et paraliticoIſte gͦ nūciauit ſalutē vt ſequat̉: ſꝫ illi econtraꝑſequūt̉. Un̄ ſequit̉. Propterea ꝑſequebant̉ iudei ih̓m. tanꝙͣ biolatorē legis diuine. qꝛ hoc faciebat in ſabbato. agēs cōtra deū. qui reqͥeuit īeo opinātes ꝙ nihil penitꝰ eſſet ī ſabbato faciēdum. ſꝫ ab omī oꝑe hoīm vacanduꝫ quātūcūqꝫſit vtile ⁊ diuinū. Male de ſabbato intelligebātqꝛ hoīem ī ſabbato ſanare. ac pietatē ⁊ miſcd̓iam exercere. pct̄m eſſe putabāt. Iudei ꝑſequebant̉ xp̄m. opus eiꝰ bonū ꝑuertētes in malū. ⁊adhuc multos hn̄t ſequaces. frequēter ſeruosxp̄i ꝓpter opus bonū moleſtātes. Cuꝫ gͦ arguerent eū. ⁊ murmurarēt de hoc ꝙ ī ſabbato oꝑabat̉: excuſās ſe. ait illis. Pater meus qͥ eſt incelis. ꝙͣuis ī ſabbato ceſſauerit ab omī oꝑe creatōnis. diſpoſitōis ⁊ ornatꝰ: tn̄ vſqꝫ modo oꝑat̉gubernādo ⁊ inſtaurādo qd̓ corrūpit̉ in oꝑe etꝓpagando. ⁊ ꝑ hoc nō ſoluit ſabbatū. gͦ cū ⁊ egooꝑor reſtaurās. ⁊ reparās corrupta ⁊ ſanās infirma. nō ſoluo ſabbatū: ſꝫ in oꝑando me patriꝯformo. ⁊ ſicut a prīcipio creando. diſponēdo ⁊ornādo. oꝑatus ſū cū ip̄o. ita facio ⁊ modo. Acſi dicat. Nō tm̄ ſex diebꝰ primis: vt putatis. operatus eſt pater meꝰ creaturas nouas ꝯdendo ⁊ꝓducēdo. a quibꝰ reqͥeuit die ſeptīo: ſꝫ uſqꝫmodo ⁊ ſemꝑ oſqꝫ in finē cōtinue oꝑat̉. in eſſe ꝯſeruādo ⁊ gubernādo. vt cōdita ꝑmaneāt. Nōſolūem̄ deꝰ oīa fecit: ſꝫ ⁊ facta ne deficiāt ī eſſe ꝯſeruat. ita ꝙ ſi ſe rebꝰ ſubtraheret ⁊ eas manu regmīs nō retineret. ſic ut de nihilo facta ſūt. ſic īnihilū vniuerſa tēderēt ⁊ defluerēt. Un̄ ſic deusintelligēdus eſt reqͥeuiſſe ab oībꝰ oꝑbꝰ ſuis. vtiam nullā nouā creaturā cōderet. nō vt conditas cōtinere ⁊ gubernare ceſſaret: cū quō ī cūctis ꝑiter ⁊ ego oꝑatus ſum ⁊ oꝑor: qꝛ ſuꝫ verbum patris. ꝑ qd̓ omīa facta ſūt ⁊ cōſeruant̉ īeſſe. ⁊ gͦ bonuꝫ eſt qd̓ ago: nec mirū ſi hoīem inſabbato ſano. qui deꝰ cū patre oīa ſemꝑ oꝑor.In nullis em̄ q̄ fiūt. oꝑatio mea deeſt oꝑatōnipatris: ſꝫ in oībꝰ ſimul ego cū patre oꝑor. cumdiuīa potētia nihil niſi ꝑ ſapientiaꝫ ſuā faciat.Si gͦ me ī aliquo qd̓ ꝑ me factū ſit rep̄henderep̄ſumitis: rep̄hendite ⁊ deū patrē ꝑiter mecumoꝑanteꝫ. cuiꝰ vos ppl̓m peculiarē eſſe iactatis.Ubi ⁊ Augꝰ. Qūo ip̄e pater ⁊ filius īſeꝑabilesſūt. ſic ⁊ oꝑa patris ⁊ filij īſeꝑabilia ſūt: nō tm̄patris ⁊ filij: ſꝫ etiā ſpūſſancti: ſicut equalitas⁊ inſeꝑabilitas eſt ꝑſonaꝝ. ita etiā oꝑa inſeꝑabilia ſūt Hec Augꝰ. Hinc aūt totius trinitatisoꝑa indiuiſa .i. cōmunia eſſe dicunt̉. qꝛ quicqͥdpotētia gerit̉. idem ſapiētia moderat̉. ⁊ bonitate cōdit̉. Un̄ bn̄ in his que facimus. vel deū facere exoramus. cōmemoratōem trinitatis facimus dicētes. In noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſanctivel in noīe ſancte ⁊ indiuidue trinitatis. vt ſicut ꝑſonaꝝ indiuiſa eſt oꝑatio. ſic ⁊ eaꝝ ſit inſeꝑabilis inuocatio. Et ſic xp̄c excuſat̉ ī ſabbatō oꝑando. Sꝫ qꝛ ex hac excuſatōne ſequit̉ ꝙxp̄c ſit equalis deo patri. ideo ex hoc verbo magis ꝑſequebant̉ eū tanꝙͣ blaſphemum. qꝛ blaſphemia maius peccatū eſt ⁊ acrius punit̉ ī leCapitulum. lxxviij.ge ꝙͣ violatio ſabbati. Un̄ ſubbit̉. Proptere a gͦmagis .i. auidiori aīmo. ⁊ feruētiori zelo. ꝙͣ prius ꝓ oꝑe ſabbati querebāt iudei interficere eūqꝛ nōſolū vt eis apparebat ſoluebat ſabbatum:ſꝫ ⁊ patrē ſuū naturalē ⁊ ſibi ꝯſubſtācialē dicebat deum. nō vt nos qui adoptati patrē vocamus eū: equalē ſe faciens ⁊ on̄dens deo. ꝑ equalitatē nature ⁊ poteſtatis. qd̓ illi blaſphemiameſſe dicebant. Cuꝫ em̄ eū tantūmodo hoīem putarēt. īponūt ei ꝙ rapinā faciat ſe equalē deo.qͣſi nō eſſet. cuꝫ reuera eſſet talis qꝛ ip̄e ꝑ naturam natus ē ei equalis. Duo quippe crimīa ī lege morte punita fuerūt .ſ. crimē ſolutōnis ſabbati. ⁊ magis crimē blaſphemie. ⁊ hec duo eī imponebāt. ⁊ ꝓpterea eū occidere querebāt. Et qꝛexcuſauit ſe de prīo. cōſequēter excuſat ſe de ſecūdo. ꝓbans ſe eſſe filiū dei. et equalē patri. Etne iudei dicerēt. tibi nō credimus nullus em̄ ſibi teſtās dignꝰ eſt fide. ideo ad cōfirmatōem ꝓpōſiti. multiplex inducit teſtimoniū. ſcilicꝫ Iohānis ⁊ operum. ac patris ⁊ ſcripturaꝝ. Dicitergo. Si ego teſtimoniū ꝑhibeo de meip̄o. teſtimoniū meū nō eſt uerū .i. efficax ẜm reputatōem veſtrā. ꝙͣuis in ſe ſit efficaciſſimuꝫ. Undeẜm Chriſoſto. hoc qd̓ dicit. nō eſt verū: non ꝙͣtum ad dignitatē ſuam. ſꝫ ꝙͣtum ad illoꝝ ſuſpicitōem loquebat̉. Nota gͦ ꝙ in teſtimonio ſuntqͣtuor teſtes filij: qꝛ in teſtimonio ſūt quatuorteſtes filij. quia in teſtimonio poſſunt quatuorreꝑiri .ſ. veritatis demōſtratio. veritatis cōfirmatio. veritatis īmobilitas. ⁊ ip̄a veritatis veritas. Demōſtratio aūt fiebat ꝑ Iohānem. ip̄eem̄ Iohānes ad quē iudei miſerūt. ⁊ quem magis om̄ibꝰ fide dignū putabāt: teſtimoniū ꝑhibuit. nō ſibi: ſꝫ veritati xp̄o. ſicut amicus veritatis. Cōfirmatio fiebat ꝑ opera fortiſſima. ꝙem̄ cecos illumīauit. aures aperuit. ora mutorū reſoluit. demonia fugauit. mortuos ſuſcitauit. hec oꝑa teſtimoniū xp̄o ꝑhibebāt. Immobilitas patebat ꝑ atteſtatōeꝫ pr̄is. qͥ teſtimonium ꝑhibuit de xp̄o. qꝛ vox pr̄is audita ē in baptiſmo ⁊ ī mōte. ip̄o xp̄o trāſfigurato. Ueritasaūt on̄debat̉ ex ſcripturis. q̄ mētiri n̄ poterāteo ꝙ a ſpū veritatis ꝓceſſerūt. ſcripture em̄ legis q̄ data ē per oÿſen ⁊ ꝓph̓aꝝ. ꝑhibēt de xp̄oteſtīoniū. Et ſic penes hec qͣtuor q̄ oē teſtīoniūveritatis fulciūt. iſta qͣtuor teſtīonia accipiūt̉Et ꝙͣuis eſſent ꝑ tot incontͣdicibilia īducti ⁊ꝯuīcti teſtīonia. tn̄ nolebāt crede̓ in eū. Un̄ dīc⁊ nō vultis venire ad me .ſ. ꝑ fidē. i. n̄ vultis credere ī me. ⁊ a me quere̓ verā ſalutē ex ſola malitia vr̄e volūtatis: qꝛ nihil aliud īpedit vos. niſiodiū ꝯͣ me cōceptū a vob̓. nō bultis inquā credere ī me. vt vitā et̓nā habeatis. nūc ī ſpe ⁊ ī futuro ī re: q̄ habet̉ ꝑ fidē formataꝫ caritate. itanec v̓itas vos ꝯuincit. nec ꝓmiſſio vite vos trahit. Dein̄ redarguit eoꝝ duritiā ⁊ tarditatēad credēdū dicēs. Ego veni ī noīe. ⁊ ad honorēpr̄is mei. vt ꝑ me pr̄ gl̓ificet̉: qd̓ patꝫ ꝑ p̄dictateſtimonia. ⁊ nō accepiſtis me. nec ī me creditis: ſꝫ magis perſequimni: qꝛ dilectōeꝫ dei nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten