De confeſſione vere fideictus. dei filiū ⁊ hoīeꝫ vidēs. vtrūqꝫ ꝯplexꝰ ē: acv̓itateꝫ diuine ⁊ hūane nat̉e .i. deꝝ deū ⁊ hoīeꝫī eodē ſuppoſito ꝯfitet̉: dicēs. Tu es xp̄c filiꝰ d̓iviui. q. d. tu es xp̄c .i. hō. ẜm qd̓ unctus es oleogr̄e p̄ participibꝰ tuis: ⁊ ſic ꝯfitet̉ eiꝰ hūanitatēī qͣ vnctꝰ eſt oleo gr̄e p̄ alijs. et es filiꝰ dei nat̉ alis .ſ. ⁊ nō adoptiuus ſic̄ alij. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eiuſdē nature cū deo pre. ⁊ ſic ꝯfitet̉ eiꝰ diuinitatē. ⁊ addit viui .i. incōmutabilis et et̄ni. qͥa hebrei cōſueuer̄t vocare deū biuū. ad dr̄iaꝫ ⁊ diſtinctōeꝫfalſoꝝ deoꝝ. qͥ nō viuūt: qͦs .ſ. gētes vl̓ de mortuis hoībꝰ vel d̓ inſenſibili materia ⁊ ſub̓a ſibiinſtit uer̄t Rn̄dēs at̄ ih̓s petro. et ī petro oībus mercedem vere ꝯfeſſiōis dixit ei. Beatꝰ esſymon bariona .i. filiꝰ iohāna: bar em̄ idē ē qd̓filiꝰ. iona at̄ ponit̉ ꝑ diminutōeꝫ ꝓ iohanna.ſubtracta media ſillaba. Un̄ bariona h̓ accipitur. ac ſi filiꝰ iohānis dice̓t̉: et ꝓpter hoc etiampetrꝰ qn̄qꝫ ſymon iohānis dr̄. Scd̓m Criſ. Hocdīc vt on̄dat qm̄ ita naturaliter eſt xp̄c filiꝰ deiſicut petrus filiꝰ iohāne. eiuſdē ſub̓e cū eo qͥ genuit. Beatꝰ: inquā. es ꝓpter cōfeſſionē vere fidei. q̄ ducit ad beatitudinē: qꝛ caro ⁊ ſāguis nōreuelauit tibi .i. nō parētes tui vel hō mortal̓:aut hūana doct̉na. iſtā v̓itateꝫ et tātū archanū fidei te docuer̄t: ſꝫ pr̄ meꝰ qui eſt in celis. ⁊ ꝑꝯn̄s tota trinitas. qꝛ indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis. Ubi Criſ. Sermo iſte ꝯuenit. ⁊ ad om̄s: vtſingl̓is quibuſqꝫ dicat̉. Beatꝰ es qm̄ caro et ſāguīs nō reuelauit tibi ſꝫ pr̄ meꝰ qͥ eſt ī celis. Tudicis ⁊ veꝝ dicis. qꝛ ego ſū xp̄c filius dei viui.Et ego qͥ ſū veritas immobilis. dico tibi ꝓ te ⁊ꝓ ſocijs tuis (cuiꝰ dice̓ ē facere) qͥa tu es petrꝰa me petra dictus .i. ꝯfeſſor vere petre qͥ ē xp̄cac fide fortis ⁊ doct̉naͣ ſtabilis. Merito ꝓpter fidei fortitudinē. ⁊ fideleꝫ xp̄i ꝯfeſſionē. hoc nomen petrus accepit: qui ī petrā xp̄m credidit.Sÿmon qͥppe antea vocabat̉. ſꝫ hoc nomē petrus a dn̄o ei impoſitū eſt. vt eccl̓iaꝫ ſignificaret. Quia em̄ pet xp̄c: petrꝰ eſt populus xp̄ianus. Et ſuꝑ hāc petrā quā mō ꝯfeſſꝰ es. ⁊ quaꝫtu modo ī fidei fūdamēto poſuiſti .i. ſuꝑ xp̄m:edificabo eccl̓iaꝫ meā. Petra em̄ erat xp̄c. ſuꝑqd̓ fūdamētū et̄ ip̄e edificatꝰ ē petrꝰ: huic ſnīeapl̓s cōcordās ait. fundamētū alid̓ nēo pt̄ ponere p̄ter id qd̓ poſitū eſt: xp̄c ih̓s. Acſi dicat.nō eſt alid̓ fūdamētū. niſi illa petͣ. quā petruspoſuit fūdamētū. cū dice̓t. tu es xp̄c filiꝰ dei viui. Suꝑ hāc em̄ petrā edificat̉ tota dei eccl̓ia.It̄ ſuꝑ hāc petrā .i. ſuꝑ hāc fidē ⁊ ꝯfeſſionē. ſeuhuiꝰ fidei ⁊ veritatis firmitatē. tāꝙͣ ſupͣ fūdam̄tuꝫ firmū edificabo eccl̓iaꝫ meā. Et porte inferi q̄ ſūt ſuggeſtiones demonū. delectatōes vitōrum. doctrīe hereticoꝝ. tormēta ac blādimētaꝑſecutoꝝ. ac pͣua maloꝝ oꝑa colloqͥa ⁊ exēpla.q̄ iter ꝑditōnis oſtēdūt. ⁊ ad tartara ducūt: nōp̄ualebūt aduerſus eā .ſ. eccl̓iaꝫ ſic firmatā: qꝛa fide ⁊ caritate xp̄i nō ſeꝑabūt eā. Ex qͦ ptꝫ ꝙeccl̓ia ꝯſiſtit ī illis ꝑſōis. ī qͥbꝰ eſt noticia ⁊ vera ꝯfeſſio fidei ⁊ veritatis. Deinde claues requam Petrus fecitgni celoꝝ ſe petro datuꝝ dn̄s ꝓmiſit. ſꝫ tūc nōdedit: qꝛ ſi ſtatī dediſſꝫ. nūꝙͣ ī petro pͣuitas cōfeſſiōis de qͣ ſtatīm ſb̓dit̉. vl̓ error negatōis de qͦī paſſiōe dr̄. locū inueīſſꝫ. Sic̄ at̄ ꝓ oībꝰ apl̓ispetrꝰ rn̄dit. ita ī eo oībꝰ claues r̄gni dn̄s ꝓmiſitdicēs. Et tibi qͥ p̄ ceteris ꝯfeſſꝰ es. dabo claues.i. iudicij pt̄ateꝫ regni celoꝝ .i. eccl̓ie pn̄tis. q̄ dr̄r̄gnū celoꝝ: qꝛ ad vſū pt̄atis eꝰ digne mīſtratū.ſeqͥt̉ aditꝰ vel clauſio regni celoꝝ. Und̓ Beda.Claues at̄ ei nō mō dāt̉: ſꝫ ꝓmittūt̉. necdū em̄fabricate ſt̄ ſuꝑ incudē crucis. nec ī eo ſāguinetꝑate. Ego qͦꝫ eaꝝ mīſterio cū in actu ꝑfectōisfuerint adhuc ī ardētis paſſionis fornace. primo latroni ⁊ homicide aperiā ianuā ꝑadiſi. vt⁊ tu ī eo exēplo. publicanos ⁊ me retrices intͣreꝑmittas. Tu em̄ ſuꝑ eos iudiciū exerceb̓. qͥ cōfitebūt̉ culpā ⁊ expectabt̉ penā. Et ideo hēbisordinariā iuriſditōem. et iudiciariā pt̄ateꝫ. adqd̓ duo reqͥrūt̉. autoritas cogͦſcēdi vel arbitrādi de culpa. ⁊ pt̄as abſoluēdi vel etiā iudicādi.q̄ duo ſb̓ noīe clauiū tibi dabo. hec Beda. Claues gͦ regni celoꝝ ipſaꝫ diſcretioneꝫ et potētiānoīat. diſcretōꝫ qͣ dignos vl̓ indigͦs diſcernat.potētiā. qͣ liget vel ſoluat. Clauis qͥppe eſt pt̄asq̄daꝫ ſpūalis ſuꝑnaturalit̓ a deo data ⁊ infuſa.nō innata et acqͥſita. Et dīc h̓ glo. ꝙ due ſt̄ claues .ſ. ſcīa diſcernēdi ac pt̄as ligādi ⁊ ſoluēdi.Un̄ ſciēdū ꝙ ſic̄ ī ſole potētia liq̄faciēdi ⁊ indurādi vna ē ī radice: ſꝫ due ī effectibꝰ. ſic tm̄ vnaeſt clauis ī radice. ſꝫ due ī effectibꝰ. Clauis em̄dr̄ pt̄as iudicādi ī foro aīaꝝ nō corpoꝝ: pt̄asat̄ iudicādi ex duobꝰ integͣt̉. ex pt̄ate diſcernēdi ī cauſe examinatōe. ⁊ ptate diffiniēdi ī cauſe determīatōe: ꝑ ſnīaꝫ ꝯdemnatoriā vel abſolutoriā. Prima pt̄as dr̄ h̓ ſcīa. nō vt eſt habitꝰcognitōis: ſꝫ autoritas et pt̄as diſcernēdi ⁊ iudicādi ꝑ ſcīaꝫ p̄habitā. alia dr̄ potētia admittēdi ad regnū vel excludēdi ẜm verū iudiciū p̄habitū. qꝛ debēt indigni excludi ⁊ digni recipi.Un̄ Bern̄. Petrus claues accepit ī ſcīa et poteſtate ſibi data deſuꝑ. ⁊ he claues ſt̄ pt̄as aꝑienbi et claudēdi. atꝫ int̓ admittēdos et excludēdos diſcretio. Deīde ſb̓iūgit. Et qd̓cūꝫ ligaueris ſuꝑ t̓raꝫ .i. ip̄o ſr̄ terrā viuēte. erit ligatū ⁊ īcelis .i. celeſtis curia approbabit ⁊ ꝯfirmabit.Et ſil̓r qd̓cūqꝫ ſolueris ſuꝑ terrā erit ſolutū ⁊ īcelis. Hoc ē ẜm glo. quēcūqꝫ indignū r̄miſſiōeiudicaue̓is dū viuit. indignꝰ apd̓ deū iudicabit̉et quēcūꝫ ſoluēdū iudicaueris dū viuit. remiſſiōꝫ a deo ꝯſeq̄t̉. Hec at̄ ſoluēdi atꝫ ligādi pt̄asnō ſoli petro ſꝫ ⁊ ceteris apl̓is data ē a dn̄o: etnō tm̄ apl̓is. verūetiā ī ep̄is ⁊ p̄ſbiteris om̄i eccleſie. Ita tn̄. ꝙ pt̄as autoritatis ē ī ſolo deo. qͥaperit ꝑ gr̄e infuſionē: pt̄as excellētie ī xp̄o. qͥaperit ꝑ paſſionis meritū: pt̄as miniſterij ī p̄latis eccl̓ie. qͥ aperiūt per ſacr̄oꝝ miniſteriuꝫ.Sꝫ iō petrꝰ ſpāliter claues regni celoꝝ. ⁊ pͥncipatū iudiciarie pt̄atis accepit: vt oēs ꝑ orbeꝫcredētes intelligat. qꝛ qͥcūqꝫ ab vnitate fid̓i velſocietate illiꝰ. qͦlibet mō ſemetip̄os ſegregant.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten