trāſfiguratio a ſocietate cōſortij. qꝛibi fuer̄t moyſes ⁊ helÿas. iacobꝰ. petrus ⁊ iohannes. In celeſti igr̄ gl̓a habemus ſocios oēspeteris et noui teſtamenti ſct̄os: beati veteristeſtamēti diſtinguūt̉ in duos ordines .ſ. pr̄iarchas qͥ intelligunt̉ per moyſen. et ꝓph̓as qͥ perhelÿaꝫ. Sancti at̄ noui teſtamenti diſtinguūt̉in tres .ſ. in martires. qͥ per iacobum: in cōfeſſores qui pleni ſapiētia dei intelligūt̉ per petꝝqui interpretat̉ agnoſcēs: in virgines. qui perioh̓eꝫ. Vel pt̄ dici ꝙ xp̄c voluit hr̄e teſtimoniūſui aduentꝰ ab illis qui ſūt in celo .ſ. a pr̄e. ⁊ abillis qui ſūt in md̓o .ſ. a petro. iacobo ⁊ ioh̓e. ⁊ab illis qui ſūt in terreſtri ꝑadiſo .ſ. ab helÿa. ⁊ab illis qui ſunt ī inferno .ſ. a moyſe. Vel ꝑ ſexperſonas ſignāt̉ ſex bona q̄ deus ꝯfert cōtemplātibꝰ. qꝛ in cōtēplatōne pͥmo mēs illuminat̉quod ſignat̉ in petro qui interp̄tat̉ agnoſcēs.Scd̓o caro ſupplātat̉ qd̓ ſignat̉ ī iacobo qͥ int̓p̄tat̉ ſupplātator. Tercio gr̄a auget̉ ⁊ augmētat̉. qd̓ ſignificat̉ in iohāne. qui interp̄tat̉ in qͦeſt gr̄a. Quarto md̓s ꝯtemnit̉. qd̓ ſignificat̉ īmoyſe qui inter pretat̉ aſſūptus ex aqͥs. Quinto cor amore inflāmat̉. qd̓ ſignificat̉ ī helÿa qͥraptus fuit ī curru igneo. Sexto dulcedo celeſtis preguſtat̉. qd̓ ſignificat̉ in ih̓u. Un̄ petrusqui vnā guttā preguſtauerat: dixit. dn̄e bonūeſt nos hic eē. neſciēs qͥd dice̓t. Tercio deſcribit̉ iſta trāſfiguratō a glorificatōe ſubiecti. cūdr̄. reſplenduit faciēs eiꝰ ſicut ſol. veſtimēta at̄eiꝰ facta ſūt alba ſic ut nix: per q̄ ſignat̉ beatitudo ⁊ gl̓a. quibꝰ ſctōꝝ corꝑa induēt̉. Dn̄s igr̄petro nō rn̄dit. nā lꝫ ex feruore deuotōnis loq̄retur. tn̄ qꝛ imprudēter interrogauit. ideo reſponſioneꝫ dn̄i nō meruit. nōdum em̄ vt ī hacgl̓a ꝯſiſteret tp̄s erat. Qui at̄ vult dn̄o faceretabernacl̓m. p̄paret penetralia cordis ſui. et īueniet locū dn̄o tabernacl̓m deo iacob. Quiav̓o male materiale tab̓naculū ex frōdibꝰ et tētorijs queſiuit. eſtimās ī eterna illa gl̓a tꝑaliatab̓nacula nccͣia. vbi nulla aduerſitatis aura ētimenda. vbi deꝰ om̄ipotēs tēplum ē et domuseccl̓ie: id̓o nubis lucidis accipit obumbraculūUn̄ ſequit̉. Adhuc eo loquēte. ⁊ de tab̓naculorum viſibiliū ꝯſtructōe cogitante: ecce nubesluciba obūbrauit eos. qꝛ maiori luce ⁊ vera cognitione ſuffudit: vt intelligerēt electis in et̓na tabernacl̓a receptis. non eē nccͣia corꝑaliatab̓nacula: ⁊ eos nō eſſe ꝓtegēdos tegmine domoꝝ. vbi nubis ⁊ ſpūſſct̄i gl̓a ꝓtegent̉. et ī abCapitulumſcōdito faciei dn̄i abſcōdēt̉. Et intelligas ꝙ cuꝫpetrus loqueret̉. interim anteꝙͣ v̓ba cōpleret.diſceſſer̄t moyſes et helÿas. et mox nubes ſb̓ſecuta eſt. qͣſi interrūpunt̉ v̓ba eiꝰ per obumbrationem nubis. Querebat petrus terrenū tab̓naculū ⁊ affuit celeſte obumbracl̓m: ⁊ iſta nubes nō fuit cauſata ex iſtis caliginoſis vaporibus: ſed ex vehemētia lucis ꝓceſſit: qꝛ ſicut fumus eſt ab igne. ita iſta nubes fuit a luce. Adinſtruēdas at̄ mentes apl̓oꝝ. de cognitōne diuinitatis vnigeniti filij dei. poſt moyſi ⁊ helÿeteſtimoniuꝫ. vox pr̄is de nube. mō tonitrus teſtimoniū ꝑhibuit dicēs. Hic eſt filiꝰ meus. nonadoptiue ſed ꝑ naturā: dilectus filiꝰ meus .ſ. naturalis ⁊ ꝓpͥus nō aliunde creatꝰ vl̓ adoptiuus.Hoc eſt ẜm Amb̓. nō helÿas filius. nō moyſesfiliꝰ: ſed h̓ eſt filius quē ſolū vidētis. Receſſer̄tem̄ illi. vbi ceperat dn̄s deſignari. vt ille ſolꝰ demonſtraret̉ ne errarent apl̓i. In quo mihi bn̄cōplacui .i. in qͦ meū beneplacitū de redēptionemd̓i ꝯplere cōſtitui. Uel ẜm Criẜ. in quo delector. in qͦ reqͥe ſco. quē accepto: qꝛ oīa q̄ ſunt patris cum diligentia exequit̉. et eſt vna eadēqꝫvoluntas ip̄iꝰ et pr̄is. qͣre etſi crucifigi vult neꝯͣdicas. Ipſum audite magiſꝙͣ moyſen vel helÿam. qꝛ xp̄c finis eſt legis ⁊ ꝓphetaꝝ. Ip̄m audite vt ſupremū ⁊ ſingl̓areꝫ mgr̄m qui docebitvos omīa nccͣia ad ſalutē. Ipſū audite qꝛ be̓itas eſt. ip̄m querite qꝛ vita eſt. ip̄m ſequimini:qꝛ via ē. Acſi (vt ait Remigiꝰ) alijs verbis diceret. recedat vmbre legales ⁊ tÿpi ꝓph̓aꝝ: ⁊ ſolum choruſcū lumen euāgelij ſeqͥmini. Felicesgͦ apl̓i. qui non ſolū dn̄i claritatē videre meruer̄t. ſed etiā vocē pr̄is intonātem audier̄t. Necab hac felicitate nos ex toto alieni erīꝰ. ſi queꝫilli credider̄t ⁊ nos credimꝰ. ⁊ qūo illi vixeruntamando viuimus. et queꝫ dilexerunt totis viſceribus amamꝰ. Sꝫ qꝛ humana fragilitas īpn̄tia maieſtatis opprimit̉. qꝛ pōdus diuinitatis et ꝯſpectū maieſtatis gl̓e ferre nō valet. iōdū audirēt vocē terribileꝫ de nube. cecider̄t infacies ſuas nō ſicut mali retrorſū. Un̄ Remig.In eo v̓o ꝙ ſct̄i diſcipl̓i ī faciē cecider̄t. ſct̄itatis fuit iudiciū: impij eī retrorſū cadūt vt helÿ.Hec Remig. Cadt̉ gͦ iuſti ī faciē. mō ꝓpt̓ timorem vt h̓. modo ꝓpter hūiliatōꝫ. vt magi ꝓcidētes adorauer̄t eū. modo ꝓpter grārūactōꝫ. vt ſeniores cecider̄t ī ꝯſpectu throni in facies ſuas.Et timuer̄t valde. qꝛ ſe erraſſe cognouerūt. qꝛnubes lucida apparuit. qꝛ vocē qͣſi tonitrualeꝫſ. pr̄is (cꝰ maieſtati timor debet̉) audierūt. Adhac vocē (vt dīc Effrē) fuger̄t ꝓph̓. cecideruntapl̓i et timuer̄t. Tonitruū qͥdem terribile fuit.Un̄ de ipſa voce terra ſub ipſo ꝯtremuit. Sedqͦs humana fragilitas gͣuabat. benigne piꝰ magiſter v̓bo ꝑiter et actu ꝯſolat̉ ⁊ erigit. Nā clementer acceſſit ih̓s qꝛ ꝑ ſe ſurgere nō poterāt.⁊ tetigit eos. faīliarit̓ ⁊ dulcit̉. vt tactu debilitata mēbra ſolidaret: dixitqꝫ eis. vt metū et timorē fugaret. Surgite. ꝯͣ caſū: ⁊ nolite time̓. ꝯͣmetum. Beati illi qͦs tāgit ih̓s. bt̄i illi qͦs tāgit