De encenijspaſtor frequenter et ſolicite oues ſuas viſitat.et ſic ꝑticulariter cognoſcit eas et indiuidualiter ⁊ ꝯditōnes eaꝝ. ac diligit: ⁊ oues ex freq̄nti imaginatōe bn̄ficij paſtoris ip̄m attēdūt. etſpāliter r̄cognoſcūt ac diligūt. Sic at̄ ē d̓ xp̄oet vere fidelibꝰ: et ergo eſt paſtor bonꝰ et berusScd̓m ſignū boni ⁊ veri paſtoris. ē affectioquā on̄bit ad oues. q̄ non p̄t eſſe maior ꝙͣ ſe expone̓ ꝓ ouibꝰ: ſic at̄ eſt de xp̄o et fidelibꝰ: et ideoſubdit. et aīam meaꝫ pono ꝓ ouibꝰ meis: ſolisem̄ ouibꝰ xp̄i ꝓficit paſſio eius. Un̄ Petrꝰ rauēnas. Ecce paſtor bonꝰ aīam ſuam ꝓ ouibꝰ ſuisdat: qd̓ vtiqꝫ facit vis amoris. qꝛ nil duꝝ nil amarum nil graue nil letale ꝯputat amor verusQd̓ em̄ ferrū. q̄ vulnera. q̄ pena. q̄ mortes amorem p̄ualēt ſuꝑare ꝑfectū. Amor eſt īpenetrabilis lorica: reſpuit iacula. inſultat periculis:mortē ridet Hec Petrus. Sꝫ cuꝫ hō hēat tria.ſcꝫ res. ꝓpinqͦs ⁊ ꝑſonā ꝓpriam. iſta tria ꝓ ouibꝰſūt ponēda. Sua at̄ ꝓ ouibꝰ nō ponūt qͥ tꝑaliaeis nō tribuūt. Suos nō ponūt qͥ ꝯſāguineosinſufficiētes ꝓmoueri faciūt: ꝑſonā nō ponuntqui malis nō reſiſtūt. Xp̄c aūt iſta tria ꝓ ouibꝰpoſuit. Un̄ in hieremia. Reliq̄ domū ⁊ familiāmeam ſcꝫ angelos. dimiſi he̓ditatem meam ſcꝫceleſtē ſubſtantiā. dedidilectā aīam meā ī manꝰ īimicoꝝ meoꝝ. Terciū ſignū boni et veripaſtoris ē. qꝛ oues om̄s ad ouile deducit: vndexp̄c ne crederet̉ ꝙ ꝓ ſolis iudeis mori debe̓t ſubiūgit. Et alias oues habeo. iam in p̄deſtinatōeex gētibꝰ mihi credituras. q̄ nō ſūt ex hoc ouili ſcꝫ de ſynagoga iudeoꝝ. ſed de ppl̓o gentiū: etillas oꝑtet .i. oportunū eſt me adducere in fidē⁊ eccl̓iam cū ppl̓o iudeoꝝ. qd̓ factū ē ꝑ p̄dicatōnem apl̓oꝝ xp̄o pͥncipaliter oꝑante in p̄dication eorū. Scd̓m Criẜ. hoc ꝙ dicit oꝑtet nō eſtneceſſitatis demōſtratiuū. ſed ꝯfirmatiuū eiusꝙ om̄es oues ſuas ſaluas faceret. Et ſubdit etvocē meā audient et ad fidem veniēt. qꝛ gentiles ad p̄dicatōem apl̓oꝝ deuote fidē receperūtet fiet vnū ouile et fideliū receptaculum .i. vnaeccl̓ia ex iudeis et gentibꝰ collecta: ē vnꝰ paſtorqͥ in celo ē xp̄c. qꝛ ip̄e eſt pax nr̄a qͥ fecit vtraqꝫvnū: in terra at̄ ē papa xp̄i vicarius. Bonꝰetiā paſtor gregē ſuū paſcere debet. Un̄ ⁊ a paſcēdo nomē accepit. Hinc ait dn̄s petro qn̄ paſtorem eccleſie ip̄m inſtituit. paſce oues meas.Scd̓o debet ip̄m diligere. ideo petrus qn̄ debuit p̄fici eccleſie. fuit examīatus de caritate. petre amas me. Tertō debet gregē a lupo cuſtodire et defende̓. Vnde dn̄s ait petro. et tu aliqn̄ꝯuerſus ꝯfirma fr̄es tuos. ſcꝫ ꝯͣ qͦrūcūqꝫ lupoꝝturbatōes. Hec at̄ tria ꝑ quandā excellenciaꝫfacit nobis dn̄s nr̄. vt merito bonus paſtor dicidebeat: etem̄ nos paſcit. nos diligit. nos defendit. On̄dit itaqꝫ xp̄c ſub methaphora p̄dicta. ꝙꝑ eū tanꝙͣ ꝑ oſtiū ſit intrandū. et ꝙ ip̄e paſtorbonꝰ ſit ſeq̄ndus. Bonū gͦ paſtorem xp̄m ſequamur. ſub eius diſciplina maneamus: ⁊ vocempręceptorum ac conſiliorum eius audiamꝰ. vtab ip̄o paſci mereamur. Quanta v̓o fuerit huin quibus volebantius pijſſimi paſtoris ad perditas oues ſolitudinis cura. quanta qͣꝫ clemencia. ipſe bonus paſtor alubi in ꝑabola paſtoris ⁊ ouis centeſimeꝑdite. multaqꝫ cura queſite. ac tandē inuente ⁊in humeris cum gaudio reportare. pia methaphora indicat: ſed hic ſermone exp̄ſſo aꝑte declarat cū dicit. bonꝰ paſtor aīam ſuam dat proouibꝰ ſuis: et in eo illud ꝓpheticū vere et ꝑfecteimplet̉. ſicut paſtor gregē ſuū paſcet. Nā ꝓpterhoc labores laſſitudines et medias paſſus: int̓phariſeoꝝ inſidias ⁊ ꝑicula ml̓ta. euāgelizādoregnū d̓i. ciuitates circūibat ⁊ caſtella: noctesducebat in or̄one ꝑuigiles. nec phariſeoꝝ veritus murmur ⁊ ſcādalum. publicanis ſe p̄bebataffabilē. aſſerens ꝓpter male hn̄tes ſe veniſſe inmundū. ad penitentes quoqꝫ paternum p̄tendebat affectum: aꝑtum eis oſtendēs diuine miſericordie ſinuꝫ. Audite hec paſtores. ⁊ ab vnopaſtore boni paſtores eſſe diſcite. quod ipſe fecit. hoc et vos ſi neceſſe fuerit: facite. Vt aūtPugo dicit: aīam ꝓ ouibus ponit. qui ꝑiculoſum regiminis locum aſcendēs. clauſo ſilentijoſtio. clauſtraliū gregē in pace cuſtodit: aīamponit. qui ſolus inter mundana pericula exteriora negocia curans neceſſaria querit: aīamponit qui ad ſuſtinenda iurgia rei familiarisexit. qui inter adulantium et detrahentiuꝫ linguas medius incedit. qui pro infirmis laboratet laborantes paſcit. conſalatur puſillanimeset cum ſuperbis increpando contendit Hec hugo. Nempe ad onus cure paſtoralis portandū.et ſalutem proximorum querendam hortaturBernardus ad quendam abbatem ſic ſcribensPaſcas v̓bo paſcas exemplo paſcas ⁊ ſanctarū fructu or̄onū. Manēt itaqꝫ tria hec. v̓bum.exemplū. or̄o. Maior aūt his: ē oratō. Nametſipocis virtus ſit opus. operi tn̄ ⁊ voci gratiamefficaciā qꝫ ꝓmeret̉ oratio. Quid cauſaris te aliquorū qui tecum ſūt magis grauari ꝯſortioꝙͣ frui ſolatō: Deniqꝫ inꝙͣtum grauaris in tantū lucraris. et inꝙͣtum iuuaris in tantū tua tibi p̄mia minuit. Elige gͦ qͦs eligas. an qͥ gͣuādoiuuāt an qͥ iuuādo gͣuāt? Hi tibi ꝓmeritoes. illifraudatoēs meritoꝝ exiſtūt. Nā q̄ ſocij laborisꝓculdubio et mercedis ꝑticipes erūt. Sciensergo te miſſum iuuare. nō iuuari: illius te ⁊ agnoſce vicariū. qui venit mīſtrare ⁊ nō mīſtrari. Beati ſi ſic ꝑmanſerimus uſqꝫ in finē ſemꝑ.et vbiqꝫ querentes. nō que noſtra ſūt. ſed q̄ ih̓uxp̄i. hec Bern̄. Sed ad hec facienda. neceſſe eſthabere cor bene ſibi ꝯſcium. et conſcientiaꝫ ſecurā. Unde idem Bernar. In omnibꝰ actis veldictis ſuis nihil ſuum quis querat. ſed tm̄ autdei honorē. aut ſalutem ꝓximorum. aut vtrūqꝫNec pure valet dei vel proximi querere lucra:qui ꝓpria non contempſerit. Bona obliuio: ſi teip̄m neſcias vt proximo proſis. Sane in tātaobliuione ſui neceſſe eſt cor bene eſſe conſciumſibi. quo ſe in lucra ſecurius foras extēdat: cuꝫſecurā intra ſe reliquerit cōſcientiā. Quid em̄ꝓdeſt homī ſi mundum vniuerſū lucrat̉. aīme