De arborehabetis. Et inde pena peccati vobis hec erit: qꝛaliū .i. antixp̄m in noīe ſuo venientē .i. nō hn̄tem p̄dicta teſtīonia. ⁊ ſuā gloriā ꝓpriā querentem. accipietis ꝓ xp̄o. ⁊ vero deo. vt ẜm apl̓umcredāt mēdatio: qͥ noluer̄t crede̓ veritati. qͣſi diceret. Quia nō accepiſtis me .i. qꝛ n̄ credidiſtisme eſſe xp̄m. hec pena infliget̉ vobis. vt decepti ꝓ xp̄o antixp̄m recipiatis. Per hoc arguit̉ꝙ iudei pͥmi erūt: qͥ ad antixp̄m ꝯuertent̉. Iudei em̄ in fine antixp̄m recipiēt. ⁊ templū ei facient: qꝛ faciet ſe circūcidi. ⁊ dicet ſe eis ꝓmiſſū⁊ ei adherebūt. quouſqꝫ eiꝰ falſitas detegat̉ perĘnoch ⁊ helÿam. ẜm Augu. antixp̄c ceremonias legis tēptabit r̄ſtaurare. vt euāgeliū ſoluatq̄ res iudeos euꝫ ꝓ xp̄o reciꝑe ſuadebit. Deindecauſā infidelitatis eoꝝ ſubdit. qꝛ gloriā hūanāabinuicē accipiētes ⁊ acceptantes .i. ex ſuꝑbiahūanū fauorē captātes. gloriā q̄ a ſolo deo eſt.i. hūilitatē. q̄ eſt vera gl̓ia vel gloriā celeſtē nōq̄rebant. Nō gͦ qꝛ nō eſt aꝑta veritas. n̄ credūtſꝫ qꝛ ſuꝑbia eos excecat. q̄ laudari. ⁊ ſe ſuꝑ alios efferre deſiderat. Iō em̄ in xp̄m crede̓ nō poterāt: qꝛ cū ſuꝑba mens eoꝝ gloriā ⁊ laudē appeteret. ⁊ ſeſe ſuꝑ alios efferret. reputabant ingloriā ⁊ dedecus ī xp̄m credere. qͥ abiectꝰ ⁊ pauper videbat̉. ⁊ iō ei credere nō poterāt: ſꝫ ille ineū credere p̄t qui cor hn̄s humile. ſoliꝰ dei gloriāquerit. ⁊ ei placere appetit. Ex qͦ apparet ꝙ multum ꝑiculoſa ē inanis gloria. Un̄ Chriẜ. Nihilita deformat aīaꝫ. ſicut gloriā deſiderare terrenā: nō em̄ ē poſſibile qͥ hāc gloriā amat. gloriāquerere crucifixi. Un̄ dicit ⁊ Tullius. ꝙ cauenda eſt hoīm gloria. q̄ aufert animi libertateꝫ. ꝓqua magnanimis viris oīs debet eſſe cōtentio.Et iō ẜm glo. magnū vitiū ē iactantia ⁊ hūanelaudis ambitio. q̄ de ſe eſtimari appetit qd̓ in ſenō habet. ⁊ gloriā ſuā. nō dei q̄rit. Econtra v̓omagna virtus eſt humilitas. q̄ ſe nihil reputat⁊ ſolius dei gloriā q̄rit. eiqꝫ ſoli placere appetitHec ē etiā cauſa cur mandata dei nō impleamꝰqꝛ nō hūiles: ſꝫ ſuꝑbi et ambitioſi ſumus. p̄ſumentes de induſtria ⁊ viribꝰ noſtris. vt ad ea īplenda nequaꝙͣ humiliari poſſimus. Vel hoc īpediuit iudeos a fide xp̄i in ꝑte: qꝛ ſolū attendebant ⁊ adhuc intendūt ad gloriā ⁊ exaltatōemtēporalē dandā eis per ieſſyam: videbāt autēxp̄m pauperē ⁊ abiectum. ⁊ ideo nō receperūteū. nō attendentes ſcripturas ꝓphetarū. q̄ de eiꝰpauꝑtate ⁊ abiectōne loquūtur. gloria aūt ⁊ exaltatio que ꝑ xp̄mdanda ꝓmittit̉. illa ē gloriaceleſtis. quā nō intelligebant. ⁊ iō gloriā que aſolo deo eſt nō querebāt. ⁊ ꝓpter hoc in infidelitate ꝑmanſerūt. Ipſe ſolus p̄t xp̄o pauperi etabiecto credere. qͥ nōꝓpriā: ſꝫ dei gloriā q̄rit. vbide vitio vane ⁊ humane glorie. ſic dicit Geda.Hoc aūt vitiū caueri meliꝰ nō p̄t. ꝙͣ vt ad ꝯſciētias nr̄as redeamus. noſqꝫ puluerē eſſe ꝯſideremus. etſi qͥd boni nobis ineſſe dep̄hendamꝰ. nōnobis ſꝫ deo aſcribamꝰ Hec Beda. Ubi ⁊ ChrifUanā gloriā fugiamꝰ omī ſtudio. Et qͣliter eāſuꝑabimꝰ: ais? Si ad aliā reſpexerimꝰ gloriaꝫinfructuoſaq̄ ex celis eſt. a qua eijcere nos hec cogit. Queigit̉ nobis ſpes erit ſalutis. cū iuſſi eſſe ab hisexteri q̄ hic ſūt exteri a celis ſumꝰ et eoꝝ q̄ illicſūt? Quid hac inſenſibilitate deterius fiet vnꝙͣ.cū ẜm vnamquāqꝫ diem ea q̄ iuditij ea q̄ regniaudiētes: eos qui ſub Noe et in zodomis erantimitemur exꝑientia rerū expectantes omīa diſcere? Et nimirum ꝓpter hoc omīa illa ſcriptaſūt. vt ſiqͥs futuris decredit. ab his q̄ facta ſuntmanifeſtā ⁊ de futuris demōſtratōem accipiat.Hec igit̉ intelligentes ⁊ p̄terita ⁊ futura. parūſaltē reſpiremus a difficili hac ſeruitute ⁊ aliquā anime faciamus ratōeꝫ. vt ⁊ pn̄tibus ⁊ futuris pociamur bonis Hec Chriẜ. Oratio.Omine ih̓u xp̄e ſana me languidū lonꝭgo languore male vexatū. ⁊ ꝑaliticumdiutino corꝑe boni grauatuꝫ: da mihivt ſurgā recedendo a peccato. ac tollam grabatum portando onus pnīe ꝓ eo. ⁊ ambulē ꝓficiēdo in bonū. ⁊ de bono in meliꝰ. ⁊ eūdo de virtute in virtutē: ſanus qͦꝫ factus tuo bn̄fitio: ſtudeam a pct̄is abſtinere decetero. ne deteriꝰ mihi aliqͥd ꝯtīgat vl̓ h̓ vel ī futuro. Da mihi etiābone ih̓u. vt te humilē ſequens. hūanā ⁊ terrenam gloriā contempnā. ac laudari. ⁊ me ſuperalios efferre nō cupiā: ſꝫ tui ſolius gloriā queram. ⁊ tibi ſoli placere appetam Amen.De arbore infructuoſa. ⁊ muliere curuataCapitulum.LXXIX.Trelictis illis in incredulitate ſua. iterū abijt ih̓s in galileam. Cūqꝫ ibi maneret et doceret.aderant eo tꝑe quidā iudei nūciantes xp̄o ꝙ pÿlatus qͦſdam de galileis .ſ. nigintiviros dū ſacrificarēt. ⁊ in actu in ſacrifitijs occupati eſſent. interfecit. et ſanguinē eoꝝ cū ſacrifitijs miſcuit: qꝛ morte cū ſacrifitijs cōcurrēte. ſanguis interfectoꝝ cū ſanguine ſacrifitioꝝmixtus fuit. Scd̓m Cyrillū. iſti erant ſequacesdogmatū iude galilei. cuiꝰ mentōnem Lucas inactibꝰ apl̓oꝝ facit. qui dicebat ꝙ illicitum eratiudeis cognoſcere aliquē dn̄m p̄ter deū: ⁊ multi ꝯſenſerūt ei. intantū ꝙ ꝓhibebant oblatōnesſtatutas a ppl̓o fieri ꝓ ſalute romani imperij: d̓quo pÿlatus indignatus venit ſuꝑ eos ſacrificantes ẜm ritū ſuū. ⁊ int̓ ip̄as victimas. qͣs ritulegis ſe offerre putabāt. eos occidit. ita ꝙ ſanguis offerentiū oblatis pictimis miſceret̉. Un̄orte ſūt inimicitie int̓ ip̄m ⁊ herodē. qꝛ galilei d̓herodis pt̄ate erāt. Et qꝛ aliqͥ de vulgo illā occiſionē ſubitā ⁊ horrēdā horribilibꝰ peccatis ip̄orū occiſoꝝ imputabāt. credētes iuſtiſſime eostalia paſſos eſſe. narrauer̄t hoc ſaluatori. volētes ꝑcipere qͥd ei ſuꝑ hoc videret̉. Dn̄s aūt nōnegat. ſꝫ ponit eos peccatoe̓s fuiſſe. ⁊ ꝓpter hocperijſſe: nō tn̄ aſſerit talia eos paſſos eē tanꝙͣpeiores nō pacientibꝰ. qꝛ talis mors nō eſt argumentū ſufficiēs ꝙ grauius peccaſſēt ceterisoībꝰ: qꝛ frequenter deus peccata minus grauiapunit in pn̄ti vita. ⁊ grauiora poſt vitam p̄ſentem differt grauius puniēda. Miſtice pylatꝰ