Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De fratre petente diuidiintolerabiles legiſlatores. debiles portitores.nec appropinqͣre volētes. nec palpare vite honeſtatem. quā irremediabilit̉ exigūt a ſubiectis.De in̄ redarguit legiſꝑitos ꝯtēnando eos deſil̓ata deuotōe falſa religiōe: qꝛ ob fauorē vulgi captandū. ſil̓abāt ſe horre̓ ꝯdēnare acta etpct̄a. ac ꝑfidiā pr̄m ſuoꝝ. monum̄ta ꝓph̓aꝝ qͦsoccider̄t pr̄es eoꝝ. ȳpocriſim ex pietatemagnifice edificādo ornādo. qͣſi de morte īnocentū ꝓph̓aꝝ dolētes dicētes. ſi fuiſſēt ī diebus pr̄m ſuoꝝ. eſſent ſocij ī ſanguīe ꝓph̓aꝝ.vt viderent̉ iuſtiores pr̄ibꝰ ſuis: occiderūt illos. ſꝫ ip̄o oꝑe teſtificabant̉ qͣntū pr̄ne neqͥtieꝯſenſerīt. ꝑſeqn̄do xp̄m dn̄m ꝓph̓aꝝ eis ꝓmiſſuꝫ ab ip̄is ꝓph̓is p̄nūciatū: defectꝰ alioꝝ videbāt ſuos: qꝛ vt dicit Chriẜ. alter alteriꝰ cul facile ītelligit. ſuā difficile: ẜm lr̄alem ſenſūhoc faciebāt vt viderēt̉ horre̓ crudelitatē pr̄mſuoꝝ. et ſil̓r faciūt vitia b̓bis deteſtant̉. vt abeis inmunes ab igͦrantibꝰ videant̉. Dein̄ redarguit legiſꝑitos ꝯdēnando eos de p̄ua ꝑuerſa ſcpͥturaꝝ expoſitōe. qꝛ gloriabant̉ ſe hr̄e noticiā legis ꝓph̓aꝝ. quā xp̄c vocat clauē ſcīe: qꝛ hāc noticia potuer̄t in fidē veritatē xp̄i intrare: ſꝫ ip̄i malitia excecati. hāc clauē abſtulerūt. dicta legis ꝓph̓aꝝ vel trūcando vl̓ ꝑuerſeintelligēdo exponēdo. ac xp̄i dogmata et oꝑadenigrādo. vt ip̄i ad intellectū veritatis fideꝫ intrarēt. nec alios intrare deſiderabāt: intrare ꝑmitterēt. qꝛ ꝑuerſitate doctrine ſue ꝓhibebāt. Clauis ſcīe ē aucͣtoritas docēdi. quādꝫ intellectꝰ verꝰ latēs interiꝰ aꝑiri. ip̄i eꝯͣrioclaudebāt ꝑuerſe int̓p̄tando. alios in erroremducēdo. vt pꝫ circa p̄ceptū de honorē ꝑentū. qd̓ ſuā euacuabāt doctrinā. etiā circa alia plura dn̄i p̄cepta. Scd̓m Bedaꝫ. oīs etiā doctorauditores qͦs v̓bo edificat. exemplo ſcādalizat:nec ip̄e regnū dei ītrat. nec eos poterāt ītrareꝑmittit. De p̄miſſis redargutōibꝰ ſcribaꝝ etphariſeoꝝ hēs latiꝰ īfra feria tertia pꝰ palmasvbi ponūt̉ multa ſil̓ia: ſꝫ ſūt eabē. qꝛ diuerẜtꝑibꝰ dicta. Ultīo exaggerat phariſeoꝝ legiſꝑitoꝝ neqͥtiā obſtinatōem. ex v̓bis xp̄ifuer̄t emēdati: ſꝫ magis peiorati. qꝛ dn̄s hecp̄miſſa ad illos dice̓t. veritati offēſi ceperūt doctorē v̓itatis ꝑſeqͥ. doloſe ſibi inſidiari: qꝛ ceperūt grauit̉ inſiſte̓ .i. reſiſte̓ ac inſtare. os eiꝰprimere .i. ẜmonē eiꝰ ī pluribꝰ interrūpere ſeuv̓ba oris eiꝰ calūniari. de multis inſidiātes eiml̓ta ab eo īſidioſe q̄rētes. vt terrerēt ſtupefacerēt. qꝛ ꝯturbati minꝰ p̄uidēt et ſic ex varijs q̄ſitis abiectis aliqͥd calūniabile de ore eiꝰextraherēt. ī v̓bis caꝑent vt accuſare eumpoſſēt. Hoctrīa v̓itatis fiebāt deteriores. īde debuerāt fieri meliores. Un̄ Beda. Ꝙͣuerafidie ſil̓atōis īpietatis ſue crimīa audierīt ip̄iteſtant̉. tāto intonāte turbine. ip̄i reſipiſcēſꝫ doctorē veritatis inſidijs moliunt̉ aggredi.Omīe ih̓u xp̄e da mihi an̄ prādiū ſpūale .ſ. an̄ ꝑceptōeꝫ ſct̄e eukariſtie ꝯfeſſionē purā ſpūalit̉ baptizari lauari:hereditatem. et de diuitevt ab inimicoꝝ inſidijs accuſatōnibꝰ te ꝓtegēte valeā liberari. Da mihi vitare oēm ȳpocriſim ſil̓atōem. oēm arrogantiā ābitōem. necpecce in te vel ī ꝓximū meū. mēdacē vſurpatōem ꝑfectōis. excellentiā ſingl̓aritatis. temeritatē īiuſti iuditij. vel pͣuitateꝫ cuiuſcūqꝫmēdatij. ne phariſeis ī vanitate ꝑticipem. ſꝫte veritate meducēte. te viā ad te vitā miſericordit̉ ꝑueniā Amē. De fr̄e petēte he̓ditatēde diuite volēte horrea āpliare. Ca. LXXVII.Vidaꝫ aut de turba cognoſcēs ih̓m iuſtū: dixit ei. Agr̄dic fr̄i meo. vt mecū diuidat hereditatē. fuit iſte exꝑtus. ꝙͣ bonū et ꝙͣ iocundū hītare frēs ī vnū. Incōuenient̉ at̄petebat: qꝛ nec tp̄s nec locꝰ erat. et xp̄c tꝑalibꝰ intēdebat. īmo ea ꝯtēpnere docebat: etiaꝫtm̄ collige̓ diſꝑgere venerat. rn̄dit dicens. ſi carnalis terrenꝰ. humum ſapiēsẜm hoīem ambulās. qͥs me ꝯſtituit iudicē .ſ. litiū. aut diuiſorē .ſ. facultatuꝫ ſuꝑ vos .ſ. frēseſtis. inter qͦs iudex ſꝫ pietas dꝫ eſſe ſeq̄ſtra.qͣſi diceret. ſū miſſus ſiue ꝯſtitutꝰ ad iuditium terrenaꝝ poſſeſſionū ſꝫ celeſtiū. ſū diſſēſionis deꝰ: ſꝫ collectōnis pacis vnitatis. quibeni hoīes pacificare deo. angelis. vt ml̓ti cor vnū aīam vnā hēbant. vt diuidant̉ diuerſa. ſꝫ vt colligant̉. habeāt oīa ꝯmuīanec ſit aliqͥs egēs inter illos: ſꝫ diuidat̉ ſingul̓ꝓut vnicuiqꝫ opꝰ fuerit. Ille colligit mecūē fr̄nitatis diuiſor. diſſenſiōis auctor. Ubi beda. Qui mgr̄o ſuꝑne pacis gaudia cōmendātiterrene diuiſionis vult ingere̓ moleſtiā. merito vocat̉ ẜm illud. ſit inter vos zelustentio: nōne hoīes eſtis? Ubi Ambro. Gn̄ terrena declinat: ꝓpter diuīa deſcēderat. Nec iudex dignat̉ eſſe litiū arbiter facultatū. viuoꝝhn̄s mortuorūqꝫ iuditiū iuditiū arbitriū. meritorū. Nōſolū qͥd petās. ſꝫ a poſtules intuendū ē. Nec maioribꝰ intento aīo. putas minoribꝰ obſtrependū. Un̄ īmerito refutat̉ fr̄. diſpenſatorē celeſtiū geſtiebat corruptibilibꝰoccupare Hec Ambro. Per hoc xp̄c noluit ſeintromitte̓ diuiſione he̓ditatis terrene. on̄dit p̄dicatores euāgelij et ſpūalibꝰ dediti. debētſe intromitte̓ de negotijs ſecularibꝰ. ob minꝰſoliciti ſint de ſpūalibꝰ. Sic apl̓i vt poſſēt vacare verbo dei. curā tꝑaliū a ſe abiecerūt: dicētes. eſt equū nos derelinq̄re verbū dei.ſtrare mēſis. Sꝫ heu hodie ꝑſone eccl̓iaſtice litibus cauſis eouſqꝫ occupant̉: vt his ſolūmōvacare vibeant̉. vtiliora poſtponētes. legemdei. auaritia ad hoc tracti inuitati. Primodem floruit eccl̓ia ī ſtrage martirū. ſcd̓o creuitī ꝑfectōne hereticoꝝ. nūc aūt corruptōe falſoꝝfr̄m. litibꝰ inutilibꝰ creſce̓ deſinit. Ꝙͣuisdn̄s poterat. tn̄ diuidere nolebat. ne ſicut multi faciūt. ſpūalia ꝓpter tꝑalia intermitte̓t. nefauere uideret̉ auare cupiditati petentis. adcircūueniendū frēm hoc petebat. quē taꝫius ꝙͣ res amor hn̄di trahebat: quiqꝫ terrena